Alle inzendingen over bestaansrecht

Een volk dat zijn grote dromen en idealen verliest, sterft uiteindelijk af, verliest zijn levensadem en bloed, verwordt na verloop van tijd tot een dodenschip dat alleen nog voortleeft in mythen en herinneringen.…

Het bestaansrecht van verschillende soorten media staat onder druk. Grote titels met “crisis” lezen, kijken en verkopen natuurlijk erg goed!? Dat is nog eens nieuws! Als het goed gelezen of bekeken wordt vergroot dit natuurlijk de omzet en kan het bestaansrecht van het medium worden verlengd. Waarom dan het nieuws niet wat aandikken?…

En ik ben nog een keer de gang gegaan, de gang die ik talloze malen ging destijds zo vol van vertrouwen, zozeer hopend op de bestendigheid, op de toekomst, die nu plotseling geen bestaansrecht meer heeft. Je bent gegaan, naar verre, onbestemde continenten en horizonten, voorgoed, voorgoed. Septemberregen tikt tegen mijn ramen.…

uitgesproken wordt, schijnt bestaansrecht te hebben of te verkrijgen. Mijn zware hoest trok altijd en overal de aandacht maar de vraag bleef of ik er blij mee moest zijn als er in de stadsbus opgemerkt werd: "Nog een nachtvorstje!" of "Steek er nog een op!". Was de belangstelling van wildvreemden gemeend?…

De wachtkamer van de Polikliniek Longgeneeskunde kan men wellicht vergelijken met een kapel, maar dan met een seculiere kapel als die tenminste bestaat of bestaansrecht heeft Hoe dit ook zij, de lichtval op de witgekalkte wanden is fraai en daarop neemt men silhouetten waar van boogvormige ramen In de wachtkamer is het op een winterse dag druk…

Hebben verandermanagers niet net als onderzoekers bestaansrecht onder de zon? Nu ben ik er uit. Een verandermanager begint bij de verkeerde waarde. De verandering is niet het begin, maar de reden van de verandering. Een verandermanager heeft dus alleen bestaansrecht als anderen bepaald hebben dat verandering noodzakelijk is.…

Mijn verdriet was niet jouw verdriet; had het wel bestaansrecht voor jou? Vanavond heb ik je een brief geschreven die ik bij je bezorgd heb met daarin de woorden: "Ik wllde je trouwe wandelgenote zijn, al die 15 jaar. Waarom heb je me zo gekwetst?…

Ik heb paaseitjes voor hem gekocht; kleine eitjes, omhuld door een paars, glanzend papiertje en twee vrolijke paashazen, in cellofaan verpakt die als het ware al een voorbode vormen voor de naderende feestdagen en die een opgewekte en onschuldige uitdrukking op hun gezichtjes dragen alsof onheil, ziekte en krankzinnigheid niet bestaan of bestaansrecht…

Gelijkheid en balans zijn twee woorden die bezig zijn hun bestaansrecht te verliezen. De vervanging van het alleenrecht komt er al aan. Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke. Dat is hun nieuwe naam. IKKE…

Alleen Mozart's klanken overbruggen de rivier van de tijd, alleen Mozart zal me nog in verbinding stellen met Zijn vurige, romantische hart, alsof aftakeling, ziekte, gruwelen en dood niet bestaan en nooit bestaansrecht hebben gehad in deze wereld.....…

soeplepels van mijn gezicht af te scheppen zijn geweest en zoiets is nu eenmaal in het menselijk verkeer kennelijk zo ultiem wenselijk; dit in tegenstelling tot de melancholie, angst, neerslachtigheid en wat dies meer zij die als een gemene, uiterst perfide en ongewenste ziekte weggemasseerd moeten worden alsof deze verschijnselen nauwelijks bestaansrecht…

Ik besluit een leugen te verkopen over de trouwe, warmhartige vriend die sinds lange jaren aan mijn zijde loopt, maar die in werkelijkheid niet bestaat of bestaansrecht heeft.....…

Alsof mijn wereld geen bestaansrecht heeft, alsof “mijn” doden, geen doden zijn. Mijn vrienden geen familie hebben, mijn geliefden nooit geboren zijn. Er is iets wat ik mijn leven lang heb moeten missen, en waar verwarring voor in de plaats kwam. Ik denk even dat het liedje weer opnieuw gaat beginnen, maar het is economisch nieuws.…

Alleen Mozarts klanken overbruggen de rivier van de tijd, alleen Mozart zal mij nog in verbinding stellen met Zijn vurige, romantische hart alsof aftakeling, ziekte, gruwelen en dood niet bestaan en nooit bestaansrecht hebben gehad in deze wereld.....…

De vier dagen tussen kerst en oudejaarsdag zijn voor mij de dagen met het minste bestaansrecht. Het zijn dagen die als een overgare kalkoen gevuld moeten worden met een smakeloze saus naar generaties-oud recept. Je kunt ze niet overslaan, ze zijn er, ze dringen zich op. Je moet ze uitzitten.…

De mensen die toch al amper rondkomen, worden volgend jaar nog eens extra gekort op hun bestaansrecht, terwijl de extreem rijken met rust gelaten worden.…

NL-Sport heeft het bestaansrecht allang verspeeld.…

Want een land waar de farmaceutische middelen vrijwel ongehinderd door wat voor overheid dan ook, de neuzen in worden gesnoven en waar een pedofiele politieke partij bestaansrecht krijgt via de rechter, heeft het volste recht om een fenomeen als de Taliban ondeugend te noemen en waar mogelijk uit te roeien. Nog meer geestig nieuws?…

Elk levend wezen speelt een rol in de schepping, al is het bestaansrecht van de roerdomp wel met een grote waas omringd. Hoemp Hoemp…

Het bestaan zelf heeft niet langer meer een bestaansrecht, het leven is niet langer meer een knipoog van een goede verstandhouding, en God, God heeft niet langer meer carte blanche, wat mij betreft. Maar ik fulmineer nu op anderen, terwijl ik het allemaal aan mezelf te danken heb.…

Noodzakelijkerwijs veroordeeld tot het laagste niveau van een "kunstzinnigheid" die niet meer bestaat of geen bestaansrecht meer heeft, stap ik over op een vaas, niet die met de bollingen en welvingen, maar de slanke, rechte, maar zelfs aan deze kan ik geen adequate uitbeelding verschaffen.…

Hij is niet alleen een vervangende vader, maar eveneens een ervaringsdeskundige op het gebied van leren beheersen om een plan bestaansrecht te verlenen. Zijn kennis met mijn vaardigheden smeden een betere wereld voor ons allen en het enige dat ik had te offeren was mijn ziek zijn.…

Alle frustratie is dan weg en een mens voelt zijn bestaansrecht weer. Sinds deze morgen weet ik dat ik aan de beterende hand ben, maar ik heb hier wel iets van geleerd. Voortaan ga ik goed nadenken als ik hoor dat er iemand ziek is, of ik iets kan doen. Al was het maar een boodschapje.…

Het publiek luistert eendrachtig alsof de muziek gelijkelijk hart en ziel aanspreekt, alsof onenigheden en ruzies niet meer bestaan; geen bestaansrecht meer hebben. De zaal buigt zich gefascineerd voor het genie van Mozart.…

Maar wat moeten wij met een iets dat geen bestaansrecht meer heeft? Iets dat alles dat riekt naar ‘artistiek’ heeft verloren, waar wij geen antwoord op hebben, en in een verleden heeft leren te schrijven? Niets konden wij. Wij hebben geen schuld.…

We delen de kerk met een verwarde in zichzelf pratende vrouw en hebben alle tijd om te twijfelen aan het bestaansrecht van deze bedevaartsplek. Het verhaal is dat hier resten van Maria Magdalena worden bewaard, overgebracht vanuit de Provence. Maar wat deed Maria in godsnaam in de Provence?…

Nu kom ik tegen wie ik heb verloochend, geen bestaansrecht heb gegund. Het is een klein meisje, dat aan jouw hand loopt, half achter je rug verscholen. Voor wie de wereld te snel gaat, die spreekt van de grote-mensen-wereld. Het is een meisje in het lichaam van een volwassen vrouw, uitgemergeld om te zijn, wie het nooit heeft kunnen zijn.…

De kop boven dit artikeltje toont aan dat er in de beleving van de schrijver twee soorten mensen bestaan: legale, bevoorrechte mensen die in het rijke, veilige en vrije Europa mogen wonen en een illegale soort die gedoogd wordt in het door oorlog, honger, armoede, ziekten en corruptie geteisterde reservaat dat Afrika heet, maar die geen bestaansrecht…

De kop boven dit artikeltje toont aan dat er in de beleving van de schrijver twee soorten mensen bestaan: legale, bevoorrechte mensen die in het rijke, veilige en vrije Europa mogen wonen en een illegale soort die gedoogd wordt in het door oorlog, honger, armoede, ziekten en corruptie geteisterde reservaat dat Afrika heet, maar die geen bestaansrecht…

Het boek ‘oorlogen en oceanen, een familiegeschiedenis’ is een beetje een boek op zoek naar bestaansrecht. Het begint met het leven van Bastiaan Jan Ader, de vader van de schrijver, een vader die door de Duitsers al was doodgeschoten, voordat de schrijver Erik Ader hem leerde kennen. Erik leerde zijn vader dan ook vooral kennen via zijn moeder.…