Alle inzendingen over Margriet H.

De rechtbank van Assen veroordeelt Margriet H. tot 3 jaar gevangenisstraf (waarvan 1 jaar voorwaardelijk). De rechtbank van Roermond veroordeelt Jos H. tot tot een werkstraf van 240 uur (en een gevangenisstraf van 182 dagen, waarvan 180 voorwaardelijk.) Margriet H. verduisterde € 160.000 van het KWF.…

De schaterlach van ons aller Margriet H. is overbekend, al dan niet irriterend voor bepaalde gevoelige oren. Bij de bulderlach van onze koning kunnen we zelf onze glimlach niet onderdrukken. Lachen doèt lachen maar daar vertel ik jullie wat verder meer over.…

De zon verwarmt ons met haar herfstig stralen Licht alle kleuren uit Zij wekt mijn verste huid Jouw zachte handen dralen Oh, traagheid draag mij Deze uren door In eindeloos genieten...…

Zoals vulkanen onverwachts hun leven tonen Ben jij in het warmste deel van mij - even denk ik mij wat vrij- Wanneer dan lava vloeiend stroomt Weet ik dat jij in mij woont Hoe heb ik OOIT kunnen vergeten: vuur zo diep zo vuur Dooft nooit…

na twee maal getrouwd te zijn geweest denk je het wel te weten. mannen zijn volgens jou allemaal hetzelfde, maar dan is híj er: lief, bezorgd, trouw, eerlijk iemand die oprecht van je houdt. die alles voor je over heeft als het maar goed met je gaat kan het nog steeds niet geloven voel me verward, ben dit niet gewend iemand die voor mij loopt…

De vader van Margriet kwam uit de doeken als een criminele tiran. Margriet was van jongs af aan ondraaglijk eenzaam en ze vond als tiener haar heil in een rockclub te Oudewater, waar Herman Brood nog opgetreden heeft.…

Twee jongens onteerden te Smilde in 't klooster zuster Mathilde; ze vergrepen zich niet aan zuster Margriet, volgens hen, omdat zij niet wilde.…

Ik bedoel, we hebben het hier over De Margriet, het weekblad van mijn moeder waar ik als twaalf-jarige al in bladerde. De sfeer van mode, huisinrichting, gezellige columns, recepten en vrouwenhobby’s. De laatste nieuwe make-up trends, kapsels, gecombineerd met interviews vol familieleed.…

Margriet en haar meanderende vragen. Hoeveel mensen zou ík het bos in hebben gestuurd? De realiteit is dat je niet alleen goed doet. Dit jaar pas las ik de debuutroman van Arnon Grunberg, 'Blauwe Maandagen', geleend van mijn broer. 'Drieëntwintig jaar', dacht ik in hoofdletters.…

Zij heeft aan calvinistisch Nederland het culinair genot cadeau gegeven en in Margriet en Avenue beschreven hoe bloemrijk de beau monde watertandt. Maar nu heeft zij haar laatste woord gezegd en wacht haar slechts het hemelse gerecht.…

Hij wou namelijk weten of de koningin veel taartjes op had toen de prinses(Margriet)jarig was en of H. M. wel eens boos was op de prinses en de prins! Grappig hé? Zouden hedendaagse kinderen ook wel eens brieven schrijven aan H. M. Koningin Beatrix, vroeg ik me af of mailen die tegenwoordig naar de Koningin? Wie weet?…

Overigens ben ik van mening dat één advocaat voor Koos H. zou volstaan.…

Als de ongelukken van de doden in het gewone verkeer (ongeveer 70 per maand) evenveel aandacht zouden krijgen, zou de heer Van Vollenhoven niet meer aan zijn Margriet toekomen!…

Margriet wuift minzaam naar Van Vollenhoven, en Beatrix begroet het grauw intussen. Irene boomt met bomen in het bos. Bij haar zit er een microfoontje los.…

Wanneer lentelicht je plaats beroert hoor je mijn voeten op zachte aarde Beneden droogt slaap je tranen hier kleurt je beeld mijn ogen Je bed bedelf ik onder orchideeën en zoete margrieten Morgen niet dan zwaai ik je van ver mijn liefde toe…

Midden in mei, toen 't zomer worden zou, had ik een droom vol oud en schoon verdriet, die 'k eens zeer liefhad, kwam in 't donkerblauw gewaad en lachte: 'Waarom lach je niet?' Meer niet, - zo is 't in dromen. - 'k Voelde flauw dat 't lang was, sinds 'k door haar het lachen liet. Maar sterk mijn droefheid, sterk mijn eigen trouw, en…

Nou, dag hoor. – (H)…

eens was de wereld wijd waren velden vol ruisend graan groenblauw in de lente golvend in de avondwind vergelend graan met bloemen in blauw paars en wit wilde kruiden boeketten van de natuur ik mis mijn velden de schitterende eenvoud van margrieten en korenbloemen met daarboven de ondergaande zon…

Een mooie krans gevlochten van margrieten met daartussen een enkele roos, de stilte hoorbaar en allen zwegen een hele poos. Toen werd er gesproken een laatste groet een laatste woord, snikken werden geuit of stilletjes gesmoord.…

Even later verschijnt Margriet. 'Jullie hebben al kennis gemaakt met mijn vrouw, heb ik begrepen!', zegt de schilder, 'zeg lieverd, haal nog eens twee biertjes voor deze heren, wil je, dat hebben ze wel verdiend!'. 'Nog dorst, mannen?', vraagt Margriet met een vette knipoog. Beiden knikken beteuterd.…

Langs de rand van het koren Waar korenbloemen en klaprozen staan Loopt een klein meisje met vlechten Bloemen plukkend tussen het graan Ze wil mama zo graag verrassen Met een prachtig veldboeket Er zitten zelfs margrieten bij Een korenhalm heeft alles vastgezet Mama staat haar al op te wachten En drukt haar stevig tegen zich aan Wat een…

Een H wordt doorgegeven naar het centrumhart van het toetsenbord, de microprocessor, luisterend naar de naam IC 8048. De eerste massa weerstand is nu overwonnen. Met bonkend hart zet 8048 het datapulsje H om in binaire code.…

Herseninfarct is ook zo'n H-woord. Wie hem heeft echter gekregen, heeft er nog nooit van gehoord.…

turend naar de kim ingepakt door stofwolken zie ik kamelen…

Sterk verlangen naar een vredige toekomst naar wat materiële welvaart naar persoonlijk geluk naar innerlijke rust naar wereldvrede naar een steeds beter leven voor onze kinderen We zijn bedroefd als het onze kinderen eens wat minder goed gaat, als we zien dat ze afwijkende paden kiezen, als ze eens niet zo gezond zijn. Al dat verlangen…

Houd me alleen maar vast en vertel me van je leven. Laat me je adem horen fluisterend in mijn haar. Ik laat me meevoeren op het ritme van je stem. Er spint zich een zachte waas om ons beiden heen. Onbereikbaar voor de wereld. Wij tweeën, samen alleen ademen we onze liefde in. Voor altijd, voor eeuwig zweef je in mijn diepste ik.…

Het is een dogma dat hersenen niet kunnen veranderen, maar dat dogma is fout.…

Daar was ook eens kapper H., onze kapper, die ons, kinderen nog, niet bepaald opfleurde. We waren toch al nooit schoonheden en meneer H. tooide ons met een bloempotkapsel waar we nauwelijks blij mee konden zijn en dat onze aansluiting bij klasgenootjes niet vermocht te bevorderen.…

Ik kwam bij Margriet.…

Het spelen met de H-kinderen was bovendien ook nauwelijks mogelijk omdat je ze zelden buiten aantrof. Mevrouw H. was een geval apart. Ze had bepaalde heksachtige trekjes en had mij een keer bijna te pakken omdat ik even met m’n vingers aan een auto zat die voor hun deur stond geparkeerd. Die auto behoorde toe aan iemand die op bezoek was bij H.…