Alle inzendingen over Sanne Puts

Sanne is in Leefdaal opgegroeid. Ze ging naar de middelbare school in het Heilig Hartcollege van Tervuren. Op haar vijftiende leerde ze akoestische gitaar spelen en begon ze eigen liedjes te schrijven. Op Sanne's zeventiende was ze de jongste en enig vrouwelijke artiest bij de opensongcontest Open Mic-avond in Het Depot in Leuven.…

Dáár voor speelde Sanne Samina Hanssen tussen 2009 en 2011 in 'Het Huis Anubis'. In de TV-reeks 'Zie mij graag' speelde Sanne een rol van 2018 tot 2020. Halverwege 'Zie mij graag' in 2019 speelde Sanne Samina 'Maria' in 'De Liefhebbers', een speelfilm betreffende een gezin dat ontdekt dat de pater familias aan alzheimer lijdt.…

Hij deed dat ook bij Sanne van der Scharensleep (28). "Ik dacht eerst: is dit een grap? Het was zo'n bizarre situatie." In augustus stond Sanne (om herkenning te voorkomen wel haar echte naam) om 18.45 uur te wachten op een tram in de Hema.…

Iedereen ging mee in Sanne's uitzichtloosheid en moedeloosheid, onbekwaam en softy als ze waren. Ze zijn er met open ogen ingetuind!... Ze lieten Sanne creperen in haar eindeloze slachtofferrol. Vooral zij hebben enorm gefaald, ondanks hun intense betrokkenheid.…

Sanne IS puur natuur!…

Als ik een keer in de put zit, denk ik tegenwoordig: “Ja maar er is nog Veroni.”…

Negen maanden groeide jij in mijn buik. Negen maanden keken wij naar je uit. Nu ben je hier, het is een wonder. Je bent zo mooi en zacht, echt bijzonder. Kijkend naar je in je wiegje, zo klein. Zijn we Hem dankbaar dat je ons kindje mag zijn.…

We zagen Sanne in de tuin met hond, Sanne in de zandbak, Sanne in bad met Sander, Sanne zuigend aan mama’s linkerborst, Sanne zuigend aan mama’s rechterborst. Er zijn dingen die je liever niet ziet. Hopelijk heeft ze tussen het afkolven door nog tijd om af toe een column te lezen.…

Zonder Sanne B.!"…

Sanne haalde diep adem, deed een stap achteruit en glimlachte. Alsof hij de omslag in haar humeur direct voelde, schudde Storm zijn manen los. Hij bles briesend de lucht in en gaf een luide, vrolijke hinnik die over de lege velden galoppeerde.…

de gladde wanden van de put verhinderen mij te klimmen en schimmen uit het verleden houden mijn voeten stevig vast de harde stemmen in mijn hoofd belemmeren mij te schreeuwen en eeuwen lijkt het geleden dat ik je naam hier heb gekrast…

Iemand de grond in trappen is niet zo moeilijk, iemand uit de put halen des te moeilijker.…

Sanne lacht als ze dat zegt. Alsof ze mijn gedachten kan raden. Alsof ze me nu al om haar vinger kan draaien. Dat lieve, heerlijk onschuldige blozen als ze naar me kijkt. Ik moest maar gauw weer eens verder. Wat nuttigs doen. Schaatsen of zo.…

Is het eindelijk weer het vredige sprookje of raak je nog verder in de diepe donkere put. Er zijn ook blijde momenten in de put maar dat duurt maar even, dan zit ik weer opgesloten in de diepe donkere put. Nadenkend of er ooit nog een einde komt aan al die tunnels en zijwegen.…

De put is diep waarin ik zit ben bedrukt voel me niet fit. Weet niet hoe ik erin ben gekomen want mijn verstand was me even ontnomen. Wil eruit, naar boven zoek naar een touw wie hélpt me nou. Heb de kronkels uit m'n kop geschud raak nooit meer beklemd nu ik de put zélf heb gedempt.…

Ik heb in de put gezeten en in een heel diep dal Ik heb ervan geweten maar ik wist het al In putten en in dalen heb je weinig licht Er valt ook niets te halen ze ontnemen je het zicht Zo zoek ik iets hogerop je het kan het beter overzien Kijk gewoon vanaf de top daar schijnt meer licht misschien Ga je hoog aan die top staan dan kun…

En toen Sanne in beeld kwam nam ik haar mee, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Sanne. Het was haar idee. 'Waarom ga je niet weer eens een weekendje wandelen in Brabant? ' suggereert ze. Zelf heeft ze andere dingen aan haar hoofd. Mama gaat niet goed, ze wil naar Friesland.…

Sanne? Hier heb ik je PDA! Een opgelucht gezicht verschijnt en ze zegt, oei gelukkig! Ik kan me zo voorstellen dat het fijn is dat ze het ding terug heeft… Onze boodschappen worden afgerekend en ingepakt, bij het weggaan roep ik: Sanne, let op je mobiel! Een schaterlach is het antwoord!…

"Dit is mijn put," zegt hij, op een manier die geen tegenspraak duldt. Hij zegt eigenlijk "poet" in plaats van "put", maar ik kan er niet om lachen, daarvoor is de dreiging te reëel. "Ik was hier eerst," mompel ik, weinig overtuigend.…

Bestraffend kijk ik Sanne aan. "Niet hier, niet nu", zeg ik. Maar mijn hart juicht. Een beetje. Ooit zal alles weer anders zijn.…

'Ik ga weer werken' zeg ik op een avond tegen Sanne, nadat ik het zoveelste journaal met corona-ellende heb gezien. NOS, RTL, België, de BBC en CNN: ik kijk het allemaal. Ik switch van Op1 naar Jinek.…

groetjes sanne…

Als de emmer leeg is dempt men de put.…

Moderne forensische opsporingsmethodes leiden soms tot grote successen bij de opsporing van misdadigers. De arrestatie van de vermoedelijke moordenaar van Nicole van der Hurk (verkracht en gedood in 1995) is een succes dat hoort in het rijtje van de Puttense moordzaak, de Schiedamse parkmoord, Andrea Luten en Marianne Vaatstra.…

Mijn tranen zijn gedroogd, mijn glimlach is weer terug. Ik luister weer naar anderen. 'K ben na maanden minder stug. Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn, die ik niet kan veranderen al wil ik vrolijk zijn.…

Rode strepen Over haar lichaam Ze ligt huilend op de grond Met de rode strepen Over haar lichaam... Ze heeft spijt Spijt van de rode strepen Waarom kan ze het nou niet laten? Altijd maar die rode strepen... De pijn... Ze vindt het fijn Ze voelt zich er machtig door Tranen Glijden langzaam over haar gezicht Een siddering Een siddering…

Zo lief, zo teder, Oogjes helder als blauwe lucht, blauwe zee. Nog zo klein, maar alles er op en eraan. Zo wonderlijk, zo schoon. Dat kuiltje in je wang, je ondeugende lachje, Je verdrietige gezichtje als je huilt. Je verwonderende blikken, oogjes die alles willen zien. Je bent nu al zo mooi jezelf, Zo mooi anders.…

Met gesloten ogen lig ik in je armen, al genietend voel ik je mijn hart verwarmen. Stiekem droom ik daarna nog vaak van dit moment, sinds de nacht dat ik ons gevoel heb gekend. Ineengestrengeld tellen wij de uren, hopend dat dit eeuwig moge duren. Deze aanraking doet ieder besef van tijd verdwijnen, en doet alle onzekerheid met de minuut verkleinen…

Ik wilde je vertellen wat ik dacht wat ik voelde Ik wilde je een vraag stellen over de nacht over wat ik bedoelde Ik bedacht me dat juist dat was wat jij voor mij betekende Ik dacht aan al het andere wat ik vergat Ik zou het je verteld hebben…

Liggend in elkaar verstrengeld hebben we alle tijd van de wereld elkaars warmte hebben we gevonden twee lichamen die passie delen Niets is mooier dan elkaar vertederen vertederen met woorden vertederen met daden minuten genieten van elkaar zonder enige haast Even is de wereld een paradijs Even is alles rooskleurig verlangende gedachten…