start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5181):

Plotseling zag ik een schim

Op een warme zomeravond ging ik een wandeling maken in het bos achter mijn huis. Toen ik daar een behoorlijk eind had gelopen hoorde ik gerommel in de verte en besloot terug te gaan. Pikdonker werd het en ik zag geen hand voor ogen en het begon hevig te onweren. Ik werd kletsnat. Ik werd kwaad tegen mijzelf, welke eikel gaat er nou wandelen in een donker bos, zonder telefoon en eten als je bejaard bent en suikerziekte heeft. Het kon me niet meer schelen, dood ga je toch een keer.

Ik sukkelde maar verder, doodmoe was ik geworden. Opeens zag ik een open ruimte voor me met hier en daar lichtjes en toen wist ik waar ik was. Het was de mij bekende begraafplaats. Daar was ik vorige week nog geweest om afscheid te nemen van een vriend. Het was nu echt donker geworden, maar tussen de snel voorbij drijvende wolken kwam de volle maan tevoorschijn. Een zee van licht zag ik af en toe over de begraafplaats. Bang was ik niet.

Opeens kreeg ik het wel benauwd, want toen ik bij de plek kwam waar Joop begraven was, zag ik hem als een schim uit het graf opstijgen en hoorde ik hem zeggen:
''Bedankt Kees, voor je mooie bloemen'', en hij daalde weer neder in zijn graf. Verbijsterd was ik, toch duidelijk gezien.

Zou ik gek zijn geworden, dacht ik.
Keihard riep ik nog:
''Beste Joop, je krijgt misschien het eeuwige leven van de Lieve Heer en hoop je straks te zien.''
Thuis gekomen heb ik gauw een warme douche genomen en een whisky gedronken en ik zat nog te bibberen in mijn fauteuil.

Schrijver: kees niesse, 08-02-2014


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 183 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Kees niesse
Datum:08-02-2014
Email:c.h.niesseatkpnplanet.nl
Bericht:Beste Joanan, ik wil je hierbij vriendelijk danken voor de reacties op mijn inzendingen. Ik ben er blij mee en ze zijn indringend.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:08-02-2014
Bericht:Je overleden vriend Joop heeft je daadwerkelijk willen bedanken voor je bloemen, synoniem voor je jarenlange, trouwe vriendschap. Wees niet bang en denk maar helemaal niet dat je gek bent geworden, want zulke geestverschijningen zijn wereldwijd schering en inslag en heel normaal. Het paranormale kan wel wat extra aandacht gebruiken. Het is juist de kunst om als zielen op aarde vlotjes in contact te zijn met zielen in het hiernamaals en andersom eveneens. Zo vervlakken we de kloof tussen het tijdelijke en het eeuwige. Eens, Kees, ben je zelf zo'n geestverschijning als wijlen Joop. En dat veel langer dan je aardse verschijning. Als ik dan getuige mag zijn van je schimmenspel, beloof je me dan dat we samen met een glas whisky klinken op onze mystieke overbrugging?...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)