Alle inzendingen over JEUGDHERINNERING

Het is nog vroeg in de morgen De zon staat al hoog. Gauw eet zij haar boterhammen met kruisbessenjam. Mmm.....eigengemaakte jam. Zij likt haar lippen vol ongeduld en oma schenkt haar een glimlach. Snel drinkt zij haar beker leeg en rent van tafel. Buiten rommelt opa al wat rond zoals elke dag. Voor haar is dit niet elke dag. Maar een dag bij…

Mijn eigen jeugdherinnering.…

Laatst was ik nog een keer in Scheveningen, Verzonken in mijn jeugdherinneringen, Totdat ik dacht: dit hierzijn is een waan; Begin en eind zijn eendre wisselingen Die geen spoor achterlaten...…

Toen ik nog geen boeken had hadden wij één boek. Het boek der boeken heette dat, het was geen pocketboek. Het was een heel dik boek, dat in een zwarte omslag als een baksteen op de hoek van de schoorsteenmantel lag. Het bindwerk was versleten, de rug van leesgenot gekromd, de bladen vet van 't vette eten. Het las daar als een dam,…

als ik wandel door de straten van mijn jeugd komen de herinneringen terug helder als water ik ben weer een kind tussen de grote mensen onbevangen vrij en blij loop en spring ik door het gras dat groener lijkt dan het ooit was mijn gedachten worden wreed verstoord door het geluid van teveel verkeer ik loop door de straten van mijn jeugd…

het terugzien van jeugdbeelden brengt de verwarrende realiteit in conflict met statisch verleden tijd waarin we ons niet verveelden de vliegerhaspel gaat over de kop losgescheurd uit de grond gevolgd over stoppelland en door bietenveld tot omheining voetbalterrein: stop! met nieuwe rode bal naar sportpark twee voetbalfans doen volop mee…

Verliefd. Ik zit in de derde klas. Erik zit in de tweede klas. Erik is een kop kleiner dan ik. Erik kan goed op zijn handen staan. Ik kan goed op mijn handen staan met mijn benen tegen de muur. Het moeilijkst wat ik kan is een bruggetje maken. Er is een moment dat ik de enige ben die dit kan. Dit moment duurt een hele week. Ik loop over het…

'Jeugdherinneringen' van Maxim (Alekséj, Maksímovítsj, Pésjkov, Lekséj, Lekséjka, Oljócha, Oljósja, Oljóska, Aljósjenka, Lónja, Lónka, Maksímytsj, Kasjírin) Gorki is een fan-tas-ti-sch-e roman. Gorki beschrijft in deze trilogie de eerste twintig jaar van zijn leven. Geen letter in het 879 pagina’s tellende boek verveelt.…

Mijn vroegste herinneringen aan mijn schooltijd zijn de herinneringen aan de lagere school. Want toen heette het nog geen basisschool. Je had de kleuterschool en de lagere school. In mijn tijd waren dat twee aparte gebouwen. Als je zes jaar oud was, mocht je naar de lagere school, "de grote school", zoals dat toen genoemd werd. En o, wat voelde…

Kassian Gaat het ooit voorbij tjitjaks vangen de staartjes braken af ongrijpbaar groeiden nieuwe aan de jeugdherinnering het ritmisch klappen van pa`s zwepend ceintuurgeluid katjong luisterde niet vandaar de striemen op zijn ziel door heimwee overmand verhing hij compassie aan de was-lijn Indië als baboe de bakermat van…

Voel zoete pijn van weemoed van vervlogen tijd van jeugdherinneringen maar ben ook vele kwijt. Zie nog hoe we met elkaar rond de kachel zaten aan de grote tafel kaartten gedopte pinda's aten. Hinkelen en touwtje springen piano spelen, vele uren knikkeren en kaatseballen ruitje tikken bij de buren.…

een zegen al die blije kinderogen die mij treffend zichtbaar mogen soms wat angstig weggedoken maar snel is het ijs gebroken om mij heen staan zij met velen een kleintje staat mijn baart te strelen en een ander kust mijn ring Het is een voorrecht sint te wezen net als voor mijn lieve pieten een bron van wederzijds genieten mooie jeugdherinneringen…

je zweeg, je had genoeg gezegd aan alles komt een eind een snijdende jeugdherinnering hamerslag op een dikke duim vloeken die je vergeten was jouw eerste woord de verdoemde pijn van zachte heelmeesters maken stinkende wonden gemis het hart in sluipt zaagbekt en bijt bloed brakend tussen gesloten vingers jij zwijgt en wijst naar buiten…

De woonboulevard, die zich uitstrekt in Tilburg Zuid te midden van de omgeving die zonder meer een rommelige en chaotische indruk maakt en die veel jeugdherinneringen bij me oproept, is op toch wel merkwaardige wijze bezet met beddenwinkels die zich aldaar in een lange sequentie aaneenrijgen.…

Ook de Sacramentskerk aan de Ringbaan Oost, gebouwd in 1933 en eens, in oorlogsjaren, geschonden door granaten, vertegenwoordigt jeugdherinneringen voor me. In vroege jaren van mijn jeugd tekende ik haar boogvormige ramen na en ik kleurde deze in.…

Bedekt met stof, ontdaan van alle klater Stond heel de boel heel rustig te vergaan Men wilde het in ere gaan herstellen Maar door die brand is nu voor menigeen Een tastbaar stukje jeugd voor altijd heen Toch hoeft dit oud-bezoekers niet te kwellen Want heus: geen herbestemming voor zo'n ding Benadert ooit je jeugdherinnering…

Diep in dit bos bij die mooie Iep mijn eerste jeugdherinnering wat voelde `k mij ellendeling hoewel ik die nacht prima sliep Daarna een jaar da`k vol beminde we dwaalden tochten magnifiek ik vond bij palm mijn romantiek maar wat vond jij bij deze Linde?…

In mijn vroege jeugdherinneringen siert een weelderige treurwilg de tuin van onze buren. Elk voorjaar kwam de knoestige stam met zijn afstaande takken als een gapend spook tot leven.…

We waren genodigd in een huis; in een appartement in een van die straten die gekenmerkt worden door de strakke, functionele en welhaast demonisch aandoende bouwsels; kortom door de architectuur die razendsnel verrezen is na het afscheid dat ik heb moeten nemen van mijn allerliefste, in een wijk waarin mijn jeugdherinneringen liggen opgestapeld als betrof…

We waren genodigd in een huis, in een appartement, in een van die straten die gekenmerkt worden door de strakke, functionele, rechtlijnige en haast demonisch aandoende bouwsels, kortom door de architectuur die razendsnel verrezen is na het afscheid dat ik heb moeten nemen van de allerliefste, in een wijk waarin mijn jeugdherinneringen liggen opgestapeld…

Het staat er nog het huis waar moeder mij na negen maanden dragen heeft gebaard en waar ik in een bedstee sliep m'n broer m'n zus en ik totdat we wisten wat een meisje was. Hij staat er nog de plee waar veertien buren hun behoefte deden. Waar het op warme dagen stonk. Het huis waar vader werd gemeden omdathij werkloos was en dronk en af…

De wind wappert Door de glanzende haren Om het stralende gezicht Vrij als een vogel, Met vertrouwde bewegingen Op weg naar de wolken De zon, ver weg Speelt met de schaduw En knipoogt omlaag Een vrolijke lach Vanaf de schommel Die steeds hoger gaat Maar dan… Een scheurend touw Gevolgd door een klap Verbreekt de rust De wolken…

Het eerste dode dier dat ik vond als kind was een verkreukelde vlinder - onder een steen. Een pakje liet ik altijd ongeopend tot mijn moeder na dagen van waanzin het papier eraf griste en me het cadeau toesmeet. Ik heb lief en sla dood met dezelfde warme ziel - op mijn rug staan vele ongeldige namen - gezegd en weggeschreven door…

De verbouwde pastorie waar we nog koffie gingen drinken, vormt met haar omgeving het decor van mijn vroegere escapades en zwerftochten met mama en daar, op het terras, aan de rand van een rustiek en mystiek vijvertje deelde ik nog in de treurnis van mijn maatje over haar jeugdherinneringen en, geheel geabsorbeerd en geobsedeerd door eigen problemen…

Toen ik tien jaar was woonde mijn ouders op een dorp in de kop van Noord-Holland. In onze straat was ook een hoefsmid, Klaas heette hij, en hield konijnen en duiven. Een paar keer had ik hem vriendelijk gevraagd of hij een konijntje voor mij had. ''Nog niet Keesie'', zei hij dan. Op een warme zonnige dag probeerde ik het nog een keer toen hij…

In de kleine slaapkamer van het arbeidershuisje stonden de twee monumentale eikenhouten ledikanten, erfstukken van een tante. Een smal gangetje scheidde de bedden. De zusjes; mijn zusje en ik brachten er de winternachten door in die verre, voorbije jaren en op de beslagen ruiten tekende ik sprookjestaferelen en ik vertelde mijn zusje fantastische verhalen…

We wisten als kinderen dat zich ver achter de huizen van onze arbeiderswijk en nog verder achter het "Leijpark" dat zich als een beschermende groene gordel tegen de stad aan schurkte de "Belt" bevond en deze vormde het brandpunt van onze macabere fantasieën en voorstellingen. Op "De Belt" heerste een helse stank, er kropen ratten en ongedierte…

Ik kan dan ook geen bakkerij voorbijlopen zonder de geur van versbakken brood op te snuiven, heerlijke jeugdherinneringen… Maar soms vraag ik mij ook wel eens af waar mijn liefde voor taal en gedichten vandaan komt en dan komen andere jeugdherinneringen bovendrijven.…

En aan mijn ziekbed, dat echter geen ziekbed zou blijken te zijn, nog vóór het tijd werd voor een CT-scan, deelde ik een jeugdherinnering met haar, die ik boven alles liefheb en vroeg ik haar of ze zich die kerstnacht herinnerde, die stille, magische kerstnacht van vijftig jaar her, toen de straten overdekt waren met sneeuw en we met onze ouders naar…

Zo zijn mijn vroegste jeugdherinneringen!…