6857 resultaten.
Het trapgat.
verhaal
3.9 met 21 stemmen
1.391 Met trillende handen pakte ik een van de paaltjes beet. De trap was aan het einde nauwer en ruste op niets en hing aan niets. Hij zweefde als het ware in de lucht. Ook de trap was tot rust gekomen en trilde niet meer. Ik keek naar beneden maar zag niets. Toen opende ik een van mijn ogen en keek door het trapgat.…
Afstandelijk winkelen
dagcolumn
4.0 met 6 stemmen
767 De vader staart voor zich uit en speelt met een kettinkje in zijn hand. De jongen heeft een blikje cola, draait het rond in zijn hand, kijkt er naar, draait het weer rond en kijkt opnieuw naar het blikje. Minutenlang zitten die twee daar zwijgzaam voor zich uit te staren.…
Versoepeling maatregelen
column
4.4 met 5 stemmen
604 Ik stap binnen, was mijn handen direct met gel. Daarna ga ik los. Ik vergeet de anderhalve meter afstand. Mijn favoriete kapster lacht me toe, zij draagt geen mondkapje. Niemand draagt een mondkapje. Ik hoor mezelf zeggen: ‘welnee, ik doe hem niet op, veel te benauwd. Ik heb geen klachten, jij ook niet, neem ik aan?’ Ze schudt haar hoofd.…
autobiografie
2.8 met 4 stemmen
768 Pijn en nat das niet goed natuurlijk maar door de struiken kan ik niet meteen zien wat er aan de hand is. De bal vergeet ik, loop de bosjes uit en kom op de tegels terecht met een been wat inmiddels helemaal rood is, bloed stroomt uit een wond halverwege mijn been.…
autobiografie
4.4 met 5 stemmen
1.475 Er was iets met mijn halfzus, die in Duitsland verbleef, aan de hand. Iets waarover wij als kinderen niets mochten weten.
Die zomer draaide alles om het bezoek van die politie-inspecteur, die mijn broertje Tom en ik voortaan “Derrick “ noemden. Er was iets belangrijks gebeurd, maar we wisten niet precies wat.…
Zo binnen, zo buiten, zo boven, zo beneden
dagcolumn
4.0 met 1 stemmen
717 De hand van de plaatselijke specialist in natuursteen. Een vorm van kunst. Voor het eerst vallen me de sterren op. In rots gebeiteld om geboortedatum aan te duiden. We bestaan immers uit sterrenstof. Lees ze als knipoog naar de hemel.
Dat alles met elkaar verbonden is, fascineert me. Zo binnen, zo buiten, zo boven, zo beneden.…
Een geslaagde sollicitatie en wat volgde/ Quam cito transit gloria mundi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
478 Met ontroering en veel zelfmedelijden reik ik allen de hand en met tranen in mijn stem verklaar ik: "Ik ben Ineke, een nieuwe vrijwilligster. Ik kom voortaan op de zondagavond".…
autobiografie
4.5 met 4 stemmen
2.601 ‘Hier’ sprak ik, duwde het plastic in zijn handen.
Tijdens het wandelen, keek de twaalfjarige monter om zich heen. Ik wees, hij ging door zijn knieën. Mijn toon werd allengs meer bezeten. ‘Kijk, daar!’ En: ‘Voorzichtig, anders houd je niets over’. Had mijn stem bestraffend geklonken? Hij zat op zijn hurken, greep met zijn hand naar de stengel.…
Het einde van het kerstdiner?
dagcolumn
4.5 met 2 stemmen
835 Is het sterk en tolerant genoeg dan is er niks aan de hand.
Maar je mag je als bedrijf of als samenleving nooit laten gijzelen door de aanname dat onze tradities misschien wel eens kwetsend kunnen zijn voor andersdenkenden. Het kan allemaal prima naast elkaar bestaan en op den duur zelfs in elkaar opgaan.…
autobiografie
3.8 met 5 stemmen
749 En die graaiende handen op mijn lichaam en onder mijn T-shirt en mijn kapot gescheurde beha: de moeite van het vermelden niet waard. Ik heb allang niet meer het gevoel dat mijn lichaam van mij is.
Er was daarvoor al te veel gebeurd……
Handicap
column
5.0 met 2 stemmen
1.094 Toen ik die noemde, stak hij zijn hand uit: “En ik ben Johan.” We schoten in de lach en besloten onze hernieuwde kennismaking te bezegelen met een biertje. Toen we ook nog de namen van onze echtgenotes hadden uitgewisseld was de zaak rond. Gelukkig ben ik dus niet de enige met een ‘zwart gat’ als handicap.…
Omgekeerde wereld!
verhaal
4.5 met 2 stemmen
587 Dan gaan we over tot de orde van de dag en wordt mijn persoontje onder de loep genomen, bloeduitslagen (natuurlijk weer niet goed) besproken en en passant vraagt hij nog even waarom er foto's van mijn handen werden genomen?…
Mijn eerste kaartje
dagcolumn
4.0 met 1 stemmen
1.146 Er staat een kaart van mij in een Frans middelbare schoolboek Grandes Lignes (1995) en er hebben kaart-cartoons van mijn hand gestaan in Girugten en het Gronings Dagblad. En nog steeds hou ik van kaarten.…
De grap en de klap
dagcolumn
4.8 met 4 stemmen
892 Uiteraard ben ik niet voor het slaan van collega’s die een grapje maken, maar ik kan mij heel goed voorstellen dat de spanning soms net iets te heftig wordt en dat je dan een kort moment jezelf even niet in de hand hebt. Je weet hoe zwaar je vrouw het heeft met het verlies van haar haar en haar keuze om dan maar kaal door het leven te gaan.…
De Heer is waarlijk opgestaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.534 Toen ik probeerde mijn handen te vouwen vervielen die in helse reumapijnscheuten en snel legde ik mijn handen zo ontspannen mogelijk op mijn blote bovenbenen.…
Daar is de bieb-bus
dagcolumn
2.5 met 2 stemmen
1.029 Denkvermogen, taal en waarneming van de werkelijkheid gaan hand-in-hand, dat staat buiten kijf. Whorf’s studies hebben ons wel opgeleverd dat mensen die in een identiteitscrisis verkeren, het advies krijgen te starten met het leren van een vreemde taal. Dat opent nieuwe perspectieven.…
De niet zo fijne verpakkingen van Ariël
verhaal
2.4 met 7 stemmen
747 Toch zijn we zo slim om het te proberen, of het slim is laten mijn blauwe vingers wel zien, nog altijd is de verpakking niet open als manlief vraagt: wat er aan de hand is… hij ziet 2 doosjes staan - eentje open, de oude dus en eentje nieuw en dicht, die maak ik wel even open zegt ie….even dus..jawel!…
Verliefd
dagcolumn
3.7 met 9 stemmen
818 Een enkeling in de klas steekt overmoedig een hand uit om te zwaaien maar wordt meedogenloos tot de orde geroepen.
Daar sta ik, in die gang en bovenaan de trap, in het tegenlicht dat door het gebrandschilderde glas naar binnen valt, verschijn jij.…
Op het nippertje
column
3.9 met 21 stemmen
1.487 Een vrouw in een blauwe jumpsuit schuin voor me zit op het puntje van haar stoel, klaar om in actie te komen, haar hand geschrokken voor haar mond. Erop af is geen goed plan, teveel mensen om je heen moet angstaanjagend zijn als je snakt naar zuurstof. Er zit niets anders op dan te blijven kijken.…
Vogelen
column
4.0 met 5 stemmen
468 Met twee handen schept hij de duif zo van de vensterbank en loopt er vastberaden mee weg.
Verbluft kijk ik hem na, mijn laptop open op schoot.
“Nou, opgelost,” zegt zoon.…
Het Twee Steden Ziekenhuis revisited
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
475 Toch bereik ik de hoofdingang en na het obligate wassen van de handen de afdeling dagbehandeling. De eveneens obligate computer bevat alle gegevens en toont zelfs mijn kleine portret in de linkerbovenhoek. Uit wat ik nu maar zal noemen de "cadeauverpakking" haalt de verpleegkundige de medicijnen en ze plant de naald in de huid van mijn bovenarm.…
Zijbeuken
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
660 Nimmer meer vouw ik devoot de handen, ik ben de tirannie voorbij, de beuk moet er in.…
Leef het leven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
829 De enige die me nog een hand uitstak en zei dat ik moest gaan leven. Je zei dat je mij zou leren leven. De rest had de hoop allang opgegeven en liet me stikken.
Misschien dat ik daarom zo van je hield, ik geloofde in jou, en dat jij de juiste persoon was om me opnieuw aan het leven te introduceren.…
Portret van mijn moeder met boek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
560 In haar handen waaieren de bladzijden van het zonbeschenen boek uiteen als een harmonica en ook speelt de zon over haar lieve oude gezicht en over de ronde leuning van de houten, donkerbruine stoel waartegen haar rug rust.…
Boos, machteloos boos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
532 Met aan mijn hand een kleinkind van zeven jaar, schiet ik zo vreselijk in brand dat ik zeg: zal ik jullie eventjes laten zien wat je voor littekens krijgt wanneer je over kanker roept? Bruine gezichtjes worden een tintje lichter....maar mevrouw: we bedoelen het helemaal zo niet.…
Vader en dochter, vriend en vriendin/Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Toen je een oude, kwetsbare man was geworden met bevende handen en onze liefde een tedere vader-dochter-verhouding was geworden, droomde ik van je en in de droom, die ons nieuwe universa laat zien, vervormd en geschapen door ons onderbewustzijn (een nieuwe, magische wereld) speelde je en verfde je met me in een groot huis met watervlakte erachter aan…
Het geborduurde kleed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.280 Het vormde een late en onverwachte herinnering aan de liefste, genaamd Cecili, sinds lang niet meer in leven, die de lieflijke, kronkelende bloemmotieven en lijnen met ijverige hand en met fijne, pastelkleurige zijde eens heeft geborduurd.…
Terug naar de Wethouderslaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Zo "overleeft" slechts de materie, zo zal de materie er nog zijn als het hart en de ziel zijn weggesneden, als de handen en de ogen hun boodschap niet meer kunnen overbrengen en de materie nog het enige toevluchtsoord is.....…
Het geborduurde kleed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
536 Het vormde een late en onverwachte herinnering aan de liefste, genaamd Cecilia, sinds lang niet meer in leven, die de lieflijke,kronkelende bloemmotieven en lijnen met ijverige hand en met fijne, pastelkleurige zijde eens heeft geborduurd.…
Reminiscenties
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
451 dierbare eiken bureau, een geschenk van mijn arme moeder uit mijn studietijd; het ladekastje, eveneens geschonken door de allerliefste; en zo resteren ons slechts de voorwerpen, alleen nog de voorwerpen en het is alsof een stem uit hen spreekt, alsof zij luid spreken, waar wij de stemmen nooit meer zullen horen; waar de stemmen en de ogen en de handen…