Alle inzendingen over Ana Christina Cesar

(voor Ana Christina Cesar Cruz (1952 - 1983)) Je bent geboren op 2 juni 1952 in Rio de Janeiro. Je vader was Waldo Spider Lenz Cesar, een socioloog en journalist. Je moeder was Maria Luiza Cruz. Je familie was van een beschaafde, protestantse middenklasse. Op je zesde dicteerde je al gedichten aan je moeder.…

(voor Ana Cristina Cesar (1952 - 1983)) Jij bent geboren op 2 juni 1952 in Rio de Janeiro. Jouw ouders waren de theoloog/socioloog/journalist/schrijver Waldo Aranha Lenz Cesar (1922 - 2007) en de lerares Maria Luiza Cruz.…

Analoog, Ana sprak de waarheid…

En dan hoorde je ze 's nachts, de hele nacht door, op de weg, zingend, lachend, elkaar roepend over de Belbo als zij naar huis gingen. Zulke avonden bracht een licht, een vuur, zichtbaar op verre heuvels, me aan het huilen en rolde ik over de grond omdat ik arm was, omdat ik een klein jongetje was, omdat ik niets was.…

Op 26 juli 2005 verscheen 'Ana! Live in Amsterdam', op 30 januari 2005 opgenomen in de club Melkweg in Amsterdam. In 2007 verscheen 'Still Making History' en in 2009 'Blind for Love', met 'Wrong Woman''en 'Steal Me Away'. In 2011 verscheen 'Unconditional'.…

Als ik moet kiezen tussen Boeddha en Cesare Pavese, dan kies ik absoluut voor Cesare Pavese. Waarom? De Boeddha in Cesare Pavese is groter dan de Cesare Pavese in Boeddha! Ik kies uiteindelijk voor het waarlijk menselijke en niet voor het schijnheilig goddelijke. Jezus was niet de Zoon van God, maar de zoon van Maria.…

Valerie deed Cesar weer aan de lijn. Ze schok van geritsel en een opspringend beest uit de struik. Met een vaart kwam een konijn tevoorschijn. Al blaffend vloog Cesar weer op. Maar! Hij werd kort gehouden door Valerie. “Zo is het wel weer welletjes geweest voor vanavond brave borst”, zei ze tegen Cesar.…

Christina onstak een windlicht en schonk een glaasje rum bij voor allebei om te kalmeren. De inbreker begon met werpen. De stenen kletterden op tafel. Een dubbelzes grijnsde hem toe. Christina knikte, schudde en wierp niet verder dan zeven. Nog tweemaal rolden de stenen aan beide kanten. Driemaal verloor Christina.…

(voor Ana Mendieta (1948 - 1985)) Je bent geboren op 18 november 1948 in Havana. Je ouders Ignacio en Raquel waren actief in de politiek. Op je twaalfde werd jij samen met je twee jaar oudere zus door jullie ouders naar Amerika gestuurd om te ontkomen aan het regime van Fidel Castro.…

(voor Ana Itelman (1927 - 1989)) Jij bent geboren op 20 augustus 1927 in Santiago, Chili. Toen jij 2 jaar was, verhuisde jij met jouw Joodse familie naar Argentinië. Jij studeerde dans aan het Conservatoria Nacional de la Danza op 9 De Julio 60 in Bernal, Buenos Aires.…

We hebben mooie herinneringen ana hoe je lacht. Lieve oma, rust zacht.…

Christina krijst met kracht: “Oranje Boven !” Margriet wuift minzaam naar Van Vollenhoven, en Beatrix begroet het grauw intussen. Irene boomt met bomen in het bos. Bij haar zit er een microfoontje los.…

Natuurlijk heeft ook Camille Saint-Saëns aan deze ontwikkeling bijgedragen met veel soloconcerten en een aantal symfonieën, maar Cesar Franck komt de eer toe de eerste "absolute" romantische Franse symfonie te schrijven. In de Symphonie van Cesar Franck groeit een volkomen nieuw symfonisch beeld dat voor die dagen onbekend was.…

(voor Catrin Ana Finch) Jij bent geboren op 24 april 1980 in Llanon, Ceredigion. Jouw moeder is een Pools-Duitse en jouw vader is een Engelsman. Jij bent de jongste van drie kinderen. Op jouw 5-de werd jij verliefd op de harp, toen jij met jouw ouders naar een recital van de Spaanse harpiste Marisa Robles in de Lampeter Music Club ging.…

Alleen zij die net als Cesare de wurgslang eenzaamheid kennen, weten waar ik over praat. Dat vraatzuchtige beest in je hart, laat het zwijgen, dood het effectief en ga er niet mee ten onder.…

Wat een geluk dat fiscale transparantie hoeksteen is van onze samenleving met de Oranjes en dat we dus gewoon kunnen zien dat Christina haar erfenis door een brievenbusfirma op Bea's paleis via een sluiproute op het prachtige Guernsey laat besturen waardoor zij geen vermogensbelasting hoeft te betalen zonder dat de RVD er zelfs maar aan te pas hoeft…

En dat komt dan maar niet, heb mij ongeremd voor de leeuwen gegooid, als een gladiator de tanden en klauwen bevochten, de duim omlaag, Cesar is lauwerkrans getooid, gekooid. Ik vraag mij af, wilt u dat ik een hart onder uw riem zal steken, of kunt u zonder mij, kan ik u ontbreken ?…

Christina en Gustaf vluchtten naar Denemarken, maar Gustav werd gearresteerd en op 21 april 1663 in Jonköping vermoord. In 1668 gingen Christina en Gustaf naar Zweden terug. Christina werd niet vervolgd en Gustaf kreeg gratie. Christina overleed op 21 januari 1677 in het landhuis Edeby gard in Ripsa, Nyköping. Zij werd 33 jaar.…

Pijn verdriet Een rotgevoel Zijn of niet Maar met een doel Is de Schepper dat is de vraag Ja, hij troost ook vandaag…

zij aan zij de mooie golven van de zee... de strand nabij. Voetsporen die wij achterlaten we lopen hand in hand, zou die me ooit verlaten jouw mooie zachte hand? Ik geniet van het moment dat mijn benen trillen van binnen word ik warm, het heerlijke gevoel van binnen alleen jij en ik... Een paar maanden later, loop ik op hetzelfde strand…

regen spoelt mijn geest verdriet sijpelt in aarde droevige grondstof er wortelen treurwilgen zij geuren naar eenzaamheid…

Je bent gestorven. Toch nog. Iedere keer dacht ik dat het wel goed zou komen. Maar wie ben ik nu eigenlijk om te denken dat ik kan regeren over leven en dood? Ik keek vaak naar je, streelde je. Je was mijn enige. Soms hield ik je even vast op de momenten dat ik voor je zorgde, wetende dat het waarschijnlijk niet genoeg zou zijn. Je was vergankelijker…

Ik lig op mijn rug in het natte gras, doe alsof het lente is. Het vocht trekt langzaam door mijn kleren in mijn huid, maar ik heb het niet koud. De zon is waterig en schijnt op mij, ze voelt warm en aangenaam ook al is ze nog niet op haar best. Ik tuur naar de lucht boven mij, door mijn oogharen volg ik de wolken die meegenomen worden door de wind.…

Muziek is belangrijk voor me, dat weten sommigen. Ik laat emoties graag vergezeld gaan van passende muziek om zo op die wijze anderen deelgenoot te maken van mijn nogal instabiele persoonlijkheid. Nog een reden is dat ik me niet snel iets laat vertellen, maar voor muziek ben ik wel gevoelig. Dus, als ik niet wil luisteren, zing het dan gewoon. De…

Heup scheef, hoofd schuin. In haar ene hand een sigaret. Van achteren zie ik hoe ze achteloos haar hand laat wapperen terwijl ze praat. Zo dirigeert ze elk gesprek, ook als ze met mij speelt. De laatste tijd is ze druk met zichzelf. Ze ziet me nauwelijks staan, rent me voortdurend voorbij. Soms schreeuwt ze nog wat in het voorbijgaan. Ze voelt zich…

Onthoud mij, geef me een plek in je hart. Als het niet anders kan is een plek in jouw hoofd ook goed. Zeg me maar wat je denkt. Ik zag je gaan, met gebogen schouders, een schril contrast met je opgewekte glimlach. Ik probeerde de mijne te rechten, ik wilde niet dat je ging. Mijn tranen komen als ik de deur dichtdoe, zachtjes. Daarna zou je dan terug…

Het geluid van sirenes komt van alle kanten. Ik wil dat het niet echt is, maar het is wel echt. Hij omhelst me en zegt dat het wel goed komt. Hij rent weg en ik ren mee. Hij wordt kwaad en stuurt me terug. Ik moet huilen, hij moet me beloven dat hij geen domme dingen doet, dan ga ik. Hij lacht en zegt dat hij nooit domme dingen doet en ik weet dat dat…

Ik leg mijn koude handen tegen mijn wangen en kijk mezelf aan. In mijn ogen probeer ik te lezen hoe ik mij voel. Mijn buik rommelt wat als ik mijn bekken kantel. Mijn schouders trek ik naar achter, dat ziet er al minder zielig uit vind ik. Ik tover de mist weg met mijn elleboog, ik wil dat deze troostende handen mij niet loslaten. Ik tuf in de wastafel…

Haar hand trilt, ik weet dat ze tegen haar zin de papieren tekent. Ik baal dat ik het zolang heb uitgesteld, misschien hierom. Mijn schuldgevoel overheerst en zolang ik niet de daad bij het woord voeg voel ik me beter. Je ziet het nergens aan en zij gelooft het niet, maar ik heb hier wel verdriet van. Nu is ze weer gaan twijfelen omdat zij degene…

We glijden in hoog tempo af. Dat is wat ik vind. Waar we jaren geleden nog discussieerden over het recht om niet te werken op zondag op grond van geloofsovertuiging, zijn we nu bijna zover dat we ons kruis onder de trui moeten gaan dragen. Het moet niet gekker worden! In Rotterdam staat een school waar ze alle hoofddeksels, kruizen of andere uitingen…