4642 resultaten.
Verloren in onpeilbare verten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Tegen haar, tegen mijn vriendin, had ik vaak uitgebreid verhaald over "my secret love" die "no secret anymore" was.
Maar mijn vriend verdween in verre tropische sferen en zocht onpeilbare, onnaspeurlijke verre horizonten om daar zijn heil te zoeken....
Met lege handen, met een leeg hart en lege armen bleven zijn vrienden achter, radeloos en nutteloos…
De LED-lamp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Na dertig jaar trouwe dienst gaf de lamp het op, althans deze ging aan en uit bij tussenpozen, wat mijn trouwe Ilonka ergerde en op de zenuwen werkte. Ik had de meneer ontboden die voor een nieuwe lamp met LED-verlichting zou zorgen en hij verscheen inderdaad volgens afspraak en monteerde fluks en opgewekt, staande op een trapje, de lamp aan het houten…
Het Crematorium revisited (vervolg)/Het Andante Café
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
449 satanische tekenen van aftakeling en verval zijn en worden aan het oog onttrokken en het beschaafde muziekje op de achtergrond, het vriendelijk aandoende meubilair, de kaarslichtjes her en der en ook die in de grillig-gevormde houten kandelaber met haar vertakkingen zijn kennelijk bedoeld om op beschaafde en menslievende wijze het rauwe, onmenselijke verdriet…
"We zijn maar één dood verschuldigd"/Heldenmoed in een achterafstraat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
437 Het bittere noodlot heeft bepaald dat hij afscheid zal moeten nemen van het zomerse licht dat liefkozend de aarde beroert, van de kwetterende vogels die elkaar opgewekt en optimistisch naroepen in de bomen, van de bomen zelf, ieder voor zich karakter tonend en zich enthousiast verheffend naar het licht, naar de hemel..…
Duisternis van de dood en licht van verbondenheid.....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.359 Er is geen afscheid; in licht en duisternis van mijn leven leven zij voort met mij, mijn geliefden.....…
Laatste herinneringen.....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
479 Een kleine verhuiswagen komt voorrijden in de straat waarin ik sinds jaar en dag woon. Het is het teken dat de dierbare spulletjes, herinneringen aan mijn ouderlijk huis, zijn gearriveerd....
Stoere, sterke mannen die ongewild getuige zijn van een onuitgesproken drama, tillen een meubelstuk de drie trappen op en plaatsen het tegen de schoorsteenmantel…
Het Crematorium Revisited
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
522 Kennelijk had de overleden mevrouw een aula vol mensen op de been weten te brengen, mij allen onbekend, die nu als een schijnbaar krachtige achterban solidair zat te zijn met het leed van haar familie en met dat van de zus in het verre Nieuw-Zeeland, die, als een noodlottig en ongelukkig, finaal brevet van onvermogen, slechts op schriftelijke wijze…
Op het kerkhof aan de Hoflaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Daar, aan de Hoflaan, geeft een imposante plaquette, bevestigd aan het traliehek, met trotse letters aan: "Gemeente Tilburg, Centrale Begraafplaats Hoflaan" alsof zij, die voorgoed het leven ingewisseld hebben voor de dood, zij die voorgoed de drempel zijn overgegaan, zij die voor altijd het mysterieuze rijk achter de horizon betreden hebben, eveneens…
"Au fond du temple saint"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 In die tijd - ik was veertien jaar - kwam ik vaak aan bij het ouderlijk huis van mijn jeugdvriendin Lucia T. Haar moeder - een gezette matrone - bracht lange uren door achter de naaimachine, ijverig werkend aan een modieuze garderobe voor haar dochter en wij, de vriendinnen, speelden toen nog met onze Midge- en Barbie-poppen waarvoor we als het zo uitkwam…
bewering
3.2 met 8 stemmen
499 Nu wuif je nog, straks zwaait er wat.…
Bij een veertigjarig dienstverband
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Er viel onlangs een kaart in de brievenbus, keurig verzorgd en met het logo erop van de organisatie voor maatschappelijke diensten waarbij mijn vriendin en oud-collega, die in een ver verleden naast me heeft gestaan als niemand voor of na haar, veertig jaar werkzaam is geweest.
Op de kaart is haar door acne zozeer gehavende, maar hartelijk glimlachende…
Dat intens moment
verhaal
5.0 met 4 stemmen
881 “Zul je me missen”, vraag ik zacht.
Mijn hand strekt zich naar je uit, zonder je aan te raken. Het dichtbij lijkt nu zo ver.
“Zul je me missen, zoals ik nu al voel dat ik jou missen zal? Elke dag een beetje meer. Het zal raar zijn om goedemorgen te zeggen zonder antwoord te krijgen. De kat zal je zoeken, weet je. Ze is immers gewend om ‘s morgens…
"....and I wish that I could be a Banner Man....!"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Ook ik bevond me te midden van de menigte, te midden van het schaarse maar enthousiaste publiek dat, veelal gewapend met paraplu's, de gebeurtenissen afwachtte op de regenachtige avond van de 15e juni jl., aan de vooravond van het grote Festival Mundial; de gebeurtenissen die dienden om dit evenement in te luiden.
Ik was naar "De Heuvel" gegaan…
RILKE NAAR RAINER MARIA
column
4.2 met 4 stemmen
1.748 ‘Ze is naar een Duitse lievelingsdichter van mij genoemd,’ zei ik altijd als men vroeg hoe ik aan haar naam kwam. ‘Mijn man heeft dat verzonnen,’ voegde ik er altijd nog aan toe.
We stonden in de keuken en ze hield haar kopje schever dan ooit tevoren. Het zal toch geen tweede tia zijn, schoot er door me heen.
‘Ja,’ zei ik ‘dat valt niet mee joh,…
Opnieuw naar de velden des doods/Een milde dood
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 Er vloeiden geen tranen; het raadsel en de horreur van het afscheid kwamen niet aan de orde, het mysterie werd niet aangeroerd, de beheersing bleef intact alsof afgezien zou kunnen worden van de heftige geestescrises die in sommige gevallen toch heel gebruikelijk zijn, alsof het leven was voortgekabbeld, voortgestroomd zonder doel, zonder bezinning,…
Onder ZIJN hoede......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 Jarenlang stond mijn trouwe collega aan mijn zijde: we huilden en we lachten samen en volvoerden onze werkzaamheden: ik, de journaliste, hij de fotograaf.
Het einde naderde: ZIJN einde; en ik bezocht hem in zijn stervensuur.
De ethiek is geen gemakkelijk onderzoeksobject maar Christus en Julius Caesar betreurden de desertie van hun vertrouwelingen…
"Tout savoir, c'est tout pardonner"(?)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Liesbeth, toen je dat andere vertrek bent binnengestapt; die kamer waar de dood op je wachtte, ben ik je - tot mijn schande - niet gevolgd. Van anderen zag ik het levenseinde; jouw levenseinde zag ik niet. Jouw devies ging over de trouw - de trouw die ik je niet betoond heb(wat konden mijn nutteloze, waardeloze brieven uitrichten?)We hebben elkaar nooit…
Als de doodsheid regeert....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
469 De buurt, de wijk waar ik eens de glorie van jouw charisma en van onze liefde mocht meemaken, heeft al haar charme nu verloren. De aanblik van de miezerige, armetierige huisjes kan mij niet meer inspireren. Daar heb ik je gezocht; daar heb ik je gevonden in lang vervlogen tijd, maar de vergetelheid is ingetreden en een grauwsluier bedekt de eens glorieuze…
Toen de vlaggen dramatisch wapperden....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
439 Vanuit Restaurant "De Caroussel" te Tilburg heeft men een riant uitzicht op het voormalige Paleis van Koning Willem II waar de driekleur halfstok wapperde; elegant en fier, vrij en indrukwekkend, in confrontatie met de altijd mysterieuze, onachterhaalbare, maar eveneens zeer indrukwekkende dood.
En zo werd hem, die ons ontvallen was, eer bewezen;…
Als een rimpeling in een wateroppervlak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Zijn moeder was overleden. Als zijn bewustzijn vergeleken zou kunnen worden met een meer, met een stille watervlakte, veroorzaakte het heengaan nauwelijks een rimpeling in de oppervlakte hiervan. Hij vatte haar leven samen in enkele luttele feiten in een "In Memoriam" alsof hiermee uitgesproken zou kunnen worden wat haar wezen was geweest. welke haar…
En overigens…
dagcolumn
4.5 met 2 stemmen
876 Dapper, besluitvast, rechtlijnig. Een enkele politicus kan met deze drie kloeke krachttermen omschreven worden. Eigenlijk heeft Marianne Thieme haar klassieke Cato-de-Oudere-afsluitingen (‘voorts blijf ik van mening dat we onverwijld een eind moeten maken aan de afschuwelijke dierenindustrie’) nooit nodig gehad. Als resoluut voorvechtster trok ze aandacht…
Voor een onvergetelijke Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 Vader, een dezer dagen zou je je achtennegentigste verjaardag gevierd hebben. De datum is voor jou onhaalbaar gebleken. Je lang-vergeten geboortejaar 1922, getekend door de economische crisis, ligt diep verzonken in de tijd; in een ver verleden....
De familie was altijd welkom op 27 januari in het oude, kapitale huis en de progrèstaart van de exclusieve…
Verloren in onpeilbare verten.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
481 Tegen haar, tegen mijn vriendin, had ik vaak en uitgebreid verhaald over "my secret love" die "no secret anymore" was maar mijn vriend verdween in verre tropische sferen en zocht onpeilbare, onnaspeurlijke, verre horizonten om daar zijn heil te zoeken....
Met lege handen, met een leeg hart en lege armen bleven zijn vrienden achter, radeloos, hopeloos…
Lachen en huilen met een collega
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 We liepen zij aan zij, al die lange jaren; ik, de journaliste; hij, de fotograaf....
Hij was van de herenliefde en de deur van zijn kleine woning aan de Anselmusstraat stond altijd open voor mij. Zoals overal het geval is, werd er volop gekonkeld, geroddeld en gemalverseerd bij de kleine wijkkrant waarvoor we samen werkten en toen de dodelijke ziekte…
De keizerskroon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
444 Mijn zachte, nog altijd donkerblonde en nog florissante haar dat mij sierde, placht Degene die mijn stormachtige en turbulente jeugdjaren heeft begeleid, die naast mij stond als niemand anders en die mij heeft beschermd en heeft liefgehad, een "keizerskroon" te noemen.
Mijn liefste Vader, mijn voorvechter, heeft de helderblauwe ogen voorgoed gesloten…
Een desolaat doorgangshuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Behandelcentrum "De Hazelaar" vormt een doorgangshuis, een tijdelijke verblijfplaats voor personen aan wie het water aan de lippen staat om uiteenlopende redenen.
Bij mijn bezoek zijn de lange, uitgestorven gangen, gescheiden door deuren die zorgvuldig gesloten worden. De vele, kleine kamers die zich aaneenrijgen aan de gang in een troosteloze, desolate…
In de vaderarmen van de dood....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
473 Ik heb tenslotte afscheid moeten nemen van de vriendin die ik in verre, haast voorgoed vergeten jaren voor het eerst had ontmoet bij de assertiviteitstraining, die later in een zolderkamer in mijn ouderlijk huis eens de hand aan zichzelf had willen slaan en die eens, lang geleden, de Oostenrijkse zomerweiden met mij beklom tijdens een fabuleuze vakantie…
Mütterlein
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
471 In je zelfgemaakte, lichtbruine zijden pakje, in je ensemble, dat je op de naailes onder leiding van mevrouw V. vervaardigd had, hebben we je in je kist moeten leggen en we hebben je over moeten geven aan vuur en aan aarde.
Ik herinner me de rouwkransen, door velen geschonken, rond je kist in het Crematorium.
Vanuit je hoge, onbestemde, onwezenlijke…
Twee olifantjes en een dobbelsteen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Voor zover ik me herinner, heb ik het beeldje gekocht in een "New-Age-zaak" waar de collectie snuisterijen en parafernalia de illusie hoog schijnt te moeten houden dat deze het ongeluk en het ongerief, het lijden en de onlustgevoelens kunnen bestrijden of opheffen....
Het beeldje, dat nog altijd een plaatsje bezet achter glas in mijn zwarte vitrinekast…
Eens, op de Bosbaan....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
442 Na dit evenement ben ik Lucia verloren, om ondoorgrondelijke redenen en tot mijn grote verdriet. We hadden voorheen samen nog geluisterd naar de LP "Sargeant Pepper's Lonely Hearts Club Band" en naar "Rawhide" gekeken op de televisie, de "hanky-panky" gedanst in het patronaatsgebouw en onze Barbiepoppen van nieuwe garderobes voorzien.…