Alle inzendingen over Egbert Duis

Egbert werd gecremeerd en juf Imke Siepel zat continu te huilen, omdat ze eindelijk besefte, dat ze in wezen smoorverliefd op Egbert was. Haar verdachtmaking was een farce geweest. In wezen hunkerde ze naar hem.…

gister overleden in faucon onze grote bankier onder den uyl geroemd als fries en zuinig bij DNB als 'dim wim', bonvivant en luimig met gretta vlagde hij palestina in 't vizier minister zalm trok meteen ad rem de wijze les: dankzij wimpie duis' is d'euro 'n groot succes…

', vroeg Egbert. 'Dat is het begin van je weet wel, rare pief!', antwoordde ze met een verlegen glimlach. Het werd Egbert meer en meer duidelijk, dat hij op deze manier tot een huwelijk met haar werd gedwongen en daar had hij geen trek in. Hij wilde een spontane passie of anders maar niet.…

Ik keek Egbert aan. In zijn vochtige ogen zag ik een kleine flonkering. “Een schaakclub” ging hij verder, het kraakje zit er nog. Zelfs ik krijg de indruk dat Egbert op de schaakclub nog wel kans ziet om iets te breken.…

Egbert lacht zich een deuk en hij schenkt haar een glas likeur in.…

Laat dan in mijn testament bijschrijven dat er toch echt douwe egberts geschonken wordt!!!…

Klaas is van jongs af aan dik bevriend met Egbert Bokma, die als visser vist op bot, haring, schar, schelvis, garnalen, schol en schelpen voor de kalkbranderij. Egbert is getrouwd met Fokkie Halsema, die verkoopster is bij Bakkerij De Zilte Bries, ook aan de Dorpsstraat.…

de nacht schraapt haar keel de klok struikelt over de uurwijzer op de rand van hun bed likken de slapelozen hun inwendige bloedingen maar: vogelzangen ritselen reeds het ingetogen behang de dageraad tooit zich met verkoolde sieraden mijn krachten schieten kuit Douwe Egberts wrijft zich de ogen uit…

de nacht schraapt haar keel de klok struikelt over de uurwijzer de slapelozen likken bleek hun inwendige bloeding doch: vogelzangen ritselen reeds het ingetogen behang de trappen kraken feilloos in de morgenstond die zich pronkerig tooit met verkoolde sieraden ook mijn krachten schieten kuit Douwe Egberts wrijft zich de ogen uit…

Zelfs de naam ¨Douwe Egberts¨ is vermeld met grote, rode letters boven een soort "inpandige gelegenheid¨ aan wat men met enig recht de "Medische Boulevard" van het Elisabeth Ziekenhuis zou kunnen noemen.…

Egbert staat inmiddels met een stok achter de voordeur, waar Sebastián flink tegenaan bonkt. 'Absoluut niet open doen!', fluistert Adelheid. 'Ga Doralisa nou zoeken!', fluistert Egbert terug. 'Die is nergens te vinden!', fluistert Adelheid dan.…

Bij het huis van Egbert Dobstra verbaast Maigret zich over de tekst op het monumentale pand. Er staat 'Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?'. Egbert laat de commissaris binnen en hij vraagt zijn fotomodel Lamke Kalverda om zich aan te kleden. 'Is hij gevonden?', vraagt Egbert. 'Wie en hoezo?', zegt Maigret.…

ik lig hier al een behoorlijke tijd om mij heen het hout hard drukt het tegen mijn rug en ik duw terug tegen de duisternis voor het licht ik weet nog hoe het verdween met een stroef geluid de laatste lichtstraal overspoeld met duisternis tot er niets meer scheen en ik duw terug mijn gewicht als wapen licht als doel weten ze niet…

nee niet in het duister duister vindt waarheid in het licht vindt licht in waarheids duisternis weinig woorden dragen waarheid vluchtig als een groet ze verwaaien worden niet gekend ze gebruiken is men niet gewend een vreemde dolend in het land van eerlijkheid herkenbaar opgetuigd als echt maar niemand die toch voor haar…

Vroeger spaarde m’n moeder de Douwe Egbert punten die je moest uitknippen van de omslag om de koffiepakken. Echt een klusje voor ons kinderen. Het hoofddoel was het hele ‘boerenbont’ servies bij elkaar te sparen. Het is haar gelukt want in een groot gezin is de omzet wat koffie betreft groot.…

Je moet natuurlijk enig idee hebben waarover en wat je wilt schrijven; als er niets in je omgaat, valt er weinig te melden.…

Samen lopen ze achter elkaar richting het gebouw van Douwe Egberts. De vrouw kijkt geconcentreerd voor zich uit en lijkt zich nergens van bewust. Ze loopt zonder enig gevoel voor ritme. De bruine broek wappert om haar kuiten. Negen jaar, schat ik. Zo loopt een kind van negen jaar.…

Christine “Kuifveer” gaf me een knipoog en Egbert zond me z’n milde lachje. Bemoedigend. Ik stond zo snel op dat ik mijn knieën stootte – wat ieder van hen gewoonlijk dronk, wist ik allang – en keerde terug met een vol blad. Als vanzelfsprekend knoopte Christine een gesprek met me aan, terwijl Egbert toeluisterde.…

Wim Duisenberg zijn vrouw die heeft een hobby. Ze zwaait graag met de Palestijnse vlag. Haar man zegt dat het van hem best wel mag. Ondanks bezwaren van de Joodse lobby. En Rita Kok heeft, om haar man te stangen, Haar zelf-geweven theedoek uitgehangen.…

Eerst hees ze fier de Palestijnse vlag En nu wil ze zélf Arafat beschermen Door zich als schild over hem te ontfermen Ik vind dat ze dat niet alleen doen mag. Ik zei dat ik nog wel wat mensen kende Bijvoorbeeld Bush en Blair en Balkenende.…

Enfin, we liepen de stad in via de Egbert Gorterstraat. Ik weet niet wie Egbert Gorter was, maar het was zo’n straat waarvan je je afvraagt hoe groot de eer is dat die naar je vernoemd is. Bij het eerste stoplicht moesten we rechtsaf, stond er op mijn routebeschrijving. Mijn geliefde liep hardop aan Finkers zin te denken.…

Laten zien dat je er bent, dat deden de katholieken bonter dan de gereformeerden.…

Red mij o Heere van de boze mensen. Bewaar mij voor de mannen van geweld. Het is reeds dagen geleden geluid geef ik niet meer. Toen ik door geweld werd vertreden, de moordenaars gingen zo te keer. Banden van de dood hadden mij omvangen, angsten uit het dodenrijk grepen mij aan. Mijn moeder wilde mij niet bewaren, het was met mijn leven gedaan…

Geloof, Hoop, Liefde, Trouw en Gerechtigheid, deze vijf zijn in slaap geleid. List,Twist,Woeker, Gierigheid en Bedrog, deze vijf leven nog. Hadden de eerste vijf het slapen gedaan! Dan zou het in de wereld veel beter gaan.…

Nu het stil wordt en ik ben alleen geen stem meer tot mij roept. Als het hart vol heimwee vraagt waar ging de tijd toch heen? Als 's avonds laat de slaap niet komen wil, het bed zo leeg en breed daar is. Schrei ik hete tranen om het smartelijk gemis. Als ik roep tot Hem die eeuwig leeft, o God wat doet dit pijn. Wil dan naast mij staan,…

Duizend vlinders om mij heen, duizend in de lucht. Gedachten ijl en doorzichtig dwarrelen in het rond. Hoe kan ik ze grijpen, aanraken, vasthouden? Wazig als in dikke mist, met slierten dansend op de wind. Een kreet wringt zich uit mijn mond, een heftige drang tot uiting, maar reeds zijn ze voorbij getrokken, als een lange sliert bonte vlinders…

Het dorp waar ik ben geboren Mijn dorp Het dorp waar ik lief en leed leerde kennen. Mijn dorp ik heb u lief Het dorp met zijn lange kale vlaktes, waar stapelwolken reiken van de Hemel naar de aarde, in een poging aard en hemel met elkaar te verenigen.…

Groot en uitgestrekt, uitgestrekt zijn de velden zonder einden. Wolken gevaarten die, in wazige verten, aan de aarde kleven. Wolken zo hoog als wit besneeuwde bergen, leunend op de velden der vergetelheid, als vermoeide reizigers der geschiedenis. De lange, lange tijden der geschiedenis zijn onbeschreven, het leven, als in luttele seconden in…

Wij zijn geboren in een bange tijd, een tijd waarin de stormloop van het kwade, de mensen meesleurt langs zwarte paden, een duistere weg, die naar de afgrond leidt Wij, wij zijn zo machteloos en zwak, de wereld willen wij maken tot Eden, maar onze armen vergeten wij, zij worden door sterken met voeten getreden. Waar is dan het recht om te…

Mijn leven, een kort moment Een ademtocht der eeuwigheid Toch was ik daar, heb mijn liefde gegeven Smachtend hopend op wederkerigheid Mijn leven een kort moment Oh mijn volk, ik heb van u gehouden Drukte u aan mijn hart Stilde het leed wie op mij bouwden Niet als Prinses ben ik geboren Maar door u gekroond met heerlijkheid Steeg ik op…