Inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

Een troost in de eenzaamheid?

Op een stille zondagmiddag, toen de eenzaamheid zoals gebruikelijk als een wurgslang om mijn nek lag en mij als een verlammend korset omhulde, als een benauwend luchtledige, was ze gekomen; een nog jonge dame, fors van postuur, en ze bracht een fraaie, zomerse roos mee in een merkwaardig wit vaasje, dat ik, als herinnering aan haar, nog steeds bewaar

Maar kennelijk verontrust en nodeloos beangstigd door het futiele, onschuldige en onbetekenende traantje dat ik liet vloeien uit bewogenheid, vluchtte ze plotseling weg om nooit meer terug te keren in mijn flatje......

Schrijver: I,Broeckx
30 nov. 2020


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3,3 met 3 stemmen 65



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)