Alle inzendingen over Brug in de tijd

Brug in de tijd Je wist het water zuchten, de wolken in stukken geknipt door het ijzer. Je was klein in de tunnel van steeds bruiner licht wachtte een oude wereld die mompelde, beefde en honderden keren een nu in een kluis vol met lucht. Een afdruk van mensen en stemmen.…

In de vroege ochtend van 27 augustus 2016 marcheert, onder begeleiding van een militaire kapel, de eerste colonne van 25.000 zwangere vrouwen met kinderwagens de brug op.…

zondagochtend eind september om het kasteel nog dieprood zie ik de rozen stilaan afwaarts gaan zij geuren steeds meer aangeschoten met of zonder naam geraniums blozen onvermoeibaar lila en vaalrood snedig op de vijver hoor ik het gesurf van wilde eenden halfvermolmd schier spant stokoud een houten brug haar rug…

Het fietspad lag in het midden van de brug, aan de zijkanten stonden hekken omdat de brug in verval was geraakt en een gedeelte van de zijkanten van de brug was ingestort. Vanwege de vervallen staat en de hekken noemden wij als kinderen de brug: 'de enge brug'. Het was een flink eind wandelen van ons huis naar de enge brug.…

Het allerliefst met jou in wuivend gras en drinken, zittend op jouw jas uit de fles witte Zuidafrikaan die in jouw tas was die wonderwel perfect op temperatuur was Lang turen over het kanaal ver langs de brug en luisteren wat de bomen ruisen en zwijgend verder fietsen, want geluk moet je niet hardop noemen De rest nippen we thuis, in…

dingen in de hand en je kon hooguit een raam aan diggelen gooien met een bal, waarvoor je geen prent maar een leuke straf kreeg trouwens, die tijd is nu een beetje terug!…

Heerlijke tijd, vrijheid blijheid, geen huur, geen Electra, (eigen motoren wekten de stroom op) en nooit last van buren, of bijna dan. Ook zelden last van stremmingen door bruggen, want een geladen schip, vaart ZO onder de brug door en een leeg schip, laat gewoon de mast zakken, zelfs de stuurhut kon naar beneden, jawel!…

Een brugwachter ergens bij Zoutkamp voorkwam net op tijd een millieuramp hij sloot snel de brug want achter zijn rug zag hij een kapitein met buikkramp.…

Ik weet nog heel erg goed hoe de macho Vladimir in 2018 met een rit in een oranje vrachtwagen de Krimbrug (Kertsj-brug) opende. De trots straalde van zijn stalen tronie. Hij was als een verwend kind zo blij, dat hij zijn brug met zo'n stoere zegetocht mocht openen. Die brug kostte zo'n 4 miljard euro en hij is de langste brug van Europa.…

om weg te gaan ik vroeg de weg naar veerpont of naar brug het antwoord klonk: 'de veerpont vaart niet meer de brug is wel een leven hier vandaan er is geen weg terug … geen weg terug'…

daar gaat een sperwer waar voor de nieuwe snelweg een brug zal komen…

Kan jij me horen spelen Ik weet dat wonden helen Het is een kwestie van veel tijd Maar de pijn die is zo groot Ik leef en jij bent dood Zo dichtbij was jij, zo dichtbij…

het is de laatse keer als ik traag voortga over de ijzeren brug voel heel sterk verdoofde blikken in mijn verstijfde rug het lukt mij niet om terug zien mijn lijf verbiedt te keren mijn hoop wil alleen op toekomst teren naarmate ik verder schrijd spant de licht gebogen brug mij tot pijl van verwarring een hand aan de overkant…

Mijn vingers overtrippelen de gaten Buiten mijn tuin ligt de rivier gebed In maanlicht, en er rijst een brug van jade. Een brug van jade overspant het licht, Mollig van schaduw aan haar ene zijde Een smalle schaduw schuifelt in het licht, En buigt zich over en staart in het wijde.…

Dan leef ik en heb ik geen tijd om te piekeren. En toch zegt ze 'niet piekeren' en lijkt ze bezorgd te wachten tot ik weer verderga. Ik sta op de brug en staar in de diepte. Elke keer verbaast het me weer. Het land is vlak, kaal en open en toch zie je hem niet. De brug.…

Ergens in Nederland is een brug in een middelgroot dorp in een gemeente met een grote kern. Die brug, zo vonden de bewoners, moest geverfd. De gemeente, regerend vanuit de grote kern, vond dat niet nodig, maar de gemeente had geld aan de dorpsraad gegeven en dat mocht de dorpsraad zelf besteden aan publieke zaken, die zij belangrijk vond.…

De brug Het meisje zag haar vriendinnen al staan op de brug… het water onder hen glansde, jongens sprongen in het water vanaf de brug hun stemmen klonken jong en blij. De brug En hoewel het verboden was sprong de jeugd keer op keer.…

Die kleine kus de laatste brug tussen ons, vanwaar ik vloog boven de stad samen met de duiven en de onbekenden Ik riep je naam door alle hemelen heen en voor het eerst in mijn leven zag ik mijn engel rondom mijn voeten, radeloos huppelen. Hij kon mij niet redden.…

de nacht de stad uit, vrij onder de brug beschenen door de feestverlichting…

hij kan wel zeggen die brug stond open het patatje oorlog zorgde voor dat slippertje plat op die klinkers lag ik moederziel alleen meisje, geloof me ik had het zelf niet in de hand dat kan hij inderdaad wel ontroerd zeggen of van die man die vloekte, om een fietsendief, en hoe ook hij rende struikelde met rode konen dat kan hij…

Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren. Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigheid een stem vernemen dat mijn oren klonken.…

O konden we eens zo samen staan Aan de allerlaatste brug, En saam en blij er overgaan - Wij kwamen nooit terug!…

Als je niet wordt als het kind staand op de brug in de wind en je vergeet hoe het leven toen was eens aan de rand van de plas als je niet wordt als dat kind dat je ooit was, teerbemind, mis je het beste wat je ooit bezat weet je niet meer wat je had als je niet wordt als een kind dat zoekt en wonderen vindt zingend en dansend het leven ontdekt…

En hij loopt zelf de brug vast op. Wat gebeurt? Als hij er midden op is, stort de brug onder groot geraas in, mijn vriend gaat kopje onder en komt even later druipend de walkant opgekropen. Kijk, dat bedoel ik nou. Boontje komt om z’n loontje. Je krijgt wat je verdient.…

ik noem ze mijn gezellen van de nacht stand-upcomedians met zongezichten of in schakeringen van lijkendracht de slaap schikt zich gewillig naar hun eb- en vloedgehalte tijd spant zijn brug voor mij en elke nu-of-ooit-gestalte de langstnazinderende glijdt de ochtend in dan is het zoeken naar een evenwicht tussen wie was en is die ik bemin…

Verscholen in avondmist bieden leuningen geen houvast meer kilometers gedachten dansen op het ritme van de vier wielen dichterbij dichterbij zelfs de lantaarn langs de weg lijkt te glimlachen en schijnt de wijzer van de teller vooruit dichterbij dichterbij de laatste afslag brengt schaduwen in werkelijkheid waar thuiskomen…

Ergens in zijn boek schrijft Geert Mak: ‘Bijna iedereen op de brug bungelt tussen twee werelden in’, dat geldt niet alleen voor de mensen óp de brug.…

moesten geven aan de brug.…

Hij zou van de brug springen. De onderstroom zou hem naar beneden trekken. Het zou dan vlug voorbij zijn. Huilen kon hij niet meer. Het was alsof hij in trance naar de brug liep. Hij klauterde op de rand van de brug en keek naar de duisternis voor en onder hem. “Doe dit niet” zei een stem. Verdwaasd keek hij om en zag een man.…

Maar toch vind ik het een teken van de tijd dat mensen zich druk maken over een museumstuk, een ongebruikte brug, terwijl het echte probleem is dat Bezos veel en veel te veel geld verdient. Of krijgt. Verdienen doet hij het niet, want hij betaalt geen belasting en hij buit zijn eigen mensen ui.…