Alle inzendingen over De scho

Ik bespeur al maanden een houding die je uitstraalt, zo van: “Kenna dät i scho, obba meeng du i net” (Ik zou het wel kunnen, maar ik heb geen zin). Kijk nu niet zo als een geslagen hond, maar wees blij dat ik jou eens even de waarheid zeg. Nu móét je naar me luisteren, anders help je het verhaal om zeep.…

Uit onderzoek blijkt dat op scholen het pesten hand over hand toeneemt. Dat pesten vormt een zware belasting voor zowel de scholieren als het onderwijzend personeel, en dient dus met harde hand een halt te worden toegeroepen. Schandalig. Ik heb het al druk zat met het terechtwijzen van geschifte kamerleden en ontspoorde treinbazen, en nu moet ik…

Op die wondermooie morgen die ons, laat in onze levens, nog geschonken werd, hebben mijn oude tante en ik opnieuw het De Pont Museum bezocht. Alleen in de grote filmzaal aanschouwden we de talloze beelden die ieder op andere wijze, ieder vanuit een eigen perspectief onze blikken richtten naar de berg Fuji en haar stedelijke Japanse omgeving, een…

Wat een vreselijk - en tegelijk afschuwelijk mooie televisieavond heeft politica van de Christen Unie Carola Schouten ons als kijkers voorgeschoteld; vreselijk - en afschuwelijk mooi door haar helder - zowel als duidelijkheid in haar antwoorden aangaande door Zomergastenpresentatrice Janine Abbring afgevuurde vragen, maar eveneens in haar commentaar…

Naar alle zijden ligt nu als een tuin Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden, Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden, Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin. En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden, En voel de zee me omgaande al 't land omronden, En hoor de brekers storten steil…

Ik leerde boom: een b, en dan twee rondjes. Zo: oo. Dan nog de m en daar stond boom. Ik kocht een schrift en in het schrift schreef ik een boek. Boom, schreef ik, boom, boom, boom - op ieder blad een boom. Het stond zó vol met bomen, dat ik dacht: dit is een boek over een bos. Ik leerde roos: de r en weer die oo en dan de…

DOOR GERARD VAN ZIJL GESCHILDERD. Aº. 1652 In gene trouwring blonk ooit Indiaanse paarle Zo zuiver, als Suzan in ’t huisgezin van Baerle. Zij dooft met haar gezicht de klaarste diamant, En stookt in ’t kilste hart een overkuise brand. De Schoonheid, Jeugd, en Deugd verzamen hier te gader. Maar ’t rijp verstand verbeeldt het oordeel van haar…

Achter alle leed glinstert iets wat u van schoonheid zuchten doet.…

Niet meer hoop ik uit dit schemerduister licht: Al de heemlen sloten achter uw vervluchten luister dicht. Wat bedoelen al der aarde, al der sterren prachten nu? Geen der groene dagen, geen der zilvren nachten wachten u. Waarom wil ziel niet berusten, waarom blijft zij immer kind? Waartoe voortgeloven in de zegen die zij nimmer vindt?…

ik wil een rondreis maken in jou me laten meedrijven in jouw aders tot in jouw hart en van daaruit, als van een waterval met grote kracht, alle schoonheid in jou ontdekken het zal de mooiste reis ter wereld zijn waar je schoonheid vindt in zuivere vorm, puur en oprecht waar je warmte vindt blank als de eerste liefde en ik zou je nooit…

Firenze Stad die moderne oudheid straalt Je kunt verdwalen in rust Eeuwenoude stegen vertellen Hun diepste geheimen Firenze De stad van liefde Ligt in het zachte zonlicht Waar dichters en schrijvers Zich laten inspireren Firenze Toscaanse schoonheid De passie voelend In het nachtelijk licht Firenze stad van rust...…

Het is de grootste dwaasheid, dingen te leren, die men later weer moet vergeten.…

Haar oogleden zijn verfrommelde gordijnen die haar vensters onttrekken aan zijn beeldende blik Hij beziet de droge sloten die van haar neus naar haar mond lopen en wilde beken vormen als haar tranen willen stromen Op haar bovenlip het donzig bos dat bescherming biedt aan dunne twijgen gegroeid door de tijd en het overmatig roken…

gewacht tot aan de winter toon je nu een waar tafereel zoveel prachtige bloemen vormen één mooi geheel als andere planten rusten voel jij je pas fijn weelderig bloeiend onze Winterjasmijn…

Terwijl hij zijn schoenveter strikte keek ik uit het raam en zag hoe de zon al verdween achter het dak van de buren nu wij zo lang vruchteloos hadden zitten praten over een later dat ontbreekt in ons verschiet Kijk, het betrekt, zei ik Hij lachte, niet vrolijk, niet triest en we gingen tóch naar buiten omdat het binnen donker was…

De politiek is juist dicht bij de burger gekropen. Zit soms zelfs bij de burger op schoot.…

(voor Asia Aria Maria Vittoria Rossa Argento (20 september 1975)) Je bent geboren in Rome. Je moeder is Daria Nicolodi (1950, Florence), een actrice en scenarist. Haat vader was een advocaat en haar moeder Fulvia was een professor in de oude talen. Jouw overgrootvader was de beroemde pianist/componist Alfredo Casella (1883 - 1947) en zijn opa was…

Hij had wat broodkruimels weten uit te sparen. Hij opende de zware schuifdeur die de grote zaal begrensde, waardoor een windvlaag over de broze gestalten van zijn mede-bejaarden streek en een cognackleurig gordijn baldadig naar binnen woei en strooide het brood verwachtingsvol op de grijze tegels van de binnenplaats waarop nog klonters sneeuw getuigden…

In de Liefde is alles mogelijk, zegt men; zij schijnt anderzijds haar vaste psychologische wetten erop na te houden, als betrof het het mechaniek van een Zwitsers horloge waaraan geen radertje mag ontbreken om een feilloos precieze tijdsaanduiding tot stand te brengen.... In buslijn 6, op weg van noordelijke naar westelijke stadsgedeelten luisterde…

Het is wel verbazingwekkend en verontrustend hoe ontzettend vaak hier de gillende en jankende gele auto's voorbijkomen. Mijn huis is gesitueerd naast een snelweg en ik vraag me soms af of het hele nabijgelegen ziekenhuis propvol verkeersslachtoffers ligt? Zeker is dat het geluid van de sirenes in hoge mate zenuwslopend is en in combinatie met andere…

De bruine kroeg sterft uit. Komt door de dure euro, veranderingen in de wijk en de opmars van de televisie. Zeggen ze. Dat is goed mogelijk, ik zou niet weten waar het anders aan ligt. Langzaam maar zeker verdwijnen stamcafés uit het straatbeeld. Waren het er in 1985 nog ruim negenhonderd, nu zijn het er niet meer dan zevenhonderd. Is er dan niets meer…

Je hebt van die dagen, die momenten dat alles je tegenwerkt. Althans zo lijkt het dan. Een lekke band of je ketting ligt eraf. Je pen is leeg bij precies die ene belangrijke toets. En het kan nog erger, jouw straat heeft de straatprijs gewonnen en jouw ouders hebben weer geen lot. Iedereen heeft zo zijn minder leuke momenten. Ik zal je wat over mijn…

Hij had wat broodkruimels weten uit te sparen. Hij opende de zware schuifdeur die de grote zaal begrensde, waardoor een windvlaag over de broze gestalten van zijn mede-bejaarden streek en een cognackleurig gordijn baldadig naar binnen woei en hij strooide het brood verwachtingsvol op de grijze tegels van de binnenplaats waarop nog klonters sneeuw getuigden…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…