Alle inzendingen over bed kraakte

In het huis Was de kamer Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde Het prikte aan mijn voeten Ik moest op blote voeten Zo voelde ik dat ik leefde In het huis Was de kamer Waar het bed kraakte als je ernaar keek De dekens een huis Een huis in een huis Mijn geheime hutje Buiten het huis Was de straat Waar stenen mij in verzoeking…

papier, wit als een maagd en jij die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid aanrandt zonder dat het bed kraakt, geen kussen dat zich verlegt om je woorden, verlegen word je ervan papier dat de namen vraagt voor witter, geen begin daarmee maak je, je geeft een plant water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten in de zee van een…

Het bed kraakt al lang niet door minnespel. De taal van liefde is niet meer te horen. Hun illusie spat uiteen als een luchtbel. Het is een ander die ze weer mogen bekoren. Al het opgebouwde, vervallen door verdeling. De liefde heeft de strijd glansrijk verloren...…

Toen ze in bed lagen hoorde Henk het bed van Carla kraken.…

Het toeval wil, dat ik niet zelf thuis ben, bij de eerste keer dat dit gebeurt, en zo nadat de monteurs (broekies met een boortol) geweest waren, verheugde ik me op het naar bed gaan! Ik stap in bed, krak, kraak kraak, krrrr, kijk verwonderd opzij naar mijn eega en zeg, wat hebben ze gedaan? Het kraakt nog meer!…

’s Winters nieuwe minnaar zuigt ochtendlicht deze kamer binnen zuchtend tussen bed en spiegel Dromen slapen in haar haren achteloos ontvangend kraakt het bed vol bloeiende jasmijn Gesuikerd smaakt zijn tong wellustig trillen geheimen loswekend uit haar stof Kietelende steelse toppen bedwelmen teder buik heupen dijen borsten Dwarrelende…

spring over het tuinhek mijn teerbeminde ik zie je zo graag zweven door de lucht je lange blonde haren even in de wolken even je glimlach in vogelvlucht je weet dat het stil en stiller werd het huis zuchtte, en kraakte alleen om jou en hoe koud de nachten zijn in een kil eenzaam bed ik lag als een lor dronken op de bank het verschil…

haren kraakten web brak verbleekte hangende kruinen van zee-anemonen oprukkende grijstonen in tranen in kastanjehulzen mijn kromgetrokken handen tussen je krachteloze tanden het slotaccoord van onze inspanning klonk als een verloren kroniek de bergen lagen geestesziek en comateus als lakens in ons verlaten bed we zaten aan weerszijden…

haar stofvod vlot over de spijlen van het bed het kleffe hout, de boord van de kleerkast ze wist de duimafdruk van de spiegel slaat geen muffe spleet, geen hoek over zij sluipt nederig op teenkussens maar het parket kraakt ze luistert naar de knagende worm genesteld in een gang in de schoorsteenmantel ze hinkt binnen de voegen van…

Ik pleeg zelfmoord door iets te wijd te gapen; het kraakt tot in de verste hoeken van mijn universum en ik val in duigen met een glimlach van oor tot oor.…

Behaaglijk kraakt elke tree: naar boven m'n kind en naar bed. En het bed, eens zo groot als een boot waar ik mij stuurman op wist, is nu zo groot als het is: een deken of aardappelkist. De golvende zee van destijds: een gebeitste vloer, 3 x 5.…

Want de voorrijkosten liegen er niet om en het eventuele manuur (of uren) die zijn ook niet mals, dus het simpele sommetje opgeteld zaten we er maar een paar honderd eurootjes naast voor wat betreft de aanschaf van een nieuw bed.…

en het tuinhek kraakt het kraakt tevreden alsof hij wist dat ik jou onder kersenbloesems of over pasgewassen kleren niet meer liefhad ik schrijf hennacirkels op je perkamenten huid blaas de zandkorrels van jouw wimpers toen zuchtte je diep en schoof de gele vlinderring om mijn vinger…

het huis telt de stappen en kraakt in zijn trappen op het slaan van de deur zit de tijdloze sleur het interieur heeft de geur van verleden een bank droomt gerieflijke plooien in liefde ontdooien gordijnen zijn zwaar van het lichten der jaren de muren bekrast en belast met herinnering thuis is vertrokken het huis…

De koning wankelt langs de bergkloof Hij grijnst de tanden bloot In de waan van zijn krom geloof In de afgrond lonkt het schroot Doof blijft hij als de troon kraakt Bijziend als lakeien op listen broeden En een kraai, de onheilsbode, waakt Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden Van een kantelend rijk Het kon niet anders dan zo gebeuren…

Hij neemt me In zijn armen Niet liefdevol Maar stevig Kraakt me Verbijsterd In de lengte Beneemt me Kortstondig de adem Stokt mijn ribben Bonkt mijn hart Zodat ik Als ik buiten Ga Niet gebroken ben Maar rechtop Loop Met mijn hoofd In de wolken De afspraak Voor volgende week In ons beider agenda.…

in dat heerlijk warme bed van mij…

Het is mij een droom te ontwaken door een hand op het haar en de slapen en de streling van zaaien en rapen meer dromen te voelen maken; hoor in het omhullend geruis van een adem de zee, de wind op een lang, leeg strand, en een kind ver van het ouderlijk huis - Zij vroeg mij waar we nu waren. Het was herfst in mijn droom en ook buiten…

De liefde maakt een klein bed groot.…

oprollend zich de slaap gevat met opgetrokken knieën, het hoofd in tussentijd gestoken door ontbrekend glas, gewikkeld in donkere vachten, geen gedachte die mij hier niet wiegt, in deze schemerzee ken ik mij pas, warm gevouwen deinend deint alles dubbel, ik lig er bijna ongeboren bij, dobber in eigen sop tot de dag er op volgt: 'goeiemorgen…

Ik ga naar bed Vol goede moed Ga liggen in het donker, lezen lukt me niet Knipper, mijn wangen worden nat Tranen beginnen te stromen Zonder dat ik er erg in had Ik ga uit bed Vol goede moed Neem vrij, werken lukt me niet Knipper, mascarastrepen op mijn huid Tranen beginnen te stromen Zonder enige vorm van geluid…

En we vonden dat 't zonde was naar bed te gaan, dat een mens eigenlijk altijd op moest kunnen blijven.…

Je krijgt daar koffie met een broodje en een warm bed voor de nacht daarna zijn het weer de straten en vooral de kou die op je wacht.…

Wij nemen nooit een bank Wij nemen nooit een bed met steeds een ander kussen Hij had het haar verteld dat het niets voorstelde en natuurlijk had hij spijt…

schichtig bos tot waar laat nachtlicht weerkaatst op helder stil water Ik kniel Bij vingerraking verschijnt een rimpel breekt maanlicht Sterren knipogen Een uil roept kikkers kwaken natuur lijkt te ontwaken met de ochtend in zicht Probeer in wankel evenwicht weer op te staan Verlies grip en plof pardoes naast het bed…

(Hekel is een fantasie figuurtje van 25 centimeter groot, die mij bij het overzicht en de relativiteit houdt) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed.…

HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed. Nadat hij zich uitgebreid genesteld heeft fluistert het wezentje: "Het is hier net zo warm als in een theemuts" "Mmmmmm mmm.......", pleegt Mooie Vrouw te kraken.…

De lengte van een sterfbed is omgekeerd evenredig met de breedte van het leven.…

Maar je wist niet beter, zag er tegenop om in je koude kamer, in een zo mogelijk nog kouder bed te moeten stappen en als het dan eenmaal 's nachts vroor dat het kraakte en je deed de gordijnen open, tja, dan zag je dus helemaal niks hè?…

ik heb het reuze naar m'n zin lig in bed, verroer geen vin laat de wereld verder draaien ik haal haar strakjes wel weer in…