Alle inzendingen over Bert van Weenen

Mijn Facebookvriend Bert van Weenen vroeg me of hij mij een boekje van hem mocht opsturen. Dat mocht en ik liet mijn woonadres bij hem achter. Wel even gecheckt of het wel echt Bert was, want ja, tegenwoordig kun je het gevaar van alle kanten verwachten en zeker in de digitale wereld.…

vroeg Bert. Een beetje bevreesd keken beiden elkaar aan. Eendrachtig liepen ze naar nummer drie. Bep belde. Geen gehoor. Bert tikte tegen het raam. Geen gehoor. Thuis belde Bert de politie en ging Bep het hele pleintje langs, haar gemoed luchtend.…

Leuke en spannende Mar-en-Bert stukjes.’ ‘O… klinkt eh…’ ‘Wat voor stukjes worden dat dan?’ ‘Nou, een paar titels heb ik al: Bert en de Brallende Buffel, Mar en de Maffe Media, Bert en de Benarde Bende, Mar en de Mopperende Mazzelkont – maar misschien vinden jullie het leuker om zelf titels te bedenken?’…

De volgende week bespotte ik mezelf met mijn angsten en reed op mijn eigen genoeglijk snelle vaartje naar Berts huis.…

- zaten Bert en Truus, een bedaagd echtpaar, gezellig thee te drinken. Beiden genoten van de zon, die ver in het najaar nog prettig aanvoelde. "Heerlijk dat we nu allebei met pensioen zijn," prevelde Bert, smakelijk kauwend op zijn ijswafeltje. "Ha, hoogst plezierig om vanaf hier over onze stad te turen." Truus knikte.…

Stilte: een gat in het geluid.…

"Hee Eric, met Bert! Ik heb je toch niet wakker gebeld?" "Nee hoor Bert, de hele wereld is wakker om half drie 's nachts en ik was toch net met mijn column bezig. Trouwens, Bert? Bert wie?" "Van Marwijk." "Dè Van Marwijk?" vroeg ik "En hoe kom je eigenlijk aan mijn nummer?" "Ja, dìe Van Marwijk en je nummer heb ik van Dickie.…

Welnu, Pauw liet Jesse en Bert de face-to-face-test doen, maar Bert haakte al snel af, omdat die man qua emoties een leeg vat is en slechts teert op andermans emoties. Bovendien valt er totaal niets van zijn pokerface af te lezen. Mooi nix zo'n goeroe zonder expertise.…

Tinne snapte er niets van, merkte Bert alert op. “Lieverd, ik ga op mijn eigen beginnen!!!”, schreeuwde hij uit……

Bert Klunder is geboren op 16 augustus 1956 in Grootschermer. Hij was cabaretier, regisseur en columnist.…

ik ben een droom geweest van vele mensen een droom is toch niet meer dan een grote wens ik ben een droom geweest van vele mensen waarom ben ik dan niet gelukkig?…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan jou goed is bevallen…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

Maar je weg werd steeds versperd, je werd onzeker van je wens. "Zoekt hij ook misschien naar mij? Weet hij toch niet waar ik ben? Loop ik hem misschien voorbij? Of is hij iemand die ik al ken?" Het zoeken heb jij opgegeven, hoewel je stiekem toch nog hoopt, dat jij hem vindt, hier in dit leven, terwijl je hem telkens weer misloopt.…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen, zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan je goed is bevallen.…

de wensen vandaag vluchtig varend zeewaarts heen morgen stormt het daar…

ik zou je willen geven het kleine van het bestaan het echte beleven zonder visioenen van de onbereikbare doodse maan ik zou je willen geven het grootse van het bestaan omvangrijk in bloemen gehuld maar ook het azuurblauwe zilte water van de oceaan of de dauwige weidevelden door dieren begraasd en alles met onvoorwaardelijke…

Ik zou liever een kwaliteitsziel hebben die ik niet kende; niet dit inruilding uit mensen die ik maar bekeken heb, dat het alleen doet als ik ernaar kijk. Mijn ziel zou ouderwets onzichtbaar zijn en in mij zitten. Alles wat ik zweeg en riep zou er duurzaam vervuld van zijn. Ik zou er niet aan denken haar te wensen. Zo'n ziel die je nog…

Bij de gedachte aan Nieuwjaar welt in mij altijd een diepgewortelde universele hartenwens op en wel deze:ik wens een jaar vol onvoorwaardelijke liefde voor alles en allen op Aarde, vol respect voor alles wat groeit en bloeit, vol vrede in de harten, de zielen en de geesten van alle volkeren.…

Ik heb hem eruit gelazerd, onderweg naar moederschap leverde hij geen bijdrage aan mijn wens eens moeder te zijn. Wat moet je met zo'n vent, je denkt dat je hem kent maar er zit totaal geen pit in. Ik heb negers overwogen, ze schijnen groot geschapen te zijn, een lichtgetinte loverboy was ook niet onoverkomelijk geweest.…

Terug in de keet vertoonde Bert zijn beloofde diaserie. Maar waar eerst alleen het gesnik en genies van het meisje zonder paraplu te horen was, begonnen steeds meer mensen door de hilarische anekdotes van Bert heen te praten en tenslotte was Bert de enige die niet aan het woord was. Hij rommelde maar wat met zijn dia-apparaat.…

Bert publiceerde ook onder de pseudoniemen B. van Beenen, Hans van de Bosch en Leo H. van der Mark. Hij was redacteur van 'Het Woord' (hij deed boekbesprekingen), samen met o.a. Bert Schierbeek en Koos Schuur, redacteur van 'Ad Interim', 'Proloog' en 'De Gids' (1950 - 1962).…

Ik vind het buitengewoon schadelijk en ernstig dat deze paus mensen verbiedt zichzelf te beschermen.…

Nooit komt er een einde aan deze stille wens. Onze vingers glijden over de horizon, heel intens.…

als ik iets had te zeggen niet steeds moest overleggen dan zou ik het wel weten en niemand meer vergeten als ik zou mogen kiezen van jou te houden of te verliezen dan schreef ik een gedicht met een spetterend bericht maar ik heb niets te zeggen moet heel vaak overleggen ben gewoon een mens met een hele grote wens…

De woorden dansen door m'n hoofd, soms geen touw aan vast te knopen, heb mezelf toch wel beloofd, 't een beetje egaal te laten lopen. Zo snel als in je gedachten kun je 't niet opschrijven, kun je ook niet verwachten, je pen moet er wel bij kunnen blijven. Hele verhalen doen een wedloop in je hersenpan en maak daar dan maar eens een…

Als een vlinder zo teer in deze woelige wereld Als een vlinder zo teer wist je het niet meer Als een vlinder vlieg je weg op zoek naar je dromen Mijn wens voor jou is dat ze uit mogen komen…

diep, intens gelukkig zijn was haar laatste wens zwevend, levend op een wolk als een herboren mens vrij van schuld of schuldig zijn geen lasten op haar rug geen zonden, wonden op haar ziel omhoog en nooit meer terug geest en lichaam in harmonie geen onvolkomen woord verleden, heden smelten samen niets dat haar nog stoort diep, intens…

Dát is mijn wens en heel soms komen die uit, tot zolang doe ik simpelweg mijn best, net als m'n pen en misschien doet mijn inspiratie dan de rest? Maar stel je toch eens voor....…

Het arme aan de dingen, het arme aan de mens, het hebben van geen leven, het hebben van geen wens. Een zoektocht naar mezelf, het hebben wat ik had, wegen die me leiden, een niet bewandeld pad. Vluchten naar een plek, ver over de grens, zeggen dat je meekomt is alles wat ik wens.…