start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5551):

Een mislukte ontmoeting?

Na de grote hitte is augustus koel en mild. Een helder licht koestert de aarde en liefkoost haar. De rode, roze en oranje rozen bloeien nog steeds.

Op het terras van Café-Restaurant "De Moerse Hoeve" is het op vrijdagavond een drukke bedoening en als ik er die avond plaatsneem valt mijn oog op een ouder echtpaar dat een plaatsje gevonden heeft in de rieten stoelen die de glazen tafeltjes omringen; mevrouw heeft de bloei van haar jeugd ver achter zich gelaten en bedient zich van een rollator en trekt af en toe, alsof het zo hoort, aan een sigaret; een ander gezelschap, bestaande uit twee nog jonge heren en een dame eet en drinkt naar hartenlust; men lacht en schertst en laat eveneens de sigaret niet onberoerd.

Hier heb ik afgesproken met een van de dames die op mijn advertentie gereageerd hebben; zij maakt meteen al op het eerste gezicht door haar fragiele gestalte de indruk van een rietstengel die onder de orkaan van het leven geknakt is.
Haar lange grijze haar overhuift haar voorhoofd en haar donkere ogen liggen ingebed tussen wallen van vlees.

Nadat het vertrouwen tussen ons enigszins gegroeid is, bekent ze me dat ze na een negenjarige therapie nog steeds veelvuldig haar handen wast en haar huis schoonmaakt en gedurende de rest van de tijd meestal op bed ligt.
Ze is haast dodelijk beangstigd door een klein vleugje sigarettenrook dat onze richting uitdrijft vanaf het tafeltje naast het onze en dat toch vanzelfsprekend meteen al vervluchtigen moet onder de wijde augustushemel.

Ik had gehoopt met haar Heidelberg nog eens te zien en Rome, Praag en Parijs, maar dit plan lijkt me bij eerste kennismaking volledig onuitvoerbaar.

Na mijn thuiskomst volgt de teleurstellende telefonische mededeling aan haar adres: "Het spijt me, maar ik kan je vriendin niet worden"

Schrijver: I. Broeckx, 01-03-2015



Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 88 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:01-03-2015
Bericht:Het vraagteken kan bij de titel gewist worden. Dat je als oudere vrouw nog een zomers terras bezoekt, vind ik opmerkelijk. Tja, die rokende schoorstenen zijn hardnekkige domkoppen, die met Nu wordt je iedere avond stomdronken in 'De Moerse Hoeve'...iedere sigarettrek suïcidaal hun longkanker inhaleren. En volgens de laatste berichten nog veel meer dan hartinfarcten en dodelijke bloedstolsels. Bovendien is meeroken niet ongevaarlijk en zijn rokers dus ook lastige moordenaars. Wild plassen is verboden, wild roken helaas nog niet overal. Net als die verdomde uitlaatgassen van die luiheid bevorderende automobielen vol gestresste randdebielen. 'een rietstengel die onder de orkaan van het leven geknakt is' vind ik erg mooi gezegd. Ze bleek te fragiel en angstig. Je zocht een metgezellin voor nostalgische reizen naar Heidelberg, Praag, Parijs en Rome. Je moest haar wel afwijzen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)