Alle inzendingen over Georges Kars

(voor Georges Kars (1882 - 1945)) Je bent geboren in 1882 in Kralupy, Tsjecho-Slowakije. Jouw familie was Duits-Joods en jouw vader was een molenaar. Je kreeg als kind thuis al kunstonderwijs. Op jouw 18-de werd je naar München gestuurd om schilderkunst te gaan studeren.…

poëzie is een wijze van bewust zijn het patroon der rivieren met de pen getekend in dit ademen zijn alle dimensies plooibaar en zonder belang…

symbool van feest symbool van licht symbool van dood feest van kinderen stralende ogen blije gezichten cadeautjes taart met kaarsjes licht voor mensen romantisch sfeerbepalend overal kleine kaarsjes dood van mensen flakkerende vlam herinnering kaars met naam nooit vergeten kaars symbool van feest symbool van licht symbool…

supplique pour être enterré à la plage de Sète (G.Brassens 1921-1981) tussen kruizen en tomben op voorheen cimetière de pauvre het graf van Georges Brassens met uitzicht op het Bassin de Thau aan zijn smeekbede om begraven te worden op het strand van Sète is helaas geen gehoor gegeven zijn laatste rustplaats onder een…

Nooit zullen we rust vinden: het heden zet zich eeuwig voort.…

Een kaars daar lijkt het leven op Vanaf het moment dat de kaars uit gaat is er weer iemand die de aarde verlaat Een nieuwe kaars wordt neergezet en begint weer aan de top De kaars brandt uren lang Maar eens zal het afgelopen zijn Dan is de kaars nog maar heel klein Dus we genieten van het leven, zolang het nog kan De tijd is bijna daar…

Ik hoop je in een volgend bestaan weer te ontmoeten Dat ik je als kind zijnde al mag herkennen In mijn gevoel dat nog nooit had gelogen Mijn lot vond in jouw alleszeggende ogen Mijn kinderhand naar je uitstrekken Mijn arm om je schouder heen slaan Je zachtjes “Ik hou van jou” in je oor fluisteren Mijn hart dan al aan de jouwe kluisteren…

Huil mij een rivier van hartstocht Schenk mij een boot om de overtocht te maken Blaas je hemelse adem in mijn zeilen Laat mij in je oceaan van je hart verwijlen Leidt mij naar het sterrenlicht in je ogen Ontroer mij door de aanraking van je zachte huid Leef mij met de warme klanken van je stem Wees jezelf zodat ik jouw schoonheid ben…

Zelfbevrediging: de triomf van de gedachte over de materie.…

Een kaars licht op vonkt hoop in donkere kamers die zwijgend vertranen Een kaars licht op schenkt opnieuw vertrouwen in sombere tijden dragend Een kaars licht op evenals de glimlach die opnieuw ontwaakt…

Ik heb je uit de modder opgeraapt, als ’n klein verloren diertje. Je was geschramd en geschaafd, je hoest was onbedaarlijk, en ook je vleugeltjes waren verwoest: waarlijk, ellendiger kon je ‘r niet aan toe zijn. Ik heb toen, om je niet te verontrusten twee van je soortgenootjes aangehouden, even git- zwart en verward van haar als jij, en voorzien…

Laat een mens nooit donker staan en evenmin in het naakt doe altijd een lichtje aan zorg dat je warmte maakt en zie, als jíj eens eenzaam bent en huivert van de kou dan kaatst dat licht naar je gezicht en dat verwarmt jóu…

alles wat in mijn hart leeft is weg voor jou als een kaars die brandt zonder vlam het licht dat zij verspreidt is duister ik kan duizend keer zeggen dat ik van je hou maar het is zonder liefde de woorden doen mij pijn zelfs als ik ze al denk respect, bewondering draag ik oprecht voor jou maar de kaars brandt zonder vlam soms…

Doorschijnend haar nachtgewaad baadt ze in een zee van kaarslicht Transparantie blijkt bij dageraad minder helder misleidend als een dwaallicht…

Slaap onbewust onderbroken wakker uit anderland donker buiten binnen kaars vlam van vuur zuurstof en vaste stof licht nacht verzwakt in schaduw verborgen storm stroom door druk hoog naar laag verplaatsing hier is het stil bewegingloze schijn…

Als een onhandige eend, naar de speelse miljonairsattraktie van het koele water. Al die kaarsen waren net stijve pikken en ik had het liefste zo'n vette waskaars zacht op en neer in jouw venusgrot laten glijden. Er was een kamer, daar was het zo heet, dat het 'de couveuse' werd genoemd, een benaming die zeer terecht was, wel, je voorvoelt mijn…

Kies een moderne kaars. Neem nou zo eentje met zonnecelletjes die zichzelf overdag oplaadt en dan blijft branden, zolang het donker is. Werkt prima joh.’ ‘Bedankt voor de tip.’ ‘Sorry hoor, ik wilde je de les niet lezen, maar jij hebt mij destijds wel behoorlijk gekrenkt. Hopelijk lijden je kinderen er niet onder.…

Je bent sterk beïnvloed door je idool Georges Brassens (1921 - 1981), een Franse chansonnier, die door de hulp van vrienden geen clochard werd, want hij leefde vrijwel zonder inkomsten. Hij werd door de zangeres Patachou in het zadel geholpen. Zij kocht chansons van hem, maar ze vond wel dat hij ze beter zelf kon zingen.…

Toen was ik een wankel veulen Toen ik snuffelde aan wie en wat, aan wat een merk in mijn vacht brandt. Lastdier, lastig dier dat geschonden door zijn slaap wandelt. Zij liet het licht los op mijn netvlies, ketende de vragen aan mijn enkels. Ze woelt zich bloot terwijl ik jank, de eenvoud van haar boezem vraag. Toen werd ik een jongen en mijn…

De kleine kaars moge tevreden zijn met haar vlammetje. Laat haar maar niet de wens koesteren om op te laaien als een grote fakkel. Als de kaars zo deed, zou zij ineenschrompelen met stinkende walm, ontijdig en jammerlijk gesmolten zijn.…

Ik had een kaars gekocht voor ons twee voor onze liefde en ik wist het zit ons niet mee Ik stak hem aan iedere dag twee jaar lang toen was de kaars opgebrand en daarvoor was ik bang Het vlammetje van de liefde was er ook niet meer…

Het vlammetje van de kaars is weliswaar niet zo intrigerend maar wel veilig. Maar wat nou als de kaars op is? Wat nou als de kaars zijn laatste branduren beleeft? Wat nou als het dan donker wordt?…

Jullie stonden onder de verantwoordelijkheid van Georges Loinger, de schepper van de ondergrondse spoorlijn. Op 21 oktober 1943 begeleidde je samen met Roland Epstein een groep kinderen. Een Duitse patrouille onderschepte jullie, terwijl jullie richting Saint-Julien-en-Genevois gingen.…

ik blaas de kaars uit weg alle schijn van de dag even rust de nacht is mij lief de aarde draait wel door om licht en donker de mens ook om zichzelf ik blaas de kaars uit even weg van alle schijn…

In 1906 begon je een relatie met de schilder Georges Bouche. In 1908 verhuisde je naar de Rue de Bourgogne in Parijs, waar je de rest van jouw leven woonde. Je ging met de schilder Charles Camoin een zomer naar Corsica. In 1912 kregen Georges en jij een zoon, Edmond, en in 1915 zijn Georges en jij getrouwd.…

een bloedmooie adonis uit Sittard haren glimmend als satijn en pikzwart reed in een groene porche ze noemde hem Georges speelde voor zijn liefjes op de piano Mozart…

Ik zou graag rum willen drinken die op de bodem van de zee is gevonden in gezelschap van kapitein Haddock en een reis in een onderzeeër maken met de 'Grijze Wolven' van Das Boot.…

(voor Marie-Georges Pascal (1946 - 1985)) Jij bent geboren als Marie-Georges Charlotte Faisy op 2 oktober 1946 in Cambrai, waar de Cathédrale Notre-Dame de Grâce staat, met daarin de icoon Cambrai Madonna uit circa 1340.…

Mooie kaars doofde op 91 jarige leeftijd…

Georges en Élie-Miriam deden een zwemwedstrijd in de seine, wat indirect tot het overlijden van Georges heeft geleid. Gezien de liefdesperikelen kan Élie Georges hebben uitgedaagd, terwijl hij wist hoe verzwakt Georges was. Élie zelf was een atleet en schermer. Op 1 juni 1875 kreeg Georges heftige koorts en pijn.…