Alle inzendingen over dag-dagelijks

De ontdekking van de computer betekende voor de mensheid een grote sprong vooruit, maar daar merkt men in het dagelijkse leven weinig van.…

De dagen daarna zakte ik weg in slapeloze nachten, er was zelfs geen wachten ... Telkens hoor ik jouw zinnen weer in het fluisterende roepen, in die zachte schreeuw en voel ik terug hoe mijn lijf verstarde en mijn hart verhardde, toen de deur werd dichtgedaan...! Gegrepen uit het dag-dagelijkse leven.…

het snelle leven van zwellingen en groeven karikaturen…

Ik vind het interessant als het dagelijks leven kantelt.…

omdraaien, zien hoe ze terugkeert naar het huis en de kinderen en vlak voor de drempel omkijkt en een gebaar van haast maakt alsof er wordt gewacht verlangen en verlies samen komen zonder bloedbad, maar met zachtheid het hart triest gestemd, opgewekt slaat zodra een merel zijn rollertjes maakt geen weg terug dan zo weg te gaan om te blijven…

Man kijkt naar vrouw, vrouw let op kind, kind ziet de hond, hond kijkt naar kat, kat loert op muis, muis kijkt naar brood. Brood ziet de muis, muis kijkt naar kat, kat let op hond, hond ziet het kind, kind kijkt naar vrouw, vrouw ziet de man. ------------------------------------------------------- *) Zo is het leven uit: 'Dat…

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit verstoten. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -…

Veel mensen beschouwen het dagelijks leven als exacte wetenschap: ze zoeken naar het enig juiste antwoord. In realiteit benaderen meerdere antwoorden de werkelijkheid.…

Hoe snel ben ik die doden ook vergeten voortdurend druk met eigen dagelijks gevaar.…

(tegen etenstijd) Hij: Zal ik wat te eten klaarmaken? Heb je honger? Zij: Ik hou niet van wat.. Hij: Hoe bedoel je? Zij: Ik hou niet van wát.. Hij: Íets dan? Zij: Heb ik nog nooit gehad.. Hij: Maar ik was niet van plan.. Zij: Alle eetlust vergaat me bij zo’n opmerking van jou.. Hij: Ik bood alleen maar aan om te gaan koken.. Zij: Ja, maar…

In het voorbijgaan de lakens rechttrekken, eten. De trap aflopen, en passant de tong uitsteken tegen een beeld dat nog ongebakken op tafel staat. Groente zaaien, een kind verwekken, en passant de braam opbinden en vertrekken. In het voorbijgaan Je uitrekken. Voor de spiegel je borsten betasten op harde plekken. Herinneringen tot leven wekken…

nog bruikbare stukken en herbegin te bouwen zonodig elke dag opnieuw ik laat me niet klein krijgen…

ik denk aan die deur telkens dezelfde deur en aan jouw hand die koele stilte over drempels draagt in elk nalatend sterfgebaar ik kijk naar je oordeel en de tien geboden je ontneemt mijn blik en bewaart de wind beseft niet dat de tocht, ook doorheen het venster, mijn borst omklemt en dat die deur door vloed bezwijkt…

Als je voor één mens in je leven wat betekend hebt, dan heb je niet tevergeefs geleefd.…

Is het leven zo ermbarmelijk? Zijn het niet veeleer je handen die te klein zijn, je visie die te troebel is? JIJ bent degene die moet opgroeien.…

De tijd gaat voorbij, je reputatie wordt steeds beter en je bent tot steeds minder in staat.…

God sterft niet op de dag waarop wij niet meer in een persoonlijke god geloven, maar wij sterven op de dag waarop het leven voor ons niet meer doorstraald wordt door de glans van het telkens opnieuw geschonken wonder, uit bronnen die ieder verstand te boven gaan.…

Respect voor het woord – te gebruiken met de grootste voorzichtigheid en in een onwrikbare innerlijke waarheidsliefde – is voor de samenleving en voor het menselijk geslacht een voorwaarde voor verdere groei.…

Nederigheid is in even sterke mate de tegenhanger van zelfvernedering als van zelfverheffing. Nederigheid wil zeggen: zichzelf niet vergelijken. Rustend in zijn eigen werkelijkheid is het ik niet beter en niet slechter, niet groter en niet kleiner - dan iets of iemand anders.…

Wie nog gezond is en zich op zijn oude dag niet dagelijks wil zien sterven in zijn buren, kan maar beter een jongerenflat huren.…

De kunst der kunsten: in dagelijks gebeuren en ondernemen elke dag opnieuw vermaak en verrassingen vinden.…

en reikhalzend licht streelt warme gevoelens intens vreugdevol als goudvlokken sneeuwen en een regenboogkrans de hemel vult Ik adem diepe geuren proef de dichte stilte die zich opent in een adembenemend panorama omgeven door herfstbladeren stroomt levenskrachtig bloed de nieuwe dag weer in…

zo vol, volledig als de cyclus zich rondt en haar glans werpt in neerschijn van de nacht zo duister, volkomen als schaduwen ijlings vluchten en vensters donker oplichten zo stil, volmaakt als het uur der waarheid zich geruisloos terugtrekt en helder zicht weer aanstonds verschijnt…

langzaam open ik mijn ogen en lach, ja, lach naar haar, mijn nieuwe dag. want valt ze tegen dan denk ik maar, er zitten er toch 365 in een jaar.…

Iedere dag…

orkest der bloemen Kleine vuurtjes in de hemel, vormen het sfeerlicht Het decor wordt langzaam beschenen, terwijl schaduwen de wimpels zijn Rust is de wakende vader, stilte zijn metgezel Sereniteit volgt hun voetstappen, samen vormen zij de essentie Zachtjes glijdt het nog voort, koning van zijn rijk Wachter van de nacht, tot de dag…

de aarde in zijn waarde het leven niet gegeven niet bedoeld om op te geven nooit te vroeg nooit te laat niet veilig in een hoekje maar open en bloot op straat wel bestaan en vergaan niet om het even om te leven om te zijn en te doen niet om de voordelen niet om de poen gaan en staan niet blijven over zere plekken…

Dag lieve papa, ik hou van je...…

Er woonde een man eens in Schagen die durfde geen meisjes te vragen nu is het te laat geen vrouw meer paraat hij is nu een oude van dagen.…

Waar de nacht en dag afscheid namen, een nieuwe dag keert weer. En de zon doorbreekt de wolken, smelt het witbevroren gras, condens verdwijnt van de ramen, en wordt weer doorzichtig glas.…