Alle inzendingen over afscheid

1600 resultaten.

Sorteren op:

Vertrek en terugkeer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Binnenkort zal ik afscheid moeten nemen; afscheid van een kamer, van een slaapkamer, van een badkamer, van een w.c. en van een keuken. In het vreemde oord waar ik beland zal zijn zal het beeld mij voor ogen blijven zweven van wat ik achtergelaten heb en van wat mij dierbaar is geworden; mijn Tilburgse woning.…

"Tempus fugit"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Die avond had ik afscheid genomen van mijn moedertje in mijn "laatste ouderlijk huis", van mijn oude moedertje dat daar nog altijd op me gewacht had, van mijn allerliefste schat, alsof ik voorgoed afscheid genomen had, al had het doodsuur nog niet geslagen.…

De Fuchsia

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Op haar terugweg naar huis vergezelde ik oma dan wel eens, soms in paniek over het naderende afscheid; hoe zou ik ooit zonder haar verder kunnen? Maar oma zou nog lange jaren leven, later, in de bejaardenflat. Het afscheid zou komen toen ze drieënnegentig jaar oud was; zonder slag of stoot had ze die leeftijd bereikt.…

Domweg gelukkig in een Maycrete-woning/"Als in een dorpke apart"

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Verscholen in een uithoek van onze stad, achter de Moskee die aan de Wandelboslaan haar twee trotse, fiere, scherp gepunte torens, die haar lichtgroene koepel flankeren, de zomerhemel in steekt, als een handreiking aan het onbekende Opperwezen, in een gebied dat vandaag de dag "De Bokhamer" genoemd wordt, staan kleine, witte huisjes, de zogenaamde…

REIZEND HONKVAST EN HONKVAST REIZEND (EERSTE DEEL)

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
In de stad klonken veel drukke stemmen. De mensen spraken over hun zomerse reis, die ze weldra zouden maken. Robin, een man van een jaar of dertig, was ook een van die mensen. Met een groot pak onder zijn arm liep hij door de straat, maakte een deur open, en ging de trap op. Daar stond hij in de slaapkamer van zijn grootmoeder. "Oma, ik heb iets…

Herinnering aan mijn uren met Vader

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Wij waren kameraden; ik heb uw porseleinblauwe ogen gesloten bij het uiteindelijke afscheid..... Ach Vader, uw wezen is mijn wezen en mijn tranen houden niet op te stromen.....…
I. Broeckx20 augustus 2013Lees meer >

Herinnering aan mijn vader

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.255
......en dan zeg ik: ik ben er een van Broeckx, van Broeckx van de Oude Markt. En dan stromen de tranen over mijn gezicht bij de herinnering aan het langdurige sterfbed van mijn vader, aan de langgerekte marteling die hij moest ondergaan in het verpleeghuis, dat oord van onheil bij uitstek. (Hoe vroeg hij mij zijn totaal vermagerde lichaam, vel over…
I. Broeckx2 november 2013Lees meer >

Mütterlein, Mütterlein...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Een moeder moest voorgoed afscheid nemen... De natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar haar armen voorgoed voor me gesloten zijn... We hebben de dieprode en paarse rododendrons bewonderd, die iets van haar geest, van haar hart en ziel weerspiegelen; waarin haar leven, haar wezen bewaard en gevangen lijkt te zijn...…
I. Broeckx23 december 2013Lees meer >

Aan het graf van Corine......(?)

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
De stille straat, geflankeerd door majestueuze gebouwen en met aan de rechterkant het schilderachtige kerkhof met haar getraliede toegangshek, doorsneden door een brede laan, die rechtstreeks naar het witte Christusbeeld in de verte leidt, ligt er op een vroege dag in maart sereen en rustig bij, als een nieuw licht de wereld overspoelt en vogels her…
I. Broeckx17 januari 2014Lees meer >

De banden van het bloed

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
De avond spoedt zich ten einde: bij het station neemt mijn zus afscheid met een vluchtige kus en ze verdwijnt in de duisternis; de duisternis die haar liefste gestalte eens voorgoed zal verzwelgen en opslokken.....…
I. Broeckx5 februari 2014Lees meer >

Berichten uit een zorgcentrum (Slot)/Het einde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Er is tenminste één mens die om haar dood gehuild heeft. Deze was snel ingetreden, zo zei men; ze had zich niet lekker gevoeld; nog vóór de ambulance arriveerde, was ze heengegaan. Ik had haar eens "gevonden" te midden van de menigte, als een parel of een diamant op een mestvaalt, te midden van het stadsgewoel. Daar trof ik haar eens aan in haar…
I. Broeckx17 februari 2014Lees meer >

Een paar lederen, krijtwitte schoenen......

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Juist toen in weke, kwetsbare regionen van de hersenen van mijn enige zus schijnbaar fatale ziekteprocessen hun eerste aarzelende schreden zetten, steeds verder oprukten en tenslotte terrein schenen te winnen, juist toen gaf mijn moeder mij de schoenen cadeau..... Het waren dure, witte mocassins met een dooraderd bovenblad als van craquelé schilderwerk…
I. Broeckx19 februari 2014Lees meer >

Bij het verlovingsportret van mijn ouders (Vaals, 1951)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Het was nog maar zes jaar geleden dat Vera Lynn had gezongen over "Berkeley Square" en "The White Cliffs of Dover" en dat een wrede, onzinnige oorlog continenten had verscheurd. Ze was naar de huisarts gegaan met de vraag: "Kan ik met die jongen van Broeckx in zee gaan?" "Ik zie geen bezwaren tegen hem" had de arts geantwoord. Haar toekomstige…
I. Broeckx26 februari 2014Lees meer >

Op weg naar Berkel-Enschot..........

verhaal
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Het was zo mooi de mensen het laatste afscheid van hun dierbaren en geliefden te verzachten, te veraangenamen en te vergemakkelijken.…

Een platenkoffer met platen; mijn onvervangbare souvenir.....

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
De middagen met Vader zijn voorgoed voorbij en mijn eens zo jonge en eens zo ongeschonden hart heeft zich moeten verharden onder het gruwelijke afscheid.…

Leegte, stilte, stilstand.....

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Nog een keer ben ik naar het flatje geweest; leegte en stilte; het hart en de ziel waren eruit gesneden als uit een nog levende vogel. De klokken tikten nog. De stoel stond er nog. Het hoedje hing nog aan de kapstok; het kolderieke, kokette hoedje dat ze welhaast bij wijze van "practical joke" placht te dragen; het hoedje van waaronder ze met alerte…
I. Broeckx6 oktober 2014Lees meer >

Terug naar de Chopinstraat.......

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Daar is de Mozartlaan, de Hoffmannlaan en ook de Chopinstraat en daar is het huis, nu bewoond door andere bewoners, waar we eens, lang geleden, afscheid namen van jou, mijn vriend, vóór je verre reis naar en verblijf gedurende lange jaren op het zuidelijke continent.....…
I. Broeckx1 november 2014Lees meer >

Een macaber souvenir.....

column
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Nog niet zo lang geleden ontmoette ik het echtpaar in het park. Hoewel senioren, leken zij toonbeelden van bloeiend leven en blakende gezondheid. Hij hield nauwlettend de hand aan de pols van haar persoonlijkheid en registreerde iedere ritseling en rimpeling van haar brein en de huiver van haar hart onder haar wisselvallige levensomstandigheden.…
I. Broeckx26 december 2014Lees meer >

Het verloop der jaren.....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Omdat hij zo hield van bepaalde schilderijen gaf ik mijn oude, verlamde vader een kalender voor het volgende jaar. Deze sierde de muur van zijn ziekenkamer en spiegelde hem optimistisch een zee van tijd voor, terwijl de tijd die hij nog te leven had wellicht uitgedrukt kon worden in dagen, in uren, in minuten of in seconden. De lente, de bloei van…
I. Broeckx14 januari 2015Lees meer >

Als een schip zonder tuigage.......

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
....en de dag is gekomen, die onvermijdelijk eens aan moest breken, waarop we al de lieflijke, kunstige, elegante en curieuze spulletjes waarmee we opgegroeid waren, de zo vertrouwde snuisterijen van onze jeugd, die mama nog lange jaren vergezeld hadden in de bejaardenflat rücksichtslos één voor één in een vuilniszak moesten deponeren om ze mee te geven…

Vaders hond

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Ach hoe koesterde hij de hond die ik hem geschonken had - de hond met de cognackleurige vacht en de naam "Rocky"; hoe borstelde hij het dier liefdevol, zorgvuldig en zorgzaam op het kleine plaatsje achter mijn ouderlijk huis; hoe wandelde hij trots met Rocky aan de lijn door de buurt - men roddelde over hem en dacht dat hij "gek" of "gestoord"…

De penning van St.Christoffel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
In de zaak van "Pleïade" in de Nieuwlandstraat beschikt men over een groot assortiment "fijnzinnige" artikelen dan wel prullaria die geschikt zijn voor vele gelegenheden, waarmee men een vriendschap of een liefde kan bezegelen, waarmee men iemand met zich kan verzoenen en waarmee men figuurlijk gesproken, kan "strelen" of "kussen". De verkoopster…

Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer/De vurig verlangde, c.q. de verguisde Liefde......

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
In de Liefde is alles mogelijk, zegt men; zij schijnt anderzijds haar vaste psychologische wetten erop na te houden, als betrof het het mechaniek van een Zwitsers horloge waaraan geen radertje mag ontbreken om een feilloos precieze tijdsaanduiding tot stand te brengen.... In buslijn 6, op weg van noordelijke naar westelijke stadsgedeelten luisterde…
I.Broeckx30 november 2015Lees meer >

De Betoverende Berg

verhaal
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 812
De vrouw nam afscheid van het bankje en de berg. Voldaan liep ze met haar kwispelende metgezel de weg naar beneden. Halverwege wachtte een kopje thee met een versnapering van de dichtstbij gelegen bakkerij. Het oude was begraven. De weg voor het nieuwe jaar was vrij.…

Een "adieu" of een "au revoir" aan onze mooie Brabantse natuur?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Was dit onze zwanenzang, ons "adieu", ons afscheid? Nu pas scheen ik met spijt in mijn hart te kunnen waarderen wat ik nooit gewaardeerd had: haar stille, zwijgzame, maar trouwe gezelschap aan mijn zijde, haar kameraadschap, haar op spaarzame en zuinige maar oprechte wijze aan mij toebedeelde belangstelling.…
I.Broeckx2 september 2016Lees meer >

Een heerszuchtige hellehond?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik had hen nog geadviseerd de hond niet aan te schaffen. We hadden een lange fietstocht gemaakt langs het kanaal tot in Haghorst. Tijdens een rustpauze adviseerde ik hen de hond niet te nemen. Maar het onwrikbare besluit was genomen: de Rottweiler aan wie de naam Appie, Ferno, Bries, Obri of nog anders was toebedacht moest er komen. De puppy werd…

De troost van de Strabrechtse Heide

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Het was in dat uur, Vader!, dat ik aan je ziekbed, dat zich gedurende elf maanden had voortgesleept, aan je benevelde geest het beeld opriep van onze gezamenlijke wandeling, zo lang geleden, in die onvergetelijke zomer, over de paden die zich slingeren over de Strabrechtse Heide. We waren kameraden en we hebben de levensweg eveneens voor een groot…

Talent voor Afrika

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
De liefste man die ik ooit mocht kennen heeft zijn bestemming gevonden. Een machtige, krachtige "jet-airliner" heeft koers gezet naar de kust van Gambia en hem meegenomen en vandaar arriveren nu foto's in mijn laptop op overigens wonderlijke en onbegrijpelijke wijze van lachende zwarte kinderen en vrouwen die zijn komst en aanwezigheid zozeer begroeten…
I.Broeckx15 september 2017Lees meer >

Laat bezoek/Een afschuwelijke, gruwelijke snorrenbaard......

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 716
Vermoedelijk meende hij dat ik altijd al een voorkeur voor hem had gehad, omdat ik hem ooit voor meerdere diensten ontboden had en hij verscheen dan ook met de boodschappen waarom ik gevraagd had en wilde zelfs die avond blijven om gezamenlijk televisie te kijken. Maar ik had zijn walgelijke, overdadige, grijze snorrenbaard die zijn hele gezicht overwoekerde…
I.Broeckx21 september 2017Lees meer >

Oma's nieuwjaarskoeken

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.534
...en als we dan bij oma mochten komen op een van de eerste dagen van elk nieuw jaar in het kapitale vooroorlogse hoekhuis waarin we geboren waren en dat we eens zelf bewoond hadden, gaf ze ons die nieuwjaarskoeken, die ovale bruine koeken waarop in geglaceerde witte letters de goede wensen voor het nieuwe jaar te lezen ;: stonden. 's-Middags keken…
I.Broeckx21 januari 2018Lees meer >