Alle inzendingen over Sprookjes

Soms, zoals nu, denk ik mezelf aan een avondmeer, golfslag eenvoudig zonder sprookjes, een wereld waarin nacht valt met overgebleven lichten, oranje, likkend aan het water een auto in de verte en ik alleen aan de oever onder de bomen met gedachten die niets vinden geen zinnen uit losse woorden niets dan woorden die haar zoeken in vergane…

Elke sage En legende Ieder sprookje Elk verhaal Gaat uiteindelijk over liefde En het menselijk te kort Vroeger is nu een vreemde ster Een vreemd vijandig land Met vreemde harde mensen Harde stemmen Harde hand En de schatten uit mijn kindertijd Als wrakhout op 't strand…

De meeste sprookjes beginnen met, er was eens, of heel lang geleden, maar wij, volwassenen weten inmiddels wel dat sprookjes niet bestaan, toch?…

Er was eens een wereld waarin mensen gelukkig waren en zich niet bezig hoefde te houden met zaken die niet van belang zijn voor het voortbestaan van de mensheid. Zoals bijvoorbeeld anderen rijk maken of onnodige dingen produceren. Doordat dit niet van belang was vervuilden mensen ook de aarde niet omdat men niet uit was op winstbejag of andere egoïstische…

En over de sprookjes die door onze hoofden spoken, spookjes dus, die ons tweedehands reagerende, afstandelijke, gecastreerde waterhoofden maken. En dat niemand zich daar druk over lijkt te maken.…

Sprookjes bestaan wel, alleen zijn ze minder zoet dan hun imago doet geloven.…

mijn moeder zegt altijd dat kabouters niet bestaan maar toen ik vanmorgen wakker werd was mijn huiswerk plots gedaan ik was het echt vergeten maar ze wilde er niets van weten ach, ik laat haar maar begaan en laat vannacht het raam gewoon weer open staan…

Zoek jij mij waar je verdwaalt en met liefde sporen achterlaat dan zal ik je vinden met tedere gedachten die zwerven waar je ogen niet meer omkijken en alleen maar vragen waarom de tijd onze dromen verliest als we alleen in sprookjes elkaar bereiken…

Er was eens een jonge ijsvogel. Hij was prachtig van kleur, oranje met koningsblauwe veertjes waar hij mee pronkte in de zonneschijn. Hij wachtte stil op de tak op zijn visjes boven de helderblauwe beek en schoot als een kleine bliksemschicht in het water om hem boven te halen. Daar had hij al een te pakken, hij manoeuvreerde hem goed in de snavel en…

Meestal leven ze lang en gelukkig in het Sprookjesbos maar op een dag gebeurde er iets wat Klein Duimpje nog lang zal heugen. Hij liep zomaar op een maandagmorgen langs het sprookjeskasteel van de Prinses en die zeide tegen hem “je zult mijn beloning krijgen als je de draak, de wolf en de reus op een ochtend verslaat”. Nou, dat wil en kon Klein…

MET HET VERKEERDE BEEN De vrouw werd wakker en bleef even liggen in het grote bed. Ze was nu al moe. Ze stapte met het verkeerde been uit bed en begon de dag. Haar man zei, nou je ziet er niet uit vanmorgen, zeker met het verkeerde been uit bed gestapt. Kribbig zei ze dat ze liever was blijven liggen als hij dat zei en ging weer naar bed. Het kind…

Sprookjes starten lang niet alle met 'Er was eens', merken wij. Ze gaan in al te veel gevallen van start met 'Als u stemt op mij'.…

Je groeit op, wordt wijzer (meestal dan) en komt tot de ontdekking dat sprookjes niet echt zijn, dat de Sint niet bestaat, de Kerstman fake is... De prins op het witte paard, ja, mét buikje, snor en baard dié is er wel, dus komen sprookjes soms wel uit?!…

sprookjes hebben handen óm met je te spelen je te strelen en je mee te nemen door de tijd ze pakken je gedachten en naar keuze kun je met ze stappen als reuzen of je verbergen met de dwergen in een puntmuts en een baard, heel dicht bij de aard met een olijk klein gezicht zwaar van importantie en gewicht of kies je voor grootschalig…

Er zijn mensen die in sprookjes geloven, sommigen van hen volgen grimmig de leer van de heer waarin ze zijn. Mijn naam is Thomas en ik lees liever de Donald Duck. Lampje is mijn favoriet, zo verlicht ben ik nog wel.…

Gevoelig hart gestolen en nog veel meer dan dat Close zo innige verbondenheid, twee-eenheid zo intens Rijkelijk knus warm vertrouwen langzaam geduldig verworven Liefste maat me zo indringend met bruine lodderogen betoverd Spijt ongeloof onthutst, gewoon heftige dip Hooguit geeft men je nog twee jaar... We bronnen samen uit waar mogelijk; elke…

grillige vormen sporen verdiend in sprookjes rustplaats in het bos…

SPROOKJES Ik hou van die oude sprookjes. Mooie verhaaltjes waar je enige lering uit kunt trekken. Helaas, uit die moderne van een Wiebes over de compensatie van de aardgasbaten en schadeloosstellingen kun je alleen maar leren hoe je slecht moet liegen.…

Sprookjes, die de uitgewerkte variant van spreuken zijn, zijn als bijeengesprokkelde gesprekken. Je wordt er sprakeloos van.…

Geloof geen sprookjes. De appelaar bloeit niet en de keizer draagt kleren.…

Sprookjes.... niet in geloven. Verhaaltjes die nergens op slaan? Maar stel je toch eens éven voor, dat ze tòch zouden bestaan.... Spoken, goeie of slechte, die je angst aanjagen. Kabouters, die je tuin opruimen. Sprookjes... die echt gebeuren, zo van.... de prins op 't witte paard.…

'Er was eens' is niet strijk en zet de start van sprookjes, merken wij, want die beginnen ook wel met de woorden 'Als u stemt op mij'.…

speel ik met jou of jij met mij de wei bloeit rood van de papavers het geel is uitgeplozen door de wind, hij blies een duizendjarenkind in vogelvlucht laat zon de lange halmen warmen geen schaduw koelt tot hitte trilt en jij je liefde lacht liggend in mijn armen we hebben van de maan geproefd de sterren laten bleken met…

ik speel met vlaagjes wind en draai in lucht mijn hoosspiralen met warme lucht schrijf ik in zand mijn kleine droomverhalen het overzicht vlecht ik van schaduw en het licht van zonnestralen ik vlij de sprookjes op de laatste zuchten voor de wind gaat rusten en de avond ze komt halen lees ze als je kunt in het nazomerschemeren…

glinsterende dauwdruppels als edelstenen door het weefsel van de nacht de maan werpt zilverstrepen op een zwevende spinragdraad verstrekkende spiralen glanzen zijdezacht een lichtstraal raakt de nevellinten tekent dansende kleuren beschijnt zijn zwart gelaat woorden in eeuwigheid van stil herinneren hij kan in gedachten de wereldtop…

waarom haten mensen elkaar zo waarom maken ze vaak doelbewust elkaar en ook de wereld kapot vroeger, ergens in een vorig leven was ik een prins op een wit paard in volle galop door sprookjesland met een geliefde voor op het zadel, was het Sneeuwwitje of Doornroosje, goed werd beloond en slecht gestraft ach, geloofde ik nog maar in sprookjes…

Ik betrap mij er zelf op dat we niet eens de tijd nemen om alle sprookjes rustig te beluisteren. En nog erger, ik kan hem geen enkel sprookje meer van A tot Z vertellen! Het schaamrood staat me op de kaken. Mijn zoon en dochter genieten met volle teugen van alle gekkigheid om hen heen. Trots lopen vader en moeder achter hen aan.…

De gekste sprookjes zijn niet uit hun hersens weg te branden, varianten op domme grootheidswanen, uitgebroed toen hun voorouders nog in holen woonden en niet beter wisten of de hele kosmos was niet groter dan hun hol […]. Daarvoor laten ze de pausen in paleizen wonen en de Aga Kahn diamanten eten.…

Was het als een vlakke spiegel dan kon ik zien welke sprookjes werkelijkheid zijn en uitkijken naar de goede afloop. Misschien moet er water bij de wijn...…

Morgenkou gaat over het wonderbare Sprookjesrijk. Het gebouw aan de spoorweg "Station de Oost" is een groot eethuis voor treinreizigers en rustig wandelende mensen. De onbekende elfen en kabouters die daar in de verborgen hoeken van zalen en keukens leven, praten die ochtend met vogels. Ja, als het nog vroeg is, huppen daar dikwijls mussen en mezen…