Alle inzendingen over acceptatie

geweest Acceptatie, toen ik je ogen sloot…

Mocht het ooit zover nog komen dat ik al mijn gasten welkom heet dan zou grijs mijn wereld kleuren zonder zwart of wit stramien geen gast zou mij bevreemden hun dossiers zijn mij bekend ik zou ze als mijn minnaars nemen in stil geborgen samenzijn…

Over acceptatie valt veel te leren Ethiek in een vreemde wereld Waar democratie in zit bekneld Kunnen wij minachting nog keren!?…

Brandende liefde of een koekoeksbloem Jou zien heeft mij behekst in al mijn laffe, losse delen die op hun beurt heel relaxed opgaan in de talloos velen die ik had kunnen zijn en nooit geworden schijn maar die ik wel kan spelen Jij zult je nooit hoeven te vervelen zolang mijn ik jou gerieft Neem mij altijd asjeblieft zoals…

Acceptatie van het niet-haalbare, creëert de mogelijkheid tot hervinden van geluk binnen de grenzen van hetgeen wél bereikbaar is.…

Mooi woon je hier pap in dat bos Toe laat mijn hand eens los Dat staat zo kinderachtig Ik was de sterkste van de klas Toen Sidney er niet was Die Surinamer van 1.80 Opa heeft mij een fiets beloofd Wat heeft die man daar een raar hoofd Heeft die zijn kinderen ook geslagen Weet je pap een nieuwe fiets Voor mijn verjaardag vind ik niets Ik…

De opkomst van het handsfree mobiel bellen in het openbaar heeft een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de maatschappelijke acceptatie van de in zichzelf pratende psychiatrische patiënt.…

Uit de reacties van mensen wanneer ze horen dat je psycholoog bent, blijkt dat de acceptatie van psychisch lijden en psychische stoornissen in de samenleving nog ver weg is.…

De erkenning, de acceptatie laten het lot in alle rust en stilte gelden. Het is in de liefde dat men mij enkel zal kunnen erkennen.…

Als een door zelfoverschatting ontstane misser meteen goed raak is, dan wordt de omvang van de impact op mijn ego alleen maar verzacht door het tijdig kunnen relativeren van de situatie totdat de acceptatie is bereikt.…

Ogen als sterren vol vuur branden dwars door je ziel letters dansen woorden een chaos je bent boos machteloos.... hakken in het zand worden langzaam aan voetsporen vol vechtlust trots zie ik hoe jij je weg vindt in jouw leven met dyslexie…

de innerlijke kracht om in rust te zeggen dat wat je bezig houdt is een acceptatie van mij, voor jou diep van binnen sta ik aan het strand soms met woeste golven en soms slechts met de zon in mijn hand…

ieder mens is uniek dit maakt ons ondoorgrondelijk diep ieder leven dat ons is gegeven op onze eigen manier te beleven een eigen melodie met acceptatie en respect dan heb je de juiste stap gezet…

Dat levert, hoopt men, acceptatie op voor ieder kind dat nu afzijdig staat. Tommie zegt:”Kami is lief, poehee!” En Ieniemienie knuffelt haar voor twee.…

Vandaag is er een knuffeldemonstratie Als statement tegen homofoob geweld De tijdgeest lijkt alweer voorbij gesneld Aan ooit zo zwaar bevochten acceptatie De wijzers van de klok gaan toch zo vlug In weerwil van 't behaalde steeds meer terug…

Zolang mensen aanstoot nemen aan het hand in hand lopen van twee mannen of twee vrouwen, of een zoen tussen twee mensen van hetzelfde geslacht, is er nog geen sprake van echte acceptatie van homoseksuele en lesbische relaties.…

Dat kan alleen op wereldniveau en niet door een verbod maar door acceptatie, zoals die met alcohol ook plaats vindt. Door het stringente verbod begint de onderwereld langzaam maar zeker veel te veel door te dringen in de bovenwereld, wat op den duur fnuikend is voor een ordentelijke samenleving.…

Enkels in slingerplanten verward, door doorns geschraapte armen aan een brekend lijf Het steile pad te smal, stort uitgeplozen wortelwanden de afgrond in Diepte wenkt omhoog steelt tijdloos adem langzaam laat ze los en sterft de leegte in…

Daarbij zijn gezamenlijke raakpunten mooi meegenomen, maar is de acceptatie van de mate waarin men met elkaar verschilt een boeiende en wellicht de meest constante factor.…

In die acceptatie verschil ik van mening, al zijn dergelijke impressies altijd differentieel en een onderwerp van discussie.' 'Je bent literair aangelegd, zie ik,' zei Rob. 'Wie is je favoriete auteur?' 'Shakespeare,' zei Jack Relief zonder aarzelen. 'En na hem Thomas Hardy.' 'Hardy? O nee, nee. Te grimmig, te rustiek.…

Bij de Parijse bol (een traktatie voor een verjaardag) kwam het gesprek op de homo's en lesbo's en op hun zozeer gewenste hartelijke acceptatie te midden van ons.....…

(voor Frans Kellendonk (1951 - 1990)) Je werd geboren als Franciscus Gerardus Petrus op 7 januari 1951 in Nijmegen, op een bovenetage aan de Graafseweg 195. Je vader was de aannemer Gerardus Petrus Kellendonk en je moeder was Theodora Cillesen. Je was hun oudste zoon en je had drie jongere zussen. Vanaf je twaalfde ging je naar het Sint-Dominicuscollege…

Een meisje, dat vecht, dat zoekt, verlangt naar acceptatie. Voorzichtig heb ik dat in haar handen gelegd. Hé jij, Jij hebt het recht, om van binnen naar buiten te halen. Te laten zien wat er allemaal speelt. Voel je veilig hier in mijn armen. Elke stap ga ik met je mee. Ik wijk niet van je zijde.…

De gedachte dat je op vrouwen valt maakt je bang De gedachte geeft je een raar gevoel Een gevoel van angst Je weet dat je zo bent maar durft het niet te zien Je weet dat het niet normaal is De angst om niet geaccepteerd te worden Het verdringen Het ontkennen Het maakt je kapot Accepteren zoals je bent homoseksueel De gevoelens worden sterker…

‘Homojongere doet vaker suïcidepoging’ staat er in een krantenkop. Het artikel gaat over een boekje ‘Ik wou dat ik dood was’ met tips voor hulpverleners die te maken krijgen met jongeren met homoseksuele, biseksuele of transgendergevoelens. De kou slaat om mijn hart, er is toch wel iets veranderd in bijna dertig jaar? Voorzichtig verkenden ze het…

In een tijdloze ruimte Dat mijn leven heet Dwarrelen vragen Voor mijn ogen De vragen zijn niet te lezen Slechts gissen kan ik doen Ik leef alleen niet voor een antwoord Niet voor later en niet van toen Ik laat ze rustig dwarrelen Ze vallen zachtjes in het zand Langzaam stap ik er over heen Met overige woorden in mijn…

In het weiland aan de bosrand liepen een paar paarden en enkele ezels en pony’s. De trotse en gemoedelijke paarden hadden de ezels al helemaal geaccepteerd. Het zijn dan wel een beetje vreemde snuiters die hier ook niet helemaal thuis horen; maar goed, ondanks dat ze niet hinniken maar klagend balken en een eigenzinnig en vrij koppig karakter hebben…

Voor mij was Joep de de morele winnaar: levert geen medaille op maar wel erkenning en genoegdoening en acceptatie van de pech die iedereen kan overkomen...…

Laat nu zowel aanhangers en belijders van zowel het Christendom als de Islam, net als anders- en niet-gelovigen inzien dat er maar één weg is naar saamhorigheid, namelijk de Weg van Acceptatie. Zonder begrip geen kans en zonder kans geen acceptatie, is geen respect, is geen vrede.…

Acceptatie en begrip. Die maar gonst dus door mijn hoofd. Ben jij bereid alles of niets te geven? Kun jij genoegen nemen met maar half? Kan ik dat? Mijn veeleisendheid en mijn gehechtheid en mijn ziel en zaligheid? De wereld om ons heen is er nog niet klaar voor. Zijn wij er wel klaar voor? Laten we ons nu verleiden alleen het mooie te zien?…