Inloggen

Alle inzendingen over eenzaamheid

450 resultaten.

Sorteren op:

Onzegbaar leed?

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 62
De Veolia-bus had over De Heuvel gehobbeld en de halte op het Piusplein bijna bereikt, toen we in gesprek raakten. Ze zat al geruime tijd naast me en ik had vanuit mijn ooghoeken de leerachtige huid van haar wangen, haar grijze haar en haar bril geobserveerd. Ik heb weleens overwogen hoe het zou...
autobiografie
4.7 met 3 stemmen 510
Terwijl mijn hospita in een ver ontwikkeld land erudiete lezingen gaf over de betekenis van moderne kunst in de hedendaagse samenleving, keek ik Frits de zwarte kater nog eens diep in de blauwe ogen en wist ik het zeker. Ik was niet zondig omdat ik buiten mijn schuld was aangerand in het verleden...

De eenzame harpiste van Oosterend

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 72
Aan de Perkweg in het dorp Oosterend op Terschelling weerklinkt de rustgevende en hemelse harpmuziek van de weduwe Duifke Popma, die oefent voor een aanstaande concert in de 13-de eeuwse Sint Janskerk in het buurdorp Hoorn. Zij wil de door de dominee opgegeven muziekstukken graag zo perfect...

Aan mijn onbekende buurvrouw......

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 117
Je bent nog jong Anouk, en draagt nog de charmes van je jeugd. Mijn vraag is: hebben mijn hangende oogleden je voorgoed afgeschrikt bij onze eerste ontmoeting in het trapportaal? Hoe zou het zijn als we eens in harmonie en saamhorigheid koffie zouden drinken, zoals buren doen? 's-Avonds schittert...

Drie bolletjes citroen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen 67
De zon schijnt. Dat helpt. Waarom het helpt, zelfs nu ik weet dat ik huidkanker heb gehad? Weet ik veel. Het helpt. Net zo goed als het helpt dat poes een kopje komt halen, een, twee, een poosje lijkt hij niet weg te slaan, eist hij alle aandacht op. Om dan weer zomaar te verdwijnen. “Net een...
Jorrit12 april 2020Lees meer…

Eenzaamheid (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 59
Mevrouw is gearriveerd op de Dagbehandeling Oncologie....De verpleger verzoekt haar zich uit te strekken op het bed. Het grijze haar van mevrouw is als een keizerskroon. Ze klemt haar tas, een onmisbaar attribuut van de ouderdom, tegen zich aan alsof deze haar enige bondgenoot is in duistere...

Onzekerheid

dagcolumn
3.6 met 8 stemmen 414
Ik loop elke dag vier maal met onze hond in de prachtige bosrijke omgeving in en rond ons dorp. Maar sinds t begin van afgelopen week kom ik steeds minder mensen tegen. En als ik ze tegenkom dan lopen ze met n grote boog om ons heen. Wat is er aan de hand? Ben ik melaats? Heb ik lepra?...

Eenzaamheid (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 68
Dag aan dag observeer ik de lange stoet, de triomfantelijke optocht van auto's op de snelweg naast mijn huis, gezeten aan mijn met nerven doorgroefde oude bureau, aan mijn venster. In de avond volgen de koplampen elkaar snel op, in een nooit eindigende sequentie. De eenzaamheid regeert, maar...
I.Broeckx20 februari 2020Lees meer…

Een schepsel Gods (2) (?)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 63
Hotel-Restaurant "De Postelse Hoeve" vormt een uitwijkplaats, maar geen oase voor verweesden en eenzamen die op zaterdagavond met hun ziel onder hun arm lopen..... Daar wordt druk gedineerd door diverse gezelschappen en er staan rieten stoelen rond de tafels waarop men de eenzamen hun thee of...
I.Broeckx17 februari 2020Lees meer…

Opnieuw met de "weduwenbus" op stap.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 65
De "Opstapbus", een landelijke uitvinding, ben ik maar "weduwenbus" gaan noemen omdat zij bezet wordt door vele eenzame dames. De eenzaamheid, overigens een merkwaardige "trend" in de huidige maatschappij, schijnt onder hen te heersen als een besmettelijke ziekte, als de pest, als de kanker,...
I.Broeckx17 februari 2020Lees meer…

Een avond in het Wijkcentrum

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 52
Toen de indigoblauwe nacht als een deken over de wereld lag en als een sprei de wereld toedekte, heb ik mij gehaast naar het nabijgelegen Wijkcentrum en ben ik aan het knutselen en kleuren geslagen te midden van mijn goedmoedige stadgenoten die het roddelen niettemin niet helemaal na kunnen...
I.Broeckx20 januari 2020Lees meer…

Een licht dat schittert in de avond/Als monniken in hun cel

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen 72
Het is ongeveer een jaar geleden sinds Anouk het flatje in ons appartementencomplex betrokken heeft en twee glazen deuren scheiden ons nu van elkaar. De oversteek naar mijn portiekflat heeft Anouk nooit gewaagd echter en iedere avond schitteren en schemeren haar lichten door beide deuren en zij...
I.Broeckx20 januari 2020Lees meer…

Gezelligheid, sfeer en activiteiten in "Het Weberhoff", een wapen tegen de eenzaamheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 63
Op een onverwacht zonnige septemberdag doet de "Arriva"-bus haar haltes in de Von Weberstraat aan als bijen de bloemen in een welvoorziene tuin..... Op de voorgevel van een laag, langwerpig houten gebouw, gesitueerd aan de voet van de hoog oprijzende Hoffmannflat met haar honderden appartementen...
I.Broeckx30 december 2019Lees meer…

Een "vriendin" van lange jaren her

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 78
Het is een klein "kabinetje", een afgeschoten hokje, verscholen in de binnenstad, achter de kapperszaak van haar Turkse echtgenoot, genaamd Ali. Het is er rommelig en er staan mallotige koppen met daarover slordig gedrapeerde pruiken, als waren het poppenkoppen. Daar ontmoet ik mijn Turkse...
I.Broeckx4 december 2019Lees meer…

Zondagmorgen in het restaurant

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 60
Een bleek of sepia-kleurig, onaangenaam aandoend licht overviel en overspoelde de wereld als het ware op die zondagmorgen en ik had koers gezet naar een nabijgelegen restaurant om in een zaaltje dat eveneens behoort tot die uitgebreide accommodatie iets te bestellen... Glurend door een haag van...
I.Broeckx30 november 2019Lees meer…

Een ondraaglijke last?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 67
Onaanvaardbaar en onmenselijk en ondraaglijk is de eenzaamheid voor de senioren die zijn bijeengekomen op een zondagmiddag in het langwerpige, sfeerloze kantoorgebouw dat ik van eerdere gelegenheden ken. De eenzaamheid vormt een toch wel merkwaardige nieuwe "trend". Op een placemat staan...
I.Broeckx12 november 2019Lees meer…

So close to me and yet so far away (vervolg)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 62
Ze leek me bij eerste kennismaking in het trapportaal meteen al een schrandere, bezonnen, bedachtzame en zorgzame jonge vrouw en ze draagt nog alle charmes van haar jeugd. Door de glazen deuren die onze appartementen scheiden zie ik in de vroege morgen en de late avond een licht schemeren. Mijn...
I.Broeckx8 november 2019Lees meer…

Homeward Bound

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 63
Aan het station stapte ze met me in in lijn zeven; de jonge vrouw die sinds een jaar ongeveer de portiekflat naast die van mij bewoont, maar die nooit bij me op de koffie gekomen is, in weerwil van mijn uitnodiging. "We hebben dezelfde bestemming" verklaarde ik en ze stemde daarmee in. In de late...
I.Broeckx20 oktober 2019Lees meer…

Droomvrouw

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen 128
Morpheus heeft mij in slaap gewiegd, kreeg van hem nog een Friese kopstoot en ging onder zeil. Dromen overkomen mij elke nacht en laatst was het bijna waar. Een teder gezicht kwam zacht deze nacht en kuste vluchtig vol passie mijn mond, bijna schaamteloos maar wel met stoute ogen. Daarna was...
Fred17 september 2019Lees meer…

"So close to me and yet so far away"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 59
De flat waarin ik al dertig jaar woon behoort tot de eerste flats van onze stad Tilburg en zij bevond zich in die verre, vroege jaren aan de rand, aan de grens van een vlakte, waarover zij uitzicht bood. De jonge vrouw die sinds een goed jaar mijn buurvrouw is, vindt onze flats leuk en sfeervol, zo...
I.Broeckx6 september 2019Lees meer…

Achter een troosteloze facade......

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen 41
Daar, in die buurt, de buurt waarin tien van mijn woelige jeugdjaren voorbijvlogen als de ijlende, rusteloze wind, verheffen zich nu de muren, verheft zich nu de façade waarachter zich een drama ontrolt. Van buiten af kan men die stenen façade nietsvermoedend beschouwen, onwetend als men is van...
I.Broeckx28 augustus 2019Lees meer…

Eenzaamheid: de niet te nemen horde ?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 43
De woorden "alleen" en "eenzaam" zijn wel erg vaak gevallen vandaag tijdens het uitstapje van de senioren. Voor de attente toehoorder zijn ze als clichés; de hele conversatie is ermee doorspekt. De eenzaamheid stapelt zich als de grootste belasting op de schouders van zelfs de meest...
I.Broeckx19 augustus 2019Lees meer…

Te midden van de brute anonimiteit/"And a little of that human touch"

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen 47
Ik trof hem vóór de Heikese Kerk toen het carillon "Merck toch hoe sterck" speelde. Hij voerde een enquête uit voor de Gemeente Tilburg en vroeg me naar mijn mening over de Tilburgse binnenstad. Ik merkte op dat die best wat meer "historie" zou kunnen gebruiken, zoals dat in Den Bosch het geval...

"Ze zeggen dat ik een tragisch leven heb"

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen 90
Vanuit haar hart stuwt mijn tropische plant met een mij onbekende naam haar bladeren omhoog. Ze zijn fraai belijnd, afwisselend lichtgroen en donkergroen en fraai spreiden ze zich in het rond. De plant zegt niets terug maar stil groeit en bloeit zij, gezond, florissant en voorspoedig. Zij is mij...

Een tocht door het weelderige groen van de zomer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 53
Het is voor vele senioren een verademing, een bevrijding en een opluchting als de "Opstapbus" komt voorrijden die hen zal bevrijden en verlossen uit de kluisters en de uitzochtloosheid van hun vaak ondraaglijke eenzaamheid... Vandaag zal een tocht plaatsvinden door tot nu toe onbekende...

Eenzaamheid; de gesel en de gruwel van velen.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 48
De indrukwekkende torenflat met op haar gevel verticaal de naam van de beroemde schrijver (Hoffmann!) heft haar dertien verdiepingen ten hemel in Tilburg Noord. Ondanks de kunstenaarsnaam en de imposante architectuur regeert de eenzaamheid; de gedoodverfde eenzaamheid, die is als de gruwel der...

Een middag voor ouderen of: de ballade en de parade van de hunkerende, hengelende heren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 53
De zon brandde en schroeide, geselde en martelde die dag. Ik liep de lange Broekhovenseweg af, op weg naar een langwerpig, troosteloos kantoorgebouw aan de Ringbaan Zuid. De ontmoetingen die daar zouden plaatsvinden op deze middag voor alleenstaanden zouden slechts een incident in mijn leven...

Eenzaamheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Het is niet voor het eerst dat we elkaar signaleren in een van de diverse restaurants die zij frequenteert, naar eigen zeggen "omdat de dag anders eindeloos lang duurt". Haar oude, vervallen oogleden liggen over haar ogen als een scherm en zij speurt in de vodderige en aftandse tijdschriften van de...

Geen ode aan de menselijkheid/"For a cup of cold coffee and a piece of cake"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67
We hadden afgesproken in het Café-Restaurant en in de verte zag ik haar opgestoken hand. Dichterbij gekomen zag ik dat zij het vlassige haar had van een zestigjarige dat zijn glans en glorie volkomen verloren had en dat krioelde en woekerde op de schedel. Ze was me toegewezen als vrijwilligster...

Een vrijwilligster voor de vrijwilligster (vervolg)

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 60
Het viel niet te ontkennen dat zij haar lange volzinnen, waarmee ze mij overspoelde, lardeerde met de woordjes: "ja,ja". Zij leed aan mij onduidelijke kwalen waarvan ik geen hoogte kreeg en wees alles af dat haar nog in de schoot viel. Ze was mij toegewezen als vrijwilligster en samen verkenden we...
I.Broeckx24 februari 2019Lees meer…
Meer laden...