Alle inzendingen over Else Berg

Betty van Garrel publiceerde in maart 2012 'De trommel van Else Berg' bij uitgeverij Bas Lubberhuizen.…

(voor Else Berg (1877 - 1942)) Je bent geboren op 19 februari 1877 in Ratibor, vroeger van Duitsland, nu van Polen. Jouw ouders kwamen uit West-Pruisen en ze gingen naar Ratibor om hun levensstandaard te verbeteren. Jij was hun jongste dochter. Je groeide op in een modern, liberaal, Joods gezin met zes kinderen.…

Ontgoocheld door vroegere, doeltreffender avonturen, meende ik volop genoeg te hebben aan die voedzame vermenging van mond en mond, waarin ik niet alleen het lachje tastbaar bezat zonder zelf bezeten te worden, maar ook mijn vlucht kon nemen naar hogere regionen, bezworen door dichtregels van Novalis die ik kende en die op een onmiddellijke vergeestelijking…

Heb je het al gehoord vraagt Els aan Kas Tanje, het schijnt dat Coni Feer er de beuk heeft in gegooid. Kas weet van niets en Els zegt dat de dennen met elkaar sparren als voorbereiding op het gevecht van Linde Boom met Pla Taan. Huh, zegt Els, Pla laat bast vallen als er een zuchtje wind is, dat gaat Linde moeiteloos winnen.…

Het duurde toch drie jaar voor ik, wanhopig, op het aanbod van mijn beste vriend Jack en zijn vriendin Els inging. Carla hoort bij jou, zeiden ze.... De vriendin van Els was perfekt voor mij, ze wisten het absoluut zeker. De beschrijving van Carla loog er niet om.…

Els legt haar hand op het tafelkleed. ‘Ja,’ zegt ze. Ze verbreekt het gesprek. Met haar duim volgt ze de rand van het brandgaatje.…

ik was een visser in een ander leven en wierp mijn aas uit in het koele meer of nee, een veerman en voer heen en weer van oost naar west, was eindeloos omgeven door bergen die als hooggeëerd publiek op spiegelingen staarden van het water hun hoofd op hol gebracht door zacht geklater dat tegelijk applaus was en muziek de vakjes blauw verschoten…

openspatten nu het koeler is in dansend schuim vol blinkend lakvernis en drijven op een aarden kruikje wijn en laten we ook springen in de schijn van schepen niets en nergens vrijdag vis want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris kom laten we een gat zijn in een brein want denken sterft en voelen eveneens net als een berg…

Ik beklim een hoge berg. Ik klim steeds hoger, het is prachtig weer. Maar hoe hoger ik kom, hoe depressiever ik mij voel. Als ik de top eindelijk heb bereikt, ben ik zo depressief dat ik voel dat ik nog dieper kan vallen. Wanhopig klim ik in de lucht naar boven. Badend in het zweet word ik wakker.…

Een mooi koopvaardijschip voer zelfbewust en doelgericht over de wijde oceaan. Over enkele dagen zou het weer in zijn thuishaven aanleggen. In het grote ruim lagen heel wat waren uit verre landen. Die zouden straks kapitalen opbrengen! Zo nu en dan liet de stoomfluit zich vol trots horen. Bij zonnig weer spoedde haar hoge klank zich naar de glanzende…

aan mijn grote weke voeten morren moordende moerassen ratelend naar open zee het monotoon muskietenlied zoemt zucht naar bloed de angel van de dood drijft nog in de diepte mee trek je op aan mijn lichaam verweven met veroveringen grijp baleinen van de tijd gelijk de Perzen en Romeinen mijd de distels en de adders `n kei ben jij tussen…

Weldra waren de tien afspraken geboekt en iedere week waren Jan en Els stipt op tijd bij de dokter. Zoals afgesproken, verliet dokter Willaerts iedere week zijn spreekkamer een beetje vroeger. Wat jan en Els echter niet wisten, was dat de dokter hen kon gadeslaan van achter de grote spiegel in de zijwand.…

In een garage valt niet echt veel te halen, dus is het uiterst dubieus en bizar waarom je Els hebt vermoord. Je snuffelde daar wat rond met je zaklantaarn, toen er plotseling twee koplampen naar binnen schenen. Je wist je geen raad, dus verschool je je in een hoekje. Els reed haar auto naar binnen en de koplampen doofden.…

''Hoe laat komt Els, Mien?'' ''Ik had haar al verwacht.'' Els is een nichtje van Mien, en is achttien jaar, knap van uiterlijk met lang blond haar en blauwe ogen en ze zou twee dagen komen logeren. Beiden zaten achter de geraniums naar buiten te kijken. ''Hé, er stopt een auto voor de deur, een mercedes nog wel.…

Het dal kijkt hem vragend aan want de finish zwijgt. Afstappen is een woord gekleurd met de tijdloze schaamte die doet vluchten naar een uitgang waar niets meer wacht. Doorgaan is geloven en lijden want de zon brandt elke schaduw op de tijd die overblijft. En de top is een vloek die niet rust voor hem,…

Langzaam met een stok boom ik moeizaam voorbij een grens ploeter ik diep door sneeuw blind voort eeuwig zoekend de ware ik…

“Een tegenligger ! Méér naar rechts ! Pas op! Kijk uit! Een bocht ! Je rijdt te hard !” Ik snauw die woorden bits en bitter tot mijn vrouw, ’t is onterecht, ik wéét het, maar ik tob. Het maakt niet uit: Alp, Pyrenee, Vogees; zij rijdt perfect, maar ik heb hoogtevrees.…

In mei 1920 ben je getrouwd met dokter Else Weil. Na de moord op minister Walter Rathenau dichtte je al dat het gepeupel de weg voor de nazi's vrij maakte. In het najaar van 1922 was je zwaar depressief en deed je een poging tot zelfdoding. In februari 1924 zijn Else en jij gescheiden.…

Els was kunstzinnig aangelegd, net als hij, al werkten ze beiden met andere vormen. Zij had een modezaak in de binnenstad, terwijl hij een kunstschilder was en is, die ook in andere landen exposeert.…

Els Borst steunt de gehandicaptensport. Vandaar dat zij er onlangs boos van repte Dat van de Spelen voor Gehandicapten Te weinig beeldverslag gegeven wordt. Maar wie van ons rechtschapen kabinet Heeft zich ooit voor de Gay Games ingezet?…

Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. ----------------------------------------- elsen: verouderde vorm van els: schoenmakerspriem…

Ik denk, Els, dat het wel tijd wordt voor een tweede dichtbundel, maar liever dan wat hoopgevender, vereniging bewerkstelligend.…

Heer, als ik sterf op een december-dag; in het ziek laken dat ruikt, en mijn gezicht: geel als een raap, mijn baard verwoest door het zweet, terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt, Heer, houd dan voor mij, arm schaap, houd uw barmhartigheid gereed. Want gedurig was ik lui en dom, onkuis, hovaardig en zot, ik was gulzig aan bier-…

De doods-gedachte is een bitter kruid dat in elks leven wast en in de afzondering wordt geplukt. De mens steekt het in een knoopsgat van zijn jas. Of hij rechtop gaat of zijn hoofd bukt steeds stijgt de wrange geur en hangt altijd in de aandachtige neus. Als hij één ogenblik zijn gelaat betast dan voelt hij het doodshoofd achter zijn vlees…

Langs het eenzame spoor de telefoonpaal. Hij gonst. Er is geen ander geluid langs het eindeloos spoor. Een wolk drijft over hem en is onverschillig. Het landschapn "gaat zijn gang"... Toch gonst de telefoon-paal dag en nacht, onder de hemel. Het is een verlaten pijn, een onophoudelijke klacht... Als wij hem horen: ons hart breekt, in…

De krekel: hij slaat een zilver cimbeltje in het kerkhofgras. De wolken drijven hoog, ook de wind en de vogelen. Zij horen de krekel niet... Maar in de kerk - waarin het stil is - het fijne cimbeltje klinkt. De Heer in het tabernakel: Hij hoort hoe de krekel nederig zijn lof uitzingt.…

Wat ‘demissionair’ nou echt betekent, Dat snap ik niet, want Els praat rustig door, Nu roept ze weer, ze schaamt zich er niet voor: “De wachtlijsten zijn dus verkeerd berekend.” Daarom mag volgens mij nu wel gesteld: Minister Borst: u bent echt uitgeteld.…

Want nu Els Borst haar fiat niet wil geven is deze boot voortijdig afgedreven.…

Op het pad der liefde is geen berg te hoog is geen diepte diep genoeg Want liefde rijkt zelfs hemelhoog... Tot in 't diepste van de zee, gaat liefde voor en met je mee Op het pad der liefde Is geen berg te hoog...…

De top van de hoogste berg ter wereld bestaat uit oude zeebodem.…