Alle inzendingen over Victor Reinier

De regie is in handen van jawel Victor Reinier, die blijkbaar geen energie meer over heeft om goed werk te leveren, Martin Schwab en Pieter Walther Boer.…

Zouden de matrozen naar Reinier zoeken? Angstig en stil bleef hij in zijn schuilhoek. Hij kreeg wel een geweldige honger! Hier in het ruim was vast niets te eten. Ook durfde Reinier niet naar de keuken of de eetzaal te gaan. "Ik blijf hier zitten.…

" riep Reinier uit.…

Zij is niet de enigste minnares van Reinier, maar dat kan haar niets schelen, want Reinier weet precies wat zij het lekkerste vindt en zolang dat blijft duren, klaagt zij niet. Ze is het liefste eindeloos dronken van liefde. En van de champagne, cocaïne, heroïne, XTC, LSD, speed en hasj, die bij Reinier volop aanwezig is.…

Vlakbij Dichter bij Die hele hoge tak Ik groet hem Maar val Terug Passeer ik De grond, stenen Wat kleine sprietjes gras Bruine klinkers ontvluchten voeten Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet Alleen nog blauw, mijn neus en wolken Ik val, maar sneller en naar voren Mijn maag kietelt van geluk Oude schoenen remmen De klinkers komen Weer…

Als je ziel zichzelf verkoopt een autonome handel, je kijkend naar je eigen fort langzaam een ruïne wordt Als een origami donkergrijs je beeld vervouwt, je dodelijk verveeld huilend van je moeder steelt Allergisch voor je schaduw, maar verslaafd aan de zon badend in het zweet ontsnapt een laatste kreet: Help, help, Ik ben geen junk…

Aai bijna slapend aan de donsjes op m’n kaak Kruip zachtjes weg in het nestje van m’n borst Slaap maar gerust in de omarming van m’n schoot - Je slaapt - De wind stopt even, de vogels kijken op En de zon, belicht ons op z’n aller allerbest zo, zijn we lief zo, gaan we blijven…

Met het papier van dit gedicht Vang ik heel voorzichtig een traan vanaf mijn kin Precies op dood, het woord vervaagd Een grijze lijn van zoute inkt, zinkt door het papier Nu huil ik weer Want zelfs die lijn van inkt en smart Zelfs die lijn, die stopt…

Als het golven van een metafoor jou, het kleinste beetje, dichterbij zou kunnen brengen. Zou ik je ogen vergelijken met de glimlach van een kind. Jouw woorden rond zien waaien met een zachte zomerwind. Ik zou schrijven tot je danste op het deinen van die ene metafoor. Schrijven tot je dansend, langzaam dichterbij kwam. jij zou lachen…

Zacht, stug, hardnekkig Weigert hij al weken Mijn lichaamslijn te volgen En alles te bedekken Zou de deken zich herinneren Hoe wij met schaduw silhouetten De muren deden blozen Zou de deken haar dan missen En zachtjes protesteren Of heeft mijn lieve moeder Toch te heet gewassen…

In een allerlaatste poging Om jou toch te laten blijven Heeft een groot deel van de bomen Zijn groenkleur afgedaan Die bladeren, gemengd gekleurd In tinten van het stoplicht Schilderen met zonneverf Mijn kaaklijn glanzend goud Wij staan daar in die duinpan De ansichtkaart voorbij De eik weet te vertellen Dat dit nimmer heeft gefaald…

Het kind waarvoor ze vijf maanden in het ziekenhuis lag en Reinier met de twee kinderen elke week een keer bij ons kwam eten, zodat zijn lasten als tijdelijk alleenstaande vader werden verlicht. Oergezellig. En toen werd het té link. Vijf kinderen. Over een dode niets dan goeds?…

Niet die van Reinier Heutink van Synovate, 500 mensen als weerklank werkt tegenwoordig niet meer. Vroeger, ja vroeger, ik heb voor dat bedrijf gewerkt en toen kon je inderdaad met zoveel mensen onderzoek staven. Maar als Maurice met een denktank van een paar duizend mannen en vrouwen er jaren geleden al zo naast zat wat betreft de PVV.…

Jouw verdriet werd al gauw opgevolgd door een frisse geliefde, de literatuurcriticus/filosoof/historicus Reinier Cornelis Bakhuizen van den Brink. Hij hielp jou met het historisch onderzoek voor jouw roman 'Het huis Lauernesse'. In november 1841 zijn Reinier en jij verloofd.…

Maar hou ook die Victor S. in de gaten.…

Vreselijke matpartij tussen mijn hond Victor en een boxer van een buurman verderop in de straat. Ik liet Victor uit en ineens kwam uit een zijsteeg de boxer aanrennen en begon te vechten met mijn hond. Ze uit elkaar trekken lukte mij niet.…

De vrouw kan de man slechts beïnvloeden, mits zij de taal kent die hij spreekt, en zelf in staat is die te spreken.…

Het uur is de ademtocht der eeuwigheid.…

Ik herinner me dat in die vroege tijd vaak overvloedig zonlicht de Reinier de Graafstraat overgoot en in de langgerekte tuin van Dr.Taverne waar de gouden regen uitbundig bloeide en die ik vanuit mijn hoge uitkijkpost placht te beschouwen, observeerde ik in latere jaren het eclatante eindexamenfeest van de in mijn ogen zozeer bevoorrechte dochter van…

De straten die de namen dragen van medici die ongetwijfeld hun sporen verdiend hebben zoals Pieter Pauw, Reinier de Graaf en Gerard de Bondt omcirkelden het oude St. Elisabeth Ziekenhuis dat in later jaren aan de slopershamer ten prooi viel. Daarna verrees op zijn grondgebied Psychiatrisch Ziekenhuis "Jan Wier".…

Je verhuisde naar Parijs, waar je een leerling-journalist voor de krant 'La Marseillaise' werd, eigendom van en gemaakt door de politicus Victor Henri Rochefort, markies de Rochefort-Luçay (1831 - 1913). De vader van Victor Henri was de edelman Edmond Rochefort, was een schrijver en zijn moeder was een Republikeinse.…

Ik keek nog naar een film en Victor lag te maffen in zijn mand. De huisbel rinkelde. Ik schrok, want het was al half twaalf in de avond. Victor begon meteen hard te blaffen. Ik liep naar het raam en schoof die wat opzij en tot mijn verbazing zag ik twee mannen hard weglopen.…

Victor schiet hem in zijn buik, maar Jules weet ondanks dat het pistool van Victor te veroveren. Jules schiet Victor nog in zijn voorhoofd, voordat hij zelf levenloos in elkaar zakt. Juliette blijft stomverbaasd en in shock achter. 'Wie heeft er geschoten? Bent u in veiligheid?…

Koning Victor kon zich daardoor verplaatsen in de zienswijzen van al zijn ministers.…

Het verschil tussen journalistiek en literatuur is, dat journalistiek onleesbaar is en literatuur niet wordt gelezen.…

maar ineens die klap en hij was dood De dag daarna kon men toen lezen keurig netjes in de krant Victor Vlieg is uitgevlogen hij is voor altijd zacht geland…

Ik keek nog naar een film en Victor lag te maffen in zijn mand. De huisbel rinkelde. Ik schrok, want het was al half twaalf in de avond. Victor begon meteen hard te blaffen. Ik liep naar het raam en schoof het gordijn wat opzij en tot mijn verbazing zag ik twee mannen hard weglopen.…

Met vriendelijke groet, Victor Hugo St. Peter Port, de hoofdstad van Guernsey, 1990 en 1999…

We woonden lange tijd in het kapitale pand aan de Gerard de Bondtstraat. Vanuit het hoge raam van de zolder keken we uit op de villa van zenuwarts dokter Taverne die ik met mijn kinderlijke, pas verworven spreekvaardigheid abusievelijk "dokter Tavennere" placht te noemen... Daar bloeide in de zomer de gouden regen en daar vond ook eens het eindexamenfeest…

Er zijn rozenkwekers die zich meer met bladluizen bezig houden dan met rozen.…