Alle inzendingen over begraafplaats

De vijver ligt doodstil over het water trekt een laatste rimpeling De bomen staan roerloos door de toppen gaat een zachte fluistering Een bleke zon klimt traag de nevel in en wordt zo herinnering…

Een rondje begraafplaats met Bezoekjes aan graven, Niet slechts een of twee.…

De kraaien die de kist van Emile van Moerkerken droegen konden diens graf niet vinden en bleven met de kist op de schouders door de regen sjouwen over de begraafplaats.…

Het was de mij bekende begraafplaats. Daar was ik vorige week nog geweest om afscheid te nemen van een vriend. Het was nu echt donker geworden, maar tussen de snel voorbij drijvende wolken kwam de volle maan tevoorschijn. Een zee van licht zag ik af en toe over de begraafplaats. Mijn hart klopte in mijn keel.…

't Is hier zo rustig en ik duw het zware hek dat toegang biedt tot de begraafplaats langzaam open Terwijl het piept, zoals altijd in zijn roestige scharnieren hou ik mijn adem in om de rust hier van tevoren voor hen niet te verstoren Want jong en oud hebben hier elkaar gevonden Arm en rijk liggen hier vredig naast elkaar Geluk en…

Knerpend grintpad koud en kil Marmeren stenen verweerd en stil Treurwilgen langs een groene heg Gestorven geliefden voor altijd weg Rouwende mensen geheel ontdaan Gebogen hoofden de ogen betraand Eind van een leven het aardse bestaan Alles voorbij waarom moest het zo gaan Eeuwige rustplaats wachtend op niets een laatste groet of is er toch…

Gekrulde gietijzerhekken scheiden de dijk van de stiltetuin betonnen zerken vormen bolwerken. verweerd door indrukken van tijd getuigen zij overwoekerd als blikvangers waaronder eeuwigheid begraven ligt Ik dwaal bitterzoet in gedachten terug naar mijn overleden ouders de wilg treurt, als ik gebogen nader de reikhalzende Kraaien…

Stil geleden leed fluisterstemmen dragen het over grafheuvels.…

De begraafplaats, vandaag was ik er weer even. Het viel mij op dat men door de grootte van de steen probeert aan te geven, hoe belangrijk deze persoon was in het leven. Met dode stenen wil men bereiken, dat iedereen met ontzag naar de steen zal kijken. Kleur uw leven prachtig in, na de dood heeft het geen zin!…

De mannetjes die hier wat werken doen alles maar op hun gemak, ze harken de paden en perken en scheren de sierheesters strak. Ze weten van elk van de zerken het nummer, de rij en het vak; ze zouden het zeker bemerken wanneer er een dode ontbrak. Dat zal ook wel nooit meer gebeuren. De mannetjes kennen hun plicht, het hek met de ijzeren…

serene stilte Het leven hebben zij doorgegeven Nu begraven in een zwarte kilte De wind ruist door de bomen Als ik wandel in het verleden Op de stenen lees ik hun namen In dit graf gingen zij naar beneden Geslachten die mij zijn voorgegaan Hebben nu deze rustieke plaats De dood heeft hun allen opgehaald Mogen zij allen rusten op deze begraafplaats…

Ik hoef hier niet te zoeken naar een plek waar ik mijn eend kan parkeren. Er is niets. Ik krijg een beetje pijn in mijn onderbuik en voel een spons in mijn hoofd. Zelfs het geluid van mijn portier als ik deze dichtgooi, klinkt hier anders. Een beetje dof. Het is vroeg en toch voelt het alsof de klok vier uur terug is gezet in plaats van één. Ik bedenk…

De dood heeft zich al aangekondigd en deze heeft zijn schaduw vooruitgeworpen maar zij is niet bang; nooit is zij bang. Zij heeft de zwarte lijkwade al gehaakt die haar lichaam zal moeten omhullen in de kist en ze is al gaan kijken op de natuurbegraafplaats waar de vogeltjes kwinkeleren en waar de oude eiken zich verheffen. Daar wil zij liggen. Zij…

op de draagwijdte van de wind jagen ze aan - zwart gevleugeld - rond de marmeren zerken waar –ironie – de rouwvliegen dansen o bibio marci het zwerk heeft dat speciale blauw dat alleen bij nachten hoort en in het nabije dwarrelen bladeren in het zachte schijnselwit boven leemte van het kiezelpad verzwijgt de muur -met daarachter…

't Bleef die dag somber zei de weerman op tv, de mist zo dicht, 't was bijna regen. Ik schreed met het doorweekte volk mee, geen woord teveel, er werd vooral gezwegen. Op 't kerkhof begraaft men niet overdekt, Bij regen houden de dames de parapluies omhoog, met het vocht dat uit de herenhoeden lekt blijft op een begrafenis niet veel droog…

Het was de mij bekende begraafplaats. Daar was ik vorige week nog geweest om afscheid te nemen van een vriend. Het was nu echt donker geworden, maar tussen de snel voorbij drijvende wolken kwam de volle maan tevoorschijn. Een zee van licht zag ik af en toe over de begraafplaats. Bang was ik niet.…

Drie van die kerels gingen stomdronken op de bakfiets liggen en de anderen duwden de bakfiets luid joelend richting begraafplaats. Het lijk werd achtergelaten onder het biljart. Pas op de begraafplaats ontdekten ze, dat ze Henk hadden vergeten.…

Borne (28-8-2019) Konijnenplaag op de begraafplaats. Goddank tóch nog een beetje leven.…

Het was nodig, heel erg nodig en dus togen dochter, kleindochter en ikzelf naar de begraafplaats!…

Bij het verlaten van de begraafplaats kijk ik nog één keer om naar het ontzielde skelet van de boom. Mijn hart huilt.…

weer de bocht gemist in het rechtdoor rijden iemand maakt een kruis de klok slaat twee er ontbreekt een hek op de begraafplaats graven mollen de graven vrij…

De viering van de 75e verjaardag van de begraafplaats is ook iets bijzonders. De begraafplaats kenmerkt zich door het vrije karakter, bijna alles is toegestaan, je vindt er dan ook een bushalte, een Ajax-vlag en al zou je de voorkant van een auto als grafzerk willen dan denk ik dat ze geen bezwaar zullen maken.…

De begraafplaats ligt langs mijn looproute, het is makkelijk om een extra ommetje te maken. Ik kom hier met enige regelmaat, maar nooit in het donker. De naam van mijn moeder met haar geboortedatum en sterfdatum zijn ondanks de duisternis goed te lezen. Het lantaarntje voor het kind dat naast haar ligt geeft voldoende licht.…

Toen had ik geluk, want ik kwam uit op de mij bekende begraafplaats. Daar zag ik hier en daar een lichtje op een graf en gelukkig was het onweer opgehouden. De maan kwam tevoorschijn en ik kon alles goed zien, maar ineens struikelde ik over een steen en kwam te vallen.…

Maar je moet wel op tijd van huis, want de file, die staat niet alleen op de rijksweg hoor, nee die staat óók voor de poort van.....de begraafplaats van Crooswijk. Dag tante Mien.…

Mensen kunnen frank en vrij praten over dood, cremeren, begraven etc., maar om een wandeling op een begraafplaats te maken en iemand een microfoon onder zijn neus te duwen omdat ie een behoorlijke blunder had gemaakt dat was even andere koek.…

het kerkhof of, zoals u wilt, de begraafplaats, ligt er berustend bij de dag is sereen want iedereen die hier komt ervaart eindigheid de laatste tuin van mijn ouders hun graf is rijkelijk beplant geen steen ze zullen ervoor moeten bloeien…

een blikvanger in de achtiende divisie van begraafplaats Montmartre als een vorm van ontkenning staat zij daar 'herrezen' uit een zee van bloemen die tot jaren na haar dood nog dagelijks door bewonderaars worden bijgezet…

Kinderen mogen van hem spelen op de begraafplaats naast zijn huis of mogen daar stil zijn en bloemen neerleggen op de graven en mogen de volgende dag op school zeggen: 'Luister, gisteren legde ik bloemen neer op het graf van je oma.' Huis bij de rivier.…

Twee van die kerels gingen dronken op de bakfiets liggen en de anderen duwden de bakfiets luid joelend richting begraafplaats. Het lijk was achtergelaten onder het biljart. Pas op de begraafplaats ontdekten ze, dat ze oom Henk hadden vergeten.…