1600 resultaten.
De grote school
dagcolumn
3.2 met 4 stemmen
793 Iedereen kijkt er reikhalzend naar uit. Een nieuwe lente hangt boven het schoolplein. De laatste maanden, de grote school lonkt. Niemand kan nog wachten. Behalve ik. In mij woont diepe teleurstelling. Ik voel op mijn klompen aan dat de hechte groep die wij zijn als visvoer in een aquarium uit elkaar zal drijven.
Een eeuwigheid later sta ik met vreemde…
Terugtocht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
540 Maar deze hou ik toch een beetje open, want ik neem afscheid van mijn eigen naam, maar hou de optie van terugkeer onder pseudoniem open
Het wordt net iets te persoonlijk om te zeggen waarom.…
Kijken naar iets dat nog niet zichtbaar is
dagcolumn
3.8 met 6 stemmen
792 Kwam het door een column van Gustaf Kreuz over de dood, die hij las? Maakten zijn kwetsbare woorden de poorten open voor deze zondag? Was het niet voor niets dat deze dag leeg bleef? Dat weinig hem werkelijk kon bekoren? Reserveerde zijn onderbewuste ruimte voor iets dat nog niet zichtbaar was?
Haar onverwachte telefoontje, hoewel hij dacht dat…
Begrafenis
dagcolumn
3.0 met 4 stemmen
1.084 Toen we vóór het zakken van de kist er nog even langsliepen, zagen we de afscheiding tussen de donkere, klamme, stille, koele diepte van de kuil beneden en het paradijselijke gezicht van de Meimaand boven de grond.
En we richtten onze blikken naar boven..…
Een laatste thuis in de wereld?
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
453 Rauw en uitzinnig verdriet overvalt me als ik denk aan het naderende uur van het afscheid, al te bedreigend, al te dichtbij. Toch moet ik de terugreis aanvaarden. De dood strekt haar begerige klauwen uit; het niets en de toekomst loeren op mij.....…
"Ma fille Cathérine"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 Op de zwartwitfoto uit 1953 draagt hij mij als fragiele baby in zijn armen; de dochter die hem geschonken was en die hij zozeer zou vereren en op een voetstuk zou plaatsen en die hij liefkozend "ma fille Cathérine" zou noemen; zijn favoriete kind.
In zijn nadagen sprak hij, ijlend in zijn koortsdromen, nog altijd haar naam uit, de liefste die aan…
Met de dood in de schoenen......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Ze zei altijd maar: "Prachtig!, Prachtig!" ten overstaan van elk willekeurig natuurverschijnsel: de herfstkleuren van de bomen, de paddenstoelen, de weelderig woekerende mossen, alsof zij geen andere woorden tot haar beschikking had; alsof de Nederlandse taal haar geen andere woorden bood. De chirurg had beweerd: "Er is is u niets bespaard gebleven…
Het ga u goed
dagcolumn
3.1 met 7 stemmen
1.377 Het is daarom dat ik op deze laatste zaterdag van het jaar afscheid neem van nederlands.nl. Met de beloften dat ik de verrichtingen van mijn collega-schrijvers zal blijven volgen en wellicht net als Geert K. wat vaker de kant van de stuurlui zal kiezen.…
"Als er niemand luistert naar niemand, vallen er doden in plaats van woorden"
verhaal
3.2 met 13 stemmen
880 Toen het in mei al zomer was heb ik de Karel Boddenweg opnieuw moeten aandoen. We hebben het lichaam van een nog jonge vrouw moeten toevertrouwen aan vuur en aan aarde.
Aula "Aurora", die mij gaandeweg vertrouwd en bekend is geworden, wordt overstroomd door licht, door buitengewoon helder licht, dat het licht van de zomer welhaast evenaart of overtreft…
Uitgerekend daar moest het gebeuren.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
350 Uitgerekend daar moest het gebeuren, zich voordoen, daar waar die counter is waar ze die zouteloze snacks verkopen, in het voorportaal van het koopjes- en consumptieparadijs dat volgestouwd is met die lullige en waardeloze gadgets waarvoor men zoveel reclame maakt en waarmee men zozeer adverteert en waarover men zo hoog van de toren blaast.
Uitgerekend…
Een plek onder de zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
398 Hij moest wennen aan de opeenvolging en aan het afscheid van vele verschillende verplegers gedurende de jaren in het tehuis en hij kon het niet en zo hechtte hij zich noodgedwongen aan zijn schamele bezit, aan de dierbare plakboeken die hem waarschijnlijk niet zullen verlaten, zoals al die anderen.…
Vergetelheid of ontrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 De rouwkaart die ik aantrof in mijn postvakje trof me als een bliksemflits
In die verre, onbestemde contreien hadden dus neef en nichten al die lange, lange jaren hun levens voortgezet, terwijl talloze lotgevallen, beslommeringen en wederwaardigheden zich aan mij voltrokken hadden
Ze hadden wellicht in een oud, versleten adressenboekje mijn naam…
Aan jouw zijde liep ik eens.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
91 Niet ver van de plaats waar nu "Berkenrode" is (de benaming bevindt zich prominent op de gevel) zijn ook de velden des doods waar jij nu bent en eens liep je aan mijn zijde en verklaarde je me dat je aldaar voorgoed wilde rusten. En nu zijn de lange jaren voorbijgegaan en passeer ik opnieuw "Berkenrode" en weet ik dat ver daarachter, op de grasgroene…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière/Vervolg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
76 De grijze, metalen bureaus waren aaneengeschoven, zodat onze ogen elkaar konden ontmoeten. Mijn collega voor me hanteerde de papieren als betrof het een kaartspel dat zij min of meer onwillig en lusteloos speelde
De chef, zetelend in de kamer aan de andere kant van het trappenhuis, commandeerde me van de typemachine naar de telefoon, van de drukkerij…
In Memoriam: mijn kameraad de fotograaf
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
489 We liepen zij aan zij, in de korte tijdsspanne die ons gegund was door het meedogenloze universum, dat kennelijk naar willekeur beschikt, bepaalt en veroordeelt tot treurnis, afscheid en eenzaamheid.....…
Afscheid door een magische droom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 In de nacht ben je gekomen; om afscheid te nemen?
Heel de magie van mijn jongere jaren herleefde; van de jaren, doorgebracht met jou.
Is het afscheid gekomen in de nacht?
Heeft de schimmige taal van mijn onderbewustzijn gesproken en je gestalte ten tonele gevoerd?…
Voor Corine
verhaal
3.5 met 2 stemmen
1.002 (In je kamer, in je laatste verblijfplaats op deze aarde, waren wat armzalige prentbriefkaarten tegen de muur geprikt, herinneringen aan je recente vijftigste verjaardag en op een kastje stonden de zelf geknutselde portretten van je schattige hondjes Binky en Gabber, waarvan het afscheid je wel het zwaarst moet hebben gevallen.…
I did it my way
column
4.0 met 7 stemmen
1.016 Hey Janneman,
Ik wou weer es bijkletsen, maar ik kan je op de een of andere manier niet meer bereiken op de app. Vandaag had ik een crematie. Tja dat hoort bij het leven. Het was balen, maar ik wil er gewoon nu even niet meer aan denken, omdat het niet zoveel pijn mag doen. Daarom mail ik jou nu maar even.
Ik was een vreemde eend daar aangezien…
Verweesd en verwezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 Het ziekenhuis ligt uitgestrekt als een Moloch met brede muil: de centrale deur biedt toegang tot een gang waarop mensen als op een boulevard flaneren. Op deze zaterdagmorgen is het er rustig. De ziekenkamers bevinden zich verder weg, uit het zicht, afgesloten door gangen en deuren en het restaurant vormt een klein uithoekje, een kleine oase in een…
Wees niet verdrietig
verhaal
5.0 met 2 stemmen
824 “Oma…”
“Ja, lieverd.”
“Vertel nog eens van die keer dat je opa voor het eerst zag. Ik vind dat altijd zo’n mooi verhaal.”
We zitten samen aan de eetkamertafel, Janne en ik. Janne had beloofd te helpen met het adresseren van de enveloppen. Ze ziet dat het schrijven me zwaar valt; na vijf adressen is mijn hand zachtjes gaan trillen en de anders zo…
Amicitia Etiam Post Mortem Durans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Daarna: de lange, lange treinreis door al die landschappen die mij verder en verder schenen te verwijderen en te vervreemden van het oude gezicht, van de stokoude ogen die afscheid van mij genomen hadden.…
Terugkeer van het vriendenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten.
Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar als vanouds…
Vriendschap ten einde toe......
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
522 Onze reis vordert snel en als we de geblindeerde ramen van de kunstacademie passeren, lachen we nog om kunsten en kunstjes die daar vertoond worden en die het daglicht niet kunnen verdragen, maar spoedig al moet ik afscheid nemen van de mij door het lot toegewezen tijdelijke metgezel.....…
Tasje
verhaal
2.2 met 83 stemmen
7.718 Vandaag is tasje overleden. Ik heb dus een beetje verdriet.
Ken je tasje nog?
Je hebt me haar (tasje was beslist een meisje) jaren geleden gegeven. Je had haar zelf gemaakt, van een lichtblauw lapje stof met dunne roze en gele lijntjes. Tasje was afgebiesd met een roze stofje. Het biesje liep door in twee koordjes, die de sluiting van tasje…
De langstlevende.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
436 Als het afscheid komt, zal dit het afscheid zijn van de langstlevende, van de laatste van mijn tantes.....…
Het laatste kaartje naar je verre land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Zo is ons afscheid gekomen dat geen afscheid is omdat de gedachten aan onze vriendschap en aan jou me zullen blijven vergezellen.....…
Het Herfstgevoel
verhaal
3.3 met 3 stemmen
645 Het herfstgevoel is, laten we eerlijk zijn, het gevoel van het naderende afscheid. Ja en zo wat, dat weet toch iedereen? Vergis u niet, want ondanks dat zijn er veel mensen die moeite hebben met afscheid nemen, met name van de zomer.
Op mijn werk had ik destijds een collega die, zodra de blaadjes vielen, steeds zwaarmoediger werd.…
Lieve C.
dagcolumn
4.6 met 5 stemmen
717 Afscheid nemen kan niet meer en toch, alle goede gedachten die je moeder aan je gewijd heeft. Alle reizen met haar samen. Alle zorgen die ze om je had, waren allemaal een klein deeltje van het afscheid dat ze niet meer van je kan nemen.
Op een station in een ver land zakte ze in elkaar.…
Vol is vol
beschouwing
2.2 met 6 stemmen
1.314 Bij het afscheid worden herinneringen opgehaald en herinneringen verzwegen. Het verdriet wordt bij het ene afscheid benoemd, bij het andere afscheid niet maar is altijd voelbaar. Troostende woorden worden uitgesproken, bij deze vier bekenden vanuit een christelijke traditie.…
Een stortvloed van tranen in het Noord Brabants Natuurmuseum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voorzag het onvermijdelijke, onherroepelijke afscheid en mijn
spoedige val in de diepe, onheilspellende krochten van de eenzaamheid. Het afscheid kwam; de ongenadige en wrede dood nam hen weg en ik overleefde…