Alle inzendingen over Weer te overhaastig

Ze zit met een grote blokkade uit haar jeugd of uit een vorig leven, wat alles steeds weer verpest, waardoor ze bij alles (dus ook in onze liefdesband) steeds weer afhaakt. Onmacht. 'Maak me dan dood!', zei ze opeens. Ik kreeg toen echt argwaan. 'Ik ben geestelijk doodgemaakt door jou!', zei ze.…

Veel van wat we gisteren en vandaag hebben opgehemeld, zal morgen al een roemloze en overhaaste begrafenis hebben gehad.…

gestager Zachtjes aan krijg je weer moed Het kabbelende water doet je goed Je blik wordt weer helder gericht Het water toont je een ander gezicht Je kunt alles weer duidelijk plaatsen Weet dat je niets hoeft te overhaasten Je staat op en loopt er vandaan Wetende dat het altijd zal blijven bestaan Het water zal er altijd voor je zijn Wachtend…

De Heineken-ontvoerder blijft verrassen Na jaren in de bak in Paraguay Maakte hij ineens een ommezwaai En wil nu snel naar Holland terugverkassen Wat mensen al niet overhaast beslissen Om de Idols-uitslag niet te hoeven missen…

Al te snel en overhaast en zonder de eenzaamheid van de oude dame voldoende en naar behoren te honoreren en zonder daaraan voldoende tegemoet te komen nam ik dan weer afscheid.…

Voorzichtig schenk ik koffie op niet overhaast en niet te traag maar in het juiste tempo. ----------------------------------------------------- Uit: 'Een zachte, wrede, okerbruine dood', 1975.…

Ergens te midden het beklemmende woud van z'n geest verdampte de euforie z'n passie Trompetgeschal kondigde voorheen 'n overhaast vertrek tegenstrijdig aan 'n schaduw is het tastbaarst van zo'n weggeblazen herinnering 'n Klaterende golf van gestolde chemie barst middendoor op z'n slippende verstomming en al lachend beschreit…

je schemerde verdriet je smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze want hij gebiedt…

In plaats daarvan word ik weldra rentmeester van tachtig jaar verwaarloosde belangen en ruzies: geen thaler die Rimbaud de voorouders van mijn huishouding nog verschuldigd was op het moment van zijn overhaaste vertrek, is vergeten of afgeschreven.…

Sta open voor problemen van een naaste hou het gemak laat niets overhaasten. Als iedereen zo zou denken hoefden we met kerst niet zoveel te schenken! Dan was alles in harmonie en vrede en elke dag was een beetje Kerst.…

krijste zij getergd naar beneden wat voor de bliksem is dat nu allemaal Reeds twee eeuwen lang het maakt haar vreselijk bang genegeerd men hoorde haar niet al stortte zij kokende tranen van verdriet Duizenden gematigde eeuwen lang in tijd verhalend de uitgestippelde gang schreed het voort in progressie gepast nu ontwikkeld alles overhaast…

Voorwendend dat ik mij niet goed voelde, nam ik overhaast afscheid, de terugreis aanvaardend in de voorthobbelende bus van "Arriva",,,,,,,…

Maar ook al mist het aan de grond, ijzelt het fors en vriezen alle wegen op, als zij van het weer bericht met haar warme mond, begint de dooi en komen de bloemen uit de knop.…

De tijd is niet terug te draaien je wilt doorgaan waar het eens is verstomd, herinneringen vervagen langzaam tot het opeens weer tot leven komt.…

Ach Nederland met je jaargetijden Waar waaiende wolken de zon bevrijden Waar regen klettert tegen ramen Waar donder en bliksem regeren samen Waar stormen razen over het land Waar kinderen schaatsen hand in hand Waar stranden gevuld zijn met mensen Ik zou me geen ander weer willen wensen Dan het weer dat ik hier ontmoet Want juist…

Op dagen zoals dit - zonnig met mentale wolken - Wil ik een weerman Met een accurate voorspelling Van de lokale bui Boven mijn hoofd…

Dan is het spontane er voor een groot deel al weer vanaf. Als het die ene keer per jaar dan toch niet anders kan, dan moet de beslissing om het te doen pas zo laat mogelijk op de dag vallen. Niets is zo vervelend als ruim van tevoren al weten dat je gaat barbecuen.…

De daaropvolgende september is dan misschien ook nog warm, maar oktober wordt dan tenminste weer een echte herfstmaand. Om te voorkomen dat de lente nog vroeger begint, slaan we januari voortaan over, dat is toch al de saaiste maand van het jaar. De kalender klopt dan tenminste weer een beetje met de kortere winter. ’t Is maar een ideetje.…

Hoe is het toch mogelijk dat het weer zo'n invloed heeft op het menselijk gedrag.…

't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te droog, te warm te koud en dan ook nog onweer. Bliksemflitsen schieten door 't wolkendek heen, de donder volgt er vlak bovenop, wat een geweld daarboven, maar weet je, ook dat... houdt vanzelf op!…

Dan is ook dat weer weer niet goed…

bemin jij onze taal zelfs het toetsenbord gaat dansen jij bespeelt het magistraal Al is jouw woordgebruik pover en klopt een zin soms niet toch is het nog niet over en weer druk ik op delete .....…

Het weer, altijd weer het weer. In de krant, op radio en t.v., ha daar is de weerman weer. Een klant tegen de chauffeur: "meneer het regent weer", "ja mevrouw nu weet ik het wel weer". Weer? blijf vandaag eens weg, dan kunnen we over je praten. Want morgen? Dan begint het allemaal weer.…

Wat in elk geval zonneklaar is, is dat het weer onze stemming ingrijpend, aangrijpend beïnvloedt. Het weerbarstige lied van Jacques Brel ‘mijn vlakke land’ verhaalt over de vier verschillende winden die alle een ander karakter hebben en een eigen invloed uitoefenen.…

Tjonge jonge wat wordt er weer gemopperd en geklaagd. De Rijn gaat een heel stuk boven NAP, ofwel: mensen gaan er met natte voeten lopen, tenzij ze kaplaarzen aanhebben...…

De kinderen nog uitbundig in hun overhaaste jeugd, een kalme trots neemt later de plaats van levensvreugd. Ook een gebondenheid, en een besef van dood. Alles gaat, en keert terug. De zon, de zee, ‘t seizoen, de mensenhand om op ‘t land gestaag het werk te doen, de prijs voor het bestaan betaald in kerk en watersnood.…

Foppe schrijft met kerstvakantie zijn indiememoires en maakt een boekje en vergeet het mislukte avontuur maar snel weer maar kijkt naar de gevolgen van de vulkaan en die vallen zoals altijd mee en hij wil maar niet weer terug want kijk maar hoe tilburg is afgelopen en hij is weer blij dat hij terug is maar het was de mooiste tijd van zijn leven hoe…

De jeugdziekten ontgroeien zonder te overhaasten…..en ja hoor, opeens vult mijn scherm zich weer met de vertrouwde kleuren waar ik dagelijks wel enkele ogenblikken vertoef, ik klik een pagina open en begin te lezen….. ‘De internetstoring is opgelost,’ zegt mijn vriendin, en pas dan besef ik ten volle dat ik gewoonweg aan het dagdromen was.…

Een troosteloze dag die- je eigenlijk alleen op kunt leuken als je een goede hobby hebt als je jezelf dus niet hoeft te vervelen, tenzij: je eruit moet maar dat was hier dus niet het geval…het weer is depri.…

...waar ik graag kom sinds jij een bord met felle kleuren langs mijn hoofd tegen de muur op smeet en alles wild ging geuren Net als een bed een mens opeet nam zweet het van ons over het druppelde in stukjes pijn en geluk langs mijn haren op je wangen uit je knieholten in mijn handen het scheurde uit mijn hart in jouw armen en jij voelde…