start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (373)
afscheid (15)
algemeen (78)
bedankt (5)
biologie (1)
dieren (22)
discriminatie (8)
drank (6)
economie (13)
eenzaamheid (5)
emoties (22)
ex-liefde (2)
familie (17)
feest (6)
film (7)
filosofie (26)
fotografie (2)
geld (18)
geschiedenis (6)
geweld (8)
heelal (1)
hobby (10)
humor (108)
huwelijk (3)
idool (9)
individu (9)
internet (19)
jaargetijden (7)
kerstmis (15)
kinderen (49)
koningshuis (14)
kunst (5)
landschap (2)
lichaam (8)
liefde (12)
literatuur (31)
maatschappij (108)
mannen (5)
milieu (5)
misdaad (24)
moraal (23)
muziek (21)
natuur (20)
oorlog (10)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (16)
overlijden (8)
partner (3)
pesten (6)
politiek (67)
psychologie (32)
rampen (8)
reizen (12)
religie (24)
school (10)
sinterklaas (8)
songtekst (1)
spijt (3)
sport (95)
sterkte (3)
taal (26)
tijd (16)
toneel (2)
vakantie (12)
verdriet (1)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
verkeer (18)
voedsel (18)
vriendschap (6)
vrijheid (11)
vrouwen (20)
welzijn (19)
wereld (8)
werk (13)
wetenschap (10)
woede (7)
woonoord (25)
ziekte (28)

tabblad: columns

< vorige | alles | volgende >

column (nr. 791):

Afscheid van Maarten

Bezoek de mensen als ze nog leven! Deze zin licht op en resoneert met al mijn cellen. Ik ben geraakt. Een eenvoudig advies met diepere lagen. Ik lees het in een interview in een dikke krant. Het zal een slordige tien jaar geleden zijn geweest. De geïnterviewde was Prins Bernhard. Er is veel over deze man te zeggen maar zijn woorden staan in mijn geheugen gegrift. Ik ben hem hiervoor nog altijd dankbaar. Bezoek de mensen als ze nog leven! Sinds die bewuste dag probeer ik naar dit gebod te handelen. Ik heb in deze ontmoetingen geleerd dat in het geven het ontvangen verborgen ligt. Bovendien worstelen veel mensen met de omgang met het verlies van dierbaren. Ik geef hen dan altijd deze raad. Subtiel, hard, liefdevol of onverschillig, naar gelang de situatie. Als het maar aankomt.

Maarten van Roozendaal stond op mijn lijstje van mensen die ik wilde bezoeken. Voor mij de Nederlandse Tom Waits. Een paar maanden geleden las ik dat hij ongeneeslijk ziek was. Hij zou niet meer optreden. Een dolk in mijn hart. Dat ik te lang heb gewacht om mijn held Ramses nog te zien spelen, kon ik mezelf aanrekenen, Maarten’s lot zag ik niet aankomen. Ik heb die hele avond naar liedjes gezocht en me eindeloos laten vervoeren. Een eerbetoon gehouden. Compleet met grote blikken bier. Afgelopen maandag is Maarten overleden.

Ik was ontroerd toen Herman van Veen ‘zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ zong in het theater en ook de musical over Ramses bracht me troost op het niet zo mogen zijn. Dit verlies is echter van een heel andere orde. Maarten was Maarten. Ongeëvenaard. Niets meer aan toe te voegen. Hooguit een uitroepteken! Ik moet het doen met wat hij achterlaat. Ik vul mijn glas en draai voor de zoveelste keer die prachtplaat: ‘Mooi!’

Tranen komen. Het is om te janken zo mooi. Mooi! De woorden van de prins hebben vandaag weer aan betekenis gewonnen.

Schrijver: René Turk, 04-07-2013


Deze inzending is 152 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)