Alle inzendingen over Plomp en Hellinga

Een zeer leerzaam boekje over diverse drugs van Hans Plomp en Gerben Hellinga, beiden succesvolle schrijvers, zij het wat minder bekend, wellicht vanwege hun vele high-zijn, wat bij velen toch nog taboe is en veelal terecht. Het is overigens heerlijk om uit je bol te gaan, dat moet gezegd.…

Ik (Gerben Hellinga) lachte me slap om die vergelijking ook al had ik nog nooit een woord van de grote Duitser gelezen. Een jaar of tien later zat ik in Wenen op de Toneelschool. In een discussie met een Herr Professor citeerde ik oom Jani en noemde Goethe 'dieser Appolo aus Gips'. Grote opschudding.…

Vanaf zijn vorstelijk plompenblad plompte hij plomp in-plomp uit realiseerde zich dat hij veel bezat maar helaas had hij nog geen bruid.…

Het beest is los! Het beest is los! Alleen ik heb het niet gezien.... O god! Ben ik het zélf misschien?…

Te zwaar voor de takken van de elegante dwergmispel zakt de plomp neerdalende houtduif door de bladeren. Spreidt zijn vleugels. Paniek vonkt binnen de witte randen om de ogen. Pikt in willekeur al vallend naar het lichtrode. Hier is de houten duif niet voor gemaakt.…

glinsterend water rechts van haar het fruit wordt links gegist met uiterwaarden vaag vooruit tussen flarden mist de ochtendzon vangt haar blond en spint het om tot goud kleurt de kleine wereld groter onthult uitbundig onbebouwd een bankje langs het wandelpad nodigt uit tot weids genot van steltlopers tot gele plomp de stilte is aan bod…

Vast 'Open inrichting' van Hans Plomp niet gelezen. Of Camille Claudels lot niet begrepen.…

de mens is als zijn auto kijkt hij alleen in z'n vooruit de wagen gaat full speed zonder bochten nooit achterwaarts rivier nooit gezien plomp verzopen spieg’lende mens ziet gewonden op de weg verscheurd zet hij zijn auto weg hij gaat zitten bij stille mijm’ring z’n miroir los geschroefd ziet hij aan het water hoe achter hem…

Zit ik rustig aan de oever van mijn stille binnenzee komt een scheepje langs gevaren met aan boord mijn liefste fee roept de stralende gestalte van de kleine boot mij aan loopt het tegen hoogtij, vraagt ze anders moet ik verder gaan. Gooi het roer om lieve dame ga in godsnaam niet voorbij ik heb hier de dood gevonden hem met huid en haar…

Kom in de tent, kom in de tent, daar speelt Jezus met zijn band...…

Het is dat ik op tijd voor mezelf ben gaan denken. Anders zat ik nu ook hele dagen met mijn kop ergens achter de computer. En was ik vader geweest. Ja ben ik nu in zekere zin toch, maar dat ging buiten mij om. Telt niet, niet dan?…

Daar kom je aangevaren klievend door het water Groot en wit als een grote parel Je legt je geluiden stil je komt tot rust je staat nog in vuur en vlam tonnen water zal je als stoom verlaten Een knal een stalen ros rent naar beneden Iedereen opzij ik moet naar beneden Je boort je in de boden met je plomp gewicht Vast klampend en vol vertrouwen…

ben ik het zelf misschien Hans Plomp is geboren in 1944 te Amsterdam. Hij begon op zijn vijftiende met dichten.…

Geen kloef* en kletst er in krakende kruid of plompe daar pletst er een puiteke uit Men dompelt in 'water Zo potig ter per en een kringetje gaat er een voetje ver Het schiet er zo stille en het rept er meteen Zijn buik en zijn bille En zijn achterbeen Het strekt en het strijkt, en Hoe dieper het duikt Hoe lomper het lijkt Hoe dikker…

1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

plomp en verloren verrees de stenen toren uit `t harde gras mijn handen vroegen onverholen de oudste bomen om het waarom door de te jonge stammentijd en geruchten die mensen zuchten bleven wortels doof en stom wat kon ik anders dan ronddolen vierkant tegen hedendaagse muren in telde treden in de haast genomen droeg een karaf gevuld met liefde…

Dit alles trok mij nooit, stil, verlegen en bedachtzaam als ik was en gericht op geheel andere zaken zoals daar zijn de (klassieke) muziek, de filosofie, de poëzie, de literatuur, de contemplatie, kortom de verhevenheid en de schoonheid, voor mij van geheel andere orde dan de plompe, banale, boerse platvloersheid en liederlijkheid..............…

De geringste zaken die ik bood, plomp lood en uiterste schaamte, maar ik ging niet dood... Je bent lief, zei ik. Je hebt nog het hele leven. Nog heel even, zei ze, heel even. En toen beet ik haar oortjes tot leven en dat was het enige, het enige wat ik hield.…

Zijn plompe en wanstaltige, omvangrijke lichaam was gehuld in een mallotige pantalon met bretels. De handgrote tumor had postgevat in zijn lichaam. De chirurg had nog zijn excuses gemaakt dat deze niet eerder was opgemerkt; magere excuses die geen hout sneden en ongelooflijk ontoereikend waren; een brevet van onvoorstelbaar onvermogen.…

Geen Hellinga meer. De tovenaar verschijnt en verdwijnt als een luchtspiegeling, maar dat kan ik ook.…

windstilte uit te wapperen te flapperen boven het balkon regent het kompasnaalden richting en op mijn hoofd ook een reiziger Deze hemelvaarder stapt uit een zwart gat van blonkblankblinkend gouden belletjes viel tuimeltolde tot bij mij Hij zei Hij noemt me Atlas ik moest even weg vandaar Dit verklaart alles “In naam van God en ook die plompe…

Haar mollige armen kunnen het beestje niet meer houden en derhalve plempt ze het arme dier in de plomp. Stijlloos draagt een koninklijk huis een steentje bij, maximaal effect met minimale inspanningen, zoonlief watertandt bij de beelden, want hij is het waterhoofd van de wereld. Ik zag het op tv. Wat een nepfamilie.…

Wel worden weerlozen gekweld, Nooit wordt zo'n plompe boerenkop gesneld, En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.…

Ik klem het zwarte tasje dat ik van mijn laatste financiën nog aan kon schaffen, tegen mij aan en voel mij plomp, verlegen en houterig ten opzichte van de charmes en de stralende glimlach van mijn hulpverleenster, die ik slechts beantwoord met een grimas.…

Tegen is 40 miljoen in de plomp samen met 100.000 rollen bedrukt pleepapier en nooit bezochte websites. Tegen is de illusie dat Europa meer zal doen dan één wenkbrauw fronsen wanneer Rutte met zijn Houdini act van gesplitste verdragen en deelratificatie naar Brussel vertrekt.…

protesteerde ik zijn bruutheid keer op keer hij wipte na de maaltijd altijd houterig op en neer en hielp mijn evenwichtigheid danig naar de kloten De tweede was zijn zeer gewichtige vrouw die zich zuchtend maar kordaat bovenop mij zette en terwijl haar wijde rokken mij echt benauwden kreunde ik van inspanning om haar te houden als haar plompe…

Nog in haar schaduw bevindt zich de schoenenzaak van "Scapino" die in haar collectie allerminst, zoals de naam doet vermoeden, frivool en elegant schoeisel herbergt, maar eerder plompe, lompe laarzen en schoenen waarmee men naar mijn mening nauwelijks voor de dag kan komen en die tenminste mij niet aanstaan.…

getooid met gele plomp haar golfjes klein als de borstjes van jonge Maagden Niet die van de grote gezwollen borsten der stadsmaagd Meppel,haar havens zo mooi zwart,haar Meppeler Mariatoren zo nederig ook.…

Je gestalte in de deuropening was het laatste wat ik zag de tranen rolden over mijn wangen toen ik op mijn rug lag je verdween uit mijn leven als een schaduw op een roetzwarte muur ik bleef je maar zoeken maar vond je niet je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf want toen je…

Een vriend die er voor je is Een vriend die voor je vecht Een vriend heeft veel betekenis Een vriend waar je je aan hecht Een vriend om van te houden Een vriend om mee te delen Een vriend om vast te houden Een vriend om mee te spelen Een vriend om je blij te maken Een vriend om mee te praten Een vriend om nooit meer kwijt te raken Een…