Alle inzendingen over Filosoferen

Het filosoferen over de dagelijkse sleur. Maar er is hoop. Ik had afgelopen vrijdag een mooie dag. Zo'n andere dag. Zonder moeite nam ik de omgeving in me op. Mijn hersens verwerkten alles wat ik zag met veel genoegen. Het nieuws wat ik las in de Volkskrant, die op mijn tafel naast de koffie lag.…

Ingetogen, opgeborgen het zit allemaal van binnen de kern van gezond verstand geen vorm van zieltjes winnen ik kan niet dansen heb geen kennis van verleden weet niet wat samen smaakt en ik hou ook niet van leren tja, leren van aldoende dat gaat er nog wel in de tijd gaat soms al veel te snel maar dat gaat vaak samen ik vervloek geen…

Blik in ’t rond, doch wijd uw vlijt Niet aan ’t spekuleren; Vriendje, hebt ge zoveel tijd Tot filosoferen? Mooi! zo komt ge juist van pas Voor een tal van zaken; Menig stal van Augias Is nog schoon te maken! Denken doodt en doen verlicht! Op! de mens moet handlen; Niet staêg met bedrukt gezicht Als in dromen wandlen!…

Met een goed gevulde maag is het goed filosoferen.…

langs blanke straten knipperende neonverlichting waarlangs voorbijgangers high filosoferen over hun nieuwe weekend plannen.…

Eens liep ik filosoferend vooruit te kijken in de hoop op een schatkist van achter de regenboog; de proliferatie na het ochtendgloren zou waarde verrijken, toen de regen boog voor zon het hamerstuk voor een betoog.…

Je kunt er lyrisch over praten Met wijze mannen over filosoferen Over dichten of prachtig musiceren Er van houden of het oprecht haten Maar er ligt een grasmat op de grond En de voetbal die is rond…

Daar maak ik dan een gedichtje over, zoals je nu ziet, maar FILOSOFEREN, nee dat doe ik zeker niet!…

jij reisde naar de overkant en zei, denk maar aan onze band filosoferen maakt mensen vrij zo dichter jij bent kind van mij...…

Ruim nadat de bel was gegaan, leek alles nog mogelijk: een winkel vol boeken, twee filosoferende klanten, het meisje op de sofa.…

Laat ik dan toch eens op die stoel klauteren en filosoferen. Wat nou als... Wat nou als een traag oud lichaam, met alle wijsheid paraat, wel het gewenste slotstuk van het leven is? Is dromen dan nog nodig?…

gedwongen Tolgeld bijeen geraapt over zee Het wrak zou de overtocht wel halen De dood voer met hen mee De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos Aan de snelle boot langszij Een lint van verdronken hoop in bollende Jeans Vormen een gruwelijke blauwe rij En ergens in dat schrale land Wachtend voor de lemen hut Zitten zij heimelijk te filosoferen…

Zij zaten daar heerlijk ongekend de plus en de min in het zonnetje verwarmd te filosoferen ongeremd Wij zullen nooit dat niveau bereiken sprak plus geëmotioneerd daarvoor geldt een studie hebben wij nooit geleerd De min sprak bedachtzaam was het er duidelijk niet mee eens Stel wij waren er niet er was niets te berekenen troosteloos gegeven…

Loslaten heb ik nooit willen proberen, daar zijn heel wat levenslessen mee gemoeid, heb ik al op jong weten te filosoferen. Hoe liefde haat is geworden...is nog niet zo'n heel lang verhaal. Zo zijn ze allemaal. Maar omdat het mijn verhaal is, nog niet uitgesproken.…

Voortaan als ze dat zegt zal ik niet meteen naar me vader gaan, maar er eerst goed over filosoferen. Ik moet blij zijn dat ik überhaupt kan eten. En dat mijn maag het aangeeft wanneer ik honger heb. Ik kan denken zoveel en zolang ik wil, en daar ga ik maar eens van genieten.…

Want ik pieker en filosofeer: als we het hebben over penetratie moet worden geconstateerd dat juist bij singles het gaatje meestal veel groter is. Kan iemand mij vertellen hoe dat komt? Zodat eindelijk de laatste vraag die het leven mij nog stelt beantwoord is? En in het krantenartikel miste ik een belangrijk vergelijkend gegeven.…

Normaliter was er zo nu en dan een mooi moment om te filosoferen, die momenten zijn tegenwoordig op de bon. Ik tracht geforceerde gedachtes te produceren die hoogstwaarschijnlijk niet eens gedacht hoefden te worden. Tegenstrijdig veelal overigens. Ik probeer visies te verwerken die ik niet gezien heb, vergeet te leven naar eigengemaakte idealen.…

In gedachte filosofeer ik over dood en leven. Waarom een schrikbeeld over een ooit naderend einde dat ons allen te wachten staat, een angst voor de onherroepelijke toekomst. Dood is inherent aan leven, daar ontkom je niet aan. Het is de enige zekerheid die we hebben, buiten onze twijfel om.…

Daar kunnen we alleen nog over mijmeren, denken en filosoferen, we kunnen niks terug draaien, maar goed ook en laten we hopen dat we allemaal in een redelijke gezondheid op kunnen naar het nieuwe jaar, hopen dat ook die dagen niet verstierd worden door mensen die denken dat er helemaal niets aan de hand is.…

Alsof Almelo het andere eind van de wereld is… Randstedelingen staan gewoon graag in de rij: in dezelfde file, voor dezelfde parkeerplaats, voor hetzelfde huis, voor hetzelfde kinderdagverblijf, voor dezelfde wachtlijst… Daarvan kan je een probleem maken en naarstig gaan zitten filosoferen over tulpeneilanden in de Noordzee, zweeftreinen, ondergrondse…

Soms als ze aan het filosoferen was, bedacht ze dat ze alles had gedaan wat er toentertijd gevraagd was, maar dat ze alleen nog nooit een gevangene had bezocht. Ze lachte hartelijk erom. Wat al die verhalen uit je vroege jeugd wel niet veroorzaakten.…

Ik filosofeer met de hamer. Ik ben de bliksem die niet werd tot een eeuwig brandende vlam waaraan de mens zich kan warmen. De mens moet hard worden, gure winden opzoeken, kou trotseren." "Zarathoestra, ik heb medelijden, maar ik weet dat je daar niet op zit te wachten.…

Bernhard ernaast, filosoferend over een nieuw perkje, daar, net links van de hortensia. Zo gewoon, het zouden mijn buren kunnen zijn. Nog maar even en dan kan ik ook weer naar buiten. Nieuwe plantjes poten. Of een kopje thee drinken op het terras, heerlijk in het zonnetje. Wat wil een mens nog meer. Niets eigenlijk.…

We filosoferen wat over pure smaken, snobisme en marketing. We krijgen de nieuwe etiketten voorgelegd en zoals gewoonlijk kiest mijn lief voor glimmend goud en geef ik de voorkeur aan zo min mogelijk franje. Maar ook op de nieuwe etiketten staat 'onze' duiventil afgebeeld. Dus nemen wij toch maar wat dozen mee. Zoveel ons Smartje kan torsen……

Eveneens wijst dit elitaire taalgebruik ons op het abstractievermogen dat als inherente faculteit in latente of manifeste vorm in de presentie van de mens is ingebouwd: het vermogen om te filosoferen, te overwegen, te mediteren of te contempleren.…

Dromen doe ik heel de dag, ik kan de realiteit niet verdragen, dus loop ik over straat filosoferen en me af te vragen, of mijn talenten worden opgemerkt door mensen die ze zagen, een lange tel bewondering voor dat dit weer begint te vervagen, zo blijft inspiratie niet vloeien dat komt soms in vlagen, soms is het er gewoon kon ik de tijd dan maar vertragen…

Ondertussen filosofeer ik nog even over mijn reis naar Praag, die zo meteen bij het verlaten van de trein tot een waardig einde is gekomen, terwijl ik wat Anna Drijver betreft gewoon zou blijven... Inmiddels ben ik uit mijn schulp gekropen en zegt zij dat ik blijf... Praag, juni 2011…

In het derde en laatste hoofdstuk neemt de schrijver de ruimte om te filosoferen met enige vrienden en kennissen, die vooraf kennis namen van het onderliggende manuscript. Omdat hij vermoedt dat bij de lezer dezelfde vragen zouden kunnen rijzen. Het maakt het boek er alleen maar aantrekkelijker op. Snel naar de boekhandel dus!…

Ik filosofeer dat alleen zij dat kunnen beoordelen, het is een gevoelskwestie, als ze zich gelukkig voelen dan zijn ze gelukkig, want geluk is slechts een gevoel en dan is het misschien toch “eind goed al goed”. Er zijn vele wegen naar Rome.…

je kijkt naar Turkije waar de mensen in de vrieskou in tenten bivakkeren, en je ziet dan beelden van Amerika waar een halve meter sneeuw is gevallen, dan is het raar gesteld met het weer, het lijkt wel alsof de weergoden ons iets proberen aan het verstand te brengen, wat dan nou precies is, daar ben ik nog niet achter, maar als ik zo een beetje filosofeer…