Alle inzendingen over Kistje

"Wat is dat kistje klein," zei ze zacht. Oom Henk hield zijn vingers tegen zijn voorhoofd. "Jessica is niet zo groot," lispelde hij, meer tegen zichzelf dan tegen haar. Joke hield op met beentje-bengelen. Wat heeft Jes met dit kistje te maken, dacht ze. Toch wist zij dat. Ook dat zij dit haar leven lang zou weten.…

Nu zijn er alleen nog het witgelakte tafeltje en het kistje met de tabak....…

Toen heb ik een kristalontvanger gebouwd en daarmee kon ik als het avonds donker was toch naar radio Oranje luisteren.Dat toestelletje zit in dit kistje en dat is voor mij een belangrijk aandenken.'' ''Mag ik het eens zien, opa?'' ''Natuurlijk jochie'', en hij opende het kistje.…

Het is een kistje, net zo’n kistje als ze op het strand hebben gevonden. Ook deze deksel moet opengebroken worden. Dan is er eindelijk het moment dat de burgemeester het kistje opent. Iedereen houdt de adem in van spanning, wat zal erin zitten… Hij pakt een groot vel papier uit het kistje. Weer een schatkaart?…

Schoonheid weerkaatst magie betovert een traan glinsterend in zonlicht verbloemt verdriet onbereikbaar verlangen voert gedachten naar eindeloze tijd vriendschap kwistig verstrooid draagt ver over vlaktes van eenzaamheid boven de wolken een waas van sterren noodlot stuurloos levert strijd weerbarstig als de ziel…

In een ruw kistje een handvol dode kuikens de zon schijnt toch warm...…

In de ban van 't veel te kleine kistje omarmd door 'n witte bloemenzee vermengd met tranen over het lot van 'n ziel die ons veel te vroeg ontnomen werd rest mij niets dan kippenvel…

Geef mij je tranen in een zakdoek van satijn ik zal ze bewaren onder de maneschijn Tranen worden goud op het bed van een prinses in een kistje met juwelen opgesloten levensles Ik open het geheim van satijn en een juweel en huil ontroering zachte liefde maakt alles heel…

Lief kindje Mama traantje Kusje papa Lief en klein Fijne handjes Glazen kistje Kort in buikje Kindje pijn Kwetsbaar kindje Teder kindje Kleine oogjes Glazen lot Niet meer groeien Niet meer eten Altijd slapen Kindje God…

geslepen ligt het te wachten al weken, op een bedje van plastic bubbels eerst moeten de ruiten schoon dan schroef ik ergens een oog in vis blauw garen uit een kistje en hang het voor het middelste raam stil hangt het daar de wolken te versplinteren de huizen aan de overkant vanochtend: onvoorspeld zonlicht breekt op mijn tapijt in…

Ergens in de kelder van het Museum van Schone Kunsten lag een sterk, maar sierlijk houten kistje. Daarin werd een heel oude schilderskwast bewaard. "Ik heb de eer om jou te bewaren en te beschermen," sprak het kistje tot wat het omsloot.…

ik heb het kistje nog met het geurtje zo noem ik het want ik ken het hout niet maar het is uniek hij gaf het me niet men bracht het nagelaten later er zit nog steeds dat potloodstompje in waarmee hij honderden latjes afstreepte op de juiste lengte of breedte het kraakt ook zoals hij de laatste jaren hij werkte zo rustig dat hij…

In het kistje dat de muzikant op een dekentje voor zich op de grond heeft staan, liggen een paar muntjes die er waarschijnlijk door voorbijgangers zijn ingegooid. Ook wij gooien een paar muntjes in het kistje. De muzikant glimlacht naar ons terwijl hij doorspeelt. Het is goede vrijdag veertien april tweeduizendzeventien.…

Een gouden kistje met een met parels ingelegd deksel werd op een zilveren schaal binnengebracht door een manke oude engel die wat bijkluste met een handeltje in nepjuwelen. De kreupele opende het kistje en zeven maagdelijk witte dobbelstenen van het zuiverste ivoor zagen het licht.…

mijn zusje is gestorven, nog maar veertien maanden oud. ’k Zag haar dood in ’t kistje liggen: ach wat was mijn zusje koud! ’k Riep haar toe: mijn lieve Mietje! Mietje, Mietje! maar om niet. Ach! hare oogjes zijn gesloten; schreien moet ik van verdriet.…

door de natuur waar kalme wateren woelig breken met het zonlicht in het laatste uur dat in schemering met stormen vecht die bevroren verdrinken in tranende blikken om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen zodat enkel doffe ploffen in de oren dringen tot ze stil in de geschepte aarde verstikken dat haar doodskleed over het kistje…

IJlings werd ik vervoerd in een verwarmd kistje naar het Elisabeth Ziekenhuis. Daar was warmte maar het was allerminst de warmte van mijn moeders borsten of van de handen of armen van mijn vader. Eenzaam in het broeikasje, dat men couveuse noemt, voerde ik mijn eerste strijd om te overleven tot aan de gelukkige thuiskomst.…

IJlings werd ik vervoerd in een glazen kistje naar het E.Ziekenhuis. In het broeikasje dat men "couveuse" noemt was warmte maar dit was niet de koestering van mijn moeders borsten of van mijn vaders handen. We schrijven 2025. Binnenkort breekt de dertiende augustus aan.…

De vader droeg het kleinste kistje van 40 centimeter klein We zijn hem gaan begraven Wat achterbleef was pijn... Wij konden haar niet troosten de wond was nog zo vers maar'k gaf haar mijn arm en ook een kus Ze was tenslotte, mijn jongste zus...…

Maak van mijn moeder een lichtkathedraal in een kistje. Open het elleke ochtend en hoor Hoe zich daarbinnen een meerstemmig misje Opent om wat het verloor. Maak van mijn moeder hetzelfde maar ijzeren meisje.…

Zodra ze het kleine blankhouten kistje in het oog kregen hoorde je een ingehouden adem waaruit een snik omhoog welde. De aanblik was aangrijpend. In het kleine kistje lag een wolk van een baby. Kaydee de baby van Y en S. Een gemend, prachtig kindje met een lichtgetinte huid en het uiterlijk was beslist Surinaams.…

een open zon schuift voorzichtig de glazen ochtend wat opzij terra tegelt voor me uit de reuzenvlinder met `t boze oog klapt tegen dood en plastiek aan opzet pint zich vast in mij ik kan er moeilijk stil bij staan stoelen hangen rond de tafel waarop een hoekig kistje prijkt de ooievaar kleppert om `t even ik bek een bakerpraatje terug haal…

In een kistje werd ik ijlings vervoerd naar het Elisabeth Ziekenhuis, naar het glazen broeikasje dat de naam "couveuse" heeft gekregen. Daar was warmte, maar daar waren niet de handen van mijn vader of de borsten van mijn moeder....…

Graag wil ik je uitnodigen Een kijkje te nemen in mijn hart Lopend door een marmer salonnetje Vind je een zilveren mand vol smart Al mijn leed bevindt zich Geweven in een harnas van pijn In dit kwetsbare mandje Van filigraan smeedwerk zo fijn Iets verder in een hoekje Een prachtig kistje met diamant Alle vriendschappen en liefdes Gekoesterd…

IJings en met grote spoed was ik vervoerd in een glazen kistje naar de couveuse (een van de eerste couveuses) in het Elisabeth Ziekenhuis. Daar zou ik het moeten stellen zonder de handen van mijn vader en de borsten van mijn moeder (wordt eventueel vervolgd).…

Hij pakte het kistje met de koptelefoon van de plank en zetten het op de tafel. Dirk kon zijn ogen er niet van afhouden en wachtte op het moment, dat opa het kistje opende. ''Ik zal het vertellen, m'n jong.'' Hij tilde de deksel van het sigarenkistje op en daar kwamen allerlei draden en onderdelen tevoorschijn.…

Hij ging erop uit met een klein kistje, vastgeklemd aan zijn broekriem. "Dat kistje komt straks vol hars," dacht hij. De wandeling ging over velden, waarop sommige sparren en dennen stonden. Verder stapte Edward, langs de rand van het bos. Maar nergens was een klontje hars te bekennen. Het werd avond. Edward wou terug naar huis.…

Van iedere wagon werd een kistje fruit in de wagen gestopt. De volgende halte was de vroegmarkt, toen gevestigd langs de Ieperstraat, achter het "Klein Kasteeltje". Toen zag ik het. Twee mannen die tegen mekaar tekeer gingen. Ik dacht, nog even en die slaan op elkanders gezicht. Maar opeens kusten ze elkaar, en ze gingen elk hun eigen weg.…

Het was precies het kistje met oudroest en touwtjes van mijn grootvader. Ik was een vreemdeling. Toen ben ik maar gaan wandelen in de bosjes. Het was een arme dag, de straat was nat. De zwarte boompjes hadden honger, Die trok hun magere vingertjes krom. De wind zei verdrietige verhaaltjes.…

Het was precies het kistje met oudroest en touwtjes van mijn grootvader. Ik was een vreemdeling. Toen ben ik maar gaan wandelen in de bosjes. Het was een arme dag, de straat was nat. De zwarte boompjes hadden honger, Die trokken hun magere vingertjes krom. De wind zei verdrietige verhaaltjes.…