Alle inzendingen over Chroom

Chroom is het metaal van de illusie.…

En onder dat chroom afgunst en jalouzie, een sluipend bederf, een rottende hoop, wandelend graf, verachtelijk ding.…

met je vingers aftastend helemaal over zijn gezicht heel voorzichtig aanrakend daar, in het donkere licht je voelt hem aan, zo puur niet met gêne, zonder schroom je "ziet" hoe hij werkelijk is zonder dat mooie laagje chroom…

Goudgele zon Koele bries Asfalt strekt zich uit Glanzend chroom Lak en leer Donderend geluid Zonder doel Alle tijd Eeuwig wordt tot even Zorgeloos Jij en ik Rollend door het leven…

gedachten en een droom beleef ik in wit-zwart en worden door verbeelding naar believen ingekleurd zilver blijkt soms chroom een einde soms een start en blijdschap wordt -maar al te vaak- door anderen betreurd het veel te groene gras bestaat meestal uit mos in welke tuin dan ook vooral die van mijn buren niets lijkt wat…

Een illusie met een dun laagje chroom, dat is het, dat is mijn vredesdroom. Dus ben ik liever wakker, mijn vriend, zodat dromen mij niet zullen bedriegen, en ik de waarheid krijg die ik heb verdiend. Een waarheid die mij nooit toe zal liegen.…

het donkere hout heeft afgedaan de wortelnoten glans waar kinderhanden smetten op barokke rondingen is weer een nieuwe vangst in kringloops grote netten in glas brengt licht de luchtigheid die kaatst in chroom en spiegelruit pas kleur ontmoet in het zwarte leer waarmee de bank en stoelen zijn getuigd ik heb de zon gevangen…

Mercedes zeilt door de grauwgrijze wijk Een ster van chroom op de neus De duiven, gevleugelde ratten scharrelen in de goot fladderen loom op. Wie schuilt daar achter getint glas?…

en blauw, uit de gele bus zo kalm en sereen, als de populieren langs mainstreet gruwelijk is mainstreet soms een pick-up met razende koppen vol drank en haat in een moordende vaart doen luiken snel sluiten langs mainstreet onschuldig is mainstreet altijd slechts zinderend asfalt in de middagzon slechts een cadillac met blinkend chroom…

“Kom maar” vulde ik gretig in Maar de wens verfde de droom In gebroken wit, ik tuimelde er midden in Een fata morgana, een pop van chroom Die ik nu nog schandelijk, schadelijk bemin Zo leg ik gulzige woorden op jouw tong Kom maar, nader, blijf Het was toen het bloed kolkte en zong Het was bluf toen ik zei Ik lust je rauw en lauw, mijn moordwijf…

Ik ben nostalgisch bezig vanavond, zo jaren zeventig, C60, C90 en zelfs C120, chroom heeft die jaren iets beter overleefd. Cohen, besneden heeft hij geen poot om op te staan als het gaat om homo's, theedrinkend begrijpt hij wel dat hij geen hand kan geven aan zijn autobrandstichtende medesteders, bevlekt als zij zijn.…

Die oude wagens met veel chroom, moeten financieren, waar ik van droom. Bejaarden, die niet iedere cent hoeven te keren Heer Balkenende, laat onze bejaarden niets ontberen!!!!…

hart troosteloos verkrimpen wijl ik je snikkend lang nawuif een traan die mij oogdiep verhit en ’t stof mijns aangezicht verkit rolt onbeheerst over mijn wangen en vlekt mijn kraag, ooit leliewit ik blijf je schrijven, zonder schroom en praat luid voort in onze droom ik zal mijn laarzen niet meer trekken in ons kasteel dat blinkt als chroom…

terwijl de kramp zich door de kuit vertakt plet ik naakte zolen tegen pedalen de fiets in slalom tussen emmers afval tussen bakens van gekreukt blik zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit mijn enkel aan het chroom verbrandt trappen is gas geven een gat in de dag heb ik nodig om het prut uit de ooghoek te wrijven om de koorts…

we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte Weerspiegelend in chroom…

Overal blazen 200 watt schalmeien chromen accenten gespierde lakeien pitspoezen lekker die horen erbij we meten de luchttrillingen boven het asfalt in mei het is waarheid en ik vind het cool lacht mijn kind dat de wereld om andere redenen bemint en het macro van denken nog niet heeft geleerd kon ik stemmen dan tegen ondanks mijn verweer…

In 1998 werd de papieren versie van Chroom een e-zine en vanaf 2000 is het een online vraagbaak voor religieuze literatuur: Chroom Digitaal 2000. Hier combineert Bert zijn passie voor computers, literatuur en theologie. Hij publiceerde o.a. in Woordwerk, Ruim, Katern, VrijZicht, Trouw, Friesch Dagblad, Bloknoot en het Hollands Maandblad.…

We hadden het niet rijk, maar daar stond wel een rooktafel met een glimmende chromen rand, twee tinnen bekers voor met of zonder filter en een luciferhouder. En als er gerookt werd was het zelfs op die dag des heeren verboden gebied voor ons, kinders.…

Er zal een dag aanbreken waarop het internet het niet meer doet, of het voor een groot deel van de massa deels doet en voor een wat selectiever gezelschap helemaal blijft doen en zal daarmee een ultiem straf- en beloningssysteem zijn; een digitaal rechtssysteem zal ontstaan met een hof vol rechters en raadslieden die een chromen pruik dragen.…

De glanzend chromen scharnieren van de toiletbril, de houten omlijsting van onze glazen salontafel (slik). Mijn moeder had me gewaarschuwd. 'Pak toch gewoon een emmer met sop en een spons.' Soppen doe ik ook, soms, maar lijkt teveel op echt schoonmaken. Met mijn fles in de hand kan ik terloops vegen. Snel, alsof het weinig voorstelt.…

Ze draagt een ster van chroom, Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul waar snelle snavels de kruimels ruimen. Wie verschuilt zich achter getint glas?…

De glanzend chromen scharnieren van de toiletbril, de houten omlijsting van onze glazen salontafel (slik). Mijn moeder had me gewaarschuwd ‘pak toch gewoon een emmer met sop en een spons.’ Zoals met iedere verslaving wilde ik er niet van weten. Ik ontkende glashard. En ging keihard door. Soppen.…

' en Het Goede Doel zong 'Vriendschap is een illusie, een pakketje schroot met een dun laagje chroom', zie aan, drie pessimistische voorbeelden aangaande vriendschap. Er was eens een katholieke profeet, die een en al lof zong over de vriendschap, die dat het hoogste goed op aarde vond.…

Ik zoek, maar zie een veelheid aan tekst op chroom en een beeldscherm dat me vraagt het pasje in de daarvoor bestemde opening te stoppen, zo lees ik langzaam . Hij wijst me op een kleine verticale gleuf. Ik stop zijn pasje daarin. Ik voel hoe de automaat het uit mijn vingers trekt en laat verdwijnen. Ik keer me naar de man van de bank.…

Chrome 5 ook een doodverzaker, een sluipmoordenaar, echter heb ik daar nooit reclame voor gezien? Het komt erop neer dat: regels en wetten, te pas en te onpas worden aangepast, en dat vind ik niet kloppen, want je jaagt mensen op onkosten, die niet nodig zijn.…

Het chroom glimt, een lamp die nog aangedreven wordt door een dynamo steekt groot af onder het breed uitlopende stuur. Er is een regenpak onder de snelbinders gebonden. Hij remt, stapt af en betreedt het pleintje waarop ik op een bankje zit. Ik hoor het grint onder de banden knarsen.…

In mijn fiets tijd is het precies 1x voortgekomen dat een idioot m’n tweewieler gejat heeft, terwijl ik in de klas de lessen volgde… heel erg lullig maar ze was dusdanig verzekerd dat ik diezelfde week nog een nieuwe kreeg…het was ook een nieuwe en tja, dat blinkende chroom en die mooie kleur trok dus duidelijk dieven aan.…

Want voor mij probeerde - het stoplicht stond op rood - een man staande zijn scooter te balanceren met zijn vrouw en schoonmoeder of moeder op het zadel, opa achterop, twee kleine kleuters tussen zijn benen en de mooiste iets oudere dochter op het verroeste eens chromen rekje boven het voorspatboord.…

Marloes Robijn frêle beauty: 'Jij beleeft me vergeet het verschil van mij en de dag Bezing me dan, nachtegaal, wees mijn braker Zie me gloren, vallen, mijn maan in bonte was' Marloes in de trein pas wist ik wie blauw licht verwonderschoon ziet glanzen rond robijn en denkt overgangsmetaal schroom niet er is hoop stuit op rood chroom…

Het was niet zo’n houten gevalletje met dito wieltjes, maar een heuse kopie van een groot bestaand model, met échte wieltjes, een afneembare bak en veel chroom. “Rina” antwoordde ze, “enne… we spelen vadertje en moedertje en de pop is ons kind’’. Hoe ons kind dan heette wilde ik weten.…