Alle inzendingen over Langdradig schrijven

Al vele jaren krijg ik van familie, vrienden en goede kennissen op schalkse maar serieus bedoelde wijze het verwijt, dat ik te langdradig ben met het doen van een verhaal en dat zowel verbaal als ook met verhalend schrijven. Gevolg: iemands aandacht verflauwt al snel of men luistert maar met één oor.…

Heel mooie pakjes maken ritselend met bruin papier - de stroeve jampot opendoen,wonden verbinden gireren, condoleancebrieven schrijven, voorlezen, spreken in vijf talen, bijna verdronken honden uit het water halen levendig luisteren naar langdradige verhalen.…

Nee, dank u, dat is me te langdradig!…

De man geniet, al is ze wat langdradig. Hij heft het glas. 'Het lekkerst is een maal met draadjesvlees,' verklaart de kannibaal.…

als een gipsverband heeft de tijd zich om mijn benen geslagen, om mij heen zie ik niets of lijkt alles zoek morgen en gisteren stellen mij dezelfde vragen ook vandaag vouwt zich op tussen het stoffig papier van een langdradig boek zwaar op mijn bureau, waaraan ik zit en zit…

moeten zijn De regisseur had het over beeldenrijkdom van leven ende dood en teksten als los zand waardoor structuren losgelaten een nieuwe werkelijkheid ontstond Ik viel in slaap, mijn laatste fort tegen ´Het Lied van het Hart´ met stromen bloed ondanks het knierpend achtergrondgeluid De Middeleeuwse kleren waren mooi de film hield zich langdradig…

en dikwijls gedonder binnen de muren er kwam hier geen druppel melk tot verzuren we hadden niet veel maar we waren geborgen Hoe dikwijls heb ik mezelf niet gemeden in spiegels en winkels en in dat wat ik zei maar ik heb altijd de waarheid geschreven ze onverbloemd gevloekt en gebeden ik heb ze nog allemaal op een rij en klad mijn langdradig…

Haren sluik nat van het rein en damp omgeeft als sluierbruid strijkt voorbij aan warme huid nee velt aan haar vast te lijnen Stof devoot om middel heen dagen tot langdradig strelen los gedragen voile te delen zo doortastend mooi zij scheen Tot haar heupen zich ontfermen rond -als, warm als, lokkend omgeven als nee als- de wanhoopsflop…

Mobar zou de teksten schrijven en voor de percussie zorgen, en zij nam de zang en het gitaarspel voor haar rekening. Ook was ze van plan om haar gevoelige viool te gebruiken om het een en ander muzikaal in te kleuren. De ene na de andere zin met een dwingende ondertoon moest Mobar overtuigen.…

Op de velden waarop de asperges gekweekt en gestoken worden bevinden de fragiele planten met de langdradige wortels zich in lange rijen, met plastic overdekt. Het is zeker niet gemakkelijk en zeer arbeidsintensief aldaar de lange stelen van de door velen zozeer geliefde groente te oogsten.…

ik letter de dagen zo gaan ze voorbij tussen de regels met pen rij voor rij dragen mijn woorden verdriet en plezier schrijven is leven op papier…

De onzekerheid overwonnen onderneem ik mijn eerste stap zal 't me gaan lukken ben ik goed genoeg voor 't schrijverschap De pen is mijn allerbeste maatje maar af en toe voel ik vijandigheid dan weet ik 't even niet meer ben ik alle woorden kwijt Soms komt er niets uit de vingers doch... m'n hart kent mijn gevoel op papier verschijnt…

duister woelen schrijven is sterven in de herfst…

Schrijven stille kreet Je verstaat het keer op keer Mijn koele bloedend woedend hart Schrijven stille kreet Letters vallend uit mijn gedachten Verleden heden of een toekomstrede Schrijven stille kreet Je roept steeds harder Ik mis je, meer en meer…

ik schrijf om te herinneren maar ook om te vergeten of om te kunnen zeggen wat anderen reeds weten ik schrijf om te verjagen of in mijn hart te sluiten om niet te hoeven praten of juist te moeten uiten ik schrijf om druk te zijn of om stil te blijven om weg te kunnen dromen of angsten te verdrijven ik schrijf voor jou alleen of honderdduizend…

Mijn droom is nu uitgekomen, maar een nieuwe droom heeft zich aangediend: schrijven.…

Woorden, die overgaan in zinnen, gevoelens, die het van gedachten winnen, zinnen, overgaand in een couplet, emoties, die ik in woorden omzet, strofes, vormen een gedicht, gevoelens, even voel ik me weer licht...…

schrijven is niet moeilijk maar vaak pijnlijk woestijnen droge stilte in het willen begrijpen zit gedrevenheid altijd weer rijzen vragen die als nomaden door het denken zwerven net als je denkt te weten ijlt de waanzin voorbij spaties van leegte die het hart niet konden vullen…

Ik wil schrijven over mooie en positieve dingen in mijn denkwereld, op een leuke manier geschreven, het gaat als vanzelf. Als ik niets meer weet schrijf ik een mailtje, vind ik ook leuk en wel zo persoonlijk. Punt Uit.…

Geldingsdrang vormt de lucht van bruin bier en rook de scheppende ziel vereeuwigd op papier een hobby gevuld met creatief vertier en voel jij die prikkel tot schrijven ook?…

'k heb er lang over nagedacht en gekeken en gewacht gecheckt en afgestreept opgevraagd en weggesleept aangevinkt en gemarkeerd zwart op wit en ook verkeerd nagemeten en verkort vergeleken en opgeschort beschreven en afgedaan opgepoetst en laten staan omheen gedraaid en ingekeken veranderd en afgezeken punt en komma's bijgedaan die zijn…

Als ik daarvoor zou schrijven dan schreef ik wel meer stukjes als Skinny Bitch, op Hyves 3200 keer gelezen en op Nederlands.nl zo'n 600 keer opgeslagen. Nee, leuk als zoveel mensen het lezen, maar dat is niet het belangrijkste. Maar wat dan wel? Waarom schrijf ik? Om 'uitgelicht' te worden? Het streelt je ego, natuurlijk.…

Hier zit ik dan weer te schrijven. Alsof ik niets anders kan. Ik doe in ieder geval weinig andere dingen met zoveel plezier als schrijven. Dansende letters die mij in de ogen aankijken en vragen of zij vandaag ook aan bod mogen komen. Ik wilde je even bedanken. Zomaar. Omdat je er bent. En omdat je in mij gelooft.…

Het moest minder langdradig, korter van toon. Ze had vanuit Haarlem overal commentaar op. Tot groot vermaak van Bjarne kwamen ze niet verder dan het eerste couplet. Nog voor het refrein moest beginnen haakte Mobar af met een venijnige toon. Dan maar liever alleen een deuntje op zijn blokfluit spelen.…

het eerste blaadje onbeschreven maagdelijk in het wit ik schrijf mijn woorden overdreven feestelijk in gelid na regel zeven als vanzelf rommelig wordt het sleur en in de buurt van regel elf dusdanig dat ik scheur *met een knipoog naar “writers’ block” van Helen Josephs…

de klank van woorden is voor hem voldoende om te schrijven dat echter niemand hem begrijpt daar wil hij blind voor blijven de waan voor zinnen is voor hem de reden om te leven maar voor één lezer van zijn werk wil hij zijn leven geven…

Met haar koude stem verdwalen woorden in gedachten die blijven waar ze is geweest toen ik haar zocht en met bange vingers verder schreef…

Als 'k doof was, zou 'k niet kunnen schrijven.…

Het hart klopt sneller als het gevoel binnen stroomt De zon schijnt feller als je zichtbaar droomt De woorden in de zinnen liggen in wolkenspinsels als geweven spinnen in gedroomde verzinsels Beelden zich in ogen die reageren met een schok in spetterende regenbogen op het schrijvers' blok…

Tik, tik, de tijd die aan de rand der ronde tafel zomaar stilte tegengaat. Ik knars seconden met hoorbaar gevoel en luister tegelijkertijd naar de pen die mijn hand voortdrijft, onomwonden schrijft. Tik, tik, de tijd tel tel telkens weer hier en nu waar ik verblijf.…