start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (142)
algemeen (71)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (101)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (22)
eenzaamheid (153)
emoties (225)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (79)
feest (28)
film (21)
filosofie (68)
fotografie (7)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (11)
heelal (7)
hobby (21)
humor (282)
huwelijk (10)
idool (35)
individu (130)
internet (28)
jaargetijden (33)
kerstmis (36)
kinderen (80)
koningshuis (24)
kunst (39)
landschap (7)
lichaam (50)
liefde (203)
literatuur (70)
maatschappij (167)
mannen (18)
milieu (9)
misdaad (52)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (135)
natuur (104)
oorlog (43)
ouderen (58)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (51)
partner (4)
pesten (10)
planten (13)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (117)
rampen (24)
reizen (28)
religie (94)
schilderkunst (25)
school (24)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (28)
sport (52)
sterkte (6)
taal (39)
tijd (45)
toneel (6)
vakantie (27)
valentijn (1)
verdriet (97)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (23)
vriendschap (81)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (69)
wereld (43)
werk (78)
wetenschap (15)
woede (72)
woonoord (65)
ziekte (137)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4515):

Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)

In het meest duistere jaar van mijn leven en in zijn meest duistere seizoen koos ik er bewust en vrijwillig voor - in weerwil van mijn hogere opleiding - een salaris te gaan verdienen met mijn handen in combinatie met een machine; ik werd typiste.

En zo herinner ik mij hoe ik voor het eerst in de mokkabruine ogen en in het door acne gehavende en getekende gezicht keek van degene die vandaag de dag - veertig jaar na dato - nog steeds als een vriendin naast me staat.

Destijds stond ik - gekleed in mijn zelfgemaakte rode corduroy pakje met de spencer en de minirok in het halletje - belegd met groen vinyl dat de verdiepingen van het kantoorpand scheidde.

De saaie, monotone dagen zouden aanbreken, vervuld van mijn neerslachtigheid en mijn klachten aan het adres van mijn collega waarop ik de beleidsnota's uittikte, opgesteld in het wollige en onbegrijpelijke geitenwollensokkenjargon van de heren beleidsmedewerkers en waarop ik eindeloos, vele middagen lang, tot mijn nagels braken, de gecodeerde stukken toevoegde aan de mappen in de wandvullende archiefkasten.

Gedurende twee lange jaren wierp ik dagelijks mijn blikken door het hoge raam op het desolate binnenplaatsje, gedurende twee jaar troostte mijn lieve collega, die ondanks alles niets begreep van mijn schemertoestand me dagelijks en toen ik de leeftijd van zesentwintig jaar bereikt had, zou ik mijn dienstverband vaarwel zeggen en Pedagogiek gaan studeren van mijn zelfverdiend kapitaaltje......

Schrijver: I.Broeckx, 01-09-2019



Geplaatst in de categorie: werk

Deze inzending is 58 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)