Alle inzendingen over Tineke

Tineke heeft voor de rest van haar leven schoon genoeg van alle mannen.…

', floept Tineke er uit. Onder de Oude Poort aan de Burchtstraat blijven ze een kwartier staan vrijen, totdat de zoon van de burgemeester voorbij fietst en 'Hé, viezeriken!' roept. 'Hé, vuile NSB-er!', antwoordt Kees meteen. 'Waarom zeg je dat?', vraagt Tineke geërgerd.…

Niet een interview waarvan je zegt: zo je vraagt de mensen het hemd van het lijf, welnee het bleef allemaal heel gemoedelijk maar voorbereid om mijn vraag, was Tineke indertijd niet, die ik vroeg; wat doet Tineke als ze midden in de nacht na een voorstelling thuiskomt?…

Hij ging toen op Love @ Lycos en toen was Tineke de klos.... Zij hebben nu beiden geen eenzame nachten.....…

Dus Tineke Tolpoort en de ANWB zijn ogenschijnlijk nu uit de puree.…

Onze vriend complimenteert haar: “Goed gedaan hoor Tineke, dankje wel.” Waarop het meisje met blozende wangen zegt: “Dank u wel mijnheer Bakker, dat ik het op U voor het eerst mocht doen!!!”…

In aanbidding strek ik me uit naar de hemel, vol verlangen om de bron van mijn leven te ontmoeten Ik ervaar het in Alles om me heen In de veelheid van gezichten herken ik de bron en geniet intens even raken onze zielen elkaar, om vervolgens verder te gaan.…

‘’Je hebt gewoon wat afleiding nodig!’’ zei Nathalie tegen Lisette. Ze staan buiten in een steegje. Buiten is een lichte schemering. Het regent, waterdruppels kletsen tegen de stoeptegels. ‘’Afleiding!? Hoe kun je dat nou zeggen? Mijn vader is DOOD! Denk je echt dat ik dit zomaar kan vergeten? Dat ik zomaar kan verder leven, zonder er bij na te denken…

Nathalie en Lisette liepen over het Spaanse strand. ‘’ Laten we volleybal gaan spelen, als echte beachgirls,’’zei Nathalie. Ze haalde een volleybal tevoorschijn. Nathalie sloeg op en Lisette speelde terug, Nathalie gaf een harde tik tegen de bal en Lisette miste. Lisette bukte, pakte de bal en kwam weer overeind toen ze ineens in 2 hemelsblauwe…

bloeiende planten in aspirinebuisjes de paardebloem is ónze favoriet vergeet niet de vergeet mij nietjes verzamelen op zijn jan-boerenfluitjes de meester spoort ons kregelig aan Tineke heeft al vijf soorten zoals je ziet de paardebloem is echter ónze favoriet nietszeggend breekt het weekend aan nog tracht de leerkracht ons gevoel voor…

, zegt Tineke, terwijl ze haar haren zwoel naar achteren wappert. 'Het komt nu allemaal heel precies', zegt hij met een lodderige blik, 'wacht, ik doe even wat vaseline op jouw uitpuilende zuignappen, dan glimt het wonderbaarlijk goddelijk!'. Na drie uren schildergepiel nemen ze afscheid van elkaar en is Tineke 200 euro rijker.…

Een jaar later kwam er nog een zusje overheen, Tineke maar Cor noemde haar Pietje. Godverdomme pa, ik ben er ook nog. U begrijpt, het gaat over mij, het gaat over gemiste kansen en een gitaar die ik goedkoop op de kop tikte. Drie akkoorden werden mij aangereikt, sindsdien speel ik de blues.…

Dat andere steden er veel slechter vanaf kwamen, lieten ze ons net op het nieuws even zien, tussen twee berichten door dan, het ene ging over versoepelen in verpleeghuizen en het andere, best nare bericht dat Tineke Verburg is overleden. Dat kwam even binnen, een tv persoonlijkheid die wist wat ze deed, sympathiek ook nog en te jong met 64 jaar.…

Hij trouwde in 1947 met de antropologe en dichteres Tineke Sanders, hij was sinds 1938 al verloofd met haar, maar door de oorlog raakten ze elkaar lange tijd kwijt. Sinds 1947 woont hij officieel in Amerika en met Tineke kreeg hij twee dochters, Geraldine (1950) en Peggy Ann (1952). Hij publiceerde al bijna 50 bundels en in 1964 was de P.C.…

Je schreeuwt klaterende woorden tegen de holle stenen van de muren op. Niemand luistert, schreeuwt sterker dan de kracht van de wind, huilend door de regen. Je wil niet, mag niet, niet opnieuw. Woorden krassen diepe littekens weg. Je leeft, stukjes leven, liever alleen brokjes pijn open gereten wil je snijdend verdriet enkel doden. Nachtelijk…

ik hoor je voetstappen weergalmen door de ijzige stilte mijn hoofd wordt donker en zoekt langzaam een uitweg langs tranen en diepe krassen ik hoor je mijn kamerdeur maakt haar routinegeluid zonder gedachten van tijd of ruimte ik ken het vervolg, het verhaal zonder einde ik hoor je je reikt met je handen waar je hoofd niet voelen…

Machteloos kijk je toe hoe angst en pijn je leven verdrijven. Dromen zijn eeuwen ver weg gestorven, illusies verdronken in de woeste golven van de realiteit. Je ogen staren dof, de zon is lang al onder. Hulpeloos lig je vast gekluisterd aan de ketting van negativiteit, geschakeld als de tralies van een oorlogsdrama. Je oren zijn verscheurd…

Ik denk aan jou. Je bent dicht bij me, in mijn hoofd, in mijn hart. Ik voel je, elke keer als niemand me troosten kan. Je glimlach is dicht bij me. Ik denk aan jou. Ik wacht op jou. Je bent ver weg, in de hemel, niet langer op aarde. Ik voel je, elke keer als niemand jou troosten kan. Je tranen zijn ver weg. Maar hoe dan ook, ik wacht…

Ik hou de gossipbladen ook in de gaten. Er staan namelijk minder leugens in dan de mensen denken.…

zwijgend het hoofd gebogen de haren verward slapeloze nacht opnieuw geen enkele oogopslag geen blik die kil of droef is niets geen enkele uitdrukking en toch zoveel leegte zwart en koud mij afvragend waarom de stilte moordend is en woorden amper slaan…

één woord mijn verleden in jou geborgen dacht ik verkeerd stromende zinnen wentelen over jouw lippen mijn verleden nu mijn toekomst zonder woorden ga ik verder alleen…

Woorden ze brengen emoties samen tot zinnen uit het niets gegrepen en samen gereven tot levenloze gedachten een woordenstroom vlucht alweer uit mijn rafelig brein niet wetend waarheen zoekt hij beschutting onder het naakte wit van dit papier…

Wanneer het ruisen van de zee sneeuwvlokjes in m'n oorschelp strooit herinner ik me jouw stem die zachter dan het ochtendlicht mijn oortjes vult herinner ik me jouw ogen die glinsteren als diamantkorrels rond je gouden hartje herinner ik me jouw handen die zoveel emotie uitstralen zo sterk, zo dapper, maar ook zo breekbaar…

Het betreft een gedicht van de Nederlandse/Amerikaanse dichteres Georgine Sanders, oftewel de al wat oudere Tineke Vroman, inderdaad, de vrouw van de beroemde dichter Leo Vroman. Het Joodse Poortje in Gouda ( 1990 ) Besloten waterstad, omringd door groen met achter gevels en verzakte straten een weiland dat zich voortzet in een tuin.…

Ik hoop voor 2007 dat - de site www.nederlands.nl niet uit de lucht gaat - mijn dochter van 13 niet aan de alcohol gaat - mijn kinderen niet onder de treinen komen - ik financieel door de euro niet kopje onder ga - Louis van Gaal niet kampioen van Nederland wordt - mevrouw Tineke Huizinga-Heringa niet onze minister van volksgezondheid wordt…

Mevrouw heeft een "T" aan mijn naam toegevoegd: het is "Tineke" geworden in plaats van "Ineke" maar in de intonatie van haar stem hoor ik zoveel waardering dat ik de naamsverandering voor lief neem en zelfs op prijs stel. Samen verkennen we de buurt: mevrouw schuifelt voort achter haar rollator.…

Mevrouw heeft een T aan mijn naam toegevoegd; het is "Tineke" geworden in plaats van "Ineke" maar in de intonatie van haar stem hoor ik zoveel waardering dat ik de naamsverandering voor lief neem en zelfs op prijs stel. Samen verkennen we de buurt, mevrouw schuifelt voort achter haar rollator.…

Voor te lachen gaan we wel naar Tineke Schouten. Zojuist moest ik weer. Naar die winkel, bedoel ik. Urenlang geaarzeld en serieus overwogen om naar de concurrent aan het andere eind van de stad te gaan. Totdat mij een trucje te binnen schoot: eenvoudig en effectief. Hoopte ik.…

Stoppen met roken is niet moeilijk. Niet opnieuw beginnen wel.…

Niet met Bettine Vriesekoop en Dries Roelvink als presentatoren, niet met Roxanne Hazes & Hans Klok, ook niet met Tineke Schouten & Gordon, maar onder leiding van René Hijne en Hans Wortel... Activatiemanagers van de tafeltennissport hebben de nare gewoonte om al hun projecten succesvol te noemen.…