Alle inzendingen over Maas

Als donk're watertorren liggen de duwbakken stil te dreigen in geslagen zilver voor het eiland bij de witte brug. Uit de waas van hoogbouw vloeit een schitt'rende kronkel; sleepbootje schuift eindeloos traag door het perspectief. Ze wacht, de stille oude rivier, tot appartemenbouw ook hier de oevers naar God heeft gebracht.…

Ze wil naar huis, naar het arme Holland, waar je gewoon kan zwemmen in de Maas, naakt zelfs, als je zwempak vergeten bent. Dan kijkt ze naar mij. Niets is ze vergeten van toen. Het is zinloos om te willen vergeten besef ik. Samen zwemmen we de Maas over. Naakt. 'Gaat het al een beetje beter met je?' vraagt ze bezorgd.…

Te quiero mucho te quiero mucho mas te quiero hija mia te quiero mucho mas que mi propia vida...…

Ik lig in het gras tussen de Waal en de Maas. Een dag die er wezen mag. Zon, zo oud als Methusalem. Een merel versleept mijn schoen, de veter speelt voor worm. Ach, de Waal, de Maas, de Vltava. Terug naar de bron op dobberende dromen. Een vis in het water.…

ja alles werd zwart opeens nacht, waarin ik weende in misère met de Beaujolais de bloemkool de portier en zijn kruiswoordpuzzel toen ben ik gaan lopen het begon zacht te regenen langs de maas die koude maas…

Geef God, aan alle tinten grijs gelaagd gelegd vanaf de Nieuwe Maas de juiste afglans mee en zegen de grijsgelaagde werkelijkheid van Rotterdam.…

Ze mochten in de uiterwaarden bouwen Omdat een ambtenaar het op een dag Vrij onverschillig door de vingers zag Maar nu zal het ze uiteraard berouwen De mazen van de wet, ze gaan helaas Ten onder aan de wetten van de Maas…

De poëzie is er eenvoudig, als het voetbalspel, het kleintje koffie, de Oude Maas en het weerbericht. Zij is een verschijningsvorm als duizend andere, maar toch weer belangrijker dan deze duizenden, omdat zij de enige is, die deze duizenden tezelfder tijd in kort bestek becommentarieert.…

(voor Tjaarke Hendrika Maria Maas (1974 - 2004)) Jij bent geboren op 26 oktober 1974 in Lopik, waar veel boerderijen staan. Jij begon in jouw jeugd te schilderen, toen jij met jouw familie in Tasmanië woonde. Jouw zus is Marise, die in 1969 in Amsterdam geboren is. Zij was 13 en jij was 8 toen jullie naar Tasmanië verhuisden.…

de iris schaaft droog van dorst en honger ontdaan aan haar kelken kraag met minder blad maar meer vertoon leeft ze fier en wel in haar aarden luchtbel haar opzichtig oog gericht op de mensen aan de stroom ze is museumplant zonder nood aan het Woord, elke blik van een toevallige passant opnieuw sterkt haar in haar zonnebloei de weemoed…

Als ik beweer dat Geert een punt heeft, valt u dan en masse over mij heen? Als ik zeg dat Kadijah Arib Bambi-ogen heeft, zindert u dan ook van onderhuids genot? Als politiek correct is, dan is Kadijah dat dus niet, zij werkt op het gevoel, Geert kaart aan en weet dat hij een heikel punt heeft. Bevroren vaart der volkeren.......…

Als ick lees den ghedichten van Vondel, van Hooft dan voel ick mij stadigh versincken in tijdt, den daghelijckse dinghen verlaten, bevrijdt. Of Pieter of Joost mij mijn toekomst ontrooft. Ik sie dan den wolken waar Breêro van schrijft, ik ruik dan den lucht zonder geuren van hier. K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier en wensch…

(Neo-Sturm und Drang) Da bin ich denn: der Meisters Sohn, ich konnte endlich mich befreien. Ich singe immer ein andrer Ton, und werde niemand mehr verzeihen. Es gibt ja so viele Aussichten jetzt ins Leben für mich, das Alte gehe ich vernichten ich seihe groß in einem Strich. Aber Gründe werd’ ich nie finden, da gibt ja edoch keiner…

If I'll die today I'll write youre name on every single star so everyboy can see how much you mean to me…

Later praten we nog een keer over alles wat er scheelde Dan vinden we elkaar wel weer warmen ons aan wat we deelden Later zal lang verlangde troost een lach toveren uit de traan Al dansend brengen we een toast want oude tijden breken aan Later zal ik mogen weten waarom je zo vlug gevlogen was of jouw tijd goed werd gemeten Kon opmaken…

Ik had nooit gedacht dat ik na het Songfestival alweer zó snel mijn commentaarpositie zou innemen.…

't Is waar: ik heb steeds veel gemind en minnen zou 'k nog immer graag, maar 't droevig hart, het hong'rig lijf, de holle, slecht gevulde maag, verhind'ren 't amoureus bedrijf.…

En we praten en we zingen en we lachen allemaal want daar achter die hoge bergen ligt het laaaaaaaand van Maas en Waal. Van Maas en Waal..........van Maas en Waal........VAN MAAS EN WAAL.' Ik mik mijn rugzak achter in de kofferbak van de auto en ga op huis aan. Bekijk het maar. Ik ga lekker slapen in mijn eigen bed. Alleen.…

Drinkbaar baden aan De Maas. Roofvogels die beschermd worden. Musjes zonder stem. Uitstervende dieren In grote nood. Hun rechten verdedigen doet men voor geen geld. Tenzij het opbrengt. Voor heel véél geld. Werelddierendag 4 oktober 2023…

De eerste kerstkaart al ontvangen Wel een beetje vroeg dit jaar De Sint is koud vertrokken En Kerst staat op het repertoire Bomen worden weer gekapt De ballen komen uit de dozen En winkels gaan van start Met hun jaarlijkse hypnose En masse wordt ingeslagen Voedsel, drank en zoetigheid Van Licht en Liefde is geen sprake Ook dit jaar heeft…

Samen bouwen we bruggen over de Maas, dijken om de Maas, een haven aan de Maas. En een voetbalstadion. En televisiecamera’s. En zo werd Coen Moulijn groot. Zonder die enorme samenwerking van miljoenen mensen was Coen Moulijn een zwerver op zoek naar voedsel. Of niet eens geboren.…

bij ons thuis aan de fluwelen burgwal heerst de huismijt vooral rond de matras waart zij en masse baart echte schijt voor prikkelbaarheid men kan de kont niet keren of er is voeling met haar fijne deeltjes gehoest geproest in slaap gesoest ze blijft komen tot in noeste dromen vluchten kan zeer wel met een sterk gestel slaapt…

Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland, kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…

De oever van de maas lag glimmend op het droge land waar de kou het water in een licht bevroren schijn haar anker in een trots van welvarendheid had uitgegooid de koffie parelde aan je lippen terwijl je ogen twijfelden je stem minder sprak dan voorheen voelde mijn hart jouw emoties van heel nabij de kiezels waren koud en maakten wind…

een deken van grijs ligt over de Maas het is nog vroeg als ik daar naar toe reis mijn lijf draagt nog de waas van ene menselijke vervreemding het was nog kort geleden dat ik de gerolde Samsom naar het verleden joeg ben nu mijn eigen baas zo wilde ik bewijzen het was Nico uit Tine die mij door de jaren droeg hier aan de kade op een…

En ze komen en masse, de rolstoelbezitters, de brom- en scootmobielbezetenen, de rollatorschuifelaars. Het gras is hier groener dan groen, bomen groeien tot in de hemel, in de grond is hier alles goed. Ik kuier fenomenaal mijn late jaren langs bebladerde paden, en ik zie ze hangen.…

Passie stuitert voort op kurkenhout scherven vullen een groenschijnende glans in lantaarn licht op het houtenbankje slaapt een man zijn roes uit op de voorpagina van zijn krantendeken De Maas fluistert over de keien als een schip de rivier van zijn geweten dregt en golft de fonkelingen van de maan in streepjes mee…

eeuwige tranen gebroken knotten gemergeld aan plafonds stille kraam van vledermuizen hang in spleten voor huizen rechte muren soms bekrast vroeg heilig betekend vochtig bij de tast wit schaars belicht boven koelt het bier zitje bij La Bonbonnière met een geulgezicht raakt zij aan de lier confituur op geitenkaas dame tussen Rijn en Maas…

Meesjes Voor Elise Maas De koolmees zag een pimpel hippen en keek verbaasd en vrolijk toe. De pimpel werd een beetje moe en muilde meesje bij dat wippen.…

En verlegde tijd zich ondergronds achter oeverende uiterwaarden als een wak in lage Maas -men noemt het verdronken dit beeld dat eilandde als dak- het water brak en sleep keerde de stenen terwijl algen verweerden, zwart als pek op deze plek, die ik droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo…