Alle inzendingen over Drie jaargetijden

Het jaargetijde herfst wordt officieel extra lang en dus het langste jaargetijde in Nederland, ook omdat het regenseizoen aanzienlijk is toegenomen nu er geen sneeuwvlokken meer vallen. In reclame's mogen geen winterbeelden meer getoond worden, omdat dit niet conform de werkelijkheid is.…

O’G3NE is een meidengroepje bestaande uit drie zingende zussen. Persoonlijk vind ik één zangeres wel genoeg, maar oké, als je er drie voor de prijs van één krijgt, ga je niet moeilijk doen. Van wie ik vooral altijd zo genieten kan is Jan Smit die het zaakje op geheel eigen wijze aan elkaar autocuet.…

Daklozen gaan 's winters vaker naar een crematie dan in de overige jaargetijden.…

Warme vriendschap in alle jaargetijden van het leven kan het hart vleugels geven.…

De knul ging heen naar Dieren: naar 't weeshuis met z'n wijf, om Adrie's feest te vieren. Ze gaven hem de vijf. Ze stonden meel te zeven en wachtten toegenegen op Stientje, die nog even een zelfmoord wilde plegen. _____________________ Noot: Dit is een afteldicht. Ga na, dan zie je zelf op rij en goed in zicht de nummers nul tot elf…

Rustig nou dan lijnt het breekje niet riep ik haar vertwijfelt toe maar wat niet gebeuren moet gebeurt dan toch dat lijntje breekt en dan nog wel in drie stukken Vol hoofdbrekens sta je daar door de wol geverfd lijk je althans, dat dacht je altijd, op zo’n moment dus blijkt pas van niet Nee, tekortkomingen worden juist dan voor jezelf…

Het wordt weer lentegroen en zelfs het stoplicht in de straat staat minder vaak op rood dan toen het winter was. Ondanks die vrolijkheid is dit seizoen het meest geschikt voor elke tijd die het vertikt tussen jouw klok en de mijne tot wij gaan winteren en spoorloos verdwijnen.…

Slapend leven ontwaakt Waar zacht bottende knoppen Weldra opengaan Om donzig groen te tonen Stil ontvouwen zich De tere vormen Die in klimmend licht Tot volle wasdom komen Hoe kortstondig hun bestaan Als stralen verzwakken Randen krullen om Bij tanende levenssappen Het ontzielde komt ten val Neergevlijd op koude aarde Hoogpolig bruin…

Ik kan me verbeelden een geduldig landschap te zijn, dat in de winter wacht op andere tijden. De werkelijkheid is anders. Het is meer een stervend landschap in de herfst, dat een strenge winter wacht en dan moet lijden.…

Naakte bomen kleden zich weder aan. Winterslaap is nu gedaan lente kan weer dromen. Zomer in de lucht terrasjes schuimend blond. Zwaluwen in vlucht een blauw wit achtergrond. Een dek bladeren en regen waaronder zomer sterft aan geen mens of dier gelegen het is gewoon de herfst. Een winterlied verhaalt over lange koude nachten…

En langzaam merk je hoe ouder je wordt, dat de jaargetijden inderdaad het mensenleven weerspiegelen en steeds meer, als de delen van een te sluiten rits, synchroon, in elkaar sluiten.…

Maar ik wachtte liever nog een jaargetijde. Want bloesem bloeit nou eenmaal vaak in mij.…

Misschien is dat vijfde jaargetijde over een jaar of twintig, of vijftig ingeburgerd. In ieder geval is zeker dat het tegen die tijd, nóg warmer zal zijn, afgewisseld door gure regenachtige dagen.…

Wat is er zoal niet gezegd Wat is er zoal wel geschreven.. De woorden lopend onderweg en zinnetjes zo stil geweven.. in sutra, spreukje, of een draadje als een verdicht fijn exemplaartje. Op vele wijzen Al in Een en het zelfde fenomeen... Uit de schatkist van Gods Woord plant woord en zin en lied zich…

de herfst is warm van kleur en heeft een speciale geur van eikenblad en mos en van kastanje de herfst is heerlijk zonder franje de herfst is nat de herfst is wind is als het spelen van een kind dat steeds opnieuw begint de herfst is als ieder ander jaargetijde prachtig is z'n eigen soort de herfst die heeft iets haastigs over zich…

Ik was gaan kijken of het toonde: de stand van de zon, zwaluwen onder de dakgoot. Moeilijk te zeggen. Al die lege schuren. Overal land begon dit landschap te zijn en veel daarin wat niet hersteld kan worden. Niet alleen hierheen gekomen maar ook ingehaald was ik een akker naar dit hoofd gedragen om voor die akker te zijn geweest.…

De hemel staat in vol ornaat te schit'ren in de ochtendgloren Het einde van de nacht trekt op ergens wordt een kind geboren De winternacht bracht sterren mee dat brengt (zegt men ) geluk Dus als het straks nog sneeuwen gaat kan mijn dag niet meer stuk. De meeste mensen slapen nog vertoeven in den verre Ik neem de lucht weer in mij op…

Met blote, zongebrande benen stapt ze door de zomer naar een roestig bruine winkel voor kousen die glanzen en haar laten dansen ver voorbij midwinternacht. Als de ochtend gloort, groet zij met een zwoele lach de lente, die de liefde in manden vol met zoenen, zoet en zacht als dons voor haar heeft meegebracht.…

Geur van verrotting dringt diep en intens door de neusgaten Bomen krachtig in het groen tekenen de eerste verkleuringen Mos en dennennaalden geven met gesloten ogen de indruk van hoogpolig tapijt Het licht van de laagstaande zon wordt verdeeld in diverse stralen van magisch licht Het gekwetter van de vogels is verstomd…

De winter barst uit krappe jas in sneeuwvlokken. De tijd is kil en zielsalleen tikken klokken. Morgen sterft reeds vannacht een vroege dood. Onverstoorbaar consumeert het huis vers infrarood. Een fluisterstem bezweert ellende voegt samen zijn. 'Ik heb je lief' denk ik te horen, of is het schijn?…

Staat ´n nieuwe dag op stapel zet zich op de kaart Beter te zeggen: de ochtend bloost of gloort Maan met nacht door ´t sluiplicht vermoord De wekker ben ik voor de stemmen van m´n kinderen Vervuld de kamers van ´n onbeschreven stilte niets kan me hinderen Zelfs niet ´t blaffen van ´n hond op straat.…

dit is het regenende jaargetijde waarin wij haar eenmaal ten grave droegen; ook toen sloegen de bladeren en de regen over de paden en de zwarte wegen en het woei duister in de donkre groeve. alleen was het toen vroeger herfst en droever.…

Hij gaat haar een orgasme schenken Ze hoort hem aan het likken slaan ontkent Descartes, wil niet denken wil drie minuten niet bestaan Ze lacht haast, denkt: Es Ding an Sich laat zich geduldig penetreren nog tien seconden en dan liegt ze zoals al die and’re keren Tentamen en ze leest de vragen en weet dit is haar finest hour begroet de vrienden…

Van een strenge winter was geen sprake Noch waren de tijden zwaar Evenmin was er een teken Hooguit wellicht het gezicht Van een engel Knipogend onder de letters FAITH op de achterzijde van een auto Maar dat was slechts reclame Toch moest ik op weg naar Engeland Plotseling denken aan de reis Van de drie koningen: the magi Uit het gedicht van…

Elektronicus Martin, dierenarts Wiebe en Hans eigenaar van het dierencrematorium; drie vrienden van middelbare leeftijd, die met elkaar optrekken sinds de kleuterschool en bekend staan als de drie musketiers vanwege het kattenkwaad dat ze uithaalden in hun jeugd.…

Schrale winden, snerpende kou, oostenwind schuurt het vlakke land, rijping op koestige wilgen, glazige lagen op waterschap, landschap in sneeuwjacht, wazige contouren van huizen en kerken, in het vierde jaargetijde, van een echte winter in holland...…

Vol achterdocht als alles vreemd blijkt en van een ander jaargetijde De wind maakt storm raakt bladzijden lang in uiterste verwarring…

Jij spreekt in witte schaduwkleden en omarmt zoals een gordijn het laken van het leven een vleugje trots gedeeld door een decemberregen verbergt zo als in jouw melancholiek gedicht een jaargetijde dat vergeelt wanneer de lente alle dood weer doet herleven…

Het herfstblad hindert elk jaar weer de trein, De conducteur gaat in de lente staken, Bij kou is van bevroren wissels sprake En als het heet is, weigert ieder sein, Er is kortom geen enkel jaargetijde Waarin onze NS op tijd kan rijden.…

het nevellaken ligt glad en schoon te wachten op de dauw meedogenloos en kil op het nieuwe blad, zo pril een zware last nu reeds te dragen wachtend op het dagen kwetsbaar zijn de knoppen zich persend uit het hout smachtend naar de lentezon de ochtend is nog koud…