Alle inzendingen over SPROOKJES EFTELING BEZINNING

Daarbij dacht Carlien nog wel eens aan haar vroegere dagen op de Efteling. "Ach ja, voor mij kleien meid, was dat een onschuldig vermaak zonder betekenis.…

De kaft vermeldde: "Efteling, wereld vol wonderen". Mijn broer houdt immers zo van "De Efteling". Bij nadere inspectie en inzage bleek het boekje blanco bladzijden te bevatten in tegenstelling tot de kleurige afbeeldingen van sprookjes die ik had verwacht.…

Voor het eerst sinds lange tijd bezocht ik De Efteling. Herinneringen aan vroeger werden geopend, doorkruist door momenten uit het heden. Een beetje zoals het park is opgebouwd. Het Sprookjesbos is herkenbaar voor elk kind. Maar door de voortdenderende tijd inmiddels ook voor elke volwassene.…

Dit jaar is het thema sprookjes. Degene met het origineelste kostuum wint een prijs. Het is elk jaar spannend wie de prijs zal winnen, een geheel verzorgd weekend. Deze keer is dat naar de Efteling. Op de avond van het feest wemelt het van de sprookjesfiguren. Er zijn verschillende Roodkapjes, Sneeuwwitjes, dwergen, elfjes, heksen.…

De vernuftige Efteling behoudt de fluisteringen der oudste volkssprookjes.…

Dat gebeurt ter ere van de Efteling, die nu zeventig jaren bestaat"…

Ik breng hem de onnozele, kinderlijke boekjes met de bonte kaften en getiteld: "Sprookjes van De Efteling", "Ienie Minie en haar kameraden" en "Alleen op de wereld" en een groot tablet chocolade, altijd een succesnummer.…

Een jonge liefhebber van sprookjes ligt 's avonds in zijn bed. Tussen zijn lakens krioelen onnoemelijk veel gedachten en gevoelens. De jongen gaapt enkele malen voordat hij inslaapt, terwijl hij van verbazing druk in het rond woelt. Boven zijn gezicht zweeft een elfje rond, wachtend tot zij mag spreken.…

Voor mij is dat niet meer als normaal, ik moet nog maar zien of ik 22 juni normaal naar binnen kan op de Efteling. Zo iets doe ik dus nooit meer: voor mij geen digitale betalingen meer. Ik zal bijtijds vertrekken en van alles meenemen om te zien of ik binnenkom. Dank je wel voor de nette service die ik gekregen heb, Juffrouw van de Efteling.…

's Morgens gaat ze terug naar de Efteling. Af en toe brengt ze haar vertellersgeest in gehoorzalen, waar nog met de aard van heel vroeger sprookjes ten gehore gebracht worden.…

Zwarte Piet en Sinterklaas precies eender, daar wordt geen vrij voor gegeven, niks hoor dat is zo ingeburgerd dat er geen vrij gegeven behoeft te worden, is geïntegreerd zeg maar, echter de klap, de mokerslag op de vuurpijl is nu dat de Efteling bepaalde racistische onderdelen aan moet passen.…

wild en krachtig stormde ’t machtig woeste water naar omlaag kolkend, klotsend beukend, botsend schuimend op de keienlaag stuwend, sleurend zwart verkleurend in een helse razernij oorverdovend niets belovend lokte ’t woeste water mij tergend glad ’t zwoegend pad naar de oorsprong van de bron zwetend, vloekend doelloos zoekend…

de grond bezaaid met sierlijk groen en overal gezoem gefladder en gefluit ik luister en verstil vermoed een glimp van hoger hand…

Elke sage En legende Ieder sprookje Elk verhaal Gaat uiteindelijk over liefde En het menselijk te kort Vroeger is nu een vreemde ster Een vreemd vijandig land Met vreemde harde mensen Harde stemmen Harde hand En de schatten uit mijn kindertijd Als wrakhout op 't strand…

Soms, zoals nu, denk ik mezelf aan een avondmeer, golfslag eenvoudig zonder sprookjes, een wereld waarin nacht valt met overgebleven lichten, oranje, likkend aan het water een auto in de verte en ik alleen aan de oever onder de bomen met gedachten die niets vinden geen zinnen uit losse woorden niets dan woorden die haar zoeken in vergane…

De meeste sprookjes beginnen met, er was eens, of heel lang geleden, maar wij, volwassenen weten inmiddels wel dat sprookjes niet bestaan, toch?…

Er was eens een wereld waarin mensen gelukkig waren en zich niet bezig hoefde te houden met zaken die niet van belang zijn voor het voortbestaan van de mensheid. Zoals bijvoorbeeld anderen rijk maken of onnodige dingen produceren. Doordat dit niet van belang was vervuilden mensen ook de aarde niet omdat men niet uit was op winstbejag of andere egoïstische…

En over de sprookjes die door onze hoofden spoken, spookjes dus, die ons tweedehands reagerende, afstandelijke, gecastreerde waterhoofden maken. En dat niemand zich daar druk over lijkt te maken.…

Sprookjes bestaan wel, alleen zijn ze minder zoet dan hun imago doet geloven.…

Je hoeft voor levenslust niet naar de Efteling te gaan. Zet drie mannen met een piano, contrabas en een gitaar op het podium en je hebt levenslust. Ik zie optreden als een wonder van de natuur.…

Als bij een onverwachte stilstand Van een slaande klok het raderwerk wordt geremd Zo voel ik mij het lijf nog door de geest getemd Dan worstel ik met mijn herinneringen Achter mijn bureau Over de loop der dingen Uit mijn jeugd En over tijd en Eindigheid En droefheid die ik op mijn schouders weeg Dan ben ik moe en leeg en toch doet…

Ik heb de zomervrouwen bemind koortsachtig en met groot verlangen heb ik lippen en schaamteloze wangen met mijn blussende kussen ontzind de vuurrode en de blonde in het koren maakten me groot en ontelbaar rijk maar nu ik naar de dagen voor me kijk loop ik eenzaam door de wintervoren en voortgedreven door de herinnering van grote driften…

de jungle bij nacht een andere wereld weg uit de steden wars van alle paden reeds betreden andere geluiden een ander gevoel gissen in het duister streven naar een doel momenten van bezinning een kwestie van gewenning eens op een andere manier in het leven staan tijd...voor persoonlijke erkenning…

ik trek me nu even terug op de toendra in ijzig koud zwijgen in de hoop een afkoeling te vinden voor mijn oververhit denken maar al vlug ben ik onderkoeld de negatieve temperaturen ben ik immers niet gewoon klappertandend, trillend en bevend dool ik over de open vlakte steeds in ijzig koud zwijgen…

onlangs dus nog dicht bij het heden werd ik in een cel van zwijgen getrokken het was overmacht van buiten wellicht eigen onbewuste gedachten of gestorven gedrag wie zal het weten in elk geval zat ergens op mij een verdovend licht te wachten: een god of een duivel te lokken het uitzicht is mij derhalve ontnomen en kan slechts…

Roodkapje woonde in de Efteling, Maar was haar oude plicht nog niet vergeten. Vandaar ook dat zij met een mand vol eten Stiekem vanuit het park naar oma ging, Maar voor de boze wolf haar had verslonden Werd zij bij het verpleeghuis teruggevonden.…

Bij de vroegere poort aan de Noordzijde van de Efteling stond een stenen, zwarte pelikaan op een hoge sokkel. Terwijl deze vogel voortdurend een straal water uitspoog, verwelkomde hij de binnenkomende bezoekers van de Efteling. Vele jaren was hij het eerste beeld, dat de mensen zagen als ze in het Wonderpark kwamen.…

Zoek jij mij waar je verdwaalt en met liefde sporen achterlaat dan zal ik je vinden met tedere gedachten die zwerven waar je ogen niet meer omkijken en alleen maar vragen waarom de tijd onze dromen verliest als we alleen in sprookjes elkaar bereiken…

mijn moeder zegt altijd dat kabouters niet bestaan maar toen ik vanmorgen wakker werd was mijn huiswerk plots gedaan ik was het echt vergeten maar ze wilde er niets van weten ach, ik laat haar maar begaan en laat vannacht het raam gewoon weer open staan…

Er was eens een jonge ijsvogel. Hij was prachtig van kleur, oranje met koningsblauwe veertjes waar hij mee pronkte in de zonneschijn. Hij wachtte stil op de tak op zijn visjes boven de helderblauwe beek en schoot als een kleine bliksemschicht in het water om hem boven te halen. Daar had hij al een te pakken, hij manoeuvreerde hem goed in de snavel en…