Alle inzendingen over Ingebed

‘Monogamie’ is een sociaal-cultureel ingebed verneukeratief begrip. Vreemdgaan is nog niet zo vreemd.…

Haar beroep, het oudste maar lang illegaal, is nu ingebed in wettige perken. En al snapt ze de regels niet allemaal, ze kan niettegenstaande werken!…

ik sprak met een klaproos ze wiegde cadans in de wind haar antwoord was rood ik was boos plukte het hart haar bloem zal niet bloeien melkwitte tranen verdruppelen de stam dood verkleurt rood violet ragfijne bladeren verlept in haar aderen groen ingebed hebben niets meer gezegd…

Omstandigheden kastijden laten mij weer onverlet in duisternis ingebed de diepe afgrond berijden Wat mij doet lijden is het eeuwig verzet mijn denkend strijden met zwaard en bajonet Eens protest verstomd is en schaduwen niet meer misleiden als zij…

Door golfstromen verspreid uit verleden bewaard gebleven teneinde zich in barnsteen afgezet en ingebed. Ergens uit oertijd wacht een week skelet misschien in klei of zand op oog en hand; een teken van leven.…

Ik ben de stem uit rots en volhardt mijn taak als onzichtbaar wezen in eenvoud en gevoel trek ik mijn leven één geworden met wind en water door het landschap van verdriet en hoop tussen kiezels in schaduw over land vergroei ik in de echo van lichtend windgezang tot in de kern van hart waar thans mijn toevlucht is.…

zou het zijn geweest of daaromtrent ook was het allerminst ondenkbaar de gedachte alleen al vreemd accent beschaduwd zou het anders lijken overbelicht geen optie druk maar af beeld verschoven mocht je willen moet nog blijken dansend op je graf niets ten nadele van die ander achterom sluipwegt het silhouet licht en schaduw schijnen ingebed…

vleugje Lissabon geworteld in het grenenhout en grijp in grief naar bessengoud dat je meebracht uit Bordeaux Ik zie een sprankje Málaga in blauwbloei op de bloemenkrans en dorst druisend naar de doezeldans die we waaierden in Rome Nu ben je van me afgenomen De natuur spoelt snel de slempers weg en zwaait ziedend met haar zeis Maar ingebed…

ik olie je lavendel ruik in Grasse je geur proef groenblauw je ogen streel je zachte geur jij bent mijn Provence in jouw cadans Camarquen wilde paarden zie ik soms nog zeldzame wijngaarden je gloeit licht in zacht glooiende heuvels groen is aromatisch ingebed kleurt tederheid op mijn palet in vleugjes wind overstijg je alle…

Waarom hebben zij me niet laten gaan Naar het nachtgebied van mijn dagbestaan Door wallen van waanzin afgezet, In watten van duisternis ingebed, Overkoepeld met een stolp van kou, Waarin elk trillen bevriezen zou, Waarin glanzen tot grauw, Muziek tot stilte Verstijven zou?…

later zou er niets meer zijn dan de stilte die tastbaar achterbleef, schurend langs de tegels op de keukenvloer of de deur- klink met het vaag verlangen ingebed (soms leek het warm, daarna ijzig koud) de kledingstukken in de kast, vergaan achter dichte deuren in de loop der tijd en schimmel in de voegen van de douche- wand die ooit zo keurig…

ik zag ze staan ogen hemelwaarts schouders rondjes afgezakt afgegleden in een buig of barst bot de koppen op de dikke nek met starheid ingebed stijf staand van gebeden vingers friemelen aan het kruis meiden dromen schurkend over duivels ongerechtigheden graag verdwalend in Gods huis handen graaien zacht in wit en rond, beesten smakken…

Altijd dagen dagen Steeds weer, keer op keer Ingebed door heldere ogen; voyeurisme Trad toe tot de r.-k. Kerk Met meer moeite moeten leven Doodde tijd uit angst voor dood Heeft altijd geweten en beleefd: 't Revisme…

Het was een magische tijd die, als een eiland in de oceaan van het verleden, nog altijd tot mijn verbeelding spreekt en die een sieraad vormt, als het ware ingebed in mijn geheugen.....…

polen zuid en noord adem scherp de perfecte pegels rond mijn waterpas geslepen dijen ik kou van jou vorst harde rijk tot de zon mij gaandeweg vermoordt koud heb ik de sterrenwacht op schijnorde in het gelid gezet of mensen kruipen tussen steen en klagen been en bot op te zouten nog voor ik water tastbaar maak aarde onder sneeuwgezang heb ingebed…

III Zo zacht tedere, zeeg iets neder gelijk regen zo vrouwelijk zacht verweven rozengekranst gelijk geschouderd als klinkers ingebed in een pad met madelieven omgeven ligt een dans een sprinkhaan in mijn regel ingebed een man in mijn lijf.…

We naderden onze zusterstad 's-Hertogenbosch, die sinds eeuwen ingebed ligt in groene landerijen. De toren van de kathedraal die zich verheft boven de overige indrukwekkende panden begroette ons al als het ware. Het monumentale gebouw van het Noord-Brabants Museum ligt enigszins afzijdig van de straat.…

Waarschuwing vooraf, dit stukske proza is doorspekt van beestachtigheden, plantaardig ingebed, maar in de eerste plaats totale onzin. En zo heb ik het het liefst, u weet niet waar u met mij aan toe bent, houden zo. Recht de schouders, krom de rug, ik schrijf waanzin. Geen gevleugelde wezens te zien, en toch staat ie daar, de vliegenzwam.…

zo dicht ingebed in de schelp van je schoot kraaide ik op het klikklakken van de koekoeksklok het fluweel in je stem kleurde nooit buiten het lijntje van je harlekijntje gedragen door je melkzachte handen was ik te klein voor de wereld maar voor jou toch een beetje groot vleugellam in warme armen luisterde ik naar je wijsje van het sijsje…

We naderen onze zusterstad 's-Hertogenbosch die ligt ingebed in weelderige groene landerijen die haar als een beschermende gordel omringen en de kathedraal, die mevrouw nog nooit bezichtigd heeft. Later, in het restaurant smaken de kalfskroketten niet en thuis wachten de eenzaamheid, de leegte en de doodsheid weer.....…

We naderen onze zusterstad 's-Hertogenbosch die ligt ingebed in weelderige, groene landerijen die haar als een beschermende gordel omringen en de kathedraal. die mevrouw nog nooit bezichtigd heeft. Later, in het restaurant smaken de kalfskroketten niet en thuis wachten de eenzaamheid, de leegte en de doodsheid weer.....…

In Berkel-Enschot liggen, ingebed te midden van het weelderige groen van de eerste, om onbekende redenen fors vervroegde zomerdag, de luxueuze villa's met carport en al even luxueuze auto voor de deur.…

Het oude huis ligt ingebed in de atmosfeer van een vroege winter. In de luwte, onder het bladerdak van oude eiken, is plaats voor de auto. Een jong, zwart hondje, lenig en met gladde vacht, dat de naam Fendel draagt begroet ons; het is de nieuwe kameraad van mijn zus en zwager.…

Haar lange grijze haar overhuift haar voorhoofd en haar donkere ogen liggen ingebed tussen wallen van vlees. Nadat het vertrouwen tussen ons enigszins gegroeid is, bekent ze me dat ze na een negenjarige therapie nog steeds veelvuldig haar handen wast en haar huis schoonmaakt en gedurende de rest van de tijd meestal op bed ligt.…

Het is vanaf de bushalte in de Hoefstraat een klein eindje lopen naar de Houtstraat die als het ware in een enclave is gesitueerd, in een afzonderlijk deel van de stad, ingebed in een grijze, sombere buurt waar de arbeidershuizen zich eentonig aaneenrijgen, slechts onderbroken door een cafetaria.…

Aan vader, mijn aanbeden, onbetwijfelbare autoriteit, vroeg ik met welke kleuren ik de afbeeldingen van fascinerende, cirkelvormige planeten, manen en sterrenstelsels vol flonkerende zonnen moest invullen die de teksten illustreerden waarin ik voor het eerst las over de onmetelijkheid boven mijn hoofd waarin kennelijk onze aarde, mijn thuis ligt ingebed…

Dit wetsvoorstel hoeft niet formeel in ons rechtssysteem ingebed te worden, maar eerder ‘informeel’ in ons mentaal lexicon.…

Vijf vogels vliegen met haar mee Sterren verschieten gloeiend In ochtendlicht maakt zij een liefdesbed uit flarden vacht en mos een schuilplaats van wat takkenbossen uit doornige wikkels pijn om het hart uit glinsterend spinrag regenbogen, uit bundels stro een man Vijf vogels spelen in haar handen Hebben en houwen ligt hier opgebaard Ingebed…

Werd gestaag, maar trefzeker door rollend zand ingebed. Partners worden vrienden voor het leven of vijanden tot de dood erop volgt. Of 't hiernamaals een register bijhoudt, 't opperwezen Zijn hoofd schudt of de vorst der duisternis zijn hoofd met een glimlach van links naar rechts beweegt, weten wij geen van allen.…

Potjandrie, zijn mijn standpunten zo ingebed in de tijdgeest?…