4641 resultaten.
ik kon het leven niet aan...
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.567 Iedereen kende me als een plezierig iemand, maar eenmaal alleen was ik immens verdrietig. De oorsprong van mijn depressie ligt in mijn jeugd.
Mijn ouders brachten 6 kinderen ter wereld. Mijn broer en zus waren een pak ouder, mijn andere zussen veel jonger. Ik was het tussenmaatje, het zwarte schaap.…
Reine Wellens: Afscheid en Troost
beschouwing
3.0 met 9 stemmen
826 Afscheid
Als aders op witte huid, zo staan ze
aan de lucht, de bomen aan de einder.
Landschap dat zich sinds altijd
herhaalt in glooiende eeuwen akkerland.
Het voorjaar wacht in harde botten
maar de sleedoorn bloeit als toen
ik nog een meisje was, lichtjaren her.
Lente breekt zich baan, als verdriet,
het eerste vloeien van bloed.…
Toen het afscheid kwam.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 Al eerder hadden we het plakkaat op de deur van je slaapkamer bevestigd: wat moest er gebeuren als het onverwachte, ongewenste en onheilspellende dat we nooit wensten, zou gebeuren?
We hadden nog vruchtenbowl, geschonken in het hoge glas, gedronken. Je had nog gevraagd hoe laat het was. "Zeven uur", had ik geantwoord. "Een mooie tijd", had je…
Afscheid van Maarten
column
5.0 met 1 stemmen
606 Bezoek de mensen als ze nog leven! Deze zin licht op en resoneert met al mijn cellen. Ik ben geraakt. Een eenvoudig advies met diepere lagen. Ik lees het in een interview in een dikke krant. Het zal een slordige tien jaar geleden zijn geweest. De geïnterviewde was Prins Bernhard. Er is veel over deze man te zeggen maar zijn woorden staan in mijn geheugen…
Geprolongeerd afscheid
verhaal
5.0 met 3 stemmen
589 Voor mijn bejaarde ouders was het kleine, hardstenen beeldje, voorstellende twee grijsgeaderde olifantjes aan weerszijden van een dobbelsteen. Ik schonk het hen ter gelegenheid van hun verhuizing van het grote, vooroorlogse huis waarin ik mijn jeugd had doorgebracht, naar de kleine bejaardenflat.
De symboliek die ik met mijn geschenk beoogde, werd…
De kade van het afscheid......
verhaal
3.5 met 2 stemmen
589 Daar moet het zich afgespeeld hebben; daar waar de massieve kolos van het gebouw van de Holland Amerika Lijn verrijst; daar waar het water tegen de kade klotste toen Rotterdam nog niet haar na-oorlogse silhouet verkregen had, maar de St. Laurenskerk in de verte niettemin haar toren verhief, zoals altijd al.
Toen, aan die Kade (het moet 1955 geweest…
Afscheid van een fabriek......
verhaal
4.0 met 3 stemmen
579 Het is alsof ik in het museum afscheid neem van mijn jeugdjaren die, figuurlijk gesproken, ondergesneeuwd zijn door de voortsnellende tijd en die onder meer onlosmakelijk verbonden zijn met de AaBe-fabriek....."…
Afscheid van een kamer....
verhaal
4.0 met 2 stemmen
616 Ik gun ze slechts een vluchtige blik en wend daarna, gegeneerd, mijn ogen af en neem afscheid van de kamer en van het huis en van een hoe dan ook onvergetelijk gedeelte van mijn jeugd en van mijn leven, dat ik in mijn geest niettemin inlijst als een schilderij met een gouden omranding.…
Afscheid van de praktijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Na twee jaar stug en gedegen oefenen is het uur van het afscheid aangebroken. Het kleine zaaltje aan het Energieplein zal ik nooit meer bezoeken waar mijn vriend de fysiotherapeut de scepter zwaaide.…
Uitgesteld afscheid
verhaal
2.3 met 3 stemmen
1.276 Der Tod ist gross.
Wir sind die Seinen.
Lachenden Munds.
Wenn wir uns mitten
im Leben meinen,
Wagt er es zu weinen,
Mitten in uns.
R. M. Rilke
Rob, Pim en ik zijn oude studievrienden. We zijn elkaar blijven zien. We zeilen bij matige wind, en wandelen soms lang. Wij willen graag mooi oud worden, liefst zonder potjes en pilletjes, laat staan…
Dubbel afscheid...
verhaal
2.7 met 12 stemmen
1.535 Deze dag heb ik dubbel afscheid van je genomen...…
Het afscheid van Thomas
verhaal
3.0 met 6 stemmen
1.256 Een troostrijke gedachte en een waardig afscheid en een nieuw begin.
Wordt Niet Langer Meer Gevolgd…
Afscheid, voorlopig
verhaal
2.0 met 9 stemmen
1.989 Ik dacht, volwassenheid, speelsheid, afstandelijkheid, eindelijk gevonden, eigenwaarde gewaardeerd, niets is minder waar. Ook hier vangt men vliegen af, muggenzift men je tot in het graf, mijn geluksnummer is vier.
Ik vraag verschoning aan diegenen die mij eerlijk hebben gedaagd, zij kennen hun eigen naam, treft geen blaam, desgevraagd, even weg…
Afscheid van George
dagcolumn
4.9 met 10 stemmen
866 George Knottnerus heeft te kennen gegeven dat hij stopt met zijn wekelijkse dagcolumn op vrijdag.
Namens de lezers bedank ik George hartelijk voor zijn boeiende columns die hij in een reeks van jaren op deze site heeft verzorgd.
Hij beloofde af en toe bijdrages te blijven leveren op www.nederlands.nl wat wij als een welkome pleister op de wond…
Afscheid van Obri
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
526 En zo kwam het afscheid van Obri. Een auto kwam met onbekende bestemming en voerde de hond weg. Nooit hebben we geweten wat er van onze Obri geworden is....…
Als het afscheid van een mens......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Mijn mooie laptop is bezweken en is nu gedumpt op een stortplaats en ik betreur ons afscheid.
Bij gebrek aan kameraden en vriendschappen was het apparaat mijn "true companion" met haar uitgebreide en ingewikkelde capaciteiten als van een menselijk brein en voor "onze" site typte ik er mijn schrijfsels mee uit.…
Afscheid van het Banencircus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
504 onbekend buitenlands gerecht, dat opgediend wordt in een ver, vreemd restaurant in een vakantieland, en tenslotte dringt hun betekenis in het algemeen en in jouw bijzondere geval werkelijk tot je door; armoede en eenzaamheid vormen dus je voorland, nu je ontslagen bent, en nu je het "oneerbare voorstel" van de uitkering gedaan is, nu je voorgoed afscheid…
Afscheid in de Chopinstraat
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
551 Tot voor kort zag ik mevrouw regelmatig in haar tuintje, haar mollige lichaam omhuld door een slordige jurk. Vermanend sprak ze steeds het drifige, alerte hondje toe dat tegen het tuinhek opsprong als om zijn bazin te verdedigen. Het hondje zal ik nu ook nooit meer zien.
De leegte van het huisje gaapt nu de voorbijganger aan, er liggen slordig weggeworpen…
Afscheid van een wasmachine.........
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
488 Ik had het gevoel dat met hem veel verdween, dat hij het meesleepte in zijn vaart, dat ik nu werkelijk afscheid nam: van mijn ouders, van mijn ongelukkige liefde, van mijn studies, van mijn jeugd en mijn voormalige wasmachine scheen symbool te staan voor al het verlorene, voor de voortrazende en vernietigende tijd die alles vernietigt, alles meesleept…
Afscheid en nalatenschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
574 In mijn agenda zie ik staan bij de negende maart: "Idul-Maulid (Islamitisch)". Ik weet niet wat het betekent: is het een feest, een gedenkdag?
Zeker is dat twintig jaar geleden op deze dag jouw ijsblauwe ogen mij voorgoed vaarwel hebben gezegd. Je hand werd toen kouder en kouder in de hand van mijn moeder; de hand die haar eens gestreeld heeft;…
De kade van het afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Daar moet het zich afgespeeld hebben, daar waar de massieve kolos van het gebouw van de Holland-Amerika Lijn verrijst, daar waar het water tegen de kade klotste toen Rotterdam nog niet haar na-oorlogse silhouet verkregen had, maar de St.Laurenskerk in de verte niettemin haar toren verhief, zoals altijd al.
Toen, aan die Kade (het moet 1955 geweest…
Een afscheid in de Anselmusstraat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
472 Zijn afscheid zou begeleid worden door een Oostenrijks lied uit zijn zozeer geliefde Wenen...…
Afscheid en verwelkoming
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
533 Nu herfst en winter aanbreken en nu zij ons begroeten is de tijd gekomen van het afscheid van wat mij enige tijd tot onderdak en woning diende; de summier en provisorisch ingerichte maar van chique meubilair voorziene kamer op de vierde verdieping die mij vertrouwd werd maar waarin de eenzaamheid regeerde en deze mij omringde....…
De kade van het afscheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
820 Daar moet het zich afgespeeld hebben, daar waar de massieve kolos van het gebouw van de Holland Amerika Lijn verrijst, daar waar het water tegen de kade klotste toen Rotterdam nog niet haar naoorlogse silhouet verkregen had, maar toen de Sint Laurenskerk in de verte niettemin haar toren verhief, zoals altijd al.
Toen, aan die Kade (het moet 1955…
Afscheid van Lucia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
529 We speelden in die jaren van onze jeugd nog met onze Barbie- en Midge-pop. Midge was het zusje van Barbie; ze had blond, halflang ponyhaar en sproetjes op haar gezicht. Het was een feest als we nieuwe kleertjes voor onze poppen konden kopen.
Lucia was mijn beste vriendin. "Rawhide" was op de televisie ("Get them doggies moving") en de serie …
Begroeting en afscheid?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 Vanaf mijn zitplaats bij de bushalte aan het station waar ik altijd plaatsneem en waar ik vaak eindeloos wacht op lijn zeven die me naar Oud Noord zal brengen sloeg ik eens gade hoe twee heren (mogelijk vader en zoon of twee gebroeders) elkaar omhelsden, kennelijk niet ter begroeting maar om afscheid te nemen.…
Afscheid van een "Hotelkamer"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
535 Nog altijd bevindt zich halverwege onze Nassaustraat de helgroene "kubus" van de Brabantse Ontwikkelings Maatschappij, ingericht als kantoor, waarin geconfereerd wordt en werd door de gehelmde heren over de werkzaamheden ten behoeve van het Groot Onderhoud van de oude flatjes in de straat, zij het dat men zich momenteel richt op de woningen ter linkerzijde…
Afscheid van een wasmachine
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
335 Ik had het gevoel dat met hem veel verdween, dat hij het meesleepte in zijn vaart, dat ik nu werkelijk afscheid nam. Van mijn ouders, van mijn ongelukkige liefde, van mijn studies, van mijn jeugd.…
Het bitterste afscheid.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
427 Men vroeg mij de kleine, zwarte letters van een scherm in de verte te lezen. Mijn oude, grijsgroene ogen lieten het afweten.
Het kwetsbare, fragiele netvlies is verscholen, bevindt zich als het ware op de achtergrond achter de pupil, achter de oogleden en de wimpers.
Zal ik eens de bonte, veelkleurige, veelzijdige wereld, het panorama aan mijn…
Het definitieve afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
337 Nu was het afscheid definitief en nooit meer zouden we terugkeren naar het langwerpige bakstenen schoolgebouw en naar de lokalen die we gedurende zes lange jaren dagelijks hadden bezocht.
De leraren bleven als verweesd achter om het aloude procedé toe te passen op een volgende generatie.…