start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (13)
feest (6)
film (20)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1221)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (61)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (27)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (3)
vriendschap (1)
vrijheid (19)
vrouwen (11)
welzijn (14)
wereld (26)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (33)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3489):

Van tragisch slachtoffer tot bizar sekssymbool

(voor Victor Noir (1848 - 1870))

Jij bent geboren op 27 juli 1848 in Attigny, in de Vogezen. Jouw vader Yvan Saumon, die ook in Attigny was geboren, was een Joodse schoenmaker, die zich tot het rooms-katholicisme had bekeerd. Jij was een journalist, die zijn moeder's naam als pseudoniem gebruikte. Je verhuisde naar Parijs, waar je een leerling-journalist voor de krant 'La Marseillaise' werd, eigendom van en gemaakt door de politicus Victor Henri Rochefort, markies de Rochefort-Luçay (1831 - 1913).

De vader van Victor Henri was de edelman Edmond Rochefort, was een schrijver en zijn moeder was een Republikeinse. Hij was een klerk bij Hôtel de Ville en een medewerker van de krant 'Le Figaro', die in 1826 was opgericht. Een aantal van zijn artikelen brachten hem in conflict met de autoriteiten, waardoor hij ontslagen werd. Hij begon zijn eigen krant 'La Lanterne', wat na de elfde publicatie in beslag werd genomen. Hij kreeg een boete van 10.000 franc en een jaar gevangenisstraf. Daarna publiceerde hij vanuit Brussel en werden zijn werken Frankrijk binnen gesmokkeld. Hij duelleerde o.a. met Paul de Cassagnac over een artikel over Jeanne d'Arc. Op 19 december 1869 publiceerde hij voor het eerst zijn krant 'La Marseillaise' in La Villette, Parijs.

Dit was jouw zoveelste aanval op het Tweede Franse Keizerrijk, het regime van Napoleon Bonaparte III (1808 - 1873). Naast jou werd de krant beschreven door de politicus/journalist/vertaler Paschalis Grousset, de anarchist/schrijver/beeldhouwer/theosoof Arthur Arnould, die in 1890 met de schilderes Delphine de Cool trouwde, de schrijver/revolutionaire leider Gustave Flourens, die op zijn 32-ste door kapitein Jean-Marc Démaret is vermoord, terwijl hij ongewapend was, en de schrijver/journalist Jules Vallès, die met de schrijver Hector Malot bevriend was, beroemd vanwege zijn roman 'Sans Famille' (Alleen op de wereld) uit 1878.

Via Hector Malot kreeg Jules Vallès een baan in het stadhuis en kenterde zijn armoede. Paul Verlaine werkte ook in het stadhuis. Zijn vader had hem in een psychiatrische instelling in Nantes gestopt, maar na een paar maanden wist hij met de hulp van zijn vriend Antoine Arnould te ontsnappen. In december 1869 ontstond er een fikse ruzie tussen twee Corsicaanse kranten, de radicale 'La Revanche' en de loyalistische 'L'Avenir de la Corse'. 'La Revanche' was vanuit de verte geïnspireerd door Paschalis Grousset. Deze krant schold Napoleon III uit en op 30 december 1869 publiceerde 'L'Avenir' een brief van prins Pierre Napoleon Bonaparte, de neef van keizer Napoleon III, waarin hij de medewerkers van 'La Revanche' lafaards en verraders noemde. Grousset was woest en 'La Marsaillaise' gaf een intense steun aan 'La Revanche'.

In een brief van 9 januari 1870 van prins Pierre aan Victor Henri Rochefort daagt hij Victor uit om bij hem langs te komen op 59, rue d'Auteuil. Op 10 januari 1870 stuurde Grousset Ulrich de Fonvielle en jou naar het huis van prins Pierre om met hem te duelleren, want Pierre wilde de zogenaamde goede naam van zijn familie verdedigen. Iedereen had een revolver op zak. Pierre weigerde eerst met ondergeschikten te duelleren, want hij wilde echt de grote baas Rochefort treffen. Jij zei, dat je solidair met Rochefort was en je sloeg Pierre in zijn gezicht, waardoor hij geen seconde aarzelde en jou heeft doodgeschoten. Jij werd 21 jaar en jij bent herbegraven in Père-Lachaise, met een levensgroot, bronzen standbeeld (ligbeeld) van de hoogst briljante beeldhouwer Jules Dalou.

Jouw grafmonument werd voor veel vrouwen een symbool van vruchtbaarheid. Wanneer een vrouw een bloem in jouw hoed stopt, jouw lippen kust en wrijft over de bolling in jouw kruis, dan zal haar vruchtbaarheid toenemen, ze zal een heerlijk seksleven krijgen en soms zelfs binnen een jaar een echtgenoot. Het kruisgebied van het beeld is dan ook zichtbaar versleten door wrijvingen van bijgelovige vrouwen. In 2004 werd er een hek rondom gebouwd, maar door de protesten van Parijse vrouwen werd dat hek al snel verwijderd.

Schrijver: Joanan Goddess Namaste, 11-03-2019



Geplaatst in de categorie: idool

Deze inzending is 20 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)