Alle inzendingen over cafe

Alleen al vanwege, hahahaha, dat café. We weten niet wat we zien. Perzische kleedjes, een Friese staartklok, oude prenten: het is alsof we de jaren vijftig binnenstappen. Hier hebben ze dan ook geen barman. Nee, hier tapt nog een kastelein - keurig in het pak gestoken.…

In het cafe waar de artiesten binnenzwerven zit hij alleen als een die zich verveelt wacht op een vrouw, de waarheid of zijn sterven hij zucht en mompelt buigt zijn hoofd reeds naar de grond waarin hij straks terecht zal komen hij zit te staren naar een tijd die was hij is een oude man dicht bij de dood.…

Waar, vlam-rood, rozen in de rooie zalen Bloeien in kronen en 't goud rommedomt, In spiegel-wanden duizendvoud weerómt, Komen we, nachtvolk, op het licht aandwalen. Dan in geroes van vele talen, In spraak-gewar dat Babylonisch gromt, We hurken om tafels, naar elkaar gekromd, Als om een vuur, doende ónze…

Het zal me een worst wezen dat de twee mannen in pak die komen binnenlopen morgen te laat zijn op hun werk, maar ik ben zo nieuwsgierig naar waar ze vandaan komen, wat ze hier doen, waar ze straks heen gaan en op welk kantoor ze morgenochtend eventueel met een kater aankomen. Waarschijnlijk zal het niet zo spannend zijn als ik zou willen, daarom…

Bij de haven aangekomen ga ik daar het café Havenzicht binnen,,,,ja een originele naam..en zet mij neer bij het raam om goed naar buiten te kijken en de schimmen van bootjes en de weinige mensen die passeren te kunnen zien. Ik was vanavond alleen in het café en bestelde mijn zo geliefde cappuccino.…

Waar gaat het allemaal over zo mijmerde ik altijd, als het ging over dingen als: zondagmiddag-eenzaamheid... Iedereen heeft ze toch, zo dacht ik altijd, familie en bekenden, toch slijt je heel wat tijd met volslagen onbekenden: zondagmiddag-eenzaamheid... Je komt ze tegen in de kroeg, op het terras, waar je dacht dat je de enige…

Hij had te veel gedronken. Erbarmen, hij dacht dat alles sprak. Kako- fonie, en voor wie, voor wie? Toen zag hij een hand, zo sierlijk over een glas gebogen... Meer wist hij niet, dan dat het pover was, en goed. Dat maakte hem nieuwsgierig. Hier paste iets. Dan toch een woord dat hij verdroeg? Daar hief zich de hand. Ach het was zij…

ach eerder de moeizame gang van werk en bed de uitgekauwde dagen de fantasie van een bord bruine bonen die deden mij de okerkleurige vloeistof beminnen spiedende ogen zien mij het sleuteltje van de globbebar hanteren, het stilzwijgen die karaf en glas doen rinkelen als dan net voor de slok een bitter ‘proost’ klinkt zo werd ik een cafebezoeker…

haar zonden pleit En als dat diepste verlangen Door verleiding wordt gevoed En verleiding door de zonde En gevolgen wordt beboet Als telkens wordt vergeten Dat de oorzaak van genot Niet smeult in onze mond En niet ligt op het schavot Dan is het ook misschien Helemaal geen gek idee Van tijd tot tijd te zoeken Naar een rokersvrij café…

De oude straat is niet erg breed, toch splijt de avondzon 'm in twee delen: links mag het licht de wand nog strelen, maar rechts is de nacht al compleet. Dat zie je vanuit de zuidkant, maar kom je uit 't noorden wellicht, valt het omgekeerde in het zicht. Doch da's poëtisch niet relevant, want wat het meest zichtbaar wordt is het verlichte…

In een café in de Jordaan was ik, waar een tot op de draad versleten man, met zijn hoofd op tafel, vredig sliep, naast een jukebox, die op topsterkte een twist voortbracht, waarop twee enigszins verwilderde jongelui en een vader met zijn hooguit vijfjarig dochtertje, aan het dansen waren met de hoekige armbewegingen, die mij altijd doen denken aan mensen…

Het verschilt echt van straat tot straat, sommige straten durf je amper door, we reden gisteren door een straat waar in de deuropening van het café op de hoek een ongeschoren persoon in een voormalig wit onderhemd tegen de deurpost leunde, compleet met sigaretje in de mond en een flesje bier in de hand.…

Nu weer door uitbaters van café's die een achterhoedegevecht leveren om het roken in openbare horecagelegenheden weer toe te staan. Als ze niet uitkijkt gaat TON zelf in rook op!…

Hotel de Zalm in Gouda, inmiddels verworden tot een doorsnee bruin café. Aan een vierkant bruin tafeltje, in een hoekje een beetje tegen de middagzon in te kijken. Voor me een glas Syrrah, rode wijn en een schaaltje olijven. Naast me een tweetal dames op leeftijd die, zoals alle dames, over iedereen spreken behalve over zichzelf.…

''Die dokter deugt niet, welke dokter geeft je het advies naar een café te gaan en je vol te gieten, hij is niet goed wijs.'' Op weg naar huis naderden ze het café van Rooie Bart. ''Kom op ouwe, we nemen er één, ik ben er nu aan toe'', en ze gingen samen aan de bar zitten.…

Mama ging nooit mee naar het café. Zij hield niet van die luidruchtige mannen, die soms handtastelijk werden en dan was het knokken geblazen. Moeder was een lieve vrouw en zei nooit veel. Ze deed het huishouden en verzorgde de kippen op het stukje land achter het huis. De was deed ze in een teil en liet het goed drogen op het gras.…

Drieëndertig jaar na dato vormt Café "Anvers" aan de Oude Markt te Tilburg een oase en pleisterplaats voor verliefde stellen, would-be en echte kunstenaars, opa's en oma's met kinderen en kleinkinderen en voor iedereen die houdt van de vermaarde tosti's die hier geserveerd worden.…

Zij: ''Die dokter deugt niet, welke dokter geeft je het advies naar een café te gaan en je vol te gieten, hij is niet goed wijs.'' Op weg naar huis naderde ze het café van Rooie Bart. ''Kom op ouwe, we nemen er één, ik ben er nu aan toe'', en ze gingen samen aan de bar zitten.…

Ik had me niet opgemaakt voor de gelegenheid en met mijn kleding kon niet geadverteerd worden in "Elle", "Cosmopolitan" of "Vogue" De korte afstand tussen onze ogen in het helverlichte café moeten hem overduidelijk mijn leeftijd getoond hebben die ruim twintig jaar hoger lag dan de zijne Zijn situatie was minder florissant dan mijn uiterlijk…

In het "Andante Café", een merkwaardige oase in de contreien van het Crematorium te Tilburg, waar het gezellig en sfeervol is, dat opgesierd wordt door allerlei leuke frutsels en fratsels op de tafeltjes en dat zozeer een tegenstelling vormt tot de zalen des doods en de macabere urnenvelden in de omgeving, waren op 14 mei een aantal slachtoffers en…

Het is wel opmerkelijk dat het publiek nu toestroomt; dat er geen vrije plaats is in het cafe. Leest men nu plotseling zo graag of is inderdaad de LocHal een veredeld café, een nieuw "rendez-vous" voor "Tout Tilbourg"?…

We bevinden ons in zijn favoriete café en ik verklaar hem dat ik hem op een voetstuk wil zetten als een heiligenbeeld en dienovereenkomstig als een heilige zal vereren. Zoveel eer acht hij ruimschoots overbodig en we bespreken onze ongetwijfeld toekomstige journalistieke carrière die nog in de kinderschoenen staat.…

Ik maakte op een avond in het café een man mee, die onafgebroken aan het woord was. Hij schepte erover op, dat hij alle staten van Noord-Amerika zonder hapering op kon noemen. Telkens als er nieuwe mensen aanschoven, deed hij het opnieuw.…

Twee enthousiaste jongemannen voorzagen ons van koffie in het "Bruin Café" van Woonzorcentrum "De Heikant" waar een juke-box aan de vijftiger jaren van de vorige eeuw herinnert maar waar overigens het onbarmhartige en onheilspellende regime van ziekte en dood onverminderd heerst en toeslaat zonder aanzien des persoons,,,, Toen ik naar huis ging zag…

Ze keek naar het café en stopte voor de deur en zette haar fiets tegen de stenen muur. Ik dacht die komt zeker wat vragen. Ze kwam het café binnen en vroeg aan de barman of hier in het dorp een hotel was. Helaas niet, antwoordde hij. Het dichtste bij is Assen, maar zeker nog tien kilometer fietsen.…

winters mooiste plekken weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken de weg naar de voordeur was haar lang genoeg we zagen de rietganzen aan de rivier en keerden terug. het was nog vroeg in het huiskamercafé waren ze de tafels aan het dekken wij aten. ook voor het hondje was er worst genoeg weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken…

Het is wel opmerkelijk dat het publiek nu toestroomt en dat de honderdduizendste bezoeker is geteld, en dat er geen vrije plaats is in het café. Leest men nu plotseling zo graag of is inderdaad de LocHal een veredeld café, een nieuw rendez-vous voor "Tout Tilbourg"?…

Op het Pieter Vreedeplein staan frisgroene palmen die breed uitwaaieren en die doen vermoeden dat hier de tropen regeren. We beleven echter een bij uitstek Nederlands voorjaar en regenbuien dalen op ons neer. De commercie viert hoogtij op het plein en men doet zijn best bij "Brownies and Downies" waar we afgesproken hebben. Mijn vriend verkruimelt…

Het interieur van Café-Restaurant "De Katterug" heeft een nieuwe aankleding gekregen. Banken met gecapitonneerde bruine stof tegen de wand; daarboven grote, ronde, mooie spiegels; lampen met spiraalvormig licht dat kronkelend "ontsnapt" aan de plafonniers. Het is hier goed toeven bij een glas Earl Grey thee en appelgebak met slagroom.…

Een gezellig café, gelardeerd met kroonluchters met kelkvormige lampjes, verwelkomde ons. In de avond loodste onze chauffeur ons busje door de landerijen. De hemel was blauw en oranje en de zwarte runderen hadden in hun stallen een onderdak gevonden voor de nacht.…