Alle inzendingen over Stamcafé te Buitenpo

Zij zaten afzijdig van de primitieve kroegenstam, in hun afgewezen positie ergens voor een beslagen raam. De afgestompte, Amerikaanse B-acteurs vreesden voor een dreigende inkrimping van hun jachtgebied, ondergedompeld in hun saaie bier en achterlijke manieren, krijsend als kippen zonder kop. Al jaren waren ze verliefd op dezelfde ordinaire snol, wat…

Wat is het stil in mijn stamcafé. Tussen kleurige cocktails en Breezer in flessen Zitten ze eenzaam of hooguit per twee op hun gloednieuwe Nokias te sms’sen. Vroeger stond je nog schuw en bedeesd te zoeken naar woorden en ‘t juiste cliché: “Is die kruk nog vrij” en “hoe vind je het feest?” “Ik vind je wel aardig” en dan: “kom je mee?”…

Het tabblad beweringen is een digitaal stamcafé geworden voor rancuneuze heren op gevorderde leeftijd die elkaar vliegen zitten af te vangen om hun beschadigde ego wat op te krikken. Dat geldt vooral voor oud-leraren die last hebben van leeftijdsdiscriminatie. Heer Bommel, laten we vertrekken, het dak begint te lekken.…

De oude straat is niet erg breed, toch splijt de avondzon 'm in twee delen: links mag het licht de wand nog strelen, maar rechts is de nacht al compleet. Dat zie je vanuit de zuidkant, maar kom je uit 't noorden wellicht, valt het omgekeerde in het zicht. Doch da's poëtisch niet relevant, want wat het meest zichtbaar wordt is het verlichte…

keer dat hij den bak in vloog omdat hij had gelogen over iets waarover niet gezeverd wordt of toen die andere dag hij zijn ouwe vriend weer zag met geld dat niet meer kon verspild tenzij aan een hoer of zeven voor hen twee de man die alles overkwam zo zit hij daar te razen tussen twaalf en zeven aan de verdronken toog van zijn gure stamcafé…

Daarom drinken ze na gedane arbeid een pilsje in hun stamcafé, maar na geregelde ruzies met jou ben ik toen van mijn werk meteen naar huis gegaan. Ik miste wel de gezelligheid aan de bar met mijn vrienden. Mijn collega's begonnen mij toen te pesten, omdat ik bang was voor mijn vrouw.…

...en dan zit ze vóór me in het café; in ons stamcafé, genaamd "Anvers" aan de Oude Markt en dan kijkt ze met haar trouwhartige, bruine ogen in die van mij. Veertig jaar geleden keek ik voor het eerst in die ogen.…

Heel zijn leven had hij al geofferd aan Bacchus in zijn stamcafé en bij ieder rondje dat hij gaf deden al zijn vrienden mee. In de vitrine aan de muur, tussen de vaantjes en medailles staat als eerbetoon zijn lege glas. Jaap is niet meer en missen nu al zijn verhalen, maar één ding staat wel vast, hij moest ook het gelag betalen…

Ogen, waarin ik na veertig jaar nog steeds kijk, maar nu bij "Anvers", ons stamcafé aan de Oude Markt waar we elkaar nu met enige regelmaat zien. Bij "Anvers" is het altijd rumoerig en druk; het is een gewilde gelegenheid voor de vele bezoekers.…

kroegen En ook in gedachten, ze heffen hun armen Ten hemel en houden hun slechte papieren Tegen het licht, en tussen hun handen Spannen de rollende koppen zich op, Soldaten en branden rennen van links Naar rechts, en kranten en tranen Zijn niet meer uit elkaar te houden 's Avonds tussen vijf en zeven Als er niets gebeurt, hier In mijn stamcafé…

Ik neem nog een afzakkertje in mijn eigen stamcafé en daar loopt mijn trouwe viervoeter met de barman mee. Missy impossible, noem ik haar van nu af aan en laat de deur nooit meer open, zelfs niet op een kiertje staan. Kom op meissie.…

Na de koffie-tic wandel ik nog even langs mijn oude stamcafé, het is nog gesloten, men zou niet weten wie ik ben en mij zeker niet missen.…

Ik neem nog een afzakkertje in mijn eigen stamcafé, daar loopt mijn trouwe viervoeter met de barman mee. Missy...impossible, noem ik haar van nu af aan en laat de deur nooit meer open, zelfs niet op een kiertje staan. Kom op meissie, we gaan naar huis.…

Als ik hem was, zou ik zeggen dat mijn computer opeens vol kinderporno zat, ik buiten mijn wil gedutroueerd ben geworden, aandeelhouder van Het Hofnarretje, lid van de pedofielenvereniging Martijn en dat ik nu op zoek ben naar een kastelein voor mijn stamcafé Het Ankertje.…

Alweer een dag, Gekomen, En gegaan. Ik weet niet wat Er nog meer fout kan gaan. Soms wil ik me verstoppen, Ergens waar niemand me ziet. Ik heb een gevecht verloren, Maar de oorlog niet. Wat morgen komt een nieuwe dag, Zit het allemaal weer tegen, Maar ik heb toch dorst, Dus kom maar op met die regen. Moeilijke tijden Lijken terug…

Als een sneltrein door dit leven is alles van voorbijgaande aard. Niets om na te streven slechts doorgaan in volle vaart. Op verlaten stationnetjes kijk ik verveeld in het rond. Ik hou mijn adem in mijn hand vastgeklemd op de mond. Mijn verwachtingen; ik heb niets op het oog. Ik ken ze niet; zijn ze dan bij voorbaat te hoog? In een…

Als een sneltrein door dit leven is alles van voorbijgaande aard. Niets om na te streven, slechts doorgaan in volle vaart. Op verlaten stationnetjes kijk ik verveeld in het rond. Ik hou mijn adem in, mijn hand vastgeklemd op de mond. Mijn verwachtingen, ik heb niets op het oog. Ik ken ze niet, zijn ze dan bij voorbaat te hoog? In…

Een geharnaste Spaanse officier vroeg niet netjes om goud, maar ging veelal voor de snelle oplossing. Met een lachend gezicht boorde hij zijn glanzende sabel in een mals en gewillig Incalijfje. Hollandse piraten, op hun beurt, pakte brutaal het goud en zilver van de Spanjaarden af. Daarbij waren ze niet te beroerd tijdens het overladen van pronkstukken…

Eindelijk. Na maanden van psychologisch getreiter, provocatie en multimediale intimidatie in en rondom zijn cel was het dan toch zover. ‘De enige mogelijkheid om de samenleving te redden’, waren de eerste woordjes van Folkert van der G. Er uitgeperst door een bezorgde vaderlijke gemeenschap. De eenvoud van de bekentenis had enigszins een teleurstellende…

Ik voel aan je pols en aan je hart om te checken of je bloed nog stroomt want ik heb daarnet zó naar gedroomd! ik droomde dat je hart en pols het begaven en dat ik jou daarna moest begraven ik was alleen en eenzaam en stil en dacht aan jouw leven te kort en te pril de mensen om me heen, ze hadden pijn en snikten mijn wervels…

Toen werd alles anders: de pop die als verjaardagscadeau uit plastic en paardenhaar naar haar evenbeeld geschapen was werd God en God kreeg kleertjes die zij een kleuter verkleed als vrouw van beneden de dertig het mooiste vond en nee ze kon even niet komen want haar pop wilde graag blijven dus bleven ze spelen ------------------…

Toen hij naar zijn stamcafé wilde lopen om daar raad te vragen, kwam net een man de steeg in lopen. Het was een zwaar gebouwde jongeman met een stierennek en kort krullend zwart haar.…

Toen hij naar zijn stamcafé wilde lopen om daar raad te vragen, kwam net een man de steeg in lopen. Het was een zwaar gebouwde jongeman met een stierennek en kort krullend zwart haar.…

Als staatsbosbeheer zich beperkt had tot het bijhouden van de paden, dan had een groot gedeelte van ons bosoppervlak een aanmerkelijk grotere natuurlijke rijkdom gehad.…

Naast een rookverbod zou ook een verbod op overmatig parfum- en aftershavegebruik in de horeca een verademing zijn.…

Zijn laatste adem blies hij, in zoals hij het UMC noemde, zijn stamcafé. De boetes voor AH medewerkers zullen weer zelf opgehoest moeten worden en de eeuwige jachtvelden zullen nimmer meer zo veilig zijn als voorheen. Een plezierige jacht……

Mijn levende speeltjes pik ik op in mijn stamcafé. Inmiddels hangt daar al een bordje aan de deur “Hier waakt Heleen van Royen.” Erg lief van de uitbater dat hij dat wilde doen. Heeft natuurlijk wel iets tegenover gestaan, maar ach, als je van je hobby je werkt kunt maken, mij hoor je niet klagen.…

.' 's- Middags zie ik hem zitten, samen met zijn vrouw aan een tafeltje op het terras van mijn stamcafé. Genoegzaam mag ik constateren dat er naast hen nog een plaatsje vrij is. Het pilsje beroert hij nauwelijks. Daarentegen lijkt hij gekweld te worden door een dwangmatig handelen.…

Het was laat en hij zocht een slaapplaats in ons stamcafé. ’s Namiddags was ik bezig wiet en tabak te vermengen. Ik dacht voor de tv te genieten van een luie zondagmiddag. De kamer waarin ik zat, was de achterkamer van een vrijstaand huis. Ik zat aan de tafel, met links van mij het televisietoestel.…

Het was eerder diezelfde angst van een stamgast van een café die opeens beseft dat hij nooit meer een voet mag zetten on zijn geliefde stamcafé. Want een voet erin betekent onherroepelijk een voet zetten in die sociale groep de café vrienden en zo weer ondergedompeld worden in de roes van de drank. Er was een oplossing. VERVOLG.…