start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (150)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (132)
emoties (208)
erotiek (8)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (11)
idool (33)
individu (123)
internet (28)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (36)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (191)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (97)
oorlog (43)
ouderen (48)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (91)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (36)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (91)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (71)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (62)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (110)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4207):

Succes en mislukking

De zomer had met haar toverstaf de wereld aangeraakt; een late, onverwachte zomer die ook eigenlijk buiten verwachting mijn leven verlengde en er dagen aan toevoegde.
Mijn 65ste verjaardag kon ik tegemoet zien.
In het ziekenhuis mocht ik mijn lichaam uitstrekken onder de boog, onder de ongelooflijk mooie en kunstige welving van de machine, gelardeerd met elektronische lichtjes, een mensenmaaksel en een product van menselijke creativiteit en van menselijk genie en de tranen stonden me in de ogen.
Bloed werd afgenomen uit de dunne, bijna onzichtbare ader, uit de fragiele elleboog; het donkerrode bloed, mijn bloed, dat fluks in de kleine glazen buisjes vloeide.

Meneer werd opgehaald bij het Twee Steden Ziekenhuis.
Zijn plompe en wanstaltige, omvangrijke lichaam was gehuld in een mallotige pantalon met bretels. De handgrote tumor had postgevat in zijn lichaam. De chirurg had nog zijn excuses gemaakt dat deze niet eerder was opgemerkt; magere excuses die geen hout sneden en ongelooflijk ontoereikend waren; een brevet van onvoorstelbaar onvermogen. Alleen de dood kon nog volgen...

Schrijver: I.Broeckx, 19-05-2018



Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 33 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)