Alle inzendingen over Amy MacDonald

De popzangeres Amy Macdonald is geboren op 25 augustus 1987 in Bishopbriggs. Ze zat daar op de High School en vanaf haar vijftiende deed ze akoestische optredens in cafés en koffiehuizen in en rond Glasgow, o.a. in de Brunswick Cellars in de Sauchiehall Street. Ze is autodidactisch en haar vader leerde haar gitaar spelen.…

(voor Amy MacDonald (25 augustus 1987)) Je bent geboren in Bishopbriggs, East Dunbartonshire, Schotland. Je zat op de Bishopbriggs High School en je leerde jezelf gitaar spelen op de gitaar van je vader. Ook het zingen heb je zelf ontwikkeld.…

Jij bent geboren op 25 augustus 1987 in Bishopbriggs, nabij Glasgow. Op jouw 4-de ging jij met jouw ouders en jouw zus naar een concert van Michael Jackson in Londen. Jullie hadden al zijn albums en jullie luisterden altijd naar hem. Jij ging naar de Bishopbriggs High School aan de Wester Cleddens Road in East Dunbartonshire, geopend in 1965 en nabij…

Amy is voor eeuwig in onze harten. Amy is de moderne Maria Magdalena.…

Amy en Johnny hebben vandaag het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. Amy verdient nog een laatste hoes en Johnny een verzamel-cd. Heel anders zit het met Anders, in hem zit geen muziek. Toch hebben zij iets gemeen, wij met z'n allen hebben hen zover laten komen.…

'Amy waar ben je mijn meisje?' Mamma gaat staan Zakt weer terug in het zand, Ze had Amy nooit verteld niet met vreemde mannen mee te gaan. Dag kindje op het strand!…

amy, kleine dame vol met ondeugd en met gein vriendelijk, vrolijk altijd samen ik zal altijd bij je zijn…

Niet dat ik verslagen werd, nee niet dat. Een stille berusting, in een morgen die nooit een andere dag zou zijn. Niet dat ik verslagen werd, nee niet dat. Een spartelend toegeven, aan de brute krachten van de woordenzee. Handen strak gevouwen, knielend, alles smekend, altijd wetend dat ik nooit verslagen worden zou, nee niet dat.…

Neem jij 't roer van mij over, nu ik niet meer kan. Dan kan ik springen, mijn mooiste duik en geen gemis. Vrees niet dat ik je zal roepen, wees niet bang dat ik me vergis. Neem 't roer nou even over, zie, ik ben niet bang. Ik zeg je, ik wil een sprong naar rust, ik vraag je, aarzel niet zo lang. Gun me dit geluk, 't is goed geweest…

Mijn lichaam baant zich een weg, door de spelonken van het leven. Om nu en dan te blijven steken, in de dalen van mijn lot. De wereld zal ik terug gaan geven, aan de mensen en de ruimte. De uitkomst van mijn plot. Want de wereld is te vol, met mijn ik erbij. Keten me, bedwing, maak de aarde vrij. Laat het maar weer ademen, zuchten van…

Als ik weer eens val, over die zelf gelegde steen, en het niet begrijpen zal, een stap over mij heen. Zal ik mij nu nogmaals stoten? Vraag ik jou Of doe ik als een ezel, geen tweede keer, wellicht dan de garantie dat jij mij redden zou, als ware er geen stenen meer.…

M’n kleine kind, vragend, om een glimlach van die één. Hoe klinkt het dan? Weet ik als ik vind? Welkom zijn M’n beste kameraad, gewapend, met stok en hond. Hoe kan ik zien? Herken ik als het voor me staat? Welkom zijn M’n bange vrouw, gevlucht, voor wapens en levende demonen. Hoe zal ’t smaken? Is dit wat ik hopen zou? Welkom zijn M’n oude…

Bedoelingen wellicht goed, voor een ander, of degene die ik ooit was maar er niet meer toe doet. Pogingen om mij te maken, breken tot iets wat ik niet ben, worden of ooit zijn zal de illusie doen ontwaken. Jouw hemel als mijn, hel te maken of iets wat, lijkt op dromen of de merries van de nacht kan zijn. Jij ben degene die niet ziet…

Het was geen leugen toen ik je vertelde dat ik van je hield. Ik meende het, en geloofde er nog in ook, hoe naïef ik ooit toch was. Ik hield van je, maar de waarheid was, dat jij het niet zag. Of niet kon zien, het is maar net hoe je het bekijkt. Mijn schuld was het wel, dat wist ik. Je ogen spraken boekdelen over het cliché houden van, dat je zag…

Bij ‘we moeten praten’ voelde ik het al aankomen, bij ‘ik wil het zelf ook niet, maar het is beter’ wist ik het zeker. Dagen heb ik uitgesteld, weken, misschien wel maanden. Wanneer jij wou praten had ik geen tijd, was niet in de stemming, er was altijd wel iets. Totdat je me zei dat je het zo niet meer kon dat je het me nu zou gaan vertellen, hoe dan…

Ik kan me niet voorstellen hoe je leven geweest is voordat jij mij kende. Je hebt zoveel meegemaakt, zoveel plaatsen gezien en zoveel mensen gekend. Jij hebt altijd grote dromen, grote plannen waarin ik niet paste. In mijn grote dromen was het altijd jij. En dan wil je me vertellen dat het over is, dat het niet meer kan. Ik tril. Jij kan en wilt me…

Alles is anders daar. Anders maar toch hetzelfde. Ze ziet de buitenwereld nog, maar is er niet. Ze ziet haar eigen wereld, maar is er niet. Stemmen klinken ver en ze verstaat niet wat ze zeggen. Soms klinkt het als geschreeuw en soms als zacht gebrom. Soms lijkt het of ze zich zorgen maken, maar ze is er nog. Ze is niet van de wereld, ze is alleen ergens…

Amy werkte succesvol samen met de christelijke muzikant/songwriter Michael Whitaker Smith. Hun samenwerkingsnummer 'Straight Ahead' was een grote hit. Amy is lid van de Church of Christ en ze won zes Grammy Awards en 22 Gospel Music Association Dove Awards. In 2005 werd ze geëerd op de Hollywood Walk of Fame.…

De rockband Evanescence is in 1995 in Little Rock opgericht, door de zangeres Amy Lee en de gitarist Ben Moody. De huidige leden zijn: Amy Lee, Terry Balsamo (gitarist), Tim McCord (bassist), Will Hunt (drummer) en Troy McLawhorn (achtergrondzanger, tekstschrijver, gitarist). Amy Lynn Hartzler is op 13 december 1981 in Riverside geboren.…

Amy Lee, die vooral bekendheid verwierf als zangeres van de uit Little Rock afkomstige rockformatie "Evanescence", heeft ook een paar nummers uitgebracht samen met de zanger Seether. Een fraai voorbeeld daarvan is "Broken".…

Bijvoorbeeld Alberto Contador en Amy Winehouse. Eigenlijk zijn ze niet met elkaar te vergelijken, maar een kleine overeenkomst is er toch. Contador won een paar jaar met overmacht de Tour de France en wilde nu in Italie én Frankrijk winnen. Er zat een luchtje aan zijn succes. Een mini luchtje van 0,01 gram weliswaar, maar toch.…

(voor Frances MacDonald (1873 - 1921)) Je bent geboren op 24 augustus 1873 in Kidsgrove, Staffordshire. Jouw vader was een mijnbouwingenieur. Jouw oudere zus was de kunstenares Margaret Macdonald Mackintosh, geboren op 5 november 1864 in Tipton. Net als haar ging jij naar de Orme Girls' school in New-castle-under-Lyme.…

Zullen we in 2008 alle landbouwsubsidies afschaffen? Waarom? Dankzij steun uit de staatskas zijn Europese boeren in staat om hun in eigen land onverkoopbare etenswaren te dumpen in bijvoorbeeld Senegal. Daardoor ontstaat de bizarre situatie dat de halve wereld overgevlogen (of gevaren) voedsel de Afrikaanse boeren werkeloos maakt, omdat die niet kunnen…

Bij zijn avondstudie had hij geleerd dat zwakzinnigen een overontwikkelde dierlijke aard hadden. Ze had hem verleid. Daarom was hem niet opgevallen dat ze nog maar een kind was geweest. En eigenlijk was ze dat ook niet. Geen écht kind. Het was bizar. Ziekelijk zelfs.…

Naar mijn mening leed Amy aan de borderline persoonlijkheidsstoornis en is dat niet als zodanig herkend, wat haar noodlottig werd. Ze was al te ver heen, zou je kunnen stellen, maar dat is niet waar, een pientere psychiater had haar kunnen redden.…

Het deed zo verschrikkelijk pijn, een letterlijk lichamelijke pijn, alsof iemand zonder verdoving en zonder de wond te hechten allebei mijn armen had afgerukt. 'Heeft iemand ooit je armen afgerukt mét verdoving? Mijn hemel! Ik heb je nog nooit zo hysterisch gezien!', zei Waverly.…

Toen ik de tuin in die verwaarloosde toestand zag, moest ik denken aan een spreuk die ik een keer in een gelukskoekje had gevonden: Als een man zijn tuin niet meer verzorgt, denkt hij erover zijn wortels uit de grond te trekken en weg te gaan.…

Amy, ja ach meiske, ik zie je nog dobberen in de Rotterdamse haven, zonder plakplaatjes op je lijf, toen was je nog een heerlijk onbezonnen wijf, je stond in mijn top vijf, maar je moest en zou naar de club van 27. Of ik morgen wakker word weet ik niet, ik neem nog maar een borrel en rook een sigaret, het wordt mij een beetje teveel.…

En dat is heel gemeen natuurlijk hadden ze het nu maar op een appeltje voor de dorst gehouden maar nee hoor daar vonden de mensen geld voor uit en gingen naar de macdonalds en voor de tv zitten en in het zweet des aanschijns werken in de file naar kantoor en de vrouwen kregen allemaal de zorg voor de kinderen en na de tweede wereldoorlog kwamen er zelfs…

In het bewuste artikel komen drie jonge mensen aan het woord, namelijk Lynn, Amy en Bas. Respectievelijk 15, 15 en 14 jaar. Dat is best behoorlijk jong, zou je denken, maar er gaat heel wat leed aan vooraf, voordat ze uit de kast komen en de definitieve keuze maken.…