Alle inzendingen over Meijer

Wie zich door Ischa Meijer liet ontleden Werd altijd blootgesteld aan het gevaar Om aan het eind van het gesprek zowaar Te kijk te staan met al diens kwetsbaarheden Haast niemand wist hoe Ischa toentertijd Zelf aan elkaar hing van die kwetsbaarheid…

Als 2-jarige ging zij naar haar adoptie-ouders in Nederland, Rob en Inge Meijer. Op haar 9-de begon zij harp te spelen.…

.' Wasgetekend: Gideon van Meijeren in Ongehoord Nieuws van 2 maart jl.…

Voor de lezer met geduld, die niet opziet tegen de inspanning die dit boek vergt, is 'het lot van de familie Meijer' een absolute aanrader.…

Ik herinner me dat Ischa Meijer ooit zei, dat je moest zingen. Zing, zei hij, zing! Alleen ik weet niet meer waar, wanneer en waarom. Ik weet ook niet meer tegen wie hij het zei of hoe hij het precies zei. Hij zong zelf ook wel, maar ik zing bij voorkeur niet. En toch mocht ik zijn opmerking wel, zing! In deze tijden is dat een mooie opdracht.…

Waar Lavinia Meijer ook verschijnt, haar liefdevolle uitstraling verlicht het firmament. Ze is inmiddels een wereldberoemde harpiste en ze overtreft koning David in de harpkunst. De charmante Lavinia is geboren in Zuid-Korea en ze is geadopteerd door een Nederlands echtpaar in Wageningen. Deze stiefouders hebben haar optimaal gecoacht.…

Jij trouwde met de tandarts Jonas Benjamin Meijer, geboren op 19 september 1895 in Dordrecht. Jonas zat als dienstweigeraar 10 maanden gevangen en zo heb jij hem ontmoet. Zijn ouders waren Benjamin Meijer en Flora van Straten. Op 15 februari 1922 werd jullie dochter Hetty Clara Meijer in Den Haag geboren.…

wie zoekt die vindt mijn handen tasten in het niets op zoek naar u wie zoekt die vindt naar blind vertrouwen stoot zijn hoofd net als ik nu wie zoekt die vindt maar horendol en doof op dom geluk en dendert door vergeet te tasten rustig tasten voelt te luisteren fluisterzacht tast mijn geest mijn blind vertrouwen hoort mijn hart…

eiland in de zon gedompeld in het zwijgen niets meer hetzelfde…

Zoals zwaartekracht geen kracht is en continue tijd illusie is het fort benoemd als ik van eigen makelij: gestolde levenslust in vergelijking. Buiten dat veilig kader - en waarom zou het veilig moeten zijn - de handen zonder houvast leeg en vierend in het open veld blijk ik de ander…

Al zou ik willen vergeten de wind fluistert de bomen ruisen de huizen, zelfs de huizen… hoe je op je tenen jouw lippen de mijne jouw lichaam tegen en nooit was ik lichter mijn naam vergeten sprakeloos je mond losgescheurd op je eigen benen gaan staan je eigen weg gegaan en ik hier naamloos woordeloos zwaar van het verlangen…

Soms vraag ik me af hoe het zou zijn als ik 100 jaar geleden had geleefd. "Vroeger was alles beter." Je wordt geboren, je bent een meisje. Je wordt opgevoed, leert koken, strijken en de rest van het huishouden te doen. Je leert een man kennen, gaat trouwen, krijgt kinderen, en het hele proces herhaalt zich. Niks dating-sites, speed-dating, carierre…

De waterval klaterend als een zilveren melodie Als ik jouw mooie gezicht voor me zie. De zon speelt op onze huid Als jij me in je armen sluit. Blauwe vogels zweven in de wind als jouw mond de mijne vindt. De wind ruist door de bomen als onze gedichten bij elkaar komen.…

Jij brengt kleuren in ons daglicht, En verdwijnt dan weer snel. Jij maakt reacties los bij mensen, Met je mooie lichtspel. Alleen overdag zal jij te zien zijn, Maar dan sta je er ook vol trots. Je kan niet zonder regen en zonneschijn, Als één van beide vertrekt, verdwijn jij weer plots. Jij zal altijd belangrijk voor mij zijn, Ten tijde van…

Er zijn geen woorden, voor die eenzame lach. Er zijn geen klanken, voor die droevige blik. Er zijn letters, voor die verdrietige ogen. Ook al waren ze er wel, niemand kan er in deze tijd nog in geloven.…

Dat amour op toujours rijmt is niet toevallig maar absurd.…

Ik hoor de versjes in de verte, en lees achter mijn oogleden de vlekken die de lampen er op brandden. Aanzwellend en neerzijgend glijden de geluiden door mijn hoofd heen en weer en versterken het suizen dat ik voel net onder mijn kruin en de duizeligheid die klopt bij mijn slapen. Ik voel dat mijn borst klam is, door het plakken van het geelgroene t-shirt…

Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein, Als kind heb ik daar namelijk gewoond. Aan vader hand zijn zoon te zijn, Op moeders schoot te zijn beloond Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga, De vrieskou in mijn jas laat dringen, Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen, Terwijl ik roerloos in de deurpost sta Om thuis te komen. En zo…

De ruisende golven, brengen met zich mee, de met bloesemen bedolven, wiegend op de speelse stroom, gedwee. Een bed vol met vlammende rozen, obscuur een schim bedekkend, zijn randen likkend, liefkozen, steeds meer nageslacht verwekkend. Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer, op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak,…

Mijn zwijgende woorden, dwarrelen langzaam naar benee, warmte strijkt over uw porceleinen verschijning, glijdend over de groene bosbodem, vallend op de grond, Maar koud is nu de nacht, de winter is gevallen, mijn naakte stam en wortels, verlangen naar de rijke bosbodem, die enkel een tijd is heen gegaan, een tijd van sterfte,…

verborgen holte baadt in licht open mond verbaasd gezicht duisternis treedt terug in licht steen gerold rock ‘n roll een engel lacht de morgen vol verbaasde vrouwen slaan op hol paasweesgegroet de ogen dicht voor zo veel hemel voor zo veel licht als de nacht voor het leven zwicht het leven ongelogen waarheid sterft niet meer…

Zij keek mij als een zwerfhond aan waartegen ik gezegd had dattie lief was. Kauwgom is aan mij niet besteed ik houd niet van kleverige dingen en ben zuinig op mijn tanden zij zijn er klaar voor en wachten vroeg of laat komt er wel weer een strot langs om af te bijten liefst voor de ergste honger. Mijn dubbele tong weet niets van prins…

Alleen Agamemnon zingt - geen gas, geen water - zingt Elektra en sterft niet van euforie oog om oog met het levenloze lichaam van haar moeder slordig op de grond maar in het vacuüm van het besef dat haat waar wraaklust zich mee voedt liefde in verwarring is ontploft haar hart Alleen…

‘De wereld is een schouwtoneel,’ schreef Shakespeare al, ‘en alle mensen slechts acteurs.’ Oké, we spelen allen spelletjes, u en ik. Rollenspelletjes, waarvoor doorgaans ongeschreven regels gelden. Voorbeeldje. U kunt uw baas niet luchten of zien en tegenover collega’s maakt u daar geen geheim van. Maar als u tijdens het functioneringsgesprek tegenover…

Vlak voor hij tevoorschijn floepte, was de zon over de daken van de huizen aan de overkant gekropen om de spot op het spektakel te zetten. ‘Je hoeft niet te wachten op de volgende wee,’ zei Tanja, de verloskundige, tegen mijn vrouw, ‘je perst hem er nu gewoon op je adem uit.’ Selma perste en een paar tellen later lag Pelle volmaakt op haar buik en…

De winter nadert. Boven mijn slagzij makende zolder vliegt een koppel ganzen over. Als ik uit het raam kijk ontdek ik nog meer zwevende V’s tussen de al purper kleurende wolken en de skyline van Roermond. De gakken van de ganzen dansen als riedeltjes van Philip Glass boven de daken. Ik moet glimlachen, maar bedenk me dan dat de beesten een lange, gevaarlijke…

Lieve X, Geloof je in toeval? Vanavond ging het op tv onder andere om een deeltjesversneller. 27 kilometer lang is het ding, er gaan miljarden Euro’s aan belastinggeld in om en waarvoor? Om het bestaan van een deeltje aan te tonen dat materie gewicht geeft. Volgens de theorie moet het deeltje er zijn, maar niemand heeft het ooit gezien. Zo bestaat…

‘Tango in the dark’, fotografie van Siska Alkema en tangodans door Johan Meijering en Carla Durville van Tangosalon La nueva pasión te Groningen.…

Je had een lange liefdesrelatie met Madeline en je hield nog steeds van haar, maar je was in wezen homoseksueel en in 2004 kreeg je een liefdesrelatie met de acteur Ton Meijer. Ton en jij zijn in 2008 getrouwd. 3 augustus 2014 heb je in Amsterdam zelfdoding gepleegd. Je werd vierenvijftig jaar. Je zag niet langer licht in jouw leven.…

Dierbre Meijer! Deze banden Strenglen zich om deze ziel; Want gij brengt uwe offerhanden (Wat ’s lands dwingland ook verniel’) Aan de God, voor wie ik kniel. Mocht ge, als ik niet meer zal wezen, ’t Stille graf mijne as bewaart, Eenmaal nog dees lettren lezen, Zeggen: “Druk hem zacht, o aard’! Helmers was mijn vriendschap waard!”…