Alle inzendingen over overig

Mijn vader nam mij vaak mee naar de stad. Dat vond ik fijn, want dan kreeg ik ijs met slagroom. Op een keer zag ik op de stadswallen kanonnen staan. Ik vond dat interessant en vroeg aan mijn vader waarom die kanonnen daar stonden. Hij zei, dat die vroeger gebruikt werden om de stad te verdedigen tegen vijanden. ''Pa, wil je zo'n kanon voor mij…

Mien was aan het stofzuigen toen de telefoon ging. Ze pakte de hoorn en zei haar naam. ''Dag mevrouw, hier met het kabinet in Den Haag.'' ''Sorry, dat geloof ik niet, u maakt een geintje.'' ''Neen mevrouw, namens de minister-president mag ik u met een echtgenoot uitnodigen een rondgang te maken in de Tweede Kamer van het parlement. U krijgt…

In de duisternis kwam hij aan. Hij parkeerde zijn auto op een hobbelig paadje en liep zacht naar een al openstaande deur. De stilte was om te snijden, de duisternis liet hem struikelen over stenen en stukken hout, geen lantaarn in zijn bezit, alleen het licht van de maan dat hem leidde naar weer een deur die half in de sponningen hing. Verval…

Een bewering mag 50 tot maximaal 100 woorden bevatten. Met nadruk op liefst 50! Zou het wellicht raadzaam zijn die regel ook toe te passen op de reacties?…

Ieder mens, zelfs met het meest evenwichtige en uitgebalanceerde karakter, heeft weleens een dip of verkeert een korte of langere periode in een situatie, waarin alles en iedereen zich tegen haar of hem schijnt te hebben gekeerd. Niets lijkt meer te lukken, men vist geregeld achter het net of men voelt zich door zijn medemens niet begrepen. Dat kan…

Je was zeven of acht jaar oud. Je wist dat het tijdstip was aangebroken als de mevrouw met de mintgroene kaarten in de klas kwam. Je wachtte lijdzaam tot je naam werd genoemd, je kwam naar voren en liep mee naar het busje. Vervolgens werd je in het geblindeerde voertuig, via een jou onbekende route, hobbelend en schokkend door de halve stad vervoerd…

Hij kwam aanstrompelen bij de bushalte. Zijn O-benen deden een hippisch verleden veronderstellen. Schijnbaar in overeenstemming daarmee verklaarde hij: "De paarden die de haver verdienen, krijgen haar niet" en hij liet me in het ongewisse of hij doelde op de miskende verdiensten van zijn echtgenote, dan wel op die van hemzelf, of misschien op de merites…

Tegen de felle, vinnige kou waarop de maanden december en januari ons dit jaar vergastten, had ik een rode wollen muts gekocht met bonte, ingeweven motieven en met aan weerszijden een lint om vast te strikken onder de kin en een parmantige pompoen die mijn kruin moest gaan sieren. Ik vreesde dat mijn hoofd, gehuld in de nieuwe muts, al te veel gelijkenis…

De avond zal niet meer oneindig lang op zich doen wachten. Nu nog spelen de schaduwen en het licht van een late augustusdag over het groen-geschakeerde grasveld van het park waarop het lege, blauwe nylon van de ballon lusteloos en slap ligt uitgestrekt als een vermoeide dagreiziger na een bergtocht. B4drijvige, bezige mannen staan er omheen als bezorgde…

Op de Spoorlaan in Tilburg leunt de oude Villa Constance haast tegen het moderne gebouw van TBV Wonen aan, zoals aan de andere kant een zwakkere boom als het ware steun zoekt bij een sterkere in een welhaast perfect samenleven dat door niets verstoord wordt. Broederlijk staan de gevels zij aan zij als twee persoonlijkheden met geheel eigen aard die…

Toen Donald Dankzand in de zomer van 2009, na een lange, eenzame trektocht met zijn bromfiets door Europa, naar zijn kasteel in het Noorden van Frankrijk terugkeerde, zag hij al direct aan de oude ophaalbrug dat er iets mis was. Anders dan bij zijn vertrek, toen de ophaalbrug omhoog stond, was het nu bij zijn terugkomst mogelijk om via de ophaalbrug…

Is er nog leven na de G-spot? Nauwelijks. Natuurlijk kan men in Hillywood er gezellig van uitgaan dat niemand om tekst verlegen zit en voor je het weet heb je geen date, maar mis je een stuk uit je reet, zeker niet te beroerd voor nog een kopstoot, wat heet...maar ik heb er geen kracht meer voor. Om toch biologischerwijze te matchen met andere eigenaardigheden…

Nog even en woorden genezen...nee, echt. Recent onderzoek wees uit en thuis zetten we dhr. Google aan. De functie achtste wereldwonder boven wonder, is nu nog beroepsgeheim, maar voor je het weet maken ze er werk van...hoeveel eeuwen aan zonde scheelt de man? Hij denkt, maar een eind wég is de aandacht. Natuurlijk is het oneerlijk verdeeld en het…

Na een uurtje kwamen de feeën terug. "Nou, laat de elfjes maar eens vertellen hoeveel wij van hun paarse sterrenglans krijgen," grinnikte de oudste treiterend. "Luistert goed, hooggeëerde feeën," krijste het slimste van de elfjes. "Zeker kunnen wij veel minder dan jullie. Maar ergens in het luchtruim zijn een paar grote staartsterren, die ons…

Heel, heel ver van de aarde en de zon, ergens in het luchtruim, woonden een paar feeën. Ja, hoe leefden ze? Die wonderlijke vrouwen leefden bij een groep sterren. Ze liepen heen en weer op deze hemellichamen, en sliepen er ook op. Vaak zweefden de feeën door het heelal. Dan toverden ze weleens. Uit luchtnevels en zwevende sterren toverden ze heerlijk…

Soms kijk ik weleens naar die - lieve - wolkjes, zo in de lucht, zucht.. en dan pin ik me vast op een héél mooi beeld, b.v. een schaap, maar dat schaap verdwijnt dan weer in een ander gedrocht dat ik niet thuis kan brengen. Mijn fantasie gaat weer over in iets anders - alsof ik niks anders te doen heb - maar door de wenteling van de wolken komt er…

Ook zo'n behoefte aan kinderjaren nog eens dunnetjes over doen, droom je van goud... als water, maar dan zout? Of mocht je willen dat je keihard de lekkerste thuis bent, in het lulligste geval als enige echte doordrammende onbedwingbare drang om te delen. Alsof je wordt besprongen door het verwilderde idee dat alles uit de kast gehaald moet..…

We schreven de sterren So you think you can die now? onder een blote hemel en soms traden er bijwerkingen op; om in het verkeerde lichaam terug te komen, vielen anderen buiten het bewustzijn om van het lachen. Natuurlijk is er altijd wat na de dood, we komen ogen tekort...maar kunnen geen Elvis meer zien; er zijn er gewoon te veel van. En ook al…

Goed beschouwd is een beschouwing een al lang en langdurig ‘bekeken’ zaak, hetgeen je van een bewering niet altijd zonder meer kunt beweren.…

De angst voor de duitsers zat er goed in bij Herman. Sinds hij was ondergedoken en de oorlog voorbij was bleef hij angstig. Angst voor opgepakt te worden door de duitsers en vermoord te worden. Maar vol goede moed pakte hij zijn leven als timmerman op en kreeg zelfs een hondje. Eenzaam zat hij savonds bij de centrale verwarming met een bord aardappelen…

Jarenlang begon elke rechtgeaarde Hollander zich dat al in oktober af te vragen. Bedoeld werd of de grootmeester van de politieke conference, Wim Kan, toestemming zou geven om zijn Oudejaarsconference uit te zenden. Hij was een perfectionist, pessimist en de meester van ieders lachspieren. Iedere politicus die niet door Kan op de hak werd genomen…

Lange tijd was er een mengelmoes van verkrotte panden, een merkwaardig samenraapsel, een aaneenschakeling van bouwsels die daar "hun tijd stonden uit te dienen" tot het tijdstip van hun sloop onherroepelijk aan zou breken te bewonderen dan wel te verafschuwen aan de Spoorlaan in Tilburg, tegenover de monumentale, hoog oprijzende gebouwen van bruine…

De veertiende november 2011 is een mistige, nevelige zondag; de eerste mist van het seizoen overvalt ons en de bomen zijn plotseling kaal, na weken van een "Indian Summer"; een onverwachte, stralende nazomer die ons nog geschonken werd. De BoodSchappenPlusBus heeft ons op die dag meegenomen naar een klein, stemmig pleintje, het Dessinateurplein,…

Altijd heb ik graag door de straten van mijn geboortestad gewandeld. Op de tweeëntwintigste augustus j.l. was ik op weg om via de Beneluxlaan het grote Zorgcentrum te bereiken dat bij aankomst hoog boven me oprees met haar sequenties van eendere ramen, waarachter de appartementen van de bejaarden schuilgaan en dat op haar gevel trots de naam "De Adelaarshorst…

De ochtend was vol gegons van allerlei kevers. Bonte vlinders sierden het roggeveld. Lucas ontwaakte, sprakeloos van al die pracht. "Zo maat, we zien elkaar weer eens," klonk het bij zijn oor. "Ha, fijn jullie weer eens te ontmoeten," riep Lucas verschrikt, maar tegelijk verblijd uit. Hij herkende Peter en Paul. Vroeger hadden ze nogal eens overnacht…

De hoge groene heuvel had vier zacht glooiende hellingen. Drie zijden waren bedekt met dicht bos. Maar de ene helling bestond uit een groot, goudkleurig roggeveld. De golvende aren wachtten op de oogst, die maar niet kwam. Want de boer woonde te ver naar zijn zin van die akker af. Vlakbij zijn huis had hij een nieuw graanveld gekocht. "Dat veld op…

Klikkelitik, klikkelitak, ijzers onder schoeisel dansen benen onder het lijf vandaan. Ginger veegt hautain haar rode lokken van het bezwete voorhoofd, rokkend ontbloot ze draaiend in passie weergaloze benen. Gloeiendheet druppel ik na, het bestek vraagt vervolgens om lepels, eetlepels. De zon schijnt op mij.....…

"Wat doe ik hier ook alweer?" Als de dag van gisteren herinner ik me de omstandigheden waarin ik verkeerde toen ik mezelf deze vraag stelde en welke tevens het begin van mijn bewuste leven inluidden. Ik was ongeveer drie maanden daarvoor als 'Leontine Ondine' -what were my parents thinking?- op aarde geland. Het groene, ronde nachtlampje aan de…

"De post, de post, wat brengt vandaag de post?" Ik weet niet waar deze opgewekte zin zijn oorsprong vindt maar ongetwijfeld zal de bedenker hiervan niet met smart hebben gewacht op een brief van de belastingdienst. 'Waarschuwing ter voorkoming van een dwangbevel' kopte de brief van de Gemeentelijke Belastingen. Vreemd genoeg deed deze zin mij…

‘Toen een onbeschofte onverlaat het onervaren dienstmeisje onvrijwillig van haar onschuld beroofde, liet een onbekwame rechter het haar aangedane onrecht onbestraft. Daardoor viel zij in ongenade en werd, onvoorbereid, door haar werkgeefster onmiddellijk ontslagen’. Ik beweer, dat bovenstaande tekst complete onzin is. Dat laat helaas onverlet, dat…