4340 resultaten.
mijn hartje barst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
454 Maar mijn hartje barst van liefde voor mijn gezin
We kijken elkaar aan en zeggen tegen elkaar dat we wel zo veel van elkaar houden.
Ons hartje barst van liefde voor elkaar.…
Ons voorbij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Als ik nu jouw sleutel in het slot zou horen, dan zou ik meteen rechtop gaan zitten en de stralendste glimlach zou op mijn gezicht verschijnen...
Als ik je nu zou zien, zou ik in je weg willen kruipen, om je vervolgens nooit meer te laten gaan...
Als ik je nu zou zien, zou ik je willen zeggen dat ik van jou hou en samen met jou door het leven…
Herinneringen aan de gebroeders Broeckx uit lang vervlogen tijden.....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Mijn oma had drie zoons:
Willem (de oudste en mijn geliefde vader),
Guus en
Gérard.
Op het familieportret van vlak na de Tweede Wereldoorlog, dat nog steeds mijn slaapkamer siert, kun je hun trotse gestalten zien.
Guus, de middelste zoon, vertrok in 1955 met zijn elegante en gracieuze Nelly naar het verre Australië; schijnbaar voorgoed, maar…
Vrijheid boven alles!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
486 Ik leg de kleurige scherven aaneen tot zij het beeld van een vogel vormen, die voor mij de vrijheid symboliseert die ik sinds jaar en dag niet meer de mijne kan noemen, vastgekluisterd als ik ben in de boeien en valstrikken van een oneigenlijke, onmogelijke en ongelukkige liefde....…
Ik wilde wel , maar jij niet ...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
644 Jouw hand lag in de achterkant van mijn nek. Haar warmte is nog voelbaar aan de onderkant van mijn schedelhuid.
Jouw vingers zochten een weg door mijn haren, alsof ze op zoek waren naar de gedachten die door mijn hoofd dwaalden .
Misschien weet je het nog niet, maar toen je mijn hand aanraakte raakte je ook mijn binnenwereld aan, mijn hart en ziel…
De harde weg (een soort prozagedicht)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.145 Eens bracht een wondermooie melodie me tot je en ik droomde in het sprookjespaleis van de verliefdheid, in de Aya Sofia van de Liefde, versierd met haar mozaïeken en arabesken, mijn prachtige droom
Het bouwwerk van het paleis brokkelde steen voor steen af; een pijnlijk, verregaand demasqué
Op haar ruïnes bloeit de taaie, maar toch kwetsbare bloem…
Ontluikende onderhandelingen
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen
1.657 ‘Ik had me juist voorgenomen om het niet te doen’, zei een vrouwenstem achter me. Een lagere mannenstem antwoordde onverstaanbaar, maar het werd me duidelijk dat ik een intiem gesprek zat af te luisteren. ‘Ik wil het niet laat maken’, reageerde zij. Opnieuw was zijn stem niet duidelijk, maar een half gesprek volgen is soms voldoende om het hele gesprek…
Als was hij de architect...........
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
680 Het Winkelcentrum Wagnerplein met haar overdekte winkelgalerij is mij maar al te bekend, niet in het minst omdat ik daar bij het bloemenstalletje een mooi en uitbundig boeket placht aan te schaffen met het zinloze doel mijn gedurende jaren onbeantwoorde en hopeloze liefde te fêteren en kracht bij te zetten.…
Vader en dochter, vriend en vriendin/Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Toen je een oude, kwetsbare man was geworden met bevende handen en onze liefde een tedere vader-dochter-verhouding was geworden, droomde ik van je en in de droom, die ons nieuwe universa laat zien, vervormd en geschapen door ons onderbewustzijn (een nieuwe, magische wereld) speelde je en verfde je met me in een groot huis met watervlakte erachter aan…
Het geluid van
verhaal
4.2 met 4 stemmen
704 Sommige geluiden krijg je nooit meer uit je systeem. Zo ben ik wanneer ik een eettafelstoel over een houten vloer hoor schuiven, weer even "thuis". Niet in m'n huidige thuis, maar het thuis waarin ik de wereld in al haar vormen nog moest leren kennen vanuit de veilige basis die ik thuis noemde. Ik had nooit gedacht dat ik zo'n klein, betekenisloos…
Jouw geliefde naam, die ik nu vervloek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Jouw geliefde naam die mij tot een gebed, een toverspreuk en een magische formule was geworden en die ik jarenlang innerlijk uitsprak, is mij, nu ik je nooit meer zal zien, tot een noodlot en een vloek en vervloeking geworden.
Jouw huis, mijn thuis, jouw mij zo geliefde vriendenhuis heb je mij voor altijd ontstolen nu je voorgoed vertrekt tot mijn…
Het komt wel goed
column
4.0 met 1 stemmen
692 Slecht nieuws heb ik de laatste tijd te horen gekregen. Ik werk al jaren voor dezelfde baas en al jaren merken we dat er steeds minder werk is. En nu is het klaar. Nog een paar maanden werk en dan staan we op straat. Dat was schrikken. Ik moet op zoek naar een andere baan.
Ik heb ook al jaren dezelfde vriendin en al een tijd merken we dat het minder…
Krullende regenbogen!
verhaal
4.0 met 1 stemmen
695 Dinsdag 15 augustus 2017, op vakantie in Zuid-Duitsland brak plotseling een ongelofelijk onweer, noodweer los en vluchtte ik de Rooms-katholieke Kerk "St. Johannes" in Tubingen binnen, om te schuilen waar als in een flits "Krullende regenbogen" aan mijn geest ontsprong!
KRULLENDE REGENBOGEN!
In de pikdonkere kerk, waar mijn ogen op de proef…
De taaie, harde weg.......
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
535 ....en weer ging ik de weg die ik talloze malen eerder was gegaan en mijn liefdesverdriet hield niet op mij te martelen, geselen en kwellen. Ik was uitgestapt bij de halte aan de Von Weberstraat en passeerde de oude ophaalbrug. Een welgedane, kennelijk tevreden eend ritselde met haar vleugels, gezeten op een hoge paal in het water en kordate, opgewekte…
De kunst duurt lang, het leven kort/De witte oorbellen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 (Dit verhaal werd mij geschonken door een oudere Tilburger in buslijn 41, op weg van Tilburg-Noord naar Goirle)
Het was in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog. Hij behoorde tot de werklozen die op straat kwamen te staan na het faillissement van de timmerfabriek; zij was een schoonheid en poseerde voor zijn camera.
Met liefdevolle precisie…
Afwijzing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Het lauwe stukje kipfilet met het miezerige, smakeloze sausje kon haar in feite nauwelijks inspireren, zeker niet nadat Hij haar zo welgemeende knuffels geweigerd had, en allerminst voor het eerst. Zij was weer met bloemen gekomen die middag en had opnieuw maar tevergeefs geprobeerd heel haar gigantische genegenheid te storten in de bodemloos diepe…
De Koningin van de Stenen
verhaal
4.7 met 3 stemmen
620 Ratu Batako noem ik haar, de Koningin van de Stenen, maar in feite heet ze Wayan.
Ze is pas 21, zij heeft een echtgenoot die 23 is en een dochtertje van drie, en ze werkt samen met haar man in de steenbakkerij tegenover mijn huis.
Het is een primitieve bedoening. Ze gieten zand en andere dingen in een gietvorm, kloppen er op, gooien het uit de…
Mijn moeder en Mies
dagcolumn
3.8 met 4 stemmen
1.615 Als kind keek ik naar Mies. Als opgroeiende puber keek ik naar Mies. Als volwassene keek ik naar Mies en ik vond haar een aardige, fijne, fijne vrouw. Zonder meer.
Koningin van de Nederlandse televisie? Ik heb niet zo’n verstand van koningen en koninginnen dus van mij mag het. Maar ik vraag mij af of heel veel mensen nog steeds fan zijn van Mies…
Vervreemding en verdriet in Parijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
458 (Was dit dan ondanks alles het verdriet om een liefde die mijn hersenen al zo lang scherpzinnig als onmogelijk, ondoenlijk en onbereikbaar hadden geoordeeld? Was dit dan toch de melancholie om degene die in zijn gedachten allang een ver tropisch land had verkozen boven mijn aanwezigheid?)
Ik heb mij nooit zo oud en vertwijfeld gevoeld.…
Mistige regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 In mistige regen, kwam ik haar tegen. Haar bruine haar wat korter deels verstopt onder een groene pet. Met oorringen als een hoelahoep zo groot, waarbij ik me afvroeg of een beetje turner zijn dagelijkse oefeningen aan menselijke oren had kunnen doen. Ik herkende haar direct, maar zij mij niet. De pijn die deze niet herkenning veroorzaakte kwam pas…
Gemis en weerzien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Dat ik het huis nooit meer zou kunnen betreden; het huis van mijn dromen dat mij eens gastvrijheid, liefde en vriendschap geboden had in een verre, voorbije tijd en mijn beste vriend, kennelijk voorgoed verkerend in tropische sferen en een ver continent, draaide mijn hart om in mijn lichaam, verstijfde het, bevroor het tot een ijzige klomp die haar…
Het zilveren kettinkje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Eens (je was al ver boven de zeventig) verraste je me met een zilveren kettinkje waaraan een sierlijk steentje bungelde, onbewust als je was van het feit dat ik een vrouw ben die zich niet zozeer opdirkt en zeker geen fotomodel. Plotseling en plompverloren, in een abrupt gebaar, legde je het cadeautje naast me op tafel, naast de stoel die ik altijd…
My Ruthless King (?)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Lang, lang geleden sloeg ik je gade in het park. Als een standbeeld stond je, gekleed in je groene regenjas, achter de kraam waarmee je je godsdienst moe probeerde te propageren en aan de man te brengen. Waarom toch moesten mijn blikken zich, letterlijk en figuurlijk gesproken, jarenlang op jou richten, uitgerekend op jou fixeren? Waarom was jij het…
"I wasted all those years" (Simply red)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 een hart, als van mijn heftig bonkende, levendige hart dat klopt achter mijn ribben, figuurlijk gesproken de zetel van mijn liefdesgevoelens, van warmte en, eveneens figuurlijk gesproken, een hart dat gebroken kan worden, zoals vaak vermeld in de populaire Bouquetreeks-romannetjes en geheel volgens de "wetten", volgens het "jargon" dat zelfs de Liefde…
Een sjaal als teken van verzoening en brevet van onvermogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Op de verjaardagskaart had ik mijn goede wensen voor haar vijfenzestigste verjaardag kenbaar gemaakt en had ik aangegeven dat ik haar de warmte die ik haar zo graag wilde schenken, wilde doen toekomen door middel van een zelfgebreide sjaal. De sjaal had ik gebreid uit zachte, zeegroene en witte wol en keurig verpakt in cadeaupapier. De grote dag brak…
Zusterliefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 Mijn liefste, meest dierbare, goede zus, slechts eenmaal heb ik je lange grijze haar tegen mijn wang gevoeld; slechts eenmaal heb ik je omhelsd. Na de lange, stormachtige jaren van onze turbulente jeugd die we zij aan zij doorbrachten, heb ik je teruggevonden; verouderd en door vele kwalen getergd en nu lopen we weer zij aan zij tot de onheilspellende…
Verloren in onpeilbare verten.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 Tegen haar, tegen mijn vriendin, had ik vaak en uitgebreid verhaald over "my secret love" die "no secret anymore" was maar mijn vriend verdween in verre tropische sferen en zocht onpeilbare, onnaspeurlijke, verre horizonten om daar zijn heil te zoeken....
Met lege handen, met een leeg hart en lege armen bleven zijn vrienden achter, radeloos, hopeloos…
"Es gibt also die Liebe"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 ....en zo bewaar ik nog altijd een klein boekwerkje met romantisch aandoende en kunstzinnig verantwoorde tekening op de kaft en de titel: "Es gibt also die Liebe". Het geschrift moet de verloving en de prille eerste huwelijksjaren van mijn ouders begeleid hebben....
Beide kinderen van de Crisis, van de armoede en van de Wereldoorlog vonden elkaar…
autobiografie
5.0 met 2 stemmen
638 Wanneer hij haar nodig had voor de liefde, dan was ze er niet, altijd op reis voor haar ambities. En als ze er wel was, bleek ze dikwijls opdringerig en hongerig naar aandacht voor zaken waar Bjarne nauwelijks verstand van had.
Het voorjaar van het jaar 1984 begon met vreemde gevoelens.…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
610 Het werd de hoogste tijd de ontroerende liefdesbrief van Kees Broodakker te beantwoorden. Bjarne Gosse kon het niet. Die nieuwe wereld boezemde hem te veel ontzag in. Binnenkort kwam Peter Halm terug van vakantie. Hij had ervaring. Misschien kon Bjarne er met hem over praten en dan beslissen wat hij aan Kees zou gaan antwoorden. Bjarne kon zijn verliefdheid…