857 resultaten.
autobiografie
5.0 met 1 stemmen
527 Ik ben makkelijk te manipuleren, zo makkelijk te manoeuvreren, zo heel makkelijk te imponeren en echt, heel goedgelovig.
Oké, niet altijd maar heel, heel vaak wel. Goedgelovig als ik ben (of ik wil het graag horen natuurlijk) geloofde in echt in wat ze zei: ze zei, ik hou van je Ma, echt en ik geloofde het? Hopen?
Nou het was geen eigen kind…
autobiografie
3.2 met 4 stemmen
820 27.
Ik ben gestopt met de opleiding voor kleuterleidster. Net als de relatie met Ruud, lukt het me niet.
Het theoretische deel van de opleiding gaat prima. Ik vind het leuk en interessant, maar het sociale gedoe er om heen gaat gewoon niet. Ik sluit me op in mezelf omdat ik geen contact durf te maken en bang ben voor zo ongeveer alles en iedereen…
Als sneeuw voor de zon
beschouwing
2.5 met 2 stemmen
1.097 Stoornis in of ván de impulsbeheersing, waarbij iemand een onbedwingbare behoefte heeft te stelen. Een herhaaldelijke impuls om te stelen, ofwel kleptomanie. Personen die worden geconfronteerd met steelzucht worden kleptomaan of, vrouwelijk, kleptomane genoemd. Deze STEELZUCHT gaat gepaard met:
- een toenemend gevoel van spanning
- gevoelens van…
autobiografie
5.0 met 2 stemmen
532 Wie droomde er niet van in de jaren '60 en daarvoor? Een onbezorgde jeugd was voor heel veel kinderen niet weggelegd. Al helemaal niet wanneer er sprake was van een 1 ouder gezin, of wanneer een van de ouders ziek of werkeloos waren. Wie droomde er niet van onbezorgde dagen, weken, maanden en jaren?
Nou eigenlijk niemand want iedereen wist niet…
Aan mevrouw S., mijn voormalige lerares
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
473 U gaf me de roman van de wereldberoemde schrijver cadeau, geschreven in de taal die zowel de taal van de "dichters en denkers" is als de taal waarin eens brute Nazistische commando's weerklonken: de taal die als een welluidende melodie van uw lippen rolde.
Mij had u verkozen als uw laatste leerlinge maar ik zou verworden tot uw ontrouwe discipel…
Een plek onder de zon......
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
458 De deur met opschrift"T.Broeckx" biedt toegang tot een kale ruimte. Toch biedt de Verzorgingsstaat (voor zover die nog bestaat) ook hem een bed en een sobere kast met stevige vergrendeling (Het moet wel gezegd worden dat zijn laatste televisietoestel geen lang leven beschoren was)
Tot de eigendommen van mijn arme broer behoren verder vele plakboeken…
Poten
dagcolumn
4.0 met 9 stemmen
744 ‘Mensen moeten’, zo zeggen burgemeester Ahmed Aboutaleb (PvdA), Westlands wethouder Arne Weverling (VVD), burgemeester en Tweede Kamerlid Jesse Klaver (GroenLinks), ‘met hun poten van onze politici afblijven’. Ik ben het daar niet mee eens.
Niet dat ik het goed vind dat mensen bij raadsvergaderingen komen intimideren of dat het begrijpelijk is dat…
Laat
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.220 Het is weer zo ver, ik tik de nieuwe dag in donkere uren en pluk de nacht. Heb er geen recht op, slechts een vruchtig gebruik van duistere krachten.
Vroeger kwam ik overal en altijd te laat, behalve op afspraakjes, het was in die tijd dat ik verslaafd geraakte aan de rook in mijn longen. Kwam ik te laat achter.
Toen ging ik uit van het goede in…
Binnenkant of buitenkant
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
774 Waar reken je iemand op af? Op de binnenkant of op de buitenkant? Waar reken je jezelf op af?
Op je uiterlijk of op je innerlijk.
Het is niet altijd makkelijk jezelf te zijn, wanneer het pijnlichaam van de geest weer om erkenning vraagt, het onverwerkt verdriet, de onwelkome gebeurtenissen, uit het verleden, recent of langer geleden.
Je hebt recht…
Over paarden, haver en huishoudelijk werk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
434 Hij kwam aanstrompelen bij de bushalte. Zijn O-benen deden een hippisch verleden veronderstellen. Schijnbaar in overeenstemming daarmee verklaarde hij: "De paarden die de haver verdienen krijgen haar niet" en hij liet me in het ongewisse of hij doelde op de miskende verdiensten van zijn echtgenote, dan wel op die van hemzelf, of misschien op de merites…
autobiografie
4.2 met 10 stemmen
715 “Dit is wat je wil hè”, zei mijn vader lachend. Ik voelde zijn hand hardhandig over mijn hoofd wrijven, terwijl ik langs hem door de hal naar de voordeur liep.
Ik ben al lang volwassen, heb inmiddels een eigen gezin, maar toch voelde ik me onmiddellijk weer dat kleine, angstige, onbeduidende meisje van vroeger.
De zoveelste poging om iets van een…
Mysterie en openbaring/scherven van een leven......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Het scheen me toe dat ze aan een stuk door op de toppunten van wanhoop verkeerde, als een onwillige koorddanser die voortdurend van het koord van het leven af dreigt te vallen, maar ze zweeg; zweeg voortdurend zodat haar innerlijk voor mij afgesloten bleef als een onontdekte schat in een Koningsgraf.
We waren bij het glasatelier aangekomen. Ze vervormde…
Het Molenboek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
452 "Wil je eens kijken bij "De Slegte" zei mijn zus "of ze een boek over molens hebben. Vroeger was hij in de naaimachines, nu is hij in de molens".
Het boek waarop meteen al bij binnenkomst in de winkel mijn oog viel, kon niet beter aan onze doelstellingen beantwoorden: pontificaal prijkte op de kaft een kleurige, Nederlandse molen, afgebeeld in…
ULTIEME VRIJHEID
verhaal
4.7 met 3 stemmen
563 Als ik met mijn hondjes in de auto, richting het bos tussen Veenhuizen en Een, rij om mezelf en hun een heerlijke wandeling te gunnen, zie ik ze over het fietspad rijden – de eenzame fietsers. En dan komen er, ja hoe moet ik dat noemen, noem het maar nostalgische gevoelens, bij mij, naar boven. Let wel zonder ook maar een zweem van melancholie. Nee,…
De verre reis naar het Zelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
437 Het Zelf van de mens is een ver land waarnaar hij heel zijn leven blijft reizen en waar hij nooit aankomt. De lagen van opvoeding, omgeving, cultuur en nationaliteit zijn eromheen geslibd als aanzettingen van mossen en koralen rond een scheepswrak dat sinds mensenheugenis rust in de diepte van de oceaan.
Licht en schaduw vallen over de wereld van…
Ontmoetingen bij het station (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
392 Ze leek me een Braziliaanse of Spaanse met geprononceerde lippen, licht getint, en met warrige zwarte krullen. Wachtend op lijn zes kwamen we te praten, eerst over het weer, daarna over de menselijke lotsbestemming dan wel over het geluk dat ons toebedeeld was of eventueel nog verschaft zou worden vanuit de duistere en onbekende regionen waar dit kennelijk…
Ontmoeting aan de Noordhoekring
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 Ik ontmoette hem op de Noordhoekring. Zijn vergrijsde snor en baardje vormden een smalle, dunne lijn rond zijn neus en mond. Hij stapte van zijn fiets, zette één voet naast het voorste wiel en zijn vriendelijkheid overstelpte mij.
We hadden elkaar twaalf jaar niet gezien en ik herinnerde me de avonden van de eetclub en zijn opmerking dat hij mij…
Buurman Herman
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
881 Een jaar geleden verloor hij zijn vrouw aan dementie. Gisteren kwam ik hem tegen na het uitlaten van zijn hond, uitgelaten werd ik besprongen.
Buurman Herman is stervende, de klok tikt minuten weg die er niet meer toe doen. Zinloos vraagt hij zich af waarom hij het toch altijd goed gedaan heeft.
Een man in tranen en een viervoeter die er helemaal…
JACOB VOL PLANNEN
verhaal
3.6 met 5 stemmen
1.808 Op een zonnige middag wandelde een jongen van ongeveer 12, 13 jaar de stad uit, kuierde rond in een mooi plantsoen.
Jacob snoof de geur van bloemen en bladeren op, keek naar boven. Wat was de hemel prachtig blauw, met enkele grote wolken van zuiver glanzend wit!
"Die wolken dragen mijn gedachten voor de toekomst," mijmerde Jacob. "Wat zouden ze…
bewering
4.8 met 6 stemmen
741 Een goede bewering schrijven valt buiten mijn kunnen. Ik zet hier dan ook meteen maar een punt achter
hier is hij dan: .…
De dagen van ons leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
476 Soms heb je van die dagen, dat je me niks, maar dan ook echt niks moet vragen, dan zit ik in mezelf.
Soms heb je van die dagen dan kun je me alles vragen, niet dat ik dan niet in mezelf zit, maar heb dan ook aandacht voor andere dingen.
Soms zijn de dagen gedeeld door twee, dan zit ik een deel in mezelf en heb ik ook aandacht voor anderen. Dat…
Mag ik mij even voorstellen?
dagcolumn
3.2 met 6 stemmen
845 In mijn korte leven heb ik twee studies gedaan. Sociale Geografie en Recht en Bestuur. In de tussentijd had ik een carrière als programmeur voor ziekenhuisprogrammatuur wat ik, gezien de graagte waarmee collega’s mij bij hun projecten betrokken, wel aardig goed kon, maar waar ik mijzelf niet thuis voelde.
Mijn geografenvrienden willen nu dat ik vooral…
bewering
3.7 met 3 stemmen
486 Voor sommigen is het geluk te vinden in een hoek van een ronde kamer.…
Zelfportret als pinguïn (?)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.466 De gang is waggelend, schommelend, alsof de bodem van goede Moeder Aarde mij niet wil dragen, alsof het dunne ijs van de werkelijkheid wakken kan vertonen, alsof de aarde voor mijn voeten open kan scheuren, waarna ik in een peilloze kloof tuimel....
Maar de kop is opgeheven, alsof ik in hogere regionen, in een ijle atmosfeer iets op wil snuiven van…
Luister
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
562 Ze voelt zich als een gedemonteerde, goedkope, plastic pop waarvan men geprobeerd heeft deze weer in elkaar te zetten.
Goed bedoeld, maar de kwaliteit van de reparatie was gelijk aan die van de pop.
Veel onderdelen zitten niet op de juiste plaats, andere delen zijn kwijtgeraakt of kapotgemaakt (of ontbraken reeds bij aanschaf).
Een pop waar je weinig…
bewering
2.9 met 22 stemmen
630 Het etaleren van al 'jouw' kennis
wil niet zeggen dat je een wijs mens bent.
Het is maar hoe je iets beziet.…
"Zij zullen uw teedere ziel kwetsen" (Frederik van Eeden)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.069 Hoewel hij jarenlang de buurman was geweest van mijn inmiddels overleden moeder, sprak hij mij niet aan toen ik hem ontmoette bij de bushalte. Kennelijk vond hij het wel uiterst precair met iemand in gesprek te komen die volgens zijn razendsnelle, momentane berekening wel in het laatste stadium van vertwijfeling en wanhoop moest verkeren; iemand die…
autobiografie
4.4 met 7 stemmen
837 37.
Van kleins af aan had ik het gevoel dat ik onzichtbaar was.
Ook later toen ik modellenwerk ging doen of wel eens als rondemiss bij een wielerwedstrijd een bloemetje overhandigde, had ik niet het gevoel dat ik het was die daar stond of liep.
Het waren verschijningsvormen van mij in de openbaarheid die niets met mijzelf te maken hadden. Ik…
Bijzonder II
dagcolumn
4.2 met 4 stemmen
794 Het leven is bijzonder. Afhankelijk van hoe je het benadert natuurlijk. Vanuit het leven van alledag zou u dat misschien niet direct stellen. Dat elke dag ook een bijzondere kan zijn. Het is als het open schoppen van een open deur. Het filosoferen over de dagelijkse sleur.
Maar er is hoop.
Ik had afgelopen vrijdag een mooie dag. Zo'n andere dag…
Mijn kennismaking met Lieke
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 Ze is gekomen en op het eerste gezicht zag ik al dat ze weinig zeilen bij te zetten had.....
De hersenvliesontsteking had diepe sporen nagelaten.
Ze droeg een armzalig, haveloos en onderkomen bontjasje dat op merkwaardige en provisorisch aandoende wijze was samengesteld uit losse lappen en het was haar aan te zien dat de misère en het ongeluk hun…