Alle inzendingen over blond

je strikt mij in het blonde vangnet van je gulle lach je verdrinkt mij in het blonde koren om je heen je lokt mij onweerstaanbaar in een gouden schrijn ik bedrink mij aan je ronde ogen van zeegroen en jasmijn ik wil je zoenen zoals de warme wind het welig graan…

Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen Zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen; Ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs, En 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen. - Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen Golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.…

wintertrui en scheuren kraken en snert dampt tussen mij en jou laat mij het genoegen smaken hier met al die schaatsende meiden waar wintertrui en scheuren kraken en snert naar binnen kan glijden en zij, zij liet mij het genoegen smaken met een pirouette duizend maal rond zij liet wintertrui en scheuren kraken mijn snertmeisje, winters blond…

Ze wás helemaal niet blond. Neemt u maar van mij aan: gewaterstofperoxideerde brunettes zijn levensgevaarlijk!…

Alleen de gedachte al dat Nederland niet zonder kabinet kán, doet Geert Wilders al de haren verbleken.…

de stengels als navelstrengen verbonden mer de zomeraarde wiegen ruizend ritselend de rijpheid van de korrels in de korenaren de molen scheert met zacht gezang van wind en zachte glans op wieken het kaf der blonde koppen van het koren en voorproeft de instroom van de oogst met ronde slagen het gulle graan tot meel vermalen voedend de…

Van overstromingen en andere natuurrampen, van dolgedraaide om zich heen schietende scholieren en opstanden horen we alles, tot in de kleinste details. Maar over de jaarlijks meer dan 100.000 omgekomen christenen blijft het akelig stil. Komt dat omdat de westerse media vrezen de gemoedsrust van hun lezers en kijkers te verstoren? Of vinden ze christenvervolgingen…

Het kwaad wordt steeds vaker stoer of normaal gevonden. In een uitzending van “Spuiten en slikken” beschouwen bekende Nederlanders – de rolmodellen van de huidige jeugd – verderfelijke zaken als drugs en consumptieseksualiteit als iets normaals, gaafs en cools. Het goede wordt tegenwoordig vaak afgedaan als achterhaald. Als morele onderdrukking.…

Er lijkt een soort twitterhooliganisme te zijn ontstaan waarin volstrekt normale, keurige mensen achter de bescherming van hun virtuele avatar helemaal losgaan.…

Heeft het liberalisme nog als uitgangspunt de vrijheid van het individu, de huidige seculiere liberale politieke partijen zijn juist extreem intolerant jegens alle minderheden die een andere moraal hebben dan zij. Politici en aanhangers van deze radicale levensbeschouwing willen religie uit de publieke ruimte verbannen.…

Droomt ge op uw sponde Reeds in vree, Of hoort ge, mijn blonde, Die org'lende bee? Steeds blijft uw wit gordijn gesloten; Geen schuchter handjen beurt het op; Toch zie 'k uw zoet gezichtjen scheemren, Zo rozig als een rozeknop.…

Ik moet droomloos geslapen hebben want toen ik wakker werd zag ik in het ochtendlicht mijn huid als fluweel. Op de gracht ben ik ‘s ochtends altijd bezweet, want ik droom wat af. Normaal weet men niet waarover die dromen dan gingen, maar ik kan altijd een nauwkeurig verslag geven van mijn nachtelijke beslommernissen. Nu was ik volledig ontspannen.…

Als ik namelijk aan dat woord denk, zie ik slanke blonde dames die té veel geld uitgeven in de PC Hooftstraat. In ieder geval geen spelersvrouwen die hun kinderen uit komen laten op het voetbalveld, omdat ze gewoonweg niks beters te doen hebben op zondagmiddag. Het is toch een vreemd iets, dat “voetbalvrouw” zijn.…

grienen het jonge kind met blonde krullen……

het puistje naast je linker tepel nestelt zich naast de nieuwe geur en de vreemde plooi in je nek drie zweetdruppeltjes liggen roerloos op je lip krijgsgevangen gemaakt door een leger blonde haartjes nooit geweten dat meisjes ook snurken.…

ik beschouw het gewoon als een straf,' zei de vrouw (ze was blond), 'het is écht ongezond, want ik flikker er telkens vanaf.'…

‘Blonde haren, blauwe ogen’, zong ik voor de spiegel, ‘ik ben een edelgermaan’. Ik was een tiener op zoek naar identiteit en de identiteit die ik vond, die bij mij hoorde, die was verschrikkelijk. Het lied dat ik zelf had gemaakt, kwam nooit verder dan die ene zin. Ik kwam toen nooit verder.…

grote ogen rond haren blond volle mond ogen zonnerond haren korenblond mond vol mond zo rond zo blond zo vol mond ogenrond okerblond kersenmond.…

Een lach, een klein stemmetje Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje Dartelen over het gras Springend in het leven Ik wou dat mama hier nog was Maar dat duurde maar zo even Een lach, een klein stemmetje Een sprong, blonde haartjes en een mooi klemmetje Zorgeloos door het leven Tot het moment van ontwaken Dan besef je je dat…

Half blond maar… in haar spiegel ontdekt ze foutjes ze stipt ze bij zonder glimlach geen glimp van emotie bijna stabiel ik begrijp daar kan ik nooit bij ga mijn weg waar zij nog blijft zitten volmaakt half blond maar… ook blij?…

In het grootste geheim werd de blonde prins geboren leeft in beveiligde schijn niets mag de toekomstige orde verstoren Hijzelf weet daarom niet wie hij werkelijk is geen mens ook die het ziet - bedekt met zwart vernis Ooit zal die dag toch komen dat hij zijn gezicht moet tonen zijn leger zal hem kronen en de nieuwe orde zal er komen…

Om het tij te keren, komt een auteur dan vaak met een 'deus ex machina'; in 'De kleine blonde dood' is dat het heengaan van 'de kleine blonde'. Na een onverwachte val van de trap komt Mickey in het ziekenhuis terecht.…

"Een meisje van zeventien jaar zal ik nooit meer worden", heb ik de blonde kapster verzekerd. "Voor mij is dat ook al elf jaar geleden", repliceerde ze. Het kan niet ontkend worden dat ze een paardenstaart van prachtig lang blond haar droeg die als het ware tegen haar gezicht aanleunde en die het voortreffelijk omlijstte.…

Veel blonde bijen gonsden zacht. Ik had viooltjes meegebracht. Veel jaren geleên, in 't blij getij, Bracht hij viooltjes mee voor mij.…

Je blonde haar Je blauwe ogen Hoe langer ik naar je staar Hoe meer ik voel Dat je me hebt bedrogen…

‘t Maakt jou niet uit jij dondersteen, jij kleine guit En ’s avonds zit ons kleine blonde bolletje achter de autoruit, dan zwaait ze als ze weer vertrekt; we zien al naar haar uit.…

Ik lig en luister in de wei- En boven mij de hemel, De grote, blauwe, blonde lucht, En boven mij een blonde vlieg, Die zweeft - en zingt - en zoemt- Weg! - en weerom! En zingt en zoemt,- En 'k luier-luister naar haar lied- Beduidt het iet-? Ik weet het niet.…

Ze dacht, dat het de blonde was, maar het was buurvrouw Carla.…

zacht zijn de sprookjes die ik schrijf vol blonde nimfen en donkerogen die voor je sloven ook jij gaat in die werkelijkheid geloven de gespierde borst een schouder om te toeven in rust van zekerheid warmte om te proeven ja, ben ik bij je in dat vreemde land en knijp je hand ik ben je prins geloof in zon en zee loop zachtjes…

woorden breken als ik schrijf, verliezen hun verband en onderscheid verspillen schaarse tijd letters zonder binding schikken zich in nieuw bevinden in een zin tot meer begrip als ik maar geen spelfout tik ik schrijf beelden maar het blond blijft warrig waaien je loop zegt onverwacht ik stop ook deze strofe is een strop ik wil je raken…