Alle inzendingen over Vele vragen

Het leven kent vele vragen En gedachten die in de tijd vervagen Vraag je morgen iets aan mij Dan is er alweer een gisteren geweest met een ervaring erbij…

Het is een simpel antwoord op vele vragen. Ik had dat zo al die tijd met mij meegedragen.…

Met alle aandacht heb ik die bekeken Wat kan de kamer toch verschrikkelijk preken En elkeen weet het nog een tikje beter Maar van al dat gepraat klopt weer geen meter Breedsprakig hield van Aartsen zijn betoog Hij had weer heel veel pijlen op zijn boog Hij werd geintrupeerd door Bos met vele vragen Dit kon de voorman van de V.V.D, niet goed…

Donkere dagen, donkere nachten in kilte vele vragen, vele gedachten in stilte diepe gevoelens, diepe wonden inwendig leren vechten, leren gronden ellendig snoeien in je eigen tuin groeien in je leven ruimen al het puin waarmee je bent verweven je hart en ziel ontdekken met een verschoonde blik zonder wazige vlekken om te zijn je…

Een groot compliment voor Premier Rutte die met geduld en kennis van zaken de vele vragen van de Tweeede Kamerleden adequaat wist te beantwoorden. In de korte pauzes viel me op hoe prettig de kabinetsleden met elkaar communiceerden.…

Zonder op te letten steken we de zomer over elke dag een monument waarin we gedachten zetten zonder aandacht voor het lover dat ons theatraal verwent Slechts zijdelings een blik op voorbijrazende uren de holle minuten klagen nog niet bekomen van de schrik de diepte waarin we turen weerkaatst nog vele vragen.…

Mijn gedachten zijn steeds bij jou, vele vragen onbeantwoord. Op zoek naar redenen voor wat er gebeurd is probeer ik me te verzoenen met het verleden ook al is dat niet mogelijk. Want jou moeten afgeven is het ergste wat me ooit is overkomen. Ik zal jou dan ook nooit vergeten. Je blijft in mijn hart voor eeuwig en altijd.…

Razende gedachten, vele vragen gaan door me heen, liggen vooraan in mijn mond, toch ik stel er niet eens een. Hoe graag wil ik geloven, in wat ik weet ,in het heden, niet in wat ik denk te zien, spookbeeld... uit het verleden.…

Lange dagen, uren op je kamer doorgebracht, al je vele vragen, tja, wat had je dan verwacht? Lange nachten, de slaap die niet wil komen, einde van je krachten, wakker geschrokken uit je dromen. Eenzame uren, alleen zul je moeten overleven, veel te verduren, en altijd weer je liefde geven.…

Onze liefde is verdwaald en is eenzaam in haar lot Klop ik aan bij vele deuren is mijn liefde zelden thuis Zit mijn hoofd met vele vragen is mijn hart vervuld met pijn Kan mijn liefde niet bereiken zelfs niet zwijgend in de nacht Is hij alleen in zijn verleden houdt zijn kennis jaren vast Heeft zijn dromen ooit verloren gebroken goden…

Er is geen goed antwoord op al mijn vele vragen want ik zal toch altijd mijn verleden mee moeten dragen…

We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij het zuchtend hijgen van een mens die sterft: te vele vragen voor wie wijsheid derft. Vergleden dagen trekken ras voorbij de leegte loenst in lonkend jaargetij.…

Bij de vele vragen die ik heb Weet jij de antwoorden....... Maar jij bent er nu niet meer Dus kan ik alleen maar huilen En dat doet zo`n zeer Ik wil nu bij je zijn Je blijft voor altijd in mijn hart Ik zal je nooit meer vergeten Ik hou van jou mijn lieve zus en lieve vriendin....…

Tussen kruinen van de bomen gloort een heel klein straaltje licht door zacht wiegend weg te dromen zie ik nerfhelder jouw gezicht hef mijn handen naar de zon maak een dansje op het mos ik wou dat ik vliegen kon door het mooie herfstbos spring en huppel door de dagen soms wel vijf passen tegelijk ook al zijn er vele vragen ik voel me nu…

Ik wou dat ik wist wat de antwoorden waren, Op mijn vele vragen die ik niet meer durf te stellen. Ik wou dat ik wist wanneer alles goed zou komen, Wanneer wij samen kunnen zijn... Zonder Zorgen...…

KNIPPEN EN PLAKKEN Velen vragen zich af wat moest Thierry Baudet nou precies op die Amerikaanse ambassade. Uit welingelichte bronnen heb ik vernomen dat Thierry een lesje (‘mediatraining e.d.’ van ome Trump) heeft gekregen met name het onderdeel ‘knippen en plakken’. Die ambassadeur Hoekstra schijnt er bedreven in te zijn.…

Boven in het duinpan sta jij zwaait naar tedere gedachten laat denken en gevoelens vrij maar zult niet op mij wachten genieten van in zongespeelde dagen kijken we samen naar een golvende zee stormenderhand komen er vele vragen antwoorden drijven met de wind mee zandkorrels bevrijden begraven gevoel ontkuilen het kleine stille denken stilzwijgend…

Waarom heeft het lot ons deze vragen gegeven? Waarom komen wij op zo'n rare manier in elkaars leven? Waarom hebben wij allebei hetzelfde gevoel gekregen? Wat is het wat ons aantrekt in het leven? Ben jij de liefde van mijn leven? Ga jij mij echte liefde geven? Gaan wij samen leven? Ga jij mij kinderen geven? Zal jij mij steunen in het leven?…

Vele vragen gaan door mij heen. Ik kijk nog eens goed naar wat voor mij ligt. Tenslotte ontdek ik daar een paar kleine, puntige hoefjes van een dier. De zaak is duidelijk! Dit is van een ree, die hier vroeger leefde.…

vragen Heldere beelden die toch langzaam vervagen…

Alles gaat als een slechte film aan me voorbij, onderzoeken, vragen, véél vragen, mijn man gaat voor verder onderzoek mee in de ambulance en tot op heden wordt er niet getwijfeld aan mijn verhaal! 'n Agent zegt vriendelijk: "kan ik u ergens mee helpen, wilt u een kopje thee"?…

Bij het krieken van een mooie onbewolkte dag Als de rode kegel zich brandend langzaam opricht Vogels hun veren schonend hun liederen fluiten En de steeds warmere zon nevels doet vervagen Staar ik voor me uit en stel mezelf vele vragen Mijn bleke ochtendgelaat gericht in vale ruiten Bespiegelend als een geest mijn eigen gezicht Het ontlokt mij…

Een vreemd gevoel bekroop mij en door mijn overtuiging kwamen vele vragen in me op. Die vragen werden niet beantwoord, maar mijn mening over euthanasie veranderde wel. Het is vreselijk om een mens te zien lijden. Moet je een mens, die zo wilskrachtig is, als een plant verder laten gaan? Nee, vond ik, dat mag niet. Max was op en had recht op rust.…

Vele jaren was hij het eerste beeld, dat de mensen zagen als ze in het Wonderpark kwamen. Maar die poort verdween om plaats te maken voor een winkel en een gebouw, waar een vrolijke wijs uit kwam. Daar vierden allerlei poppen hun carnaval. De pelikaan moest zijn plaats verlaten, kwam in een donker hok. Vele vragen kwelden zijn hoofd.…

Die domme, oppervlakkige, always-happy-christen Andries had haar moeten vragen of het wel goed met haar ging. Nu blijven we met vele vragen achter. Zal het daar in haar Bloemendaalse woning wel goed met haar gaan? Heeft ze een writer's block? Moet ze aan de anti-depressiva? Staat haar huwelijk op springen?…

Het idee ervoer zichzelf als oplossing en vervulling voor vele vragen en problemen. Maar zolang de mens haar niet opmerkte of bereid was zich voor haar open te stellen, kon ze niets beginnen. Frustrerend. Op een dag kreeg ze een ingeving, en besloot zich te koppelen aan iets wat de mensen in grote hoeveelheden tot zich namen.…

geen ligstoel die mij meer bekoort dan die waarop je zont geen ogen die ik mooier vind dan die waarmee je spint geen blik lokt mij zo fel dan je donker vel nooit vertel ik iemand hoe je mij bedwelmt ooit vertel ik wel de zon van je ogen in dat vel.…

Zij laten uitbundig de vele klanken getooid in de mooiste verenpracht vol trillingen van muziek en zang meevoeren tot diep in de nacht In opperste vervoering gebracht door wervelingen van hoge en diepe klanken voeren gedachten naar de tijd van toen vol harmonieus leven tot de blanken Na intense dromen deze natuur volkeren soms ook in strijd…

Tijdens een licht schokken en schudden gleden door een vaal venster als een film vele beelden Zag in hun poging te ritsen een ellenlange file voorbij flitsen Wenste me verbeeldend het groen voor zwart de vele auto’s als volwassen bomen Vertraagde (omgeroepen dat we er vóór reden) een goederentrein de intercity tot slechts…

Bij de nabestaanden kan dit boosheid oproepen en velen vragen dan ‘waarom?’ Die boosheid is begrijpelijk, want word je niet boos als een dierbare opeens wegvalt? Natuurlijk, want dat is menselijk. Toen mijn meisje overleed, was ook ik boos, ook al ben ik heel gelovig. Ik was niet zozeer boos op de hemelse vader, maar wel op het leven.…